(Τα ηχητικά της συνάντησης πηγαίνουν μέχρι την παύση για την συζήτηση.)
Θα πάρουμε μερικές βαθιές ανάσες για να συντονιστούμε, για να αφήσουμε όλα αυτά που είπαμε πριν να πέσουν γύρω μας και να αφήσουμε επίσης τους βοηθούς που έρχονται σε κύκλο γύρω-γύρω να συντονίσουν τις ενέργειές μας.

Θα σας ζητήσουμε σήμερα λοιπόν να αρχίσετε με βαθιές αναπνοές σαν να θέλατε να βάλετε όλο τον κόσμο μέσα στην κοιλιά σας, μέσα στο στήθος σας, σαν να θέλατε να βάλετε όλα τα στοιχεία του κόσμου στα πόδια σας. Μπαίνουν, εισχωρούν με την αναπνοή, πάνε στο αίμα και το αίμα κυκλοφορεί παντού. Έτσι, όλες τις πληροφορίες που είναι στον αέρα και σας περίμεναν, τις παίρνετε, τις αναπνέετε και περνάνε στο αίμα. Τροφοδοτούν όλα τα κύτταρά σας. Αυτό δεν ήρθατε να κάνετε; Ήρθατε να κάνετε μια δουλειά με τα κύτταρά σας, με την κυτταρική σας δομή. Για να έχετε πρόσβαση στην κυτταρική σας δομή, είναι απαραίτητο να μεταφέρετε πληροφορίες μέσω του αίματος.

Το αίμα αναπνέει, αναγνωρίζει τις πληροφορίες και την πηγή των πληροφοριών μέσω του αέρα, μέσω του οξυγόνου που παίρνετε. Οπότε δείτε το αυτό, δείτε ότι το οξυγόνο μπαίνει στους πνεύμονες σας και πάει να τροφοδοτήσει το αίμα σας. Δείτε το να πάει παντού, μέχρι την άκρη-άκρη των ποδιών, μέχρι την άκρη-άκρη των χεριών, δείτε όλη την πλάτη να αναπνέει, δείτε από κάτω μέχρι πάνω, από αριστερά μέχρι δεξιά αυτήν τη μεγάλη επιφάνεια της πλάτης να πάρει μια μεγάλη αναπνοή σαν μια μεγάλη πόρτα που ετοιμάζεστε να ανοίξετε. Δείτε και μια άλλη πόρτα ανάμεσα στα δυο σας μάτια να ανοίγει και ο αέρας να μπαίνει και από κει, έρχεται να τροφοδοτεί όλο το μυαλό, τον εγκέφαλο, ό,τι έχετε μέσα στο κεφάλι σας.

Και εμείς βέβαια χορεύουμε μαζί σας και είμαστε μέσα στο οξυγόνο. Είμαστε το οξυγόνο σας! Νιώθουμε πολύ καλά που το λέμε αυτό, μας κάνει να καμαρώνουμε και να γελάμε μόνο με το γεγονός ότι μας ανοίξατε με τόσο μεγάλη καρδιά τις πόρτες σας! Είμαστε το οξυγόνο σας, κυριολεκτικά. Κυριολεκτικά γιατί φέρνουμε τις πληροφορίες που περιμένατε και γι’ αυτό αναπνέετε σ’ αυτήν τη ζωή, γι’ αυτό ζείτε. Ζείτε για να πάρετε τις πληροφορίες που φέρνουμε εμείς που είμαστε η άλλη πλευρά του εαυτού σας. Αυτό ήρθατε να κάνετε από τότε που γεννηθήκατε. Ήρθατε για να ανοίξετε τα πεδία σας, για να ανοίξετε το δρόμο ώστε να μπορέσουμε εμείς που είμαστε εσείς, να έρθουμε κάποια στιγμή και συνειδητά να τα πούμε και να περπατάμε μαζί στο δρόμο. Συνειδητά να ξανακάνουμε επαφή και να ανταλλάξουμε τις πληροφορίες μας.

Αναγνωρίζετε σε μας τον εαυτό σας. Αυτό έχει σημασία. Έχει σημασία να αναγνωρίζετε στην άλλη πλευρά τον εαυτό σας, γιατί τότε δεν είναι πια μια ξένη προσωπικότητα που σας έρχεται, δεν χρειάζεται νε προσαρμοστείτε σ’ αυτό για να προχωρήσετε. Είστε εσείς, δεν χρειάζεται καμία προσαρμογή. Χρειάζεται απλώς άνοιγμα. Μερικές φορές, σας έχουμε πει εδώ ότι καλά είναι να ανεβείτε μερικά σκαλοπάτια ώστε να συναντηθούμε. Πέρασε αυτός ο καιρός, ανεβήκατε, κατεβήκαμε, πάρτε το όπως θέλετε δεν έχει καμία σημασία. Βρεθήκαμε. Στόχος μας τώρα είναι να γίνει όλο και περισσότερο συνειδητό αυτό, και εμείς να έρθουμε και να μιλάμε μέσα σε σας.

Va-yik-ra, va-yik-ra, va-yik-ra, είναι το κάλεσμα της θεότητας μέσα σας και η αναγνώρισή της. Καλέσατε την θεότητα μέσα σας, την πλευρά την θεϊκή, και ήρθε. Πήρε θέση. Ενωθήκατε. Είμαστε εδώ, ό,τι και να κάνετε, τώρα πια είμαστε εδώ! Τόσο καιρό μας έχετε καλέσει, και τώρα ήρθαμε. Η πλάκα είναι ότι δεν μπορείτε πια να κάνετε πίσω, αλλά δεν το θέλετε και ούτε εμείς δεν το θέλουμε, γιατί όσο το χαίρεστε εσείς, το χαιρόμαστε κι εμείς.

Όταν λέμε ότι ανοίγουμε πόρτες, δείτε το στο επίπεδο του κυττάρου αυτό. Δείτε ότι με το οξυγόνο που λέγαμε πριν μπαίνουμε στο αίμα, μπαίνουμε στο κύτταρο, είμαστε μέσα στο κύτταρο. Εδώ και καιρό έχετε μπει μέσα στο κύτταρο, όταν δουλεύατε με το Rochev Baaravot. Μπήκατε, θυμάστε; Πάνω στο άλογο, μπήκατε περήφανοι μέσα στο κύτταρο και αρχίσαμε να μιλήσουμε. Εμείς σας είπαμε Eheyeh Asher Eheyeh, είμαι αυτό που είμαι, και εσείς απαντήσατε va-yik-ra, σε δέχομαι, σε καλώ, σε προσκαλώ. Και τώρα, αυτό είναι. Έγινε πραγματικότητα. Μερικές φορές μας λέτε ακόμα ‘τίποτα δεν έχει αλλάξει’. Πως τολμάτε να το πείτε αυτό; Τίποτα δεν έχει αλλάξει; Εμείς δεν είμαστε εδώ; Και αυτήν την στιγμή, θα σας περιγράψει η Μαριαννίκ τι βλέπει. Βλέπει εκατοντάδες μικρές οντότητες γύρω-γύρω να φωνάξουν σαν μικρά παιδιά ‘είμαστε εδώ’. Ναι, αυτό είμαστε. Μόνο που δεν είμαστε εκατοντάδες. Είμαστε εκατομμύρια. Σαν μικρές λάμπες μέσα στο σώμα σας, και κάθε λάμπα αντιστοιχεί σε ένα κύτταρό σας. Ανοίξαμε τις λάμπες, ανοίξαμε τη συνειδητότητα μέσα σας. Αυτό έχει γίνει, έχει ανοίξει, δεν έχετε παρά να το πιστέψετε. Έγινε. It’s done. Παύλα, τέρμα, έγινε. Τα μαγικά παιχνίδια αρχίζουν. Η βάση ολοκληρώθηκε.

Και τώρα, πως θα παίξουμε; Θα παίξουμε με τη χαρά μας. Θα παίξουμε με τη χαρά να ανταλλάξουμε πράγματα. Θα παίξουμε με τη χαρά να ανοίξουμε την καρδιά μας, θα παίξουμε με τη χαρά να αναγνωρίσουμε το θείο μέσα μας και μέσα στον άλλον απέναντι.

Σταυρός. Σήμερα λειτουργείτε ως σταυρός. Πολύ βασικός αριθμός το τέσσερα. Την Τετάρτη σας λέγαμε ότι το τέσσερα αντιστοιχεί συχνά στο θάνατο, στο θάνατο μιας εποχής. Επίσης στη γέννηση μιας άλλης. Το τέσσερα επιφέρει το οχτώ, μια καινούρια γέννηση, καινούρια προοπτική. Νομίζετε ότι αυτήν τη στιγμή υπάρχουν τέσσερα άτομα εδώ. Εμείς σας λέμε ότι υπάρχουν οχτώ γιατί είστε στον απέναντι από σας όπως είστε σε σας. Έχετε γίνει διπλοί, ο καθένας από σας. Είστε στον άλλον, όπως ο άλλος είναι σε σας και μιλάτε.

Θα σας ζητήσουμε να μπείτε σε ένα κύτταρο του άλλου. Λοιπόν, πως θα το κάνουμε αυτό; θα παίξουμε λίγο ο ένας με τον άλλον. Η ψυχή του ενός με τη ψυχή του άλλου, και θα παίξουμε με τις ανάσες μας. Θα παίξουμε με τις ανάσες και με την πρόθεσή μας. Θα τεντώσουμε μια γραμμή, ανάμεσα στην καρδιά μας και στην καρδιά του απέναντι, και θα περάσουμε σε μια ανάσα, σε μια εκπνοή, από τη δικιά μας καρδιά στην καρδιά του απέναντι. Εκεί θα βρούμε ένα κύτταρο, μέσα στην καρδιά.

Θα ζητήσουμε την άδεια να μπούμε, αλλά την άδεια την έχετε, αλλιώς δεν θα ήσασταν εδώ. Τυπικά, θα ζητήσουμε την άδεια, για να μην ξεχάσουμε ότι όταν κάνουμε τέτοιες πράξεις, πάντα ζητάμε την άδεια, έστω και τυπικά. Είναι ο τρόπος να δείξετε εσείς οι άνθρωποι το σεβασμό που έχετε ο ένας για τον άλλον, παρόλο που είναι αλήθεια ότι εάν δεν είχατε την άδεια έτσι κι αλλιώς δεν θα μπορούσατε να είστε εδώ, μέσα στην καρδιά του άλλου. Αλλά είπαμε, τυπικά…

Μπαίνοντας στο κύτταρο, θα πούμε τη γλώσσα που ξέρουμε, θα πούμε το Rochev Baaravot. Είναι ο τρόπος μας να δείξουμε τη δόνησή μας στο κύτταρο του άλλου, ο τρόπος μας να του δείξουμε σε ποιο επίπεδο βρισκόμαστε και ποια γλώσσα θέλουμε να μιλήσουμε μαζί του. Εκεί, θα περιμένουμε την απάντηση. Η απάντηση μπορεί να είναι μια αίσθηση. Η απάντηση μπορεί να είναι μια εικόνα. Η απάντηση μπορεί να είναι οτιδήποτε, ένα μήνυμα, ένα χαμόγελο. Όταν θα έχουμε πάρει την απάντηση, θα καλέσουμε το οξυγόνο μας, θα καλέσουμε το θείο μέσα μας να φέρει το στίγμα του, να φέρει ένα ευχαριστώ σ’ αυτό το κύτταρο που ανοίχτηκε, και μετά θα γυρίσουμε στη δικιά μας καρδιά. Σας αφήνουμε μερικά λεπτά για να το κάνετε αυτό. Μια μεγάλη αναπνοή, και στην εκπνοή, μπαίνετε στην καρδιά του άλλου… καλό ταξίδι…. (παύση)…

Εάν δείτε κάτι οδυνηρό, φέρτε οξυγόνο… φέρτε χαρά… φέρτε συνείδηση… με τον τρόπο που σας έρχεται εκείνη την στιγμή… πείτε ένα ευχαριστώ… με όλη την αγάπη που μπορείτε να αφήσετε πίσω… και γυρίστε στη δικιά σας καρδιά.

Θα σας αφήσουμε λίγο για να ανταλλάξετε τις εντυπώσεις που πήρατε ο καθένας στον άλλον, και θα συνεχίσουμε μετά…

(Ακολουθεί μεγάλη συζήτηση με ενθουσιασμό και συγκίνηση για ό,τι είδαμε, κάναμε, αισθανθήκαμε…)

(συνέχεια)
Βλέπετε πως μιλάτε; Βλέπετε πόσο καλά μιλάτε μέσα στα κύτταρα ο ένας στον άλλον; Βλέπετε ποια επικοινωνία μπορείτε να έχετε; Το πιστεύατε όταν σας το λέγαμε; Ένα μέρος το πίστευε, ένα μέρος δεν το πίστευε όμως. Τώρα δεν το πιστεύετε, τώρα το ξέρετε. Είναι πολύ διαφορετικό, πάρα πολύ διαφορετικό. Το ξέρετε, μπήκατε μέσα, επικοινωνήσατε.

Και τώρα, τι κάνουμε με αυτό; Αυτό είναι ένα άλλο θέμα φίλοι μας. Μια μεγάλη δουλειά που μπορούμε να αρχίσουμε και που κάποια στιγμή θα αρχίσετε κι εσείς. Θα την αρχίσουμε μαζί δηλαδή. Δεν ήρθε αυτή η στιγμή ακόμα, έχουμε άλλα κλειδιά να ξεκλειδώσουμε πριν. Σήμερα, ξεκλειδώσαμε το va-yik-ra, άλλα θα έρθουν. Είναι γεγονός όμως ότι προς τα εκεί βαδίζουμε, μαζί, στο ότι κάποια στιγμή θα είστε ικανοί να μπείτε στην καρδιά του άλλου, να δείτε από πού προέρχεται το τραύμα όπως θα έλεγε ο Αργύρης, από πού ξεκινάει ο πόνος, και να μπορείτε τραγουδώντας, φέρνοντας οξυγόνο, φέρνοντας μια πληροφορία, δονώντας το Ωμ ή οτιδήποτε άλλο που θα σας έρθει εκείνη την στιγμή, να θεραπεύσετε.

Θα μας πείτε ότι για να φέρνετε θεραπεία πρέπει ο άλλος να συμφωνήσει. Εφόσον έχει ανοίξει την καρδιά του αρκετά ώστε τα κύτταρά του να σας απαντήσουν, σαφώς και είναι έτοιμος για την θεραπεία. Άλλη θεραπευτική μέθοδος λοιπόν, που σιγά-σιγά θα την αναπτύξετε, και θα είστε κάποια στιγμή μεγάλοι θεραπευτές γιατί θα μπείτε κατευθείαν στον πόνο, στη ρίζα του πόνου, χωρίς εγχείρηση, ή με πνευματική εγχείρηση μια και θα μπείτε εσείς κατευθείαν μέσα στην καρδιά.

Βλέπετε, κάποια στιγμή πριν αρχίσουμε, η Μαριαννίκ είχε την εικόνα ενός σπαθιού που μπαίνει στην καρδιά, και όσο μιλάγαμε στην αρχή, σκεφτόταν ‘πότε θα έρθει το σπαθί; Πότε θα μας βάλουν το σπαθί στην καρδιά;’ Δεν χρειάστηκε να βάλουμε το σπαθί στην καρδιά. Βάλατε εσείς το μονοπάτι το φωτεινό ανάμεσα στις καρδιές σας και με το δικό σας τρόπο, αρκετά διαφορετικό απ’ αυτό που είναι ο τρόπος με το σπαθί, μπήκατε στην καρδιά του άλλου και η καρδιά άνοιξε. Όταν η καρδιά ανοίγει, όλα είναι πιθανά, όλα είναι δυνατά, εφικτά, όλα μπορούν να γίνουν.

Εδώ, θέλουμε δυο προθέσεις. Θέλουμε την πρόθεση από τον ένα να ανοίγεται τελείως, και θέλουμε την πρόθεση του άλλου να μπει, να μπει χωρίς κρίση, να μπει με πολύ αγάπη, σαν να ήταν ένα παιχνίδι. Ένα παιχνίδι όπου πηγαίνετε να ανακαλύψετε τι υπάρχει από την άλλη πλευρά του μονοπατιού και τι μπορείτε να κάνετε εκεί, να ανακαλύψετε και ίσως, ίσως, να βοηθήσετε.

Έτσι, χωρίς να έχουμε εμείς να βάλουμε ένα σπαθί στην καρδιά σας, εσείς την ανοίξατε και κάνατε όλη τη δουλειά μόνοι σας, με την αναγνώριση που έχετε ο ένας για τον άλλον, με την αναγνώριση που έχετε επίσης του εαυτού σας, της ικανότητας που έχετε πια να κάνετε τέτοια δουλειά.

Η αναγνώριση είναι μια μεγάλη λέξη για την σημερινή μας συνάντηση. Αναγνώριση της θέσης που έχετε πάρει τώρα πια, αναγνώριση της συνεργασίας μας, αναγνώριση των ικανοτήτων σας όταν κάνουμε μια δουλειά μαζί, όταν ανοίγετε την καρδιά σας ο ένας στον άλλον αλλά και σε μας.

Θα σας αφήσουμε εδώ για σήμερα. Χαιρόμαστε πολύ για τη δουλειά που έχει γίνει, γιατί όντως δεν χρειάστηκε καν να ξεκλειδώσουμε μια πόρτα, την ξεκλειδώσατε εσείς οι ίδιοι σήμερα. Εμείς απλώς καθίσαμε, παρατηρήσαμε και λίγο βοηθήσαμε. Παρατηρούμε την πρόοδό σας και χαιρόμαστε. Χαιρόμαστε μαζί.

Και έτσι είναι.