Έχουμε ραντεβού εδώ με την πολύ δυνατή και βαθιά ενέργεια των Εαυτών μας. Μαζί βάζουμε τις βάσεις για την καινούρια χρονιά και χτίζουμε έναν καινούριο εαυτό βασισμένοι πάνω σε 3+1 αξίες: την περηφάνια, τη χαρά, την αγάπη και τον σεβασμό… ολόκληρο πρόγραμμα! Μ.


Χαίρετε,

Μας περιμένατε, σας περιμέναμε. Ο ένας περιμένει τον άλλον. Ο ένας είναι σε αναμονή του άλλου, και ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι η Αγάπη είναι εδώ, γιατί πότε νιώθετε στη ζωή σας τέτοια αναμονή και την κάνετε να διαρκεί λίγο παραπάνω γιατί ξέρετε ότι θα βρεθείτε με τον αγαπημένο, ξέρετε ότι έτσι και αλλιώς εδώ είναι, σας περιμένει και μπορείτε να καθυστερήσετε έστω και λίγο για να νιώθετε αυτήν την αναμονή, για να νιώθετε αυτό, ότι σε λίγο θα έρθει… έρχεται… ήρθε. Ήρθε και μπορεί να γίνει, να πραγματοποιηθεί η ένωση. Ήρθε και νιώθετε ολοκληρωμένες. Ήρθε και νιώθετε ότι όλα λέχθηκαν, ακόμα και στην αρχή της συνάντησης, ακόμα και αν δεν έχουμε πει πολλά. Απλώς, επειδή ήρθατε στο ραντεβού, και ήρθαμε και εμείς, και είμαστε εδώ.

Φανταστείτε πίσω από τον καθένα, την καθεμιά από σας, μια μεγάλη παρουσία, μια μεγάλη φωτεινή παρουσία που σας αγκαλιάζει. Ενώνεται με σας και κοιτάτε μαζί προς το κέντρο του κύκλου. Κοιτάτε μαζί προς τον άξονα του κύκλου αυτού. Σαν να είστε ο καθένας, η καθεμιά, ένα μέρος της ρόδας που προχωράει χωρίς όμως να ξεχάσει ότι υπάρχει το κέντρο της ρόδας σαν σημείο αναφοράς, ο άξονας. Ο άξονας από πού περνά όλο το φως της Δημιουργίας, ο άξονας που σας συνδέει με την Πηγή, με το κέντρο της Γης. Θα σας ζητήσουμε λοιπόν για να αρχίσουμε καλά αυτήν την χρονιά και αυτήν την συνάντηση, να πάρετε μερικές βαθιές αναπνοές απ’ αυτό το κέντρο, απ’ αυτόν τον άξονα, στο κέντρο του κύκλου σας, ώστε να δημιουργήσετε μια σύνδεση από τον άξονα προς την περιφέρεια, ώστε να έχουμε πραγματικά μια ρόδα εδώ με έναν άξονα, με συνδέσεις ανάμεσα στον άξονα και την περιφέρεια που σχηματίζουμε μαζί. Σας ζητάμε επίσης νοερά να τεντώσετε τα χέρια σας και να κρατήσετε τις ενέργειες των άλλων, αριστερά και δεξιά από σας, να αφήσετε την ενέργεια της περιφέρειας της ρόδας να κυλάει, να κυκλοφορεί. Φανταστείτε την ενέργεια του άξονα να κυκλοφορεί από αριστερά προς τα δεξιά και η ενέργεια της περιφέρειας να κυκλοφορεί ανάποδα, από δεξιά προς τα αριστερά, και η σύνδεση μένει σταθερή ανάμεσα σ’ αυτά τα δυο πεδία που μπορείτε να τα δείτε ως το θηλυκό και το αρσενικό της ενέργειας, και εσείς ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις δυο ροές αυτές.

Τώρα που βρίσκεστε: στον άξονα, στην σύνδεση, στην περιφέρεια; Και στα τρία μέρη φίλοι μας, και στα τρία. Είμαστε μαζί παντού. Είμαστε μαζί στην περιφέρεια, στη σύνδεση και στον άξονα. Μπορεί να είμαστε μαζί παντού με διαφορετική δόνηση, θα μπορούσατε να πείτε επίσης ότι είμαστε μαζί παντού σε διαφορετικό επίπεδο.

Μπήκαμε μαζί στη ρόδα. Θα την αφήσουμε να κυλίσει και θα δούμε που μας πάει. Για να μην ζαλιστείτε μπείτε όλοι μαζί στον άξονα. Μπείτε στον άξονα και αφήστε την ρόδα να την σπρώξουμε εμείς, να την παίξουμε εμείς όπως τα μικρά παιδιά που παίρνουν μια ρόδα και την σπρώχνουν που και που για να κυλάει, και αυτοί τρέχουν δίπλα για να την συνοδέψουν. Αυτό κάνουμε και εμείς. Σας αφήνουμε να πάτε εκεί που έχετε αποφασίσει εσείς οι ίδιοι να πάτε, δίνοντας όμως μια μικρή ώθηση αριστερά δεξιά για να κάνουμε πιο εύκολο το μονοπάτι, πιο εύκολη η διαδρομή σας.
Έτσι, θα σας ζητήσουμε πρώτα να αφήσετε τη ρόδα να κατρακυλά προς την κοιλάδα, μέχρι να βρει ένα ρυάκι και να συνεχίσει να κυλάει μέσα σ’ αυτό το ρυάκι, μέσα σ’ αυτό το νερό, το κρυστάλλινο, στο βουνό που μας περιβάλλει. Έτσι όπως προχωρά η ρόδα παίρνει όλα τα στοιχεία, τα κρυστάλλινα, του νερού. Σταγόνες ποτίζουν το ξύλο. Σταγόνες μπαίνουν και μένουν στη σύνδεση, στον άξονα. Πιτσιλάνε παντού, καθαρίζουν τη ρόδα αυτή. Το ξύλο αλλάζει χρώμα όταν ποτίζεται από το νερό. Ασπρίζει. Αυτό γίνεται και με τη ρόδα που σπρώχνετε. Ασπρίζει, καθαρίζει. Αφήνει παλιά στοιχεία πίσω της στο ρυάκι, άχρηστα πια, και συνεχίζει το δρόμο της. Δροσίζεται και αναρωτιέται που πηγαίνει.

Φτάνει σε μια πόλη. Φτάνει σε μια πόλη και εσείς έχετε την τάση να πείτε, ωχ, τι θα γίνει εδώ, έχουμε ρύπανση στην πόλη, τι θα γίνει με τη ρόδα; Η ρόδα φίλοι μας καθάρισε και το ξύλο που την αποτελεί γέμισε νερό, γέμισε νερό. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι δεν χωράει κάτι άλλο. Η εξωτερική ρύπανση δεν πιάνει. Αντίθετα, η ρόδα, που τώρα μπορεί να βγει από το ρυάκι και να κυκλοφορεί στους δρόμους, αφήνει ένα σημάδι, σαν πατημασιά μπορούμε να πούμε. Είναι αυτό που χαρακτηρίζει τη ρόδα. Αφήνει μια γραμμή πίσω της ακριβώς με το φάρδος της και έτσι ξεχωρίζουν οι ρόδες. Έτσι, μπορούμε να πούμε, να η ρόδα του ενός ή του άλλου, γιατί το διάμετρο, το φάρδος ποτέ δεν είναι ακριβώς το ίδιο από μια ρόδα στην άλλη. Ποτίστηκε τόσο πολύ από το νερό που αφήνει αυτήν τη γραμμή πίσω της και διασχίζει την πόλη μέχρι να ξαναβρεθεί στην άλλη πλευρά της πόλης, σε ένα ωραίο λιβάδι, όπου μπορεί να ακουμπήσει κάτω και να περιμένει.

Τι να περιμένει; Για κοιτάξτε λίγο από πίσω. Αυτήν τη γραμμή που άφησε, αυτό το σημάδι, είναι κάτι που οδηγεί τους άλλους, τους άλλους που είδανε μια πανέμορφη ρόδα να περάσει, τόσο καθαρή, που πιτσιλάει σταγόνες, δροσερή, που φέρνει άλλο αέρα, που φέρνει το δροσερό αέρα, το κρυστάλλινο αέρα του βουνού στην πόλη. Βλέπουν αυτήν τη γραμμή και λένε «θα ακολουθήσουμε αυτήν τη γραμμή, σίγουρα θα μας οδηγήσει στην πηγή». Γιατί πολλοί είναι που δεν καταλαβαίνουν ότι η πηγή φαίνεται. Η πηγή είναι το βουνό, είναι το ρυάκι, χρειάζονται μια ρόδα για να θυμηθούν. Χρειάζονται μια ρόδα όχι μόνο για να θυμηθούν αλλά και για να δουν ότι το βουνό που είναι τόσο μακρινό, το ρυάκι που περνά και γλιστρά ανάμεσα στα χέρια μπορεί να πάρει μορφή, μπορούμε να το αγγίξουμε, μπορούμε να το χαιρόμαστε χωρίς να σκεφτούμε ότι μετά από ένα δευτερόλεπτο θα έχει εξαφανιστεί, θα έχει γλιστρήσει ανάμεσα στα δάχτυλά μας. Έτσι ψάχνουν τη ρόδα, τη ρόδα που περιμένει. Όταν έρχονται όλοι κοντά στη ρόδα, η ρόδα αφομοιώνει την ενέργεια τους, γιατί πια ακολουθώντας τη γραμμή σιγά-σιγά κέρδισαν την ενέργεια της ρόδας, σιγά-σιγά έγινε αφομοίωση (της ενέργειας της ρόδας), και όταν έφτασαν στο τέλος στη ρόδα, μπορούσαν να ενωθούν, μπορούσαν να κάνουν ένα. Έτσι, απλώς, η ρόδα μεγάλωσε, και πήγε και σε άλλη πόλη, και σε άλλη, και σε άλλη… καταλαβαίνετε φίλοι μας που το πηγαίνουμε. Τόσο συχνά έχετε την εντύπωση ότι είστε λίγοι. Δέκα άτομα από δω, δέκα άτομα από κει, άντε πενήντα από δω, πενήντα από κει. Μικρές ομάδες, αλλά δεν είναι έτσι, δεν είναι καθόλου έτσι, γιατί όπου και να πάτε, όπου και να πάτε, αφήνετε πατημασιές, αφήνετε δονήσεις, και αυτές οι δονήσεις με τη σειρά τους, φέρνουν μια ενέργεια που επιδρά στους ανθρώπους που περνάνε από κει. Περνάτε κάπου και η ενέργειά σας συνεχίζει και εργάζεται σ’ αυτό το μέρος ακόμα και όταν έχετε φύγει εδώ και πολύ καιρό. Συνδέεστε με ένα μέρος νοερά; Η ενέργειά σας είναι εκεί. Οι δροσερές πιτσιλιές από την ψυχή σας, από τον Εαυτό σας, ποτίζουν αυτό το μέρος. Και όταν πολλές μικρές ομάδες κάνουν παρόμοια δουλειά, η καθεμιά με τον τρόπο της, και μερικές φορές σε συνεργασία μεταξύ τους, τότε η ρόδα γίνεται τεράστια, και τότε η Γη αλλάζει και όλη η ανθρωπότητα αλλάζει, χωρίς στην ουσία να έχετε κάνει εσείς τίποτα. Απλώς, έχετε αφήσει κάθε κύτταρο του εαυτού σας να ποτίζεται από τις ενέργειες του Εαυτού. Έχετε ανοιχτεί τόσο πολύ που οι ενέργειες από την Πηγή και οι ενέργειες από το κέντρο της Γης, χωρίς εμπόδια, μπήκαν σε κάθε κύτταρο και ενώθηκαν. Θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι η ένωση του θηλυκού και του αρσενικού, η ένωση της Μητέρας και του Πατέρα, η ένωση του θετικού και του αρνητικού. Μπορείτε να το δείτε συμβολικά σε πάρα πολλά επίπεδα.

Θα σας ζητήσουμε να συγκεντρωθείτε σε ένα κύτταρο, σε οποιοδήποτε κύτταρο του σώματός σας, και να μπείτε μέσα. Πάρτε βαθιές αναπνοές μέσα σ’ αυτό το κύτταρο, που είναι ένα κύτταρο που σας άφησε να μπείτε μέσα του, να δείτε πως νιώθει, πως λειτουργεί, πως έχει αλλάξει το τελευταίο καιρό, και πόσο τέλειο έχει γίνει. Τόσο συχνά έχετε την τάση, και μην το πάρετε επικριτικά γιατί χρειαζόταν για πολύ καιρό να πάτε να ψάξετε τις σκιές για να τις φέρετε στον ήλιο για να μπορούν να εξατμιστούν, οπότε πολύ καιρό ψάχνατε αυτές τις σκιές μέσα σας για να τις αναγνωρίσετε, να τις αγαπάτε, να τις αφήσετε μετά ελεύθερες. Τώρα μπορείτε να χαρείτε γιατί μπορείτε να δείτε αυτό το κύτταρο μέσα στο οποίο βρίσκεστε, κρυστάλλινο. Αυτό θέλουμε φίλοι μας σήμερα. Σας φαίνεται μια μικρή δουλειά; Σε μας δεν φαίνεται καθόλου μια μικρή δουλειά το να αναγνωρίσετε την καθαριότητα που υπάρχει μέσα σ’ αυτό το κύτταρο, την κάθαρση που έχετε κάνει και πόσο διαυγές μπορεί να είναι. Είναι η αναγνώριση του Εαυτού σε ένα πολύ λεπτεπίλεπτο επίπεδο, του πόσο καθαρό μπορεί να είναι, πόσο αγνό μπορεί να είναι. Έχει ζήσει πολλά, έχει περάσει από πολλά, πολλά μέρη, πολλές σκοτούρες, πολύ λάσπη, και έφτασε να ξανακερδίσει την αγνότητά του, αυτό δεν είναι λίγο. Το να αναγνωρίσετε την αγνότητά σας δεν είναι μια μικρή δουλειά. Είναι η αναγνώριση όλης της δουλειάς που έχετε κάνει έως τώρα. Μια αναγνώριση που δεν κάνετε καμαρώνοντας, μια αναγνώριση που δεν κάνετε συγκρίνοντας τη δουλειά σας με τη δουλειά των άλλων, μια αναγνώριση απλώς μιας κατάστασης, μιας δουλειάς που έχετε κάνει εσείς με τον εαυτό σας, και αυτή η δουλειά είναι τεράστια.

Οπότε, απλώς, απλώς, εκεί που κάθεστε μέσα σ’ αυτό το κύτταρο, το τόσο καθαρό και τόσο αγνό, μπορείτε να του πείτε νοερά ένα ευχαριστώ για την πορεία που διέσχισε. Μπορείτε να του πείτε συγχαρητήρια. Μπορείτε να του πείτε πόσο το αγαπάτε, πόσο το αγαπάτε που δέχτηκε να βγάλει, να αποχωριστεί από τόσο πολλά κομμάτια που στην αρχή νόμιζε ότι αυτά τα κομμάτια έκαναν ότι είναι αυτό που είναι, και σιγά-σιγά έμαθε να τα αποχωριστεί, ανακαλύπτοντας ότι βρίσκει ακόμα καλύτερα αυτό που είναι αφήνοντας μέρη του εαυτού να φύγουν. Ευχαριστώ λοιπόν, συγχαρητήρια και σ’ αγαπώ. Αυτά τα λόγια του αξίζουν.

Ξέρετε, δεν υπάρχει ένα κύτταρο στο σώμα σας που να είναι ξεχωριστό. Όλα, μα όλα τα κύτταρα συνδέονται μεταξύ τους. Όταν γίνεται μια δουλειά με ένα κύτταρο στο σώμα σας, αμέσως όλα τα κύτταρα το ξέρουν και ανταποκρίνονται. Θα θέλαμε να πάρετε μερικά λεπτά σε σιωπή για να δείτε πρώτα τι γίνεται όταν λέτε αυτά, αυτές τις λέξεις: σ’ ευχαριστώ, συγχαρητήρια, σ’ αγαπώ, σε αυτό το κύτταρο στο οποίο κάθεστε και πως αυτή η δόνηση των λέξεων απλώνεται πέρα από τα σύνορα του κυττάρου αυτού και πηγαίνει σε όλα τα κύτταρα του σώματός σας. Πως νιώθετε αυτό το ρεύμα; Και όταν αυτό το ρεύμα έχει φτάσει στα σύνορα του σώματος, τι γίνεται; Απλώς να είστε παρατηρητής και να δείτε τι συμβαίνει. Σας αφήνουμε μερικά λεπτά λέγοντας και πάλι: σ’ ευχαριστώ, συγχαρητήρια, σ’ αγαπώ… (παύση)

Το σώμα γίνεται ήλιος. Ακτινοβολεί από χαρά, χαρά για το ‘ευχαριστώ’. Ακτινοβολεί από περηφάνια για τα συγχαρητήρια. Ακτινοβολεί την αγάπη που έχει για σας. Γίνεται ρεύμα αγάπης ανάμεσα σε σας, την ψυχή, τον Εαυτό και το σώμα όταν κάθε πλευρά αναγνωρίζει σε τέτοιο επίπεδο την άλλη, όταν αυτές οι τρεις πτυχές του Εαυτού μπορούν να μπουν στον ίδιο άξονα και να μοιραστούν τις ίδιες αξίες: την περηφάνια, τη χαρά και την αγάπη. Αυτές οι αξίες είναι αυτό που ενώνει τις τρεις πτυχές του Εαυτού. Πώς να μην είναι περήφανες να είναι η δημιουργία της Πηγής; Πώς να μην είναι μέσα στη χαρά να εκδηλώνουν το Είναι του Πατέρα; Πώς να μην είναι μέσα στην αγάπη αφού είναι το Όλο, και το Όλο είναι αγάπη; Και τώρα που βάλατε και που νιώθατε τις τρεις πτυχές του Εαυτού στον ίδιο άξονα, είναι η κατάλληλη στιγμή να βάλετε προθέσεις. Είναι η πρώτη συνάντηση της χρονιάς, έτσι δεν είναι; Είναι ώρα λοιπόν να βάλετε προθέσεις για την καινούρια χρονιά που αρχίζει. Ποια πρόθεση θέλετε να βάλετε; Ποια πρόθεση θέλετε να εκδηλωθεί; Πάρτε λίγο χρόνο και πάλι για να σκεφτείτε μία, δυο, ίσως και τρεις προθέσεις. Μπείτε και πάλι στο κύτταρο, καθίστε εκεί, νιώστε την αγάπη, τη χαρά, την περηφάνια που σας ενώνει με την ψυχή, με το σώμα, με τον Εαυτό, και μέσα σ’ αυτήν την ένωση πείτε νοερά τις προθέσεις σας για τη χρονιά που αρχίζει… (παύση).

Και έτσι είναι. Όποιες και να ήταν οι προθέσεις σας, το μόνο που μπορούμε να πούμε είναι «Και έτσι είναι». Κρατήστε τις στο νου σας, στην καρδιά σας και βάλτε αυτές τις προθέσεις κάτω από τα πόδια σας, γιατί κάτω από τα πόδια σας θα είναι σε επαφή με τη Γη, θα ριζώσουν, και θα είναι επίσης σε επαφή με τις πατούσες σας και θα σας τρέφουν με τις ενέργειές τους, από τα πόδια σας προς όλο το υπόλοιπο του σώματος. Αφήστε λοιπόν αυτές τις προθέσεις να κάνουν τη σύνδεση ανάμεσα στο σώμα σας, το υλικό, και τη Γη.

Σήμερα θα θέλαμε επίσης να νιώθετε σεβασμό. Μπορεί να είναι μια μεγάλη λέξη που φαίνεται λίγο στεγνή μερικές φορές. Βάλτε χρώματα διαφορετικά σ’ αυτήν τη λέξη. Είναι μια λέξη που φέρνει το μεγαλείο, που φέρνει επίσης ζεστασιά και αναγνώριση. Να έχετε σεβασμό στον εαυτό σας γιατί είστε μέρος μας, είστε εκπρόσωποί μας στη Γη, είστε το πρόσωπό μας, αυτό που δείχνουμε στις άλλες ενέργειες που κυκλοφορούν στη Γη. Είστε η εκδήλωσή μας, είναι μια ευθύνη και αξίζει σεβασμό. Σας σεβόμαστε εμείς, από τη δικιά μας πλευρά, πλήρως, γι’ αυτό που είστε, αυτό που κάνετε, για όλες τις επιλογές σας, για το δρόμο που επιλέξατε και για όλη την ενέργεια που βάζετε για να προχωρήσετε σ’ αυτό το δρόμο.

Είμαστε λοιπόν σαν οι τρεις σωματοφύλακες, τελικά είμαστε τέσσερεις, τέσσερεις αξίες. Μιλήσαμε για την περηφάνια που πηγαίνει μαζί με την αναγνώριση, για την αγάπη, για τη χαρά, τώρα μιλάμε και για το σεβασμό. Σας αξίζει. Σας αξίζει. Να τις έχετε τοποθετημένες στο κέντρο του κυττάρου και που και που να ανάψετε ένα κερί στο κέντρο του κυττάρου για να γιορτάσετε αυτές τις τέσσερεις αξίες που είναι σαν οι τέσσερεις στύλοι που στηρίζουν αυτό που χτίζετε. Στηρίζουν τη δημιουργία ενός εαυτού με συνείδηση, που μπορεί να περπατά στη Γη ανοιχτός και όπως το είπαμε πριν από τα Χριστούγεννα, ενσωματώνοντας στο ίδιο βαθμό τις εσωτερικές και τις εξωτερικές πτυχές του.

Σας κουράσαμε σήμερα… σκεφτείτε το λίγο… σας κουράσαμε γιατί σας είναι δύσκολο να δεχτείτε αυτό που σας είπαμε. Σας είναι δύσκολο ακόμα να σέβεστε τον εαυτό σας όπως το σεβόμαστε εμείς, πλήρως. Σας είναι ακόμα δύσκολο να αγαπάτε τον εαυτό σας στο βαθμό που το αγαπάμε εμείς, που ακόμα δεν έχετε ιδέα του πόσο σας αγαπάμε. Σας είναι ακόμα δύσκολο να περπατάτε κάθε στιγμή της ζωής σας μέσα στη χαρά και περήφανοι γι’ αυτό που είστε. Αυτό που είστε είναι ότι είστε εκπρόσωποί μας στη Γη. Είστε αυτό που είμαστε εμείς με σώμα. Είστε, είμαστε, ένας, και όταν σκέφτεστε εμάς, νιώθετε σεβασμό, χαρά, αναγνώριση, αγάπη. Εσείς και εμείς, ένας είμαστε. Αξίζετε την ίδια χαρά, την ίδια αγάπη, τον ίδιο σεβασμό, την ίδια αναγνώριση. Καιρός είναι να το πείτε στα κύτταρά σας, να το ανακοινώσετε και να το αφήσετε να ηχεί παντού, σε όλο το σώμα σας, σε όλο το δωμάτιο, σε όλο τον κόσμο.

Περηφάνια, χαρά, αγάπη, σεβασμός, οι πύλες του Εαυτού, οι πύλες της καινούριας χρονιάς.

Και έτσι είναι.