Πολύ διαφορετικές ενέργειες έρχονται σήμερα με σκοπό μια καλύτερη γείωση και συνειδητοποίηση της θέσης μας στο σημείο ένωσης ανάμεσα στο ουράνιο βασίλειο και στο γήινο βασίλειο. Μ.

Μέσα στη χαρά, ερχόμαστε να σας δούμε. Εμείς πάντα χαιρόμαστε που είστε εδώ, μας περιμένετε και ερχόμαστε να μιλήσουμε λίγο μαζί σας, να ανταλλάξουμε ιδέες, να ανταλλάξουμε πληροφορίες. Είναι πάντα μια μεγάλη χαρά από τη δικιά μας πλευρά να έρθουμε σε αυτές τις συναντήσεις συνειδητά. Όταν λέμε συνειδητά εννοούμε ότι συνεχώς έχουμε συνάντηση, δεν είμαστε ποτέ, ποτέ μακριά από σας, είμαστε μέσα σας, μέσα στα κύτταρά σας, μέσα στην αύρα σας, είμαστε εσείς. Οπότε, πως γίνεται να είμαστε μακριά από σας; Θα μας πείτε ‘αρχίζουμε καλά, μας λέτε ότι χαίρεστε που έρχεστε στις συναντήσεις, και μετά μας λέτε ότι έτσι κι αλλιώς δεν φεύγετε ποτέ. Πως γίνεται λοιπόν να χαίρεστε για τις συναντήσεις;’

Και έτσι είναι, όντως, ότι και είμαστε συνέχεια μαζί, και χαιρόμαστε που συναντιόμαστε. Η διαφορά είναι πάντα στο επίπεδο της συνείδησης από τη δικιά σας πλευρά. Τις περισσότερες στιγμές, ενώ εμείς είμαστε μέσα σας, είμαστε στην αύρα σας, εσείς δεν έχετε ιδέα, ή αν έχετε ιδέα, ξεχνάτε. Δεν συνειδητοποιείτε συνέχεια ότι πορευόμαστε χέρι-χέρι. Το θυμάστε πολύ συνειδητά όταν έρχεστε στις συναντήσεις μας ή όταν κάνετε ένα διαλογισμό. Αλλά όταν καθαρίζετε πατάτες ή όταν πλένετε το αυτοκίνητό σας, πολύ συχνά το ξεχνάτε, παρόλο που εμείς είμαστε εδώ. Γι’ αυτό λέμε ότι χαιρόμαστε για τις συναντήσεις, γιατί είναι συναντήσεις γεμάτες συνείδηση.

Η δικιά σας πλευρά που βρίσκεται από την άλλη πλευρά του πέπλου και η πλευρά η γήινη συναντιούνται συνειδητά. Το τρίγωνο με τη βάση στα άστρα ακουμπά το τρίγωνο με τη βάση στη Γη, και οι δυο κορυφές συναντιούνται και φιλιούνται. Η μία μπαίνει στην άλλη, παντρεύονται και δημιουργούν μαζί το άστρο με τις έξι ακτίνες, την τέλεια ισορροπία, το μικρόκοσμο μέσα στο μακρόκοσμο. Το σχήμα που σας δίνει τη δυνατότητα να ξεπεράσετε τον εαυτό σας, να μετουσιώνεστε και να αναγνωρίσετε την άλλη πλευρά του εαυτού σας. Να την κοιτάξετε κατάματα και να τολμήσετε να πείτε ότι είστε εσείς.

Ναι, ερχόμαστε με όλη τη δύναμή μας για να σας πούμε ότι είμαστε εσείς. Δεν είμαστε άλλες οντότητες, δεν είμαστε άλλες οντότητες πουν έρχονται από κάποιο μακρινό σύμπαν, είμαστε εσείς. Μπορεί μια πλευρά από σας να έρχεται από ένα μακρινό σύμπαν, ναι, όντως, γίνεται κι αυτό, αλλά είναι πλευρές του εαυτού. Καμία οντότητα παρούσα σήμερα δεν είναι ξένη για σας. Είμαστε όλοι γύρω σας, πίσω σας, σε κύκλο γύρω σας… μέσα στα πεντάγραμμα που χάραξε η Μαριαννίκ πριν αρχίσετε και παρόλο που δεν ήθελε να το πει αυτό. Και άραγε, γιατί να μην το πει; Αυτό ορίζει το σημείο εργασίας σας. Το ότι χάραξε πεντάγραμμα, πεντάλφα στον ορίζοντα Βόρια, Νότια, Δυτικά και Ανατολικά πριν αρχίσετε τη δουλειά, σημαίνει ότι όρισε ένα πλαίσιο εργασίας.

Μερικοί θα πουν ‘τι είναι αυτό, για ποιο πράγμα μιλάμε σήμερα; Για μαγικές τελετές;’ Πείτε το έτσι εάν θέλετε, αλλά παρακαλούμε να τα δείτε από ένα τόπο θέασης λίγο πιο ψηλά, και να δείτε ότι αυτός είναι ο τρόπος να γειώσετε ακόμα περισσότερο τις ενέργειες σας από την άλλη πλευρά. Ορίζετε ένα μεγάλο πλαίσιο, ένα μεγαλύτερο πλαίσιο για να μπορούμε εμείς να κατεβούμε με πλήρη ασφάλεια και να σας περικυκλώσουμε.

Δέχεστε να εργάζεστε όχι μόνο με τη πνευματική πλευρά του εαυτού, όχι μόνο με το τρίγωνο με τη βάση στα άστρα, αλλά κάνοντας αυτό δέχεστε να εργάζεστε με το τρίγωνο που έχει τη βάση στη Γη, αναγνωρίζοντας την άλλη πλευρά σας, αναγνωρίζοντας πλήρως τις ρίζες σας στη Γη. Οι ρίζες σας στη Γη δεν είναι κατώτερες σε σχέση με τις ρίζες που έχετε στον ήλιο, που έχετε στον Πατέρα και στην Πηγή. Οι ρίζες σας στη Γη είναι οι ρίζες μας για να έρθουμε να σας δούμε.

Θα θέλαμε να το καταλάβετε καλά αυτό, ότι δουλεύοντας μόνο με το τρίγωνο το πνευματικό, το τρίγωνο στον αέρα θα μπορούσαμε να πούμε, το τρίγωνο στον Πατέρα ή στη Μητέρα της Ζωής, δεν φτάνει. Είναι απαραίτητη δουλειά, και όλη η δουλειά που έχετε κάνει μέχρι τώρα ήταν απαραίτητη για να μπορέσουμε να συνεχίσουμε, από δω και στο εξής, σε μια δουλειά περισσότερο γειωμένη. Για να την γειώσετε αυτήν τη δουλειά, πρέπει να δεχτείτε το κάτω τρίγωνο. Το κάτω τρίγωνο είναι φτιαγμένο από τα τέσσερα στοιχεία. Αυτά τα στοιχεία είναι που σας δημιούργησαν και που δημιούργησαν τη Γη και ολόκληρο τον κόσμο. Είναι ο αέρας, η φωτιά, είναι το νερό και η γη, και είναι και ο αιθέρας, η ακάσα. Αυτά τα στοιχεία έχετε μέσα σας, αυτά λάμπουν μέσα σας. Μερικές φορές περισσότερο η φωτιά, άλλες φορές περισσότερο ο αέρας, άλλες φορές πιο πολύ το νερό ή η γη, αλλά απ’ αυτά είστε φτιαγμένοι και εμείς νιώθουμε μέσα μας μια πολύ μεγάλη τιμή για σας και για κάθε στοιχείο που έχετε μέσα σας. Χωρίς αυτά, δεν θα μπορούσαμε να γειώσουμε τις ενέργειές μας. Θα ήταν τότε ενέργειες που αιωρούνται, χωρίς βάση και χωρίς να είναι εφικτή, δυνατή, όλη η δημιουργία.

Είστε συνδημιουργοί γιατί δέχεστε αυτό το τρίγωνο που έχει τις ρίζες στη Γη, μέσα σ’ αυτά τα τέσσερα στοιχεία. Είστε συνδημιουργοί από τη στιγμή που δέχεστε τη διπλή σας όψη. Έχουμε μιλήσει τόσο συχνά για το καλό και το κακό, το αρνητικό και το θετικό, το φως και τη σκιά. Έχουμε πει τόσο συχνά πόσο σημαντικό είναι να δέχεστε κάθε πλευρά του εαυτού μέσα σας χωρίς διττότητα. Δεν υπάρχει καλό και κακό, υπάρχει μόνο το βλέμμα που βάζετε πάνω σε όλα αυτά που χρωματίζει τα πάντα.

Είστε εδώ για να μάθετε. Τι να μάθετε; Είστε εδώ για να μαθαίνετε να είστε ο καινούριος άνθρωπος στη Γη. Ο άνθρωπος με κεφαλαίο Α, το Α της αρχής. Η αρχή ως η αρχή της διαδικασίας όπως και της μεγάλης αρχής που είναι το ‘δέχομαι’. Δέχομαι αυτήν τη θέση που είναι η θέση που συνδυάζει όλα τα στοιχεία της Γης με όλα τα στοιχεία του Ουρανού, χωρίς να κρίνω ακόμα και σε αυτά, τι είναι μεγαλύτερο και τι είναι μικρότερο, τι αξίζει περισσότερο ή λιγότερο, γιατί τι είμαι για να τα κρίνω; Η Γη είναι η δημιουργία, και τι είναι η δημιουργία; Μια όψη του Πατέρα, μια όψη της Πηγής. Εάν το προχωρήσετε, είναι η Πηγή. Είναι καθρέφτισμα της Πηγής.

Είστε, σας το έχουμε ξαναπεί, το είδωλό μας στη Γη. Υπάρχει ο καθρέφτης στη μέση και βλέπουμε τον εαυτό μας σε σας όπως και εσείς, εάν μας κοιτάξετε κατάματα, μπορείτε να δείτε τον εαυτό σας σε μας, έναν εαυτό όπως δεν τον βλέπετε κάθε μέρα, αλλά ο εαυτός σας. Μαθαίνετε λοιπόν… η Μαριαννίκ σκέφτεται ‘παράξενες οι ενέργειες σήμερα, ενέργειες εκμάθησης’. Ναι, όντως. Καιρός είναι.

Βλέπετε, όλες αυτές τις εβδομάδες, από την αρχή της χρονιάς, κάνατε μια δουλειά και αφεθήκατε. Ανοίξατε πόρτες και πριν από δυο-τρεις εβδομάδες, ανοίξατε την κούπα. Ανοίξατε την κούπα της κοιλιάς και μπήκατε σ’ αυτήν την μήτρα όπου είπαμε ότι κλείνουμε την πόρτα στο παρελθόν και μένουμε σ’ αυτήν την μήτρα για λίγο μέχρι να είμαστε ασφαλείς για να μπορέσουμε να ανοίξουμε την άλλη πόρτα από την άλλη πλευρά. Συγκρίναμε τη μήτρα με τον θάνατο, λέγοντας ότι όταν κλείνουμε την πόρτα είναι ένας μικρός θάνατος. Αφήνουμε μια παλιά ζωή και περνάμε μια περίοδο που μερικοί την συνδέουν με τον αριθμό τέσσερα, με τα σαράντα, και με τον θάνατο, πριν μπορέσουμε να ανοίξουμε την πόρτα για μια καινούρια γέννηση.

Σήμερα λοιπόν ανοίγουμε την πόρτα και βγαίνουμε από την μήτρα ανανεωμένοι, αλλαγμένοι. Οι ενέργειες έχουν αλλάξει και εσείς έχετε αλλάξει. Ακόμα και ο κύκλος σας έχει αλλάξει, οι ενέργειες είναι διαφορετικές από κάθε πλευρά. Και εμείς μπορούμε τώρα να έρθουμε και να διδάξουμε, και όποιος θέλει ας ακούσει και ας δει τις αντιστοιχίες που υπάρχουν μέσα του σε σχέση με αυτά που φέρνουμε και που προσφέρουμε.

Βλέπετε, σήμερα δεν ερχόμαστε σαν μεγάλες αρχαγγελικές ενέργειες ή παρουσίες. Δεν ερχόμαστε για να σας παρασύρουμε και να σας κάνουμε να νιώθετε ξεχωριστοί ή για να σας δώσουμε μια ξεχωριστή εμπειρία. Ερχόμαστε για να σας πούμε ότι είμαστε ίδιοι. Ερχόμαστε από την άλλη πλευρά του καθρέφτη για να σας πάρουμε από το χέρι και να σας πούμε ότι θα αφήσουμε αυτό το καθρέφτη στη μέση γιατί αυτή είναι η συνδημιουργία μας, αυτή είναι η πραγματικότητα στη Γη και την φτιάχνουμε μαζί. Δεν είμαστε οντότητες πιο ψηλά από σας, ούτε εσείς δεν είστε πιο κάτω από μας. Είμαστε εδώ για να κάνουμε μια δουλειά μαζί. Μεγαλώσατε. Καιρός είναι να κάνουμε αυτήν τη δουλειά συνειδητά. Όπως έρχεστε εδώ συνειδητά, να γίνεται συνειδητά και η δουλειά.

Σας ζητάμε να νιώθετε τώρα το κανάλι σας, την σπονδυλική σας στήλη, τον άξονά σας, πείτε το όπως θέλετε να ανοίγεται από πάνω μέχρι κάτω… αφήστε μας να μπούμε και να απλωθούμε στο χώρο. Μπαίνουμε από το έβδομο σας τσάκρα, κατεβαίνουμε όλη την σπονδυλική στήλη και βγαίνουμε από τη ρίζα για να απλωθούμε παντού… δείτε τις κινήσεις που γίνονται. Δείτε τη χαρά που υπάρχει όταν συναντιόμαστε και δείτε ότι αυτή η κίνηση μπορεί να γίνεται και ανάποδα. Μαζευόμαστε, μπαίνουμε στο τσάκρα ρίζα σας, ανεβαίνουμε και βγαίνουμε από την κορόνα κάνοντας σιντριβάνι, λούζοντας τα πάντα όταν πέφτουμε γύρω σας σε χιλιάδες σταγόνες.

Αυτό είστε εσείς, η ενέργεια που μπαίνει στην σπονδυλική στήλη είστε εσείς, ο ανώτερος εαυτός και η ψυχή σας που αφήσατε να μπουν ώστε να συνειδητοποιήσετε περισσότερο ποιοι είστε. Μπαίνουν και απλώνονται έξω από σας και ξαναμαζεύονται στη ρίζα. Ύστερα ανεβαίνουν πολύ συνειδητά και βγαίνουν σε χιλιάδες σταγόνες που είναι χιλιάδες όψεις του εαυτού. Αν παίρνατε κάθε σταγόνα, θα βλέπατε το πρόσωπό σας, ένα από τα πρόσωπά σας. Είστε όλα αυτά, είστε οι χιλιάδες σταγόνες που η μία αντανακλά την άλλη, η μία γελάει με την άλλη και όλες, όλες, αντανακλούν το φως του ήλιου. Που είναι ο ήλιος; Ο ήλιος είναι παντού, το φως είναι παντού. Όταν το κάνετε αυτό δεν υπάρχει μέρος όπου δεν υπάρχει φως. Γεμίζετε το χώρο με το φως που είστε εσείς, και κάθε κομμάτι σας αντανακλά το φως που είστε εσείς.

Ναι, δεν μιλάμε για έναν μεγάλο ήλιο μακριά από σας. Δεν μιλάμε ούτε για την Πηγή. Μιλάμε για τον ήλιο που είστε εσείς, γιατί αυτό έχει γίνει: έχετε πάρει θέση. Έχετε αναγνωρίσει ποιοι είστε και τι μπορείτε να κάνετε. Από δω και πέρα υπάρχει ένας ήλιος μέσα σας, το ίδιο μεγάλος με τον ήλιο που μπορούσατε να επικαλεστείτε πριν από λίγο. Είστε ο ήλιος, ένας μεγάλος ήλιος μέσα στο στήθος σας που πια έχει δεχτεί την ευθύνη του, όχι σαν βάρος, πέρασε αυτός ο καιρός, καμία σχέση με το βάρος, αλλά έχει πολύ σχέση με τη χαρά. Η χαρά της ευθύνης.

‘Είμαι ήλιος. Η ευθύνη μου είναι να λάμπω, να ακτινοβολώ, και το χαίρομαι’. Αυτό σημαίνει η χαρά της ευθύνης, και εκεί είμαστε συνέχεια μαζί γιατί και εμείς είμαστε μέσα σας και το δημιουργούμε μαζί αυτό. Ανοίγουμε τα κύτταρα, ενεργοποιούμε τις συνδέσεις και κάνουμε ότι ο ήλιος λάμπει. Εσείς απλώς, έχετε δηλώσει την πρόθεσή σας να γίνει αυτό, και η δουλειά σας ήταν να αφήσετε όλο και περισσότερο όλα τα περιττά να πέσουν. Από την στιγμή που μας κάνατε χώρο, που επιτρέψατε να μπούμε μαζί σ’ αυτήν τη μήτρα, ενεργοποιήσαμε ό,τι έπρεπε να ενεργοποιηθεί, και τώρα αρχίζει η δουλειά, μια άλλη δουλειά.

Μια δουλειά που έχει σχέση με γνώση και συνείδηση. Μια δουλειά που δεν αφήνει τίποτα στο πλάι, που δεν αφήνει τίποτα έξω. Δεν αφήνει κανένα σύμβολο έξω, κανένα αρχέτυπο έξω γιατί όλα αυτά σας δείχνουν το δρόμο. Όλα αυτά ριζώνουν ακόμα περισσότερα αυτό που είστε, και γι’ αυτό ήρθατε.

Δεν αφήνουμε κανένα στοιχείο του αέρα, κανένα υποστοιχείο της φωτιάς, δεν αφήνουμε τίποτα που να έχει σχέση με το νερό ή που να έχει σχέση με τη γη, έξω από τη δουλειά μας. Τα παίρνουμε όλα, τα δεχόμαστε όλα. Τα παίρνουμε και τα αφήνουμε να μπουν στο πρώτο μας τσάκρα μαζί με τις ενέργειες που έχουμε απλώσει. Τα μαζεύουμε όλα. Δείτε τις ενέργειές σας, που είχαν πάει σε κάθε γωνία του δωματίου, να μαζεύουν όλα τα στοιχεία από κάθε διάσταση και κάθε κατεύθυνση του χώρου, όλα τα σύμβολα που ξέρετε ή για τα οποία μπορείτε να έχετε ακούσει, όλα τα χρώματα… μαζέψτε όλα αυτά μέσα στην ενέργεια σας, και μέσα σε μια μεγάλη δύνη, ξαναμπαίνετε στο πρώτο σας τσάκρα, σαν να ρουφάτε όλη αυτήν την ενέργεια που είστε εσείς, εμπλουτισμένη με όλα τα στοιχεία που έχετε βρει από δω και από κει στις τέσσερεις κατευθύνσεις της Γης. Αφήνετε όλα αυτά τα στοιχεία να ανεβούν στην σπονδυλική σας στήλη και να αφήνουν ένα στίγμα σε κάθε πόρτα σας, σε κάθε τσάκρα. Ένας εμπλουτισμός γίνεται σε κάθε πόρτα σας από τα στοιχεία του αέρα, της φωτιάς, του νερού και της γης.

Ανεβαίνουν όλα. Τα έχετε συγ-χωρέσει όλα μέσα σας. Χορεύουν μέσα σας, μέσα στο σώμα σας, μέσα στην σπονδυλική σας στήλη. Αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στα κύτταρά σας, και έτσι γίνεται μια γιορτή. Είναι σαν μια οικογενειακή γιορτή όπου έχετε πολύ καιρό να δείτε τους ανθρώπους που αγαπάτε. Ξαφνικά τους ξαναβλέπετε και χαίρεστε πάρα πολύ, και οι μεν και οι δε, και αγκαλιάζεστε, και λέτε γλυκά λόγια, και κυλά η αγάπη. Το ίδιο γίνεται εδώ σε κυτταρικό επίπεδο. Κυλάει η αγάπη, χαίρεστε πολύ που συνειδητά ο αέρας ξανασυναντιέται με τον αέρα του κυττάρου, το νερό ξαναβρίσκει το νερό, η γη την γη, και η φωτιά ξαναπαντρεύεται με την φωτιά. Μια ένωση όλων των στοιχείων, αυτών που έρχονται απ’ έξω και αυτών που ήταν μέσα.

Συνεχίζεται η δύνη, τώρα όλα είναι μαζί και είναι μεγάλος ο εσωτερικός χορός. Η δύνη είναι πολύ εμπλουτισμένη πια. Έχει αλλάξει πολύ από τότε που μπήκε στο πρώτο σας τσάκρα. Οι πληροφορίες είναι πολύ διαφορετικές, δείτε τι γίνεται. Πάρτε λίγο χρόνο για να δείτε τι γίνεται μέσα στο σώμα σας, μέσα στην σπονδυλική σας στήλη και πως σιγά-σιγά αυτή η δύνη θα βγει από την κορόνα… σαν σιντριβάνι… ή σαν μια εκσπερμάτωση που πάει να δώσει τροφή στον κόσμο γύρω, εκεί που οι σταγόνες θα πέσουν, εκεί που οι σταγόνες θα εισχωρούν στη Γη για να δώσουν την καινούρια γενιά… νιώστε το αυτό, και αφήστε τις εικόνες, τις αισθήσεις να έρθουν για το τι μπορεί να γεννιέται απ’ αυτήν την ένωση που βγήκε και πότισε το έδαφος. Βλέπετε, αυτή είναι η ιερή συνένωση, μια ένωση με τα στοιχεία της Γης που είναι εξίσου σημαντική με την ένωση με τα στοιχεία του Ουρανού. Αυτή σας δίνει δύναμη για να προχωρήσετε.

Αυτή την εικόνα θα θέλαμε να κρατήσετε αυτήν την εβδομάδα: της τελίτσας ανάμεσα σε δυο πυραμίδες, η πυραμίδα της Γης με την κορυφή προς τον Ουρανό και η πυραμίδα του Ουρανού με την κορυφή προς τη Γη, και εσείς στη μέση, που παίρνετε στοιχεία από τις δυο πυραμίδες και τις ενώνετε, ακριβώς στη μέση, χωρίς να θέλετε να είστε ούτε περισσότερο προς τα πάνω, ούτε περισσότερο προς τα κάτω, στο τέλειο σημείο ισορροπίας, στο τέλειο κεντρικό σημείο της ύπαρξής σας.

Και έτσι είναι.