Πάρετε τρεις μεγάλες ανάσες και συγκεντρωθείτε στην καρδιά σας… ο Μορύα είναι εδώ, με όλο το μπλε του χρώμα, για να σας ποτίσει μέσα στο μπλε και να σας φέρει την θέλησή του. Σας αναστατώνουμε. Εκεί που σας ζητάμε να δουλέψετε πάνω στην δεκτικότητα, εκεί που σας ζητάμε να ανοίξετε την καρδιά σας, να χαλαρώσετε, να νιώθετε αυτό το άνοιγμα της καρδιάς και αυτήν την έλξη προς το φως, προς τον Εαυτό, όπως τόσο καλά το πιάσατε (αναφέρετε στην συζήτηση που έγινε πριν και αφορούσε τη άσκηση που μας είχαν αναθέσει για αυτήν την εβδομάδα), ερχόμαστε σήμερα με τις ενέργειες της θέλησης, με τις ενέργειες της πρώτης ακτίνας, για να σας μιλήσουμε για την Θέληση.

Ξέρετε, πολλοί στο εσωτερικό μονοπάτι λένε ότι αυτό που υπάρχει στην ύλη είναι ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που υπάρχει άυλα, στο σύμπαν του Πατέρα. Σκεφτείτε το λίγο αυτό, και σκεφτείτε λίγο τι σημαίνει η θέληση για σας, και τι μπορεί να σημαίνει για μας, που είμαστε από την άλλη πλευρά του πέπλου. Η θέληση για σας, είναι να φέρετε το μικρό εαυτό σε πρώτη θέση, οπότε κοιτάξτε το ανάποδα: μήπως η θέληση για μας θα μπορούσε να σημαίνει να βάλετε τον μικρό εαυτό στην τελευταία θέση; Και τότε θα μας πείτε, τι γίνεται; Πως μπορούμε να έχουμε μια θέληση εάν βάλουμε τον εαυτό μας σε τελευταία μοίρα; Και εμείς σας ρωτάμε: για ποια θέληση μιλάμε; Είπαμε προηγουμένως, σε μια άλλη συνάντηση που είχε η Μαριαννίκ, ότι το να βάλετε την θέληση με τον μικρό εαυτό είναι σαν να βάλετε την επιθυμία σε ένα άλογο, να χτυπάτε το άλογο και να μην το έχετε ταΐσει. Θα ψοφήσει το άλογο, όπως κάθε πράγμα που θέλετε πάρα πολύ, όλα αυτά τα πράγματα μέσα στα οποία επενδύετε την ενέργειά σας, τη θέλησή σας ψοφούν εάν αφήνετε τον μικρό εαυτό στην πρώτη θέση.

Αυτήν την εβδομάδα κάνατε την άσκηση με το λουλούδι όπου πιάσατε το νόημα της δεκτικότητας. Καταλάβατε ότι όταν μιλάμε για δεκτικότητα, μιλάμε για άνοιγμα, μιλάμε για έλξη, μιλάμε για σκοπό, μιλάμε για επιθυμία, μιλάμε για προσφορά του εαυτού στο φως. Προσφορά ολόκληρου του είναι σας στον ανώτερο εαυτό, σ’ αυτό που είστε. Προσφορά του μικρού ‘είμαι’ στο μεγάλο ‘είμαι’. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι πηγαίνουμε προς την ένωση, την κάνουμε ανάμεσα στο μικρό και το μεγάλο ‘είμαι’. Δείτε το μικρό ‘είμαι’ στην καρδιά σας, και δείτε τον ανώτερο εαυτό σε μια μικρή σφαίρα ή μια μικρή πυραμίδα, πάνω από το κεφάλι σας. Δείτε μια ακτίνα να συνδέει αυτές τις δυο σφαίρες ή τις δυο πυραμίδες, μπορείτε να το δείτε όπως θέλετε. Βοηθά την ευθυγράμμισή σας, σας υπενθυμίζει που βρίσκεστε και μπορείτε να συνεχίσετε την ακτίνα προς τα πάνω, προς την Πηγή και προς το κέντρο της Γης.

Ο μικρός εαυτός λοιπόν προσφέρεται στο μεγάλο. Σημαίνει ότι δέχεται. Δέχεται αυτό που του φέρνει ο ανώτερος εαυτός, δέχεται το φως που έρχεται και το ποτίζει. Υπάρχει σύνδεση, έτσι δεν είναι; Υπάρχει ένωση. Υπάρχει ταύτιση. Δεν είστε αυτό που νομίζετε ότι είστε, συμφωνούμε; Λέτε πάντα ότι συμφωνείτε, νοητικά. Θα θέλαμε να συμφωνείτε στα κύτταρά σας, υπάρχει ταύτιση. Είστε αυτό που είναι ο ανώτερος εαυτός. Οπότε, που βρίσκεται η θέληση εκεί; Σε ποιο σημείο βρίσκεται η θέλησή σας; Για ποια θέληση μιλάμε; Για ποια θέληση μιλάμε, αγαπημένοι μας, για την θέληση του μικρού εαυτού, ή για την θέληση του ανώτερου εαυτού; Για ποιο σκοπό μιλάμε, γιατί ήρθατε εδώ; Μιλάτε για ζωή και θάνατο: γιατί δεχτήκατε να ενσαρκωθείτε; Γιατί δεχτήκατε να κάνετε ρίζες σε αυτήν την Γη που τόσο αγαπάτε αν δεν είναι για να προσφέρετε κάτι, αν δεν είναι να προσφέρετε στον εαυτό σας μια εξέλιξη, και αν δεν είναι να προσφέρετε σε όσους είναι γύρω σας ένα παράδειγμα, μια εικόνα που θα τους δείξει που μπορούν και αυτοί να πάνε, ποιο δρόμο μπορούν και αυτοί να ακολουθήσουν;

Ποιανού είναι η θέληση; Η θέληση του Εαυτού να υλοποιείται και να δώσει στους άλλους αυτό που είναι. Εσείς είστε η υλοποίηση, τι νομίζετε ότι είστε; Η υλοποίηση αυτού που είστε. Τότε, η θέληση η δικιά σας είναι και η θέληση του ανώτερου εαυτού. Δεν μπορεί η θέληση του ενός να μην είναι η θέληση του άλλου. Είναι όλα θέμα αναγνώρισης, ταύτισης, και δεκτικότητας. Όταν λέτε ότι το λουλούδι ανοίγει στον ήλιο, και το μοναδικό πράγμα που θέλει είναι ο ήλιος, καταλαβαίνετε βαθιά ότι εσείς μέσα στην καρδιά σας έχετε ανοιχτεί, και το μόνο πράγμα που θέλετε είναι ο ανώτερος εαυτός να γεμίζει κάθε κύτταρο του σώματός σας: η κατανόησή Του, η συνείδησή Του, να σας γεμίζει.

Μπορούν τα λόγια μας να φαίνονται σκληρά, μπορούν τα λόγια μας να σας ταράξουν, επειδή βάζουμε έναν άξονα, επειδή βάζουμε μια αλήθεια που πολύ συχνά προσπαθείτε να ξεχάσετε, να βάλετε στο πλάι επειδή δεν σας βολεύει, επειδή σας βγάζει από την άνεση που έχετε στην καθημερινή σας ζωή. Δεν είμαστε εδώ για να σας χαϊδέψουμε. Είμαστε εδώ για να σας βοηθήσουμε να βρείτε τον άξονά σας και να τηρήσετε την δέσμευση που έχετε κάνει. Να τηρήσετε την επιθυμία, ας το πούμε έτσι, που είχατε πριν γεννηθείτε, όταν είπατε ‘ναι, ναι θα έρθουμε και θα τα καταφέρουμε. Θα καταφέρουμε αυτήν την ένωση να την κάνουμε, θα καταφέρουμε να ανοιγόμαστε συνεχώς για να μην υπάρχει πια νύχτα, για να μην υπάρχει πια παθητικότητα, να μην κλείνεται το μπουμπούκι αλλά να μένει ανοιχτό συνεχώς, σε προσμονή, στην αναμονή του γάμου, του ιερού γάμου με τον ανώτερο εαυτό, για να μπορεί η θέληση του Ενός να είναι η θέληση η δικιά σας. Τι νομίζετε, τι θέλουμε εμείς από τη δικιά μας πλευρά; Θέλουμε να είστε καλά! Θέλουμε να προχωράτε, να προχωράτε μέσα στη χαρά. Θέλουμε να σας πάρουμε από το χέρι και θέλουμε να μας πάρετε από το χέρι για να βαδίζουμε μαζί μέσα στη τρελή χαρά. Ναι, τρελή, βέβαια. Πως λέμε τους ανθρώπους εδώ στη Γη, που περπατάνε χέρι-χέρι με τον ανώτερο εαυτό τους, δεν τους λένε τρελούς; Αυτό σας φοβίζει; Και βέβαια, και βέβαια! Ακόμα και όταν μας λέτε ότι ‘όχι, δεν με φοβίζει πια’. Ξέρουμε, αγαπημένοι μας, ξέρουμε που περπατάτε. Ξέρουμε σε ποιο πεδίο βρίσκεστε. Ξέρουμε πόσο σημαντικό είναι, λίγο ή πολύ ανάλογα με τους ανθρώπους, να δείτε στο βλέμμα των άλλων την αναγνώριση, και να δείτε ότι οι άλλοι σας δέχονται. Και πάλι φτάσαμε στη δεκτικότητα. Βλέπετε, νιώθετε ότι σας πηγαίνουμε από δω και από κει, και τελικά πάντα εδώ γυρίζουμε. Άλλη πλευρά της δεκτικότητας λοιπόν είναι αυτή που σας προσφέρουν οι άλλοι, αυτοί που συμβαδίζουν στη Γη με σας.

Βλέπετε που το πηγαίνουμε; Προς τα πού το λουλούδι στρέφεται για να πάρει την τροφή του; Προς τα πού θα είναι δεκτό το λουλούδι; Μπορεί να πάρει τροφή στρεφόμενο προς τα άλλα λουλούδια; Που είναι η πηγή της τροφής για το λουλούδι; Εν μέρει είναι στη Γη, και σε μεγαλύτερο μέρος είναι στον ήλιο. Δεν είναι ποτέ, μα ποτέ στα άλλα λουλούδια. (δυνατά) Ποτέ! Τι σας κάνει να νομίζετε ότι τα άλλα λουλούδια μπορούν να σας τρέφουν και είστε σε τόσο μεγάλη αναζήτηση δεκτικότητας από τη δικιά τους πλευρά; Τι περιμένετε από τους άλλους; Τι περιμένετε από τα λουλούδια γύρω σας; Τι περιμένετε να σας πουν, ποια λόγια περιμένετε απ’ αυτούς που δεν μπορείτε να πείτε εσείς, μόνοι σας, στον εαυτό σας; Σας ταράζουμε; Ναι. Ναι, σας ταράζουμε, γιατί όπως το έχουμε πει και όπως θα το ξαναπούμε και άλλες φορές, δεν ήρθατε εδώ απλώς για να πάρετε ένα μήνυμα, μια ενδυνάμωση. Ήρθατε εδώ για να μάθετε, και το καλύτερο μάθημα είναι να μάθετε ποιοι είστε. Τι περιμένετε λοιπόν από τους άλλους που δεν μπορείτε, ή νιώθετε ότι δεν μπορείτε, να πάρετε από τον εαυτό σας; Τι παίρνετε από τους άλλους που δεν μπορείτε να πάρετε από τον ανώτερο εαυτό;
Θα μας πείτε ‘δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να πάρω από τον διπλανό που δεν θα μπορούσα να το πάρω από τον ανώτερο εαυτό. Απλώς, είναι πολύ πιο εύκολο να πάρω από το ίδιο επίπεδο, το επίπεδο όπου βρίσκομαι, παρά να συνδεθώ με ένα ανώτερο επίπεδο για να τραφώ από κει. Αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο. Και επειδή είναι πιο εύκολο να κοιτάξω δίπλα παρά να κοιτάξω πάνω, ή να σκαλίσω μέσα στην καρδιά μου για να βρω τη λύση, επιλέγω την εύκολη λύση ξέροντας όμως ότι δεν θα με ικανοποιήσει, ότι συνέχεια θα κάνω και θα ξανακάνω την ίδια αναζήτηση γιατί η απάντηση δεν μπορεί να είναι ικανοποιητική. Δεν μπορεί να είναι ικανοποιητική. Μέχρι να βαρεθώ. Μέχρι να βαρεθώ και τότε θα χτυπήσω το πόδι μου κάτω σαν να ήμουν στο βάθος μιας λίμνης, για να μπορώ να ανεβώ στην επιφάνεια και να πω οκ, είμαι έτοιμη να μάθω κολύμπι. Είμαι έτοιμη να κάνω κάτι γιατί όπως το είδατε η δεκτικότητα δεν είναι να μην κάνετε τίποτα, είναι να είστε ανοιχτοί πλήρως αλλά με μια ένταση που συσχετίζεται με την έλξη, με την επιθυμία.

Αυτήν την ένταση, μπορείτε να την δείτε σαν μια χορδή που τεντώνεται αντί να είναι πολύ χαλαρή και να μην μπορεί να δονείται, τόσο χαλαρή που είναι, όπως οι χορδές ενός βιολιού. Εάν η χορδή είναι απλωμένη πάνω στο τραπέζι, δεν μπορεί να κάνει τίποτα, δεν μπορεί να βγάλει ήχο, δεν δονείται. Πρέπει να τη συνδέσετε στο βιολί από την μία και την άλλη πλευρά, και να την τεντώσετε. Τότε, ανάλογα με την ένταση που θα δώσετε σ’ αυτήν την χορδή, θα έχετε έναν ήχο, που όταν θα φτάσετε στην σωστή ένταση, ο ήχος αυτός θα είναι τέλειος. Ο ήχος θα είναι αυτός που αντιστοιχεί ακριβώς στη φύση της χορδής αυτής.

Αυτός είναι ο σκοπός μας με σας. Είναι να σας τεντώσουμε, να σας τραβήξουμε, να σας σπρώξουμε με αυτά που μπορούμε να σας πούμε, για να μην κοιμηθείτε, για να μην χαλαρώσετε πάρα πολύ γιατί τότε δεν θα βγάλετε κανέναν ήχο, και να σας τεντώσουμε σιγά-σιγά, γιατί δεν θέλουμε να σπάσετε, σιγά-σιγά λοιπόν αλλά να σας τεντώσουμε μέχρι να φτάσετε στο σημείο της ιδανικής δόνησης για την καθεμιά από σας, ώστε να μπορείτε να εκφράζετε την αλήθειά σας, και όταν λέμε την αλήθειά σας, εννοούμε την αλήθεια του Εαυτού σας, του ανώτερου εαυτού όπως λέτε. Αυτό είναι επίσης η δεκτικότητα: να φτάσετε στο να είστε αρκετά τεντωμένοι ώστε να μπορεί να έρθει ο αέρας, να περάσει ανάμεσα στις χορδές, και να δημιουργηθεί το πιο όμορφο τραγούδι που μπορείτε να φανταστείτε. Να δημιουργηθεί η πιο φανταστική μουσική που μπορείτε να φανταστείτε, γιατί ο καθένας θα είναι στη θέση του, τεντωμένος ακριβώς όπως πρέπει να είναι, ώστε ο καθένας να μπορεί να βγάλει τον ήχο που είναι ο δικός του. Μετά, μαζί, να μπορέσουμε να δημιουργήσουμε μια συμφωνία και εσείς να είστε συγχρόνως η νότα, ο καθένας μια ιδανική νότα, και ολόκληρη η συμφωνία. Καταλαβαίνετε ότι παίζουμε με τις λέξεις γιατί όταν μιλάμε για συμφωνία μιλάμε για έργο μουσικής αλλά μιλάμε και για την συμφωνία που κάνετε με τον ανώτερο εαυτό σας να δίνεστε εξ ολοκλήρου σ’ αυτόν. Να είστε σ’ αυτήν την στάση όπου δίνεστε, όπου προσφέρεστε στον εαυτό σας με σκοπό, με θέληση, να ηχεί η χορδή ακριβώς όπως πρέπει, ακριβώς στο σημείο που της αντιστοιχεί. Αυτό το σημείο, το γνωρίζει πολύ καλά ο ανώτερος σας εαυτός, ενώ εσείς συχνά δεν έχετε αρκετά στοιχεία στα χέρια σας για να το γνωρίσετε.

Βλέπετε, μιλήσαμε για θέληση στην αρχή και σας ξαφνιάσαμε. Τελικά όμως φέραμε τη θέληση του Εαυτού όπως μπορούμε να φέρουμε τη ζεστασιά του ηλίου με τη θέληση που έχει ο ήλιος να σας ζεσταίνει, να σας δίνει ζωή. Τι νομίζετε, ότι υπάρχει παθητικότητα στη δουλειά που κάνει ο ήλιος; Μην ξεγελιέστε. Ο ήλιος δεν είναι μόνο αυτό που βλέπετε σε τρισδιάστατο κόσμο. Παθητικότητα, δεν υπάρχει σε κανένα επίπεδο. Υπάρχει μια διαρκή θέληση του ηλίου να λάμπει, και να δίνει το φως του Πατέρα, να ακτινοβολεί το φως του Πατέρα, να μεταδώσει την τροφή της Πηγής σε όλο το ηλιακό σύστημα για το οποίο είναι υπεύθυνος. Είναι ευθύνη του να σας τρέφει. Είστε παιδιά του. Η ευθύνη υπονοεί θέληση. Θέληση να ολοκληρώσει αυτό που ήρθε να κάνει, αυτό που δέχτηκε να κάνει σ’ αυτό το τρισδιάστατο κόσμο. Θέληση να υλοποιήσει στο επίπεδό του την θέληση του Πατέρα, της Αρχής, της Πηγής. Η θέληση κάνει την κίνηση δυνατή, εφικτή.

Η θέλησή σας, μέσα στην καρδιά σας, να αφήνετε την θέληση του Εαυτού να περάσει στον άξονα και να ακτινοβολεί μέσα στην καρδιά σας, είναι απαραίτητη. Δεκτικότητα και θέληση. Είναι δυο πλευρές του ίδιου νομίσματος. Συνδέονται οι δυο πλευρές αυτές άμεσα με τον ανώτερο εαυτό. ‘Δέχομαι την θέλησή Του. Την κάνω δικιά μου. Έτσι μπορεί να υλοποιείται και μπορώ εγώ να ακτινοβολώ την θέληση του Εαυτού. Από την στιγμή που νιώθω την θέληση δικιά μου, την στέλνω πίσω στον Πατέρα και εκείνος δεν επιθυμεί τίποτα άλλο παρά να την πάρει αγκαλιά και να κάνει τα πάντα ώστε να υλοποιηθεί’. Είναι ένα πάρε-δώσε συνεχές. Είναι μια ενέργεια που μεταφέρεται από τον έναν στον άλλον και που επιτρέπει την υλοποίηση της ενέργειας του Πατέρα.

Η θέληση είναι απαραίτητη. Αρκεί να θυμηθείτε τον άξονα. Αρκεί να θυμηθείτε ότι η δικιά σας πλευρά του νομίσματος είναι η δεκτικότητα και η δικιά του πλευρά είναι η θέληση που έρχεται και γεμίζει την καρδιά σας. Δείτε την καρδιά σας σαν ένα δισκοπότηρο, ένα δισκοπότηρο που δέχεται σαν ένα θείο ποτό, την θέληση του Εαυτού. Πάρετε λίγες στιγμές για το νιώθετε αυτό στην καρδιά σας και να δείτε τι χρώμα έχει, να δείτε τι θέλει για σας, να δείτε τι χροιά έχει αυτό το ποτό, να δείτε το χρώμα του, να δείτε μήπως γίνεται κίνηση στο δισκοπότηρο και ποια κίνηση κάνει… αρχίζει να δημιουργείται μια δίνη μέσα στο δισκοπότηρο σαν ένας μικρός στροβιλισμός που γυρίζει όλο και πιο γρήγορα και έτσι δημιουργείται κενό μέσα στο δισκοπότηρο, σαν όλο το υγρό αυτό να πηγαίνει στην περιφέρεια όπου σιγά-σιγά εξατμίζεται. Παραμένει η δίνη. Είναι αυτή η δίνη που καλεί, που φέρνει την ενέργεια του Εαυτού στην καρδιά, που τη ριζώνει. Νιώστε αυτήν τη δίνη που τώρα μεγάλωσε, και είναι όλος ο άξονάς σας που έχει γίνει ολόκληρη δίνη που φέρνει όλη την ενέργεια του Εαυτού στον άξονα, μέχρι την καρδιά και μέχρι το πρώτο σας τσάκρα. Εκεί εγκαθίσταται η θέληση. Εκεί εγκαθίσταται η κάθετη πλευρά του σταυρού, αυτή που σας ενώνει με αυτό που είστε, αυτή που σας τρέφει.

Αυτή θα είναι η άσκησή σας αυτήν την εβδομάδα. Η άσκησή σας αυτήν την εβδομάδα είναι να κοιτάξετε κάθε φορά, κάθε φορά, κάθε στιγμή που θα πιάνετε τον εαυτό σας να περιμένει κάτι, οτιδήποτε, από κάποιον άλλον, να το φέρετε στον άξονα. Κάτι περιμένετε από συνάδελφο, κάτι περιμένετε από συζύγους, κάτι περιμένετε από τα παιδιά σας, κάτι περιμένετε από τους γονείς σας, κάτι περιμένετε από τα ζώα σας, κάτι περιμένετε από τον γείτονα, κάτι περιμένετε από τον υπάλληλο στην τράπεζα, ό,τι περιμένετε από τον άλλον αναγνωρίστε το και φέρτε το στον άξονα σαν δώρο, σαν προσφορά στον Εαυτό. Αυτό βέβαια προϋποθέτει ότι θυμάστε τον άξονα, αλλά συγχρόνως θα σας βοηθήσει να το κρατάτε στο νου σας, στην καρδιά σας και στο τσάκρα ρίζα σας. Σας ζητάμε λοιπόν να είστε παρόντες σε κάθε πράξη, σε κάθε αντάλλαγμα με τους άλλους. Σας ζητάμε να συνειδητοποιήσετε αυτό που περιμένετε από τους άλλους. Θα δείτε ότι είναι ατελείωτο, και θα μας πείτε στο τέλος της πρώτης ημέρας: ‘τι γίνεται, θέλετε να τα γράψω όλα; Τόσο πολλά περιμένω! και εγώ που νόμιζα ότι δεν περίμενα και τόσο πολύ! Τελικά κάθε λεπτό και κάτι περιμένω από κάποιον.’ Ναι, έτσι είναι, κάθε λεπτό περιμένετε κάτι από κάποιον. Και τώρα, αυτό που περιμένετε από τους άλλους, σιγά-σιγά, αυτό που θυμάστε το βράδυ θα το γράψετε και θα το φέρετε στον άξονα. Θα το προσφέρετε στον εαυτό σας, και θα έρθει σαν δώρο που θα βοηθήσει στην εγκατάσταση της σύνδεσής σας με τον ανώτερο σας εαυτό. Θα σας βοηθήσει να κοιτάξετε την ουσία του ερχομού σας στη Γη και να μην χάνεστε στα περίχωρα.

Θα πάτε στην ουσία λοιπόν αυτήν την εβδομάδα, γράψτε τα. Στο τέλος της εβδομάδας, που σαφώς δεν θα είναι δυνατόν όλα να τα πείτε γιατί θα είναι πολλά, σας ζητάμε να κοιτάξετε ποια είναι τα τρία-τέσσερα πράγματα που έρχονται συνέχεια σ’ αυτό που περιμένετε από τους άλλους. Αυτά τα τρία-τέσσερα πράγματα που έρχονται συνέχεια αλλά σε διαφορετική μορφή θα μεταφέρετε στους άλλους την επόμενη βδομάδα. Αυτά θα προσφέρετε πια στον άξονα της ομάδας σας, γιατί όπως ο καθένας από σας έχει έναν άξονα, και η ομάδα σας σιγά-σιγά χτίζει τον άξονά της, πάνω στον οποίο ο καθένας από σας μπορεί να στηριχθεί. Θα είναι η προσφορά σας στον άξονα της ομάδας.

Σας ευχόμαστε καλή δουλειά και σας στέλνουμε πολύ αγάπη. Είστε στις καρδιές μας συνεχώς. Δεν υπάρχει στιγμή, δεν υπάρχει κλάσμα δευτερολέπτου όπου δεν είστε στην καρδιά μας. Εσείς; Κάθε πότε ήμαστε στην καρδιά σας; Σας αφήνουμε με ένα ερώτημα. Σκεφτείτε τον άξονά σας, εκεί βρισκόμαστε, εκεί είμαστε μαζί, με πολύ αγάπη.

Και έτσι είναι.