Σε αυτό το μήνυμα μας καλούν να κάνουμε τον απολογισμό της χρονιάς και μας δείχνουν το επόμενο βήμα. Μας λένε ότι, αν έχουμε δουλέψει ως τώρα αρκετά καλά ώστε να ενσωματώσουμε τις διαφορετικές πτυχές του εσωτερικού εαυτού, τα επόμενα χρονιά θα χρειαστεί να γίνει δουλειά αναγνώρισης του κόσμου που μας περιβάλλει ως δικό μας κομμάτι, γιατί, όπως λένε: «Το έξω είναι σαν να πάρετε τον εαυτό σας και να το βάλετε ανάποδα. Είναι μια πλευρά του εαυτού σας. Είναι η εκδηλωμένη πλευρά του εαυτού σας, ενώ το μέσα είναι αυτό που περιμένει εκδήλωση.» Καλές γιορτές! Μαριαννίκ.

Σας θέλουμε ολόκληρες. Τι μπορούμε να κάνουμε με συνεργάτες που έρχονται και που είναι μισοί όταν έρχονται σε μας; Να δουλέψουμε με το μισό από σας, γίνεται; Θέλουμε να ρθείτε σε μας με ό,τι είστε. Μιλάγατε για θυμό, για αυτό που αποκαλείτε αρνητικές ενέργειες, είναι μέρος σας ως ένα βαθμό και όσο περισσότερο θα τις δεχτείτε και θα τις αναγνωρίσετε, τόσο περισσότερο θα αναγνωρίσετε μια πλευρά δικιά σας και έτσι θα σταματήσετε να τεμαχίσετε τον εαυτό σας σε κομμάτια, και θα ρθείτε σε μας ολοκληρωμένες. Όταν λέμε ότι θα ρθείτε σε μας βέβαια, εννοούμε ότι θα ρθείτε στη γιορτή, στο γάμο, στην ένωση με τον ανώτερο εαυτό σας. Αυτός είναι ο σκοπός πάντα, το επόμενο βήμα μπροστά σας έχει πάντα ως σκοπό την ένωση με τον ανώτερο εαυτό. Δεν μπορείτε να πάτε σε γάμο εάν δεν έχετε δεχτεί, αν δεν έχετε αποκαλύψει στον άλλον, ποιοι είστε. Θα μπορούσατε να φανταστείτε ότι θα πάτε να παντρευτείτε κρύβοντας κάτι στον άντρα σας, σ’ αυτόν που πάτε να παντρευτείτε; Σας φαίνεται εξωφρενικό, σας φαίνεται το αντίθετο από μια σχέση με πολύ μεγάλη ειλικρίνεια, και η ειλικρίνεια είναι η βάση για ένα γάμο που μπορεί να διαρκεί και μπορεί να σας φέρει ευτυχία, ένωση. Δεν θέλετε να κρύψετε τίποτα στον ανώτερο εαυτό, πέρα από το γεγονός ότι δεν μπορείτε να του κρύψετε τίποτα. Αν δεν θέλετε όμως να κρύψετε τίποτα, πρέπει πρώτα να δεχτείτε ό,τι είστε, χωρίς να κρίνετε, χωρίς να βάλετε διαφορετικά χρώματα στα διαφορετικά συναισθήματα που νιώθετε. Σαν να υπήρχε ένα χρώμα θετικό που για σας πολύ συχνά είναι το άσπρο, και ένα χρώμα αρνητικό που για σας πολύ συχνά είναι το μαύρο.

Όλα τα χρώματα δημιουργούν το παζλ φίλοι μας, και το σημαντικό δεν είναι να κοιτάξετε το παζλ κομμάτι-κομμάτι, το σημαντικό είναι να κοιτάξετε την εικόνα που δημιουργείται όταν το παζλ είναι ολοκληρωμένο, όταν έχετε βάλει όλα τα κομμάτια τα δικά σας σ’ αυτήν την εικόνα και βλέπετε το αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα, όποια και να είναι η εικόνα, είναι πάντα καταπληκτικό. Η εικόνα διαφέρει από τη μία στην άλλη, δεν υπάρχουν δυο εικόνες ίδιες. Υπάρχουν εικόνες παρόμοιες αλλά ποτέ ίδιες, και έτσι πάντα είναι μια μεγάλη έκπληξη όταν ο καθένας τελειώνει το παζλ του και βλέπει ποια εικόνα έχει φτιάξει, έχει δημιουργήσει.

Εμείς σας βλέπουμε από κει που στεκόμαστε, και βλέπουμε ποιοι είστε, εσείς πολύ λίγα βλέπετε ακόμα. Υπάρχουν πολλά κομμάτια σε άλλες διαστάσεις και πολλά κομμάτια κρυμμένα μέσα σας που έχετε θάψει, που έχετε βάλει σε μια γωνία, και που περιμένουν με υπομονή να πάτε να τα πάρετε και να τα βάλετε στο κέντρο της εικόνας, εκεί που τους ταιριάζει. Δείτε το αυτό, δείτε ότι παίρνετε όλα τα κομμάτια τα δικά σας και αυτά που είναι μέσα τα βγάζετε από την καρδιά σας για να τα τοποθετήσετε πάνω στην εικόνα που είναι μπροστά σας. Δείτε ότι παίρνετε κομμάτια από διαφορετικές διαστάσεις, αριστερά-δεξιά, μπροστά, και δείτε την εικόνα που διαμορφώνεται μπροστά σας, μπροστά στα μάτια σας. Δείτε το σχήμα που παίρνει, δείτε πόσο όμορφη είναι αυτή η εικόνα. Τι βλέπετε μπροστά στα μάτια σας;… Αυτό που σχηματίζεται μπροστά σας είναι μια εικόνα εν κίνηση. Είστε εσείς σε μια εικόνα που μπορεί να είναι σταθερή ή σε κίνηση. Σας ζητάμε να πάρετε λίγο χρόνο για να δείτε τι γίνεται σ’ αυτό το παζλ ολοκληρωμένο, και τι κίνηση κάνετε (παύση)…

Είστε εσείς, σε ένα τοπίο… και βλέπετε, δεν υπάρχει τίποτα που να είναι για πέταμα σ’ αυτό το τοπίο. Τι, θα πετάξουμε το χώμα πάνω στο οποίο πατάνε τα πόδια σας; Θα πετάξουμε το δέντρο που είναι πίσω σας και που σας δίνει τη σκιά που σας προστατεύει από το δυνατό ήλιο; Θα πετάξουμε τον ήλιο που σας ζεσταίνει; Θα πετάξουμε τα σύννεφα που φέρνουν βροχή και νερό; Θα πετάξουμε τα πουλιά, που σας χαλαρώνουν, σας φέρνουν τη μουσική στην καρδιά; Θα πετάξουμε τα λουλούδια που σας φέρνουν ομορφιά και χαρά στα μάτια; Τίποτα δεν έχουμε να πετάξουμε. Όλα είναι χρήσιμα. Όλα αυτά που έχετε μέσα στην καρδιά σας είναι χρήσιμα, αλλά και όλα αυτά που έχετε έξω από σας είναι χρήσιμα.

Σας ακούμε συχνά να μας πείτε ‘Αν δεν είχα αυτό, αν δεν είχα εκείνο, θα ήταν εύκολο, θα ήμουν καλά’. Και εμείς ρωτάμε ‘Και τι νόημα θα είχε να είστε εδώ; Τι νόημα θα είχε; Να ρθείτε να περάσετε διακοπές εδώ χωρίς νόημα, αυτό θέλετε;’ Έχετε κάνει πολύ δουλειά θα λέγαμε στον εαυτό σας τα προηγούμενα χρόνια, και έχετε μάθει να δέχεστε τα εσωτερικά κομμάτια. Εκεί που κολλάτε συχνά ακόμα είναι στο να δέχεστε τα εξωτερικά κομμάτια, και σκέφτεστε ότι θα ήταν καλύτερη η ζωή αν ήσασταν στην εξοχή, ή σε άλλη γειτονιά, ή με άλλους ανθρώπους, ή με άλλες συνθήκες ζωής, ή με περισσότερα χρήματα, ή το ένα, ή το άλλο, πάντα καλύτερα αν ήταν αλλιώς. Δεν υπάρχει το παραμικρό στη ζωή σας αυτήν την στιγμή που δεν το έχετε επιλέξει εσείς, που δεν το έχετε δεχτεί ως ανώτερος εαυτός πριν γίνει, ούτε το παραμικρό. Ούτε το παραμικρό. Όλα αποδεκτά, όλα τακτοποιημένα για να είναι τέλεια και να σας φέρουν, να σας οδηγήσουν σε μια μεγαλύτερη κατανόηση και σε μια πλήρη ένωση με τον εαυτό σας.

Θα θέλαμε να το καταλαβαίνετε καλά αυτό, ότι έχετε ακριβώς την ίδια δουλειά να κάνετε με τα πράγματα που βρίσκονται έξω από σας από τη δουλειά που κάνατε με αυτά που είναι μέσα. Αυτή τη δεκτικότητα που έχετε αποκτήσει για τα πράγματα που είναι μέσα σας, σας έχει φέρει σε μια σχετική ένωση των πτυχών που είναι μέσα. Ακόμα νιώθετε όμως ότι αυτά που βρίσκονται έξω από σας είναι έξω. Θα μας πείτε: ‘Τι παράξενο που είναι αυτό που μας λέτε, αυτό που είναι έξω είναι έξω, τι σημαίνει αυτό;’

Ακριβώς αυτό που ακούτε. Νιώθετε ότι αυτό που είναι έξω, είναι έξω, ενώ δεν είναι έτσι. Αυτά που είναι έξω από σας θα μπορούσατε να τα κοιτάξετε εντελώς διαφορετικά και να δείτε ότι είναι μια προβολή του μέσα από σας προς τα έξω. Ότι δηλαδή ό,τι είναι έξω από σας, ό,τι σας ακουμπάει στη ζωή ακουμπά και το μέσα, και ότι στην ουσία δεν υπάρχει τίποτα έξω από σας. Είναι όπως όταν βάζετε ένα ρούχο. Υπάρχει το μέσα του ρούχου που ακουμπά το δέρμα σας, και υπάρχει το έξω που φαίνεται στο έξω κόσμο και νιώθετε ότι δεν ακουμπά το δέρμα σας. Μπορείτε να το δείτε έτσι, αλλά μπορείτε και να αναποδογυρίσετε το ρούχο έτσι δεν είναι, και τότε το έξω να γίνεται το μέσα. Κάτι τέτοιο γίνεται με το μέσα και έξω στη δικιά σας ζωή. Το έξω είναι σαν να πάρετε τον εαυτό σας και να το βάλετε ανάποδα. Είναι μια πλευρά του εαυτού σας. Είναι η εκδηλωμένη πλευρά του εαυτού σας, ενώ το μέσα είναι αυτό που περιμένει εκδήλωση.

Τώρα θα μας πείτε «Πνεύμα, τώρα μας φώτισες, αυτό που βλέπω έξω δεν μου αρέσει καθόλου, και το να σκεφτώ ότι είμαι εγώ, αυτό που έχω εκδηλώσει, δεν με γεμίζει». Τότε άλλαξε το απαντάμε εμείς, και εκδήλωσε κάτι διαφορετικό, ξέρεις πως τώρα, ξέρεις ότι με την πρόθεσή σου μπορείς να εκδηλώσεις πολλά, ξέρεις ότι όταν συνδέεσαι με τον ανώτερο εαυτό, με την Πηγή, και αφήνεις τη ροή να περάσει αλλάζεις τις ενέργειες γύρω σου, αλλάζεις τη δόνηση γύρω σου. Από την στιγμή που αλλάζει η δόνηση, όλα αλλάζουν, ακόμα και το πώς τα βλέπεις. Το βλέμμα σου αλλάζει, το βλέμμα εσωτερικό γίνεται βλέμμα εξωτερικό και αυτό που βλέπεις έξω αναγνωρίζεται ως μέρος του Εαυτού. Αναγνωρίζεται ως καθρέφτης, και όταν έχεις μάθει να αγαπάς τον εαυτό σου, τα εσωτερικά κομμάτια, είναι μόνο ένα μικρό βήμα, ώστε να καταλαβαίνεις αυτό το πέρασμα γιατί στην ουσία αυτό είναι, ένα πέρασμα. Αναποδογυρίζω το ρούχο, αναποδογυρίζω το βλέμμα, είναι ένα πέρασμα. Είναι όπως το πέρασμα που είχατε κάνει κάποτε με τη μαύρη τρύπα, ένα πέρασμα από αυτό που σας φάνηκε ένα σύμπαν σε ένα άλλο σύμπαν. Στην ουσία δεν είναι δυο σύμπαντα αλλά είναι δυο πλευρές του ίδιου σύμπαντος, δυο διαστάσεις διαφορετικές.

Είναι σαν να ζείτε, και θα βγάλουμε το ‘σαν’, ζείτε σε ένα σύμπαν με διαφορετικές διαστάσεις και μέχρι τώρα αναγνωρίζοντας μόνο το εσωτερικό του σύμπαντος, αναγνωρίζατε μόνο μια διάσταση. Από την στιγμή που αναγνωρίζετε και το έξω μέρος σαν δικό σας, τότε αναγνωρίζετε μια άλλη διάσταση του σύμπαντος που είστε εσείς. Έτσι έχουμε χιλιάδες, εκατομμύρια, δισεκατομμύρια σύμπαντα που κυκλοφορούν πάνω στη Γη, το ένα μπαίνοντας στο άλλο, επηρεάζοντας το άλλο, και όλα μαζί δημιουργούν μια καινούρια πραγματικότητα.

Ο Ηλίας είναι εδώ σήμερα που σας φέρνει την ενέργειά του, απλώς για να μαζέψετε λίγο περισσότερο τα κομμάτια σας. Όχι μόνο τα εσωτερικά αλλά και τα εξωτερικά. Ο Ηλίας είναι εδώ και σας λέει «Κοιτάξτε, κοιτάξτε πως είναι η ζωή σας αυτήν την στιγμή, γιατί σήμερα είναι η τελευταία συνάντηση της χρονιάς, και είναι ώρα για απολογισμούς. Πως είναι η ζωή σας λοιπόν σήμερα, στο τέλος αυτής της χρονιάς, πως έχει προχωρήσει αυτή η χρονιά που πέρασε και κατά πόσο έγινε εφικτό να μαζέψετε κομμάτια μέσα και έξω;»

Αυτό που θα θέλαμε, φίλοι μας, πέρα από τον απολογισμό που μπορείτε να κάνετε, είναι να δημιουργήσουμε τρύπες. Να δημιουργήσουμε τρύπες σ’ αυτό το ρούχο που λέγαμε ώστε να δείτε ότι δεν υπάρχει μέσα και έξω αλλά υπάρχουν πολλά περάσματα από το μέσα προς τα έξω και από το έξω προς τα μέσα και πολλές δυνατότητες επικοινωνίας, καθώς και μια μεγάλη επιρροή που ασκεί το ένα στο άλλο. Υπάρχουν δηλαδή ροές ενέργειας συνέχεια ανάμεσα σ’ αυτά τα δυο πεδία. Το ένα δεν είναι εξωτερικό από σας, το ένα δεν είναι έξω από τον έλεγχό σας αν θέλετε, το ένα είναι μέρος σας όπως και το άλλο. Το ένα είναι δημιουργία σας όπως και το άλλο.

Θα λέγαμε εάν μας επιτρέπετε να κάνουμε εμείς τον απολογισμό της χρονιάς, ότι φέτος όπως και την προηγούμενη χρονιά, έχετε δουλέψει καλά για το μέσα του εαυτού, αλλά ότι θέλουμε ακόμα πολύ δουλειά για να ενσωματώσετε το έξω, και σιγά-σιγά να νιώσετε ότι αυτό το ρούχο έχει τρύπες όντως, ότι η ενέργεια κυλά από μέσα προς τα έξω, από έξω προς τα μέσα, ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι επικοινωνίας ανάμεσα στα δυο πεδία και θα δείτε στα επόμενα χρόνια ότι σιγά-σιγά οι τρύπες θα μεγαλώσουν τόσο πολύ που αυτά τα δυο πεδία θα ενωθούν και δεν θα υπάρχει πια ρούχο. Το έξω και το μέσα θα είναι μια συνεχής ροή ενέργειας χωρίς εμπόδιο.

Το μόνο που διαφέρει εδώ είναι ότι θα υπάρχει μια πηγή σ’ αυτήν τη ροή ενέργειας, και η πηγή είναι το κανάλι που είστε εσείς, το κανάλι που ξεκινά από την Πηγή, από τον Πατέρα, και που πάει στο κέντρο της Γης, ο άξονάς σας. Απ’ αυτόν τον άξονα δημιουργούνται όλες οι κινήσεις, αρχίζει η δημιουργία. Εδώ είναι η αρχή. Η αρχή γίνεται όταν ενώνεται το κέντρο της Γης με τον Πατέρα και συνειδητά δημιουργείτε ένα μάτι, έναν Οφθαλμό στο επίπεδο της καρδιάς σας. Είστε σκέτο κανάλι ενέργειας με έναν οφθαλμό στην καρδιά και χωρίς τίποτα να σταματάει, εμποδίζει, φρενάρει τη ροή της ενέργειας αυτής. Το έξω και το μέσα δεν υπάρχει πια, όλα έχουν ενωθεί, όλα είναι αποδεχτά και αναγνωρισμένα ως δημιουργία του Εαυτού.

Έτσι, βλέπετε οχτάρια ενέργειας που ξεκινάνε από τον οφθαλμό της καρδιάς και ρέουν προς τα έξω και γυρίζουν σε σας δίνοντας πληροφορίες για τη δημιουργία που έχετε κάνει. Εσείς με τη σειρά σας, στέλνετε αυτές τις πληροφορίες στην Πηγή και στο κέντρο της Γης. Έτσι ρέει η ενέργεια ασταμάτητα ανάμεσα στο Δημιουργό και στη δημιουργία του, και στη δημιουργία σας καθώς είστε συγχρόνως δημιουργός και δημιουργία.

Έχετε αυτή τη διπλή όψη, όπως έχετε τη διπλή όψη του μέσα και του έξω. Από την στιγμή που έχετε δεχτεί το ένα, έχετε δεχτεί και το άλλο.

Θα σας ζητήσουμε απλώς να κρατήσετε αυτήν την εικόνα στην καρδιά σας, της διπλής όψης, του δημιουργού και της δημιουργίας, του μέσα και του έξω, για να συνεχίσετε όλο και περισσότερο να ενσωματώνετε τα πάντα, ώστε να είστε ένα με τα πάντα, χωρίς όρια.

Και έτσι είναι.