Οι ενέργειες του Μιχαήλ και της Γαίας έρχονται με μια ιδιαίτερη ένταση για να μας ζητήσουν να πάρουμε την ευθύνη των σκέψεών μας, των σκεπτομορφών μας, και πιο γενικά κάθε στιγμής της ζωής μας, Μ.

Καλώς ήρθατε. Οι διακοπές τελείωσαν. Η αφομοίωση που σας είχαμε ζητήσει την περασμένη φορά ολοκληρώθηκε. Μπορούμε να αρχίσουμε έναν καινούριο κύκλο. Μπορούμε να αρχίσουμε μια καινούρια πορεία. Μπορούμε να κοιτάξουμε μαζί μπροστά με εμπιστοσύνη, με πίστη, πίστη στον Εαυτό, πίστη στον Εαυτό μας, για τον καθένα από μας. Πίστη στην καρδιά μας που ανοίγει όλο και περισσότερο και που γίνεται βάση για καινούρια εγκατάσταση. Πίστη στο γεγονός ότι βάλαμε τα θεμέλια και ότι τα θεμέλια είναι γερά σε κάθε επίπεδο. Είναι γερά σε σωματικό επίπεδο, είναι γερή η σύνδεσή σας με τη Γη, είναι γερή η σύνδεσή σας με όλα τα στοιχεία που σας αποτελούν, γερή η βάση. Την έχουμε χτίσει συνειδητά, συνειδητά με τη Γη, με τη Φωτιά, με τον Αέρα, με το Νερό. Συνειδητά έχετε επαφή με το DNA σας όλο και περισσότερο. Συνειδητά μιλάτε όλο και περισσότερο με το σώμα σας, μπαίνετε στα διαφορετικά μέρη του σώματός σας, επικοινωνείτε, μερικές φορές με επιτυχία, άλλες φορές με λιγότερη επιτυχία και τότε σας πιάνει άγχος αλλά δεν πειράζει, αυτά είναι τα πράγματα που συναντάμε σε κάθε πορεία, στιγμές επιτυχίας και στιγμές όπου δεν τα καταφέρνετε και τόσο καλά και τότε χάνετε την εμπιστοσύνη που είχατε.

Μετά, ξαναβρίσκετε το κέντρο σας, την πίστη σας, ξαναμπαίνετε ίσια στη χορδή σας, στη χορδή που ενώνεται με το κέντρο της Γης και τον Ωρίωνα, και την Πηγή, και από κει κάθεστε στην καρδιά, στο θρόνο σας. Κοιτάτε μπροστά και προχωράτε. Προχωράτε ακίνητοι. Σας φαίνεται να έχει πλάκα αυτό; Δεν έχει. Φίλοι μας, δεν έχει πλάκα, έτσι είστε. Έτσι είστε και αυτό θέλουμε από σας, να προχωράτε ακίνητοι. Προχωράτε τόσο πιο γρήγορα όταν είστε ακίνητοι, όταν κάθεστε στην καρδιά σας, στο κέντρο σας, συνειδητοποιώντας όλο και περισσότερο την κίνηση που γίνεται γύρω σας. Συνειδητοποιώντας όλο και περισσότερο την κίνηση που υπάρχει ακόμα και στα δικά σας σώματα, την επικοινωνία που μπορείτε να νιώθετε ανάμεσα στα σώματά σας και στα λεπτά σώματα των άλλων δίπλα σας.

Πως γίνεται δηλαδή η επικοινωνία; Όπως το έχετε συνηθίσει σε ένα συνειδητό επίπεδο, τα σώματά σας επικοινωνούν μεταξύ τους σε ένα πολύ πιο λεπτό, πνευματικό επίπεδο. Φτάνει να είστε μαζί για να δώσετε ο ένας στον άλλον πληροφορίες μέσω των χρωμάτων σας, των εμπειριών που είχατε αυτό τον καιρό. Έτσι, και ο ένας φέρνει στον άλλον την αισιοδοξία του, τη χαρά του, τη θλίψη του, τον ενθουσιασμό του, ό,τι τον έχει γεμίσει τις προηγούμενες μέρες.

Οι σκεπτομορφές που είναι μέσα στην αύρα σας, δεν είναι σταθερές με την έννοια ότι έχουν μια ζωή. Επηρεάζουν και σας και τους άλλους, γι’ αυτό και είναι τόσο σημαντικό να μπορείτε όλο και περισσότερο να ελέγξετε, και όταν λέμε να ελέγξετε εννοούμε να συνειδητοποιήσετε, ακόμα και τις σκεπτομορφές σας, αυτό που δημιουργείτε με τις σκέψεις σας, αυτό που δημιουργείτε με τη στάση σας απέναντι από τη ζωή.

Όταν αφήνετε μια κατάσταση εξωτερική όπως μπορείτε να βιώσετε τέτοιες καταστάσεις τελευταία, ιδιαίτερα με αυτά που περνά η χώρα σας, όταν αφήνετε τέτοιες καταστάσεις να εισχωρούν στο πεδίο σας, στην αύρα σας, επηρεάζουν βέβαια τον εαυτό σας. Αλλά κάθε φορά που πηγαίνετε κοντά σε κάποιον άλλον, περνάνε και στον άλλον, επηρεάζουν και το πεδίο του άλλου. Το ξέρετε αυτό. Αυτό που δεν έχετε προχωρήσει αρκετά μια και αυτή η γνώση υπάρχει όντως, είναι η δουλεία που μπορείτε να κάνετε σε αυτό το επίπεδο. Η δουλειά που απαιτείται από σας σε αυτό το επίπεδο.

Λέμε ότι απαιτείται γιατί δεν είστε πια μικρά παιδιά, είστε εργάτες του φωτός, όπως λένε πολλοί, και μια και έχετε όντως αυτήν την θέση, περιμένουμε από σας και περιμένετε από τους εαυτούς σας, μια ευθύνη. Να πάρετε την ευθύνη των σκεπτομορφών στα χέρια σας… Ωραία, τα ξέρετε, τότε τι τα κάνετε; Κάθε φορά που υπάρχει μια σκέψη θλίψης ή απαισιοδοξίας, κάθε φορά που έχετε την τάση να αφήσετε τα χέρια σας λέγοντας ‘δεν μπορώ άλλο’, ένας ολόκληρος κόσμος διαλύεται γύρω σας. Κάτι που έχετε χτίσει με τόσο πολύ κόπο διαλύεται, και είναι όπως τα ντόμινο, σπρώχνεται ένα ντόμινο από δω και δεν ξέρετε μέχρι που πάει αυτή η κίνηση και που πάει να χτυπήσει.

Τα πράγματα έχουν πάψει να είναι αστεία. Δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να έχετε χαρά, όχι, δεν μιλάμε για το ίδιο πράγμα εδώ. Μιλάμε για ευθύνη. Μιλάμε για κάθετη γραμμή μέσα σας. Μιλάμε για μια πλάτη όρθια, για μια σπονδυλική στήλη όρθια. Πέρασε η ώρα να πείτε ότι δεν ξέρατε. Πέρασε η ώρα όπου μπορούσατε να πείτε ότι δεν έχετε χρόνο. Ακόμα και τρέχοντας έχετε χρόνο γιατί ζητάει μόνο ένα κλάσμα δευτερολέπτου να συνειδητοποιήσετε που βρίσκεστε και ποια σκεπτομορφή δημιουργείται εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή. Θα μας πείτε, ‘και λοιπόν, τι μπορούμε να κάνουμε;’ Τόσο πολλά είναι τα εργαλεία που έχετε στα χέρια σας, μα τόσο πολλά! Και το πρώτο βέβαια είναι η βοήθεια του Σαιν Ζερμαίν. Η βιολετή φλόγα είναι Το εργαλείο σ’ αυτήν την περίπτωση. Δεν σας ζητάει κανείς να ακυρώσετε μια σκεπτομορφή, δεν σας ζητάει κανείς να σκοτώσετε μια σκεπτομορφή. Τι σημαίνει όταν ακυρώνω κάτι, όταν σκοτώνω κάτι, όταν διώχνω κάτι; Επανέρχεται δριμύτερα, ξανά έρχεται. Μετουσίωση, μετουσίωση και πρόθεση. Βλέπω ότι δημιουργώ μια σκέψη θλίψης, τη βάζω μέσα στην βιολετή φλόγα και ευχαριστώ τον Σαιν Ζερμαίν για τη βοήθειά του. Την βλέπω μετουσιωμένη, την βλέπω να αλλάζει δόνηση, και βλέπω αυτήν την σκεπτομορφή από ένα κίτρινο συννεφάκι, κίτρινο-γκρι, κίτρινο-πράσινο-γκρι, να γίνεται μπλε, χρυσό, λευκό σύννεφο, λαμπερό σύννεφο.

Οι σκεπτομορφές είναι δικιές σας και επειδή είναι δικιές σας, θα ήταν καλά να τις αντιμετωπίσετε σαν τα παιδιά σας. Σαν γονείς έχετε πλήρη ευθύνη γι’ αυτά, πλήρη ευθύνη γι’ αυτά. Δεν είναι οι σκεπτομορφές ενήλικα παιδιά, είναι ανήλικα. Είναι μικρά παιδιά οι σκεπτομορφές και εσείς είστε υπεύθυνοι γι’ αυτές, κάθε στιγμή της ζωής σας. Πάρτε αυτήν την ευθύνη στα χέρια σας, κάθε στιγμή, και μόνο με το γεγονός ότι θα πάρετε αυτήν την ευθύνη, ότι θα την δέχεστε, θα έχετε μεγαλώσει.

…αλλάζει η ενέργεια…
Εγώ είμαι, η Γαία. Έπρεπε να σας μιλήσει ο Μιχαήλ πριν από μένα για να διαλύσει μερικές σκεπτομορφές που ήταν στον κύκλο σας, που κυκλοφορούσαν. Δεν είχαν θέση εδώ, και δεν μπορούσα να μπω και να εγκατασταθώ για να σας μιλήσω. Έπρεπε να μεγαλώσετε λίγο, έπρεπε να θυμηθείτε ξανά ποιοι είστε για να μπορέσω ξανά να έρθω και να κάνω μια σύνδεση με σας.

Δείτε με, στο κέντρο του κύκλου, νοερά, να στείλω στον καθένα από σας μια ακτίνα που φεύγει από την καρδιά μου και ενώνει την καρδιά μου με την καρδιά του καθενός από σας. Πάρτε λίγα δευτερόλεπτα για να νιώθετε αυτήν την σύνδεση και να νιώθετε παραδόξως πως σας κάνει πιο ελαφρείς, πόσο σας βοηθάει να αλλάξετε τα χρώματα ακόμα περισσότερο στην αύρα σας. Κοιτάξτε με στα μάτια και δείτε τι έχω να σας πω. Πάρτε λίγο χρόνο (παύση)…

Υποφέρω. Η καρδιά μου, ο πυρήνας μου, υποφέρει. Γεννιέμαι και γεννάω συγχρόνως. Με πιέζει. Με πιέζει όλη η ανθρώπινη δημιουργία, εννοώντας αυτό που δημιουργούν οι άνθρωποι πάνω στην επιφάνεια της Γης με όλες τις σκεπτομορφές τους. Είναι τόσο βαριές, δεν μπορούν να φανταστούν το βάρος, το βάρος που βάζουν πάνω μου! Ούτε καν μπορούν να συνειδητοποιήσουν το βάρος που βάζουν στον εαυτό τους. Θέλω να πιστέψω ότι αν μπορούσαν να το καταλάβουν, θα άλλαζαν.

Εσείς, που μπορείτε να το κατανοήσετε, αλλάξτε. Αυτό σας είπε ο Μιχαήλ πριν από λίγο. Αφού εσείς μπορείτε, κάντε το, όπως πολλοί άλλοι που δουλεύουν παράλληλα με σας, γιατί πνίγομαι. Πνίγομαι με αυτό το βάρος και δεν αντέχω άλλο. Σκάω, και από δω και από κει το δείχνω γιατί δεν αντέχω άλλο… η Μαριαννίκ νιώθει ένα μεγάλο βάρος στην καρδιά της αυτήν την στιγμή και απλώς, της το βάλαμε αυτό για να της δείξουμε αυτό που νιώθω. Μόνο που της το δείξαμε σε ένα πολύ μικρό βαθμό σε σχέση με αυτό που έχω εγώ πάνω στην επιφάνειά μου και πάνω στην καρδιά μου να αντέξω.

Παρόλα αυτά, παρόλα αυτά, είμαι μια πανέμορφη γυναίκα, νεαρή γυναίκα στο κέντρο της Γης που δοξάζει την παρουσία του Όλου και χαίρεται για ό,τι συμβαίνει. Αποδεκτά όλα, όλα, ακόμα και όλες οι σκεπτομορφές σας είναι αποδεκτές… όσο αντέχω. Βλέπετε, και εγώ έχω πολλά σώματα. Το ένα μου σώμα πάει να σκάσει, υποφέρει. Άλλα σώματα όμως ξέρουν πολύ καλά τι συμβαίνει και έχουν μια επικοινωνία τέλεια μεταξύ τους. Υπάρχει τροφοδότηση με πολύ φως, με πολύ συνείδηση μέχρι την ύλη. Γι’ αυτό και αντέχω, γι’ αυτό και μπορώ, σε ένα πολύ βαθύ επίπεδο, να χαίρομαι. Αλλά σας χρειάζομαι.

Χρειάζομαι τη βοήθεια όλων των ανθρώπων που έχουν ανοίξει τη συνείδησή τους στην πολυδιαστασιακή επικοινωνία. Χρειάζομαι ένα χέρι. Χρειάζομαι μια αγνή καρδιά. Χρειάζομαι μέρη όπου μπορώ να στείλω τις ακτίνες μου χωρίς να πονέσω, μέρη όπου μπορώ να ακουμπάω το κεφάλι μου, ώμους όπου μπορώ να ξεκουραστώ. Προσοχή: δεν το λέω αυτό για να φέρω στενοχώρια στην καρδιά σας. Εάν αυτό νιώθετε, τότε δεν με έχετε καταλάβει καθόλου, τότε πρέπει να τα ξαναπούμε από την αρχή. Το αντίθετο σκοπεύω. Σκοπεύω να ξυπνήσω, με το δικό μου τρόπο, μετά από το μήνυμα του Μιχαήλ, σκοπεύω να ξυπνήσω μέσα στην καρδιά σας ακόμα περισσότερο την αίσθηση ευθύνης που είναι αυτό που θα μας κάνει ακόμα περισσότερο συνεργάτες. Συνεργάτες σ’ αυτήν τη μεγάλη δουλειά, σ’ αυτήν τη μεγάλη αλλαγή που έχει αρχίσει. Συνεργάτες, έτσι θα μπορέσετε να πιάσετε πιο εύκολα τα μηνύματα που σας στέλνω όταν σας ζητώ να πάτε από δω, να πάτε από κει, να αλλάξετε μέρη μερικές φορές έστω και για μια μέρα. Επίσης, για να μπορείτε να καθαρίσετε ένα πεδίο, το χώρο όπου βρίσκεστε, το πεδίο του ανθρώπου που είναι απέναντί σας εάν συμφωνεί και εκείνος, από όλες αυτές τις σκεπτομορφές που με πνίγουν.

Το ξαναλέμε: ερχόμαστε μαζί, ο Μιχαήλ και η Γαία σήμερα, για να τραβήξουμε τη χορδή σας, για να σας κάνουμε να δονείτε λίγο πιο ψηλά, πιο υπεύθυνα. Ναι, ωραίες είναι οι συναντήσεις, ωραίες είναι οι ανταλλαγές εμπειριών, ωραίες είναι οι στιγμές όπου μιλάτε μεταξύ σας. Προσπαθήστε να το κάνετε ακόμα πιο εποικοδομητικό. Προσπαθήστε να δείτε τι μπορείτε να προσθέσετε, τι μπορείτε να αλλάξετε ώστε ίσως να μην μιλάτε πολύ για το παρελθόν αλλά γι’ αυτό που γίνεται τώρα και γι’ αυτό που μπορείτε να κάνετε από δω και πέρα. Οικοδομητικές πράξεις σε όλα τα επίπεδα, στις σκέψεις σας, στις συνδέσεις που κάνετε με ό,τι έχετε γύρω σας.

Σας ζητάμε να είστε ενήλικες πια. Τελικά, μεγαλώσατε γρήγορα. Πριν από μερικά χρόνια, νιώθατε ότι τελειώνετε το νηπιαγωγείο και μπαίνετε στο μεγάλο σχολείο. Μετά αισθανθήκατε σαν έφηβοι. Τώρα πια, σας σπρώξαμε αρκετά, και εσείς μόνο αυτό θέλατε. Οπότε, με μεγάλη χαρά, μας αφήσατε να σας σπρώξουμε για να μεγαλώσετε γρήγορα, για να είστε έτοιμοι για την συνδημιουργία όταν θα έρθει η ώρα. Ήρθε η ώρα. Σας χρειαζόμαστε. Σας χρειαζόμαστε. Συνειδητά, πάρτε την ευθύνη των σκέψεών σας, των σκεπτομορφών σας. Πάρτε την ευθύνη κάθε βήματος που κάνετε κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Μερικοί μιλάνε για συνειδητό περπάτημα. Είναι άλλος τρόπος συνείδησης πράγματι, γιατί όταν το κάνετε αυτό, είμαστε μαζί και μπορώ να σας φέρω μηνύματα. Τα μεταφέρω στα πέλματα των ποδιών σας, και όλο το DNA σας τα μεταφέρει στην καρδιά σας. Εάν δεν παίρνετε μηνύματα καθαρά, μην νομίζετε ότι δεν σας στέλνω. Όταν περπατάτε συνειδητά, όταν νιώθετε τη Γη κάτω από τα πόδια σας, σας μιλάω, και τα μηνύματα πηγαίνουν, έρχονται στην καρδιά, και τα παίρνετε διαισθητικά.

Η ενέργεια αυτού του μηνύματος μπορεί να σας φανεί λίγο βαριά, παρότι δεν είναι βαριά. Είναι γεμάτη ευθύνη και είναι πολύ διαφορετικό. Είμαστε πολύ μακριά από την ανεύθυνη χαρά του παιδιού. Δεν σημαίνει ότι την ακυρώνουμε. Μέσα στην καρδιά σας, υπάρχει. Τα έχετε όλα μέσα σας. Όταν κάποιος μεγαλώνει, δεν ακυρώνει αυτό που έχει βιώσει πιο παλιά. Μέσα του κρατάει το παιδί, κρατάει ακόμα και το μωρό, κρατάει τον έφηβο, κρατάει όλα τα στάδια της εξέλιξης του, και απλώς προσθέτει ένα καινούριο στάδιο. Η χαρά του ανεύθυνου παιδιού υπάρχει μέσα στην καρδιά σας και μπορείτε να την ξαναβρείτε οποιαδήποτε στιγμή θέλετε, όπως και η δύναμη του εφήβου, ο αυθορμητισμός, όλα υπάρχουν. Θέλουμε να προσθέσουμε μια βαθιά, μια πολύ βαθιά αίσθηση ευθύνης ώστε να είστε συνειδητά μαζί μας, ώστε να προχωράμε συνειδητά μαζί κάθε στιγμή της ζωής σας.

Αυτή είναι η διαφορά, ότι δεν θέλουμε πια πέντε λεπτά ή μίση ώρα της ημέρας σας. Θέλουμε κάθε στιγμή της ημέρας σας να έχετε την ευθύνη των σκεπτομορφών σας, των σκέψεών σας, των βημάτων σας. Ευθύνη επίσης για τα λόγια που λέτε, για το πώς τα λέτε, ευθύνη για κάθε πράξη που κάνετε. Δεν σημαίνει ότι σας ζητάμε να έχετε ξαφνικά ζωές χωρίς παιχνίδι, χωρίς χαλάρωση, όχι. Απλώς, βάλτε συνείδηση ακόμα και στη χαλάρωση. Βάλτε ευγνωμοσύνη για τη χαλάρωση. Βάλτε ευγνωμοσύνη για τις στιγμές παιχνιδιού. Βάλτε ευγνωμοσύνη για κάθε στιγμή της ζωής σας, οτιδήποτε κάνετε εκείνη την στιγμή.

Η ευγνωμοσύνη φέρνει συνείδηση, και η συνείδηση φέρνει ευθύνη. Αυτή είναι η σημερινή τριλογία, ας το πούμε έτσι: ευγνωμοσύνη, συνείδηση, ευθύνη. Και μην ξεχάσετε να περπατάτε με τα πόδια βαθιά μέσα στη Γη, και το πάνω μέρος του κεφαλιού τραβηγμένο πολύ ψηλά στα σύννεφα, στα αστέρια, στον Πατέρα. Είστε παιδιά μου και σας αγαπώ. Σας σπρώχνω όπως κάθε μητέρα που έχει παιδιά που μεγαλώνουν. Σας σπρώχνω για να μεγαλώσετε ακόμα περισσότερο και έτσι να μπορέσουμε να αποκτήσουμε μια σχέση διαφορετική που δεν θα είναι πια μια σχέση ανάμεσα στην Μητέρα Γη και στα παιδιά της, αλλά μια σχέση ανάμεσα σε διαφορετικές δημιουργίες του Όλου, γιατί αυτό είμαστε: συνδημιουργίες Του, και μαζί προχωράμε.

Και έτσι είναι.