Μ.: Και έτσι είναι που οι ενέργειες έρχονται να σας ταράξουν, να σας βάλουν σε σκέψεις και σύντομα να ηρεμήσουν μέχρι να ξαναφουντώσουν… αλλά αυτό θα είναι άλλη ιστορία που θα πούμε λίγο αργότερα. Πάρετε μερικές βαθιές ανάσες και μην ξεχάσετε ότι ό,τι και να γίνει έξω, εσείς έχετε ένα παλάτι στην καρδιά σας, ένα παλάτι με ένα γερό κέντρο όπου ανά πάσα στιγμή μπορείτε να καθίσετε και να βρείτε ισορροπία, όποια και να είναι η ανισορροπία που φαίνεται έξω από σας. Μπείτε λοιπόν με μερικές ανάσες μέσα στην καρδιά σας, μπείτε σ’ αυτό το μέρος της ισορροπίας, μπείτε στο κέντρο σας. Και με βαθιές ανάσες, βάλτε αυτήν την ισορροπία να κυκλοφορεί και να πάει παντού, να απλωθεί από την καρδιά στα χέρια, στα πόδια, στην κοιλιά, στο λαιμό, στο κεφάλι, παντού…

Είστε εδώ για να απλώσετε αυτήν την ισορροπία που έχετε καταφέρει να χτίσετε μέσα σας. Να την απλώσετε, να την αφήσετε να φαίνεται, μην το ξεχάσετε. Μην αφήσετε την επιφανειακή επιθυμία για αυτό που λέτε μερικές φορές ‘ζωή’, και εκεί ίσως θέλει σκέψη, να πάρει το πάνω χέρι και να σας τραβήξει σε σκέψης που δεν είναι πια του επιπέδου του δικού σας. Κεντραριστείτε, πάρετε την θέση σας και καθίστε στη θέση σας. Καθίστε εκεί, κοιτάζοντας τι γίνεται. Πάρετε θέση στο θρόνο σας και κοιτάξτε τι απλώνεται μπροστά από το θρόνο αυτό. Κοιτάξτε το δράμα που παίζεται. Κοιτάξτε τους ανθρώπους που παίρνουν μέρος σ’ αυτό το δράμα, που παίζουν το ρόλο τους στην κοινωνία, και απλώς εσείς σταθείτε στο θρόνο σας, στη θέση σας, αφήνοντας τις ενέργειες του Πατέρα να ριζωθούν μέσα σας. Δεν έχετε τίποτα άλλο να κάνετε. Αυτό φτάνει και υπέρ φτάνει και για να είστε εσείς καλά, και να είναι η γη καλά, και ακόμα γι αυτούς που βρίσκονται σ’ αυτό το δράμα, για να έχουν τη δυνατότητα να είναι καλά, μια και μπροστά τους βρίσκουν παραδείγματα ανθρώπων που είναι καλά, με την κατάσταση στην οποία ζουν, και ζείτε όλοι. Από τη στιγμή που εσείς μπορείτε να τα καταφέρετε, και αυτοί το ίδιο. Χωρίς λοιπόν να προσπαθήσετε να επέμβετε πάνω στη ζωή τους, πάνω στις εξελίξεις των γεγονότων αυτών, απλώς στέκεστε, καθίστε στο θρόνο σας, και μόνο και μόνο με την ύπαρξή σας, είστε ένα παράδειγμα. Τίποτα άλλο.

Εδώ, στέκομαι στο κέντρο μου. Στέκομαι στο κέντρο του σταυρού. Είμαι το ρόδο στη μέση του σταυρού που ανοίγει τα πέταλα και αφήνει το φως να κατεβεί από πάνω, στην κάθετη γραμμή, και το αφήνει να κατεβεί μετά στη γη, και ανοίγει τα χέρια στην οριζόντια γραμμή. Η καρδιά στη μέση. Είμαι ο σταυρός και αφήνω τους άλλους εάν το επιθυμούν να έρθουν κοντά για να μυρίζουν αυτό το τριαντάφυλλο που άνοιξε και που μοσχοβολάει. Δεν χρειάζεται να πάρετε το τριαντάφυλλο από την καρδιά σας και να πάτε να το βάλετε κάτω από τη μύτη τους! Και να τους πείτε ‘για μύρισε, για μύρισε, ακόμα!... Δεν σου αρέσει; Δεν είναι καταπληκτικό;’ Δεν θα πάτε ποτέ πουθενά έτσι. Εάν όμως κάποια στιγμή μέσα στο δράμα τους σηκώσουν το κεφάλι και δουν αυτό το σταυρό που λάμπει και που στέκεται ήρεμος, κάνοντας απλώς τη δουλειά του, να λάμπει και να μοσχοβολάει, μπορούν αυτοί να έχουν όρεξη να σας πλησιάσουν, να σας μυρίσουν, να κάτσουν κοντά σας, μια και κοντά σας μυρίζει πολύ πιο ωραία από ό,τι μύριζε εκεί που βρισκόντουσαν πριν… Τίποτα άλλο δεν έχετε να κάνετε αγαπητοί μου, παρά να σταθείτε στην καρδιά σας και να την αφήνετε να μοσχοβολάει… και από τη στιγμή που είστε συνδεδεμένοι με τον Πατέρα και με τη γη, πάντα μοσχοβολάει… Να κρατήσετε αυτήν την εικόνα της κάθετης γραμμής αλλά και της οριζόντιας γραμμής, γιατί ακόμα και η καλύτερη μυρωδιά όταν την αφήνουμε κλεισμένη, στο τέλος παύει να μοσχοβολάει. Γι’ αυτό ανοίγουμε τα παράθυρα, ανοίγουμε τα χέρια, ανοίγουμε την καρδιά για να αφήσουμε τη μυρωδιά να απλωθεί και να πηγαίνει εκεί που θέλει να πάει, να γαργαλάει τη μύτη των άλλων που βρίσκονται λίγο πιο μακριά. Αλλά εσείς δεν έχετε τίποτα να κάνετε, το καταλαβαίνετε; Αυτή η μυρωδιά πηγαίνει μόνη της εκεί που έχει να πάει. Όταν κάνετε ένα ωραίο γλυκό, ένα ωραίο φαί στο σπίτι σας και ανοίγετε το παράθυρο, σπρώχνετε τις μυρωδιές τις ωραίες μέχρι τις μύτες των ανθρώπων που περνάνε στο δρόμο; Όχι βέβαια… παρόλ’ αυτά αυτοί οι άνθρωποι που περνάνε στο δρόμο σηκώνουν τη μύτη τους και λένε ‘καταπληκτικά! Θα ήθελα να ήμουν εκεί…περνάνε καλά αυτοί, θα φάνε καλά το μεσημέρι!’. Το ίδιο γίνεται κι εδώ. Να είστε καλά εσείς, σταθεροί, κεντραρισμένοι, και ν’ αφήσετε τα χέρια σας ανοιχτά, ώστε να πάει η μυρωδιά παντού, και να πάει να γαργαλάει τις μύτες των διπλανών σας.

Αυτό είχαμε να σας πούμε για τα γεγονότα που σας ταράζουν αυτές τις μέρες, για να νιώσετε πόσο είμαστε ήρεμοι εμείς μπροστά σ’ αυτό και να ξέρετε ότι κι εσείς μπορείτε να είστε το ίδιο ήρεμοι. Δεν χρειάζεται να πάρετε καμία άλλη θέση. Αυτό μόνο σας ζητάμε: να πάτε στην καρδιά σας με γαλήνη.


- - -


Θα θέλαμε τώρα να συγκεντρωθείτε λίγο στις ενέργειες που έρχονται κοντά σας και που αλλάζουν αυτή τη στιγμή… Κλείσαμε ένα κεφαλαίο και ανοίγουμε ένα καινούριο. Πάρετε μερικές ανάσες και προσπαθήστε να μυρίσετε την ατμόσφαιρα, να μυρίσετε αυτό που αλλάζει γύρω σας αυτή τη στιγμή…

Οι οικογένειες μπήκανε. Και ο Δάσκαλος Κουτχούμι μπήκε στη μέση του κύκλου, και χαίρεται που αναγνωρίστηκε και είναι μαζί μας.

Θα θέλαμε να μπείτε στην καρδιά σας πάλι και να πάρετε μερικές ανάσες με τον τρόπο που είχαμε πει την περασμένη βδομάδα… Θα το κάνουμε όμως λίγο διαφορετικά… Είχαμε κάνει οχτάρια την άλλη φορά, σήμερα θα αρχίσουμε με κύκλους, ξεκινώντας πάντα από την καρδιά.

Είστε μέσα στην καρδιά, και θα φανταστείτε έναν κύκλο όπου η ενέργεια βγαίνει μπροστά από το τσάκρα της καρδιάς, ανεβαίνει και μπαίνει στο τσάκρα του λαιμού, πηγαίνει πίσω και ξαναμπαίνει στο τσάκρα της καρδιάς. Βάλτε το αυτό σε κίνηση. Πάρετε τρεις βαθιές αναπνοές και βάλτε το σε κίνηση. Δείτε πως οι οικογένειες σας μπορούν να βοηθήσουν σ’ αυτό, μπορούν να καθαρίσουν το πέρασμα, μπορούν να σπρώξουν τις ενέργειες. Αφήστε το αυτό να λειτουργήσει και δείτε παρόμοιο κύκλο να κατεβαίνει πίσω από την καρδιά και να πηγαίνει στο ηλιακό, στο τρίτο τσάκρα, και από το ηλιακό να ανεβαίνει μπροστά και να μπαίνει στην καρδιά. Δείτε αυτή τη κίνηση και δείτε τα χρώματα που είναι διαφορετικά. Δείτε τι παιχνίδια αρχίζουν και παίζονται με τις ενέργειές σας. Δείτε πράγματι τι παιχνίδια είναι και πόσο πλάκα έχει, τι χαρά μπορείτε να βάλετε σ’ αυτό, με τα χρώματα που, με την κίνηση, πηγαίνουν από τον ένα κύκλο στον άλλον. Μπερδεύονται, μπλέκονται, μοιράζονται από δω και από κει.

Από την καρδιά δείτε άλλο κύκλο που πηγαίνει μπροστά και μπαίνει στο τρίτο μάτι. Πηγαίνει πίσω, μπαίνει στην καρδιά καλύπτοντας τον κύκλο καρδιάς – λαιμού που συνεχίζει και ρέει. Αυτός ο καινούριος είναι λίγο πιο πάνω, λίγο πιο μεγάλος. Συνεχίζει η ροή να κυκλοφορεί και ανοίγεται και άλλος κύκλος προς τα κάτω, που κατεβαίνει προς τον ομφαλό στο δεύτερο τσάκρα. Πάλι άλλα χρώματα μπαίνουν στο παιχνίδι μας. Ανεβαίνει μπροστά προς την καρδιά… ολόκληρο λουλούδι φτιάχνουμε! Πάρα πολλά χρώματα, και γίνονται πάρα πολλές ανταλλαγές… δείτε τι ζωή έχει αυτή η κίνηση…

Πάλι στην καρδιά, όπου γίνεται της τρελής. Στην καρδιά απ’ όπου πάλι ανεβαίνει καινούριος κύκλος μέχρι την κορόνα, μέχρι το έβδομο τσάκρα. Κοιτάξτε ποιες ενέργειες έχουν μπει τώρα… τόσο λεπτεπίλεπτες ενέργειες μπήκανε, τόσο ωραίο, τόσο λεπτό αυτό που μπήκε τώρα στο παιχνίδι μας! Και πάλι στην καρδιά… κατεβαίνει καινούριος κύκλος που πηγαίνει μέχρι τη βάση. Μπαίνει στο δωμάτιο της βάσης όπου ήμασταν την περασμένη βδομάδα. Ανεβαίνει μπροστά και μπαίνει στην καρδιά. Έχουμε απ’ όλα τα χρώματα.

Πάλι στην καρδιά… ανοίξτε κύκλο ακόμα πιο μεγάλο προς τα πάνω, που φτάνει περίπου τριάντα εκατοστά πάνω από το κεφάλι, και ξαναμπαίνει στην καρδιά από πίσω… πως νιώθετε; Πως δονείται τώρα το σώμα σας; Με κάθε τσάκρα που προστίθεται αλλάζει η δόνηση, αλλάζει το παιχνίδι και είναι όλη η οικογένεια γύρω σας για να κρατάει την ισορροπία, να κρατάει τις αρμονίες και να απολαύσει το παιχνίδι, γιατί μπαίνει μέσα. Σε κάθε δόνηση ταιριάζει κάποιος της οικογένειας. Κάποιος ταιριάζει εδώ, κάποιος άλλος ταιριάζει εκεί, και μπαίνουν στο παιχνίδι. Κάθε φορά που ανοίγετε καινούριο κύκλο μπαίνουν μέσα και άλλοι, όπως όταν παίζατε σχοινάκι μικρές… Ανοίγετε καινούριο κύκλο τώρα. Ένας κύκλος που πηγαίνει προς τα κάτω, περίπου τριάντα εκατοστά κάτω από τα πόδια σας, και ανεβαίνει στην καρδιά πάλι. Μεγάλη βάση έχετε αποκτήσει. Καταπληκτικό λουλούδι έχετε γίνει! Τι λάμψη!...

Θα ανοίξετε και άλλο… φανταστείτε και άλλο κύκλο προς τα πάνω. Πάει, φεύγει μέχρι τον ήλιο. Ο ήλιος είναι το επόμενο τσάκρα. Συνδέεται με την καρδιά σας. Μπορείτε να φανταστείτε λίγο πόσοι από την οικογένεια μπαίνουν τώρα στο γύρω-γύρω όλοι; Πόσο μεγάλες έχετε γίνει! Πόσο μεγάλοι έχετε γίνει! Γιατί το φύλο δεν έχει πια σημασία, είστε πολύ πιο πέρα απ’ αυτό. Είστε σκέτη ενέργεια, σκέτος χορός χρωμάτων και δονήσεων. Ανοίξτε τον επόμενο κύκλο προς τα κάτω, μέχρι το κέντρο της γης. Δείτε τι μπαίνει στην καρδιά, και βάλτε μπρος το οχτάρι. Τα οχτάρι περνά από την καρδιά πηγαίνει μέχρι τον ήλιο, τραβάει όλους τους κύκλους που βρίσκονται στη μέση και κατεβαίνει ξανά στην καρδιά και μέχρι το κέντρο της γης. Ξαναμπαίνει μετά στην καρδιά…. Απολαύστε το αυτό…

Απολαύστε αυτό το άνοιγμα χωρίς όρια, με την έννοια ότι τα όρια του σώματος έχουν φύγει προ πολλού. Αφήστε τα να φύγουν για να ταυτιστείτε τελείως με τη ροή αυτή, με τα χρώματα αυτά.

Ο Κουτχούμι έρχεται από τη μέση του κύκλου και βάζει το χέρι Του στην καρδιά της καθεμιάς. Είναι ο τρόπος Του να σφραγίσει το άνοιγμα αυτό, όλες τις ανταλλαγές χρωμάτων, δονήσεων, ενεργειών που έχουν γίνει… δείτε τι βάζει στην καρδιά… βάζει μια φλόγα. Δείτε την, αυτή τη φλόγα, γιατί είναι το σύμβολο του ανοίγματος που έγινε σήμερα. Δείτε αυτή τη φλόγα που ξεκινά από την καρδιά και που γίνεται σιγά-σιγά πολλαπλή φλόγα, με την έννοια ότι μετά από λίγο γεννιέται μια δεύτερη φλόγα στο λαιμό, και στο τρίτο τσάκρα, και στο τρίτο μάτι, και στο δεύτερο τσάκρα, και στην κορόνα, και στο τσάκρα της βάσης, και πάνω από το κεφάλι, και κάτω από τα πόδια…
Είναι ο δρόμος του Πνεύματος που έχει ανοίξει, και που όσο κρατάμε την φλόγα ζωντανή στην καρδιά, παραμένει ανοιχτός, και ενώνει το κέντρο της γης με τον ήλιο, και με όλα τα κέντρα μας. Ενώνει την θέλησή μας, την πρόθεσή μας, με την θέληση του Πατέρα. Ενώνει το ‘Εγώ Είμαι’ με το Μάτι, με την Παρουσία Του. Όταν συνειδητά νιώθουμε όλες τις αλλαγές αυτές ανάμεσα στα κέντρα μας και στο κέντρο της γης και στο κέντρο του ήλιου, νιώθουμε την Παρουσία Του στην καρδιά και δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στην καρδιά μας και στην καρδιά Του, γιατί είναι η καρδιά μας εκείνη τη στιγμή που είναι το κέντρο της Παρουσίας Του στη γη.

Είστε μια φλόγα, και όταν είστε μια φλόγα, είστε το Πνεύμα. Το Πνεύμα που ήρθε στους απόστολους στα χρόνια του Χριστού έρχεται και σε σας, γιατί εσείς είστε οι καινούριοι απόστολοι, και όταν θυμάστε την θέση σας είστε εσείς που προφέρετε τις λέξεις, τα λόγια, το Λόγο του Πατέρα. Εκφράζεται μέσα σας. Νιώστε την φλόγα αυτή, κρατήστε την. Δείτε πως έχει μεγαλώσει από εκεί που στην αρχή ο Κουτχούμι είχε βάλει μια μικρή φλόγα στην καρδιά, στη μέση του οχταριού, σιγά-σιγά αυτή η φλόγα πολλαπλασιάστηκε και έγινε μια μεγάλη φλόγα που καλύπτει όλο το σώμα σας, όλο το γήινο σώμα και πέρα από το γήινο σώμα, όλα τα σώματά σας τα ενεργειακά. Δείτε πως είστε στη μέση μιας τεράστιας φλόγας. Οι δονήσεις σας αλλάζουν. Αλλάζουν γιατί βάλατε την πρόθεση να κάνετε δώρο την ύπαρξή σας στον Πατέρα, και το δώρο το δέχτηκε, και όλο και περισσότερο μπαίνει στην ύπαρξή σας, μπαίνει σε κάθε κύτταρό σας, σε κάθε ενεργειακό σώμα σας, και σας γεμίζει. Σας κάνει να μεγαλώνετε, να μεγαλώνετε τόσο ώστε να μην μπορείτε να βρείτε πια που είναι τα όρια σας, γιατί δεν έχετε πια όρια, γιατί δεν είστε πια εσείς μόνο.

Είστε ένας κύκλος από φλόγες… και εμείς γύρω σας, τεντώνουμε τα χέρια μας και δείχνουμε τον κύκλο στον Οφθαλμό που βρίσκεται πάνω από τον κύκλο, στη μέση. Και Του λέμε: ‘Δες Πατέρα, δες τα παιδιά Σου που κατάλαβαν ποια είναι και ξαναενώθηκαν με Σένα’. Δείτε τις ακτίνες που σας ενώνουν με τον Οφθαλμό που είναι πάνω, στη μέση του κύκλου. Μια ακτίνα βγαίνει από το Μάτι και πηγαίνει κατ’ ευθείαν στην καρδιά σας, μέσα στη φλόγα. Είναι ο Πατέρας που αναγνωρίζει το παιδί Του. Αναγνωρίζει τη δουλειά που έχει κάνει, αναγνωρίζει το επίπεδο που έφτασε, και δημιουργεί καινούρια σύνδεση.

Να την χαίρεστε. Να χαίρεστε τη σύνδεση μεταξύ σας και μαζί Του, όλες τις συνδέσεις που έχετε νιώσει σήμερα με τα μέλη της οικογένειας, συνδέσεις ανάμεσα στα διαφορετικά τσάκρα σας, όλες τις ενώσεις που έχουν γίνει σήμερα… θα λέγαμε καλύτερα και επανένωση…

Χαιρόμαστε πολύ που σας βρίσκουμε σήμερα σε ένα άλλο επίπεδο, λίγο διαφορετικό από αυτό που είχατε μέχρι τώρα και που αποτελεί μια καινούρια βάση για τη δουλειά που θα κάνουμε στο μέλλον. Κρατήστε την φλόγα μέσα στην καρδιά, γιατί κρατώντας τη φλόγα μας κρατάτε και εμάς μέσα στην καρδιά σας… και έτσι δεν σας αφήνουμε.

Όσο είστε συνειδητοί της παρουσίας μας μέσα στην φλόγα της καρδιάς, είμαστε εδώ, πολύ συνειδητά. Το μπαλάκι είναι στα χέρια σας. Σας αγαπάμε πολύ.

Μέχρι την επόμενη βδομάδα δεν σας λέμε αντίο, σας λέμε στο επανειδείν, κάθε φορά που θα σκέφτεστε τη φλόγα μέσα στην καρδιά, κάθε νύχτα που θα εμφανιστεί η φλόγα στα όνειρά σας, κάθε φορά που, όταν θα ακούσετε για γεγονότα και θα δείτε να καίγονται πράγματα, καταστήματα, σκουπίδια… εσείς θα χαμογελάσετε, γιατί θα σκέφτεστε τη φλόγα εντελώς διαφορετικά. Θα είναι για σας σαν μια μικρή παραπομπή που θα γίνει για να ξαναβρείτε τη φλόγα της καρδιάς σας.

Και έτσι είναι.


- - -

Ευ.: ήθελα να πω ότι προηγουμένως όταν μιλούσα δεν μίλαγε η καρδιά, μιλούσε ο νους για τα γεγονότα …… αυτό το χωρισμό έκανα και όταν έγινε ο σταυρός τα άφησα… Αλλά με πήρε η συνείδηση με διαφορετικό χρώμα… Στην οικογένεια πάλι μου ήρθε η οικογένεια από το Σείριο, η οποία ξεκίναγε μ’ ένα δάχτυλο να μου περνάει σαν με μια βελόνα μια ίνα, που είχε απ’ όλα τα χρώματα. Κάθε ίνα που τράβαγε όμως είχε ένα χρώμα σε πολλές διαβαθμίσεις… Τελικά έγινε ένα κουκούλι και το έβλεπα στον καθένα μας. Μετά πήγαμε στον ήλιο και είδα την άλλη μου οικογένεια και έκανα τη σύνδεση με τη γη πριν ακόμα το πεις, και το μέσο της γης είναι το ίδιο με το μέσο του ήλιου και έγινε όλη αυτή η σύνδεση και όλη η φλόγα. Ο Κουτχούμι ξεκίνησε και μου μίλησε για την πίστη και για ένα όνειρο όπου είχα δει, ένα ζουμπούλι να πηγαίνει αντίθετα στο ρεύμα. Μου είχε ειπωθεί ότι αυτό είναι η πίστη. Όταν πιστεύεις μπορεί ακόμα και ένα τόσο μικρό να πάει αντίθετα στο ρεύμα… Μετά έβαλα φλόγα και καταλάβαινα ότι άλλαζε η δόνηση. Ήταν κάτι διαφορετικό, πιο συλλογικό, πιο όμορφο.

Β.: Στο πρώτο μέρος βρέθηκα στο παλάτι της Κνωσού. Ήμουν κόρη του βασιλιά. Στεκόμουν στο μπαλκόνι του παλατιού και δίπλα μου καθόταν κάποιος. Μετά είδα μια γυναίκα αρχοντική, τέλεια. Μετά ήταν πολύ ωραίες όλες αυτές οι μυρωδιές. Όταν ήρθε ο Κουτχούμι μου άφησε ένα μαργαριτάρι σε χρώμα του ωκεανού σε όλα τα κέντρα. Γύρω από αυτό ήταν ενέργειες, τι χορός ήταν αυτός, τι ωραίο που ήταν!! Μετά στον ήλιο δεν αισθανόταν πια το σώμα και μετά στη γη αισθανόμουν ότι όπως είναι πάνω είναι και κάτω… Συνέχιζαν τα μαργαριτάρια να είναι σε όλα μου τα κέντρα. Ένιωθα την φλόγα δροσερή, σε πορτοκαλί χρώμα, την έβλεπα και στη μέση του κύκλου και όταν έβαλε το χέρι του στην καρδιά, είδα μια σβάστικα. Μετά έβγαινε από κάθε κέντρο σαν σπίθες, ενέργεια, και γινόντουσαν όλες μαζί ένα αστέρι από πάνω… ήταν πολύ όμορφα!

Ι.: Δεν έχω όρεξη να μιλήσω σήμερα.

Γ.: Κατ’ αρχήν σήμερα ήμουν βαθιά, πολύ βυθισμένη, και τότε όταν γίνεται ο παραμικρός θόρυβος είναι σαν να γίνονται κεραυνοί στον εγκέφαλο… Όταν μπήκα στην καρδιά, ήμουν χρυσή, όλο χρυσό… ένα πλάσμα που έφεγγε… Οι κύκλοι άρχισαν με όλα τα χρώματα και ήταν σαν δαχτυλίδι και με το σταυρό ήταν καταπληκτικό… σαν σύμβολο ήταν, σαν λουλούδι. Όταν ήρθε ο Κουτχούμι και μας έβαλε τη φλόγα ήταν άσπρη διάφανη…

Α.: Στο πρώτο μέρος που είπε ότι πρέπει να είμαστε στο κέντρο, με είδα πραγματικά μέσα στο δωμάτιο της καρδιάς με ένα τεράστιο παράθυρο απ’ όπου βλέπω το σύμπαν. Έβλεπα την Αθήνα φωτισμένη, όχι όμως με φωτιές κλπ., την έβλεπα να κινείται κανονικά και αφ’ υψηλού. Στην συνέχεια, η δόνηση κάθε κύκλου ήταν διαφορετική. Κάτω ήταν με λίγο πιο βαριά υφή, όχι ακριβώς, αλλά επάνω ήταν πιο αέρινα. Και όταν φτάσαμε στον ήλιο ήταν χρυσός, σαν στεφάνι τεράστιο να αγκαλιάζει το σύμπαν. Στην αρχή φορούσα λευκά χρυσά, αισθάνθηκα σαν μια κολόνα από τα βάθη της γης μέχρι πάνω και κάθε φορά που πέρναγε μια ίνα, ένας κύκλος, να γίνομαι ψηλότερη και σαν να ενώνομαι με τον ανώτερο εαυτό, με τον Οφθαλμό στη μέση. Η φλόγα του Κουτχούμι ήταν σαν πανσές. Αισθάνθηκα τη διεύρυνση αυτή σε όλο μου το σώμα και συγκινήθηκα πάρα πολύ. Το θεωρώ ευλογία αυτό που μας δόθηκε σήμερα.


Τέθηκε μια ερώτηση από την Ι.: ‘Είμαι στο σωστό δρόμο επαγγελματικά ή όχι;’ Και ο καθένας συγκεντρώθηκε και έφερε μια απάντηση.
Α.: Είδα ένα φως να έρχεται από την καρδιά. Για μένα πρέπει να μείνεις σ’ αυτόν το κύκλο εργασιών. Μου ήρθε η φράση «φωτεινή καρδιά και ένας κύκλος φωτεινός, που θα είσαι εσύ σ’ αυτό το επάγγελμα. Απλώς θα πρέπει να περιμένεις λίγο, να μην βιάζεσαι…

Ευ.: Μου βγήκε ότι μπορείς να μείνεις σ’ αυτό το χώρο και να έχεις πείσμα και πίστη… για λίγο καιρό μπορεί να μπερδευτείς, αλλά μην φύγεις από κει… Πρέπει να επεκτείνεις τον κύκλο γνωριμιών σου εκεί… ένα δυο καινούρια άτομα θα μπουν… να έχεις θετικότητα. Θα φέρεις άλλο δρόμο και άλλη ενέργεια που πράγματι χρειάζεται σε εκείνο το χώρο. Υπάρχουν άτομα που σε περιμένουν εκεί…

Β.: Ένοιωσα ότι έχεις μεγάλη απογοήτευση μέσα σου και καλό θα ήταν να αποκτήσεις μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση… αυτό που κάνεις τότε θα λάμπει μέσα σου…

Γ.: Άρχισε να κινείς την ενέργεια, έχει βαλτώσει… κάνε και άλλα αν θες, δεν έχει σημασία, αλλά κίνησε την ενέργεια.

Μ.: Σ’ αυτήν την περίοδο όπου δεν εργάζεσαι σου δίνεται ένα δώρο, που είναι ο χρόνος. Ο χρόνος για να μπεις μέσα. Ο χρόνος είναι ένα απίστευτο δώρο, που συνήθως λείπει από τις ζωές μας. Παρ’ το αυτό, σαν δώρο, μην το πάρεις σαν μια δυσκολία που σου έρχεται και που πρέπει να ξεπεράσεις, αλλά το αντίθετο, άλλαξε στάση και απόλαυσε κάθε στιγμή που σου δίνεται… Από τη στιγμή που θα το κάνεις αυτό, θα μπεις σε άλλη ενέργεια, και τότε σ’ εκείνη την καινούρια ενέργεια φτάνει να βάλεις τη δυνατή πρόθεση να έρθει η κατάλληλη δουλειά για σένα και θα σου έρθει… Δεν έχεις πολλά να κάνεις, πρέπει όμως να αλλάξεις το βλέμμα σου πάνω σ’ αυτό που σου έρχεται… Βγες από το δράμα, άλλαξε στάση, όπως κάνει ο κρεμασμένος στα ταρώ…