Θα αρχίσουμε με μια ευθυγράμμιση, γιατί είναι πολύ σημαντικό να ξέρετε που βρίσκεστε. Που βρίσκεστε στο χρόνο και στο χώρο, σε ποιο σημείο του σύμπαντος βρίσκεστε, σε ποιο σημείο της συνειδητότητάς σας βρίσκεστε. Βρίσκεστε στο τρισδιάστατο σώμα σας; βρίσκεστε στις δουλειές που κάνατε πριν από λίγο, σήμερα το πρωί, το μεσημέρι; βρίσκεστε ακόμα στο δρόμο; βρίσκεστε στο σπίτι σας όπου θα φτάσετε το βράδυ; βρίσκεστε στη δυσκολία που διανύετε αυτή την στιγμή; Που βρίσκεστε και που θέλετε να είστε; Που είστε; Γιατί η καθεμιά από σας είναι εκεί που πρέπει να είναι, είναι στο κέντρο της. Αρκεί να το θυμηθείτε. Αρκεί να θυμηθείτε ότι είστε στο κέντρο σας, και αυτό βέβαια παραπέμπει στο «με ποιον ταυτιζόμαστε;» Εσείς, είστε στο κέντρο σας. Ο μικρός σας εαυτός, δεν ξέρω που βρίσκεται. Αρκεί λοιπόν να ταυτιστείτε με το τι είστε βαθιά, για να είστε αμέσως ευθυγραμμισμένες με το Εγώ Είμαι.

Μπείτε στην καρδιά σας λοιπόν για να θυμηθείτε ποιοι είστε, ποιες είστε. Μπείτε στην καρδιά σας και νιώστε ποσό ψηλές είστε, ποσό ίσια είναι η σπονδυλική σας στήλη, ποσό ίσια είναι η γραμμή που πάει από την καρδιά μέχρι τον έβδομο τσάκρα, μέχρι την κορόνα, μέχρι το τσάκρα της κεφαλής και συνεχίζει πολύ πιο ψηλά, μέχρι το αστέρι σας, και από την άλλη πλευρά κατεβαίνει κάτω από τα πόδια σας και μπαίνει μέσα στη Γη. Αυτή είναι η ακτίνα, η δικιά σας, που συνδέει το κέντρο της Γης με την καρδιά σας και με το αστέρι σας –ο καθένας έχει ένα αστέρι, δεν το ξέρατε;- το αστέρι που είστε εσείς σε άλλη διάσταση, το αστέρι που είστε εσείς σε όλες τις διαστάσεις. Που και που, θα σας λέμε να θυμηθείτε αυτήν την ακτίνα για να ξαναβρείτε την ευθυγράμμισή σας, όταν την ξεχνάτε. Θα έχετε μόνο να σκεφτείτε τον άξονα, τον άξονα από το κέντρο της Γης μέχρι το αστέρι σας, με ένα κέντρο στην καρδιά, ένα μεγάλο κέντρο, ένα κέντρο που αναπνέει. Θα σας ζητήσουμε να πάρετε τρεις βαθιές ανάσες μέσα σ’ αυτήν την καρδιά, μέσα σ’ αυτό το κέντρο του δικού σας άξονα.

Όλη η παρέα εδώ λοιπόν, όλη η παρέα η δικιά σας, και όλη η παρέα η δικιά μας. Εδώ θα είχαμε ήδη πολλά να πούμε, γιατί εσείς και εμείς ένας είμαστε και δεν έχει πολύ νόημα να ξεχωρίσουμε το εσείς και το εμείς. Δεν θα αρχίσουμε όμως από τώρα τα παιχνίδια, και ας πούμε ότι όπως και εσείς είστε μια καλή παρέα εδώ σε αυτό το δωμάτιο, είμαστε και εμείς μια καλή παρέα που παίζουμε γύρω σας, ανάμεσά σας, στη μέση του κύκλου, και σας κοιτάμε και γελάμε γιατί θέλουμε να σας μεταφέρουμε τη χαρά μας. Τη χαρά μας να σας βλέπουμε έτσι, τη χαρά μας να δούμε ότι βάλατε την πρόθεσή σας να ανοίξετε μια καινούρια πόρτα. Βάλατε την πρόθεσή σας και αν δεν την βάλατε μπορείτε να την βάλετε και τώρα, να αφήσετε μερικές ιδέες πίσω σας, και να πάτε σε ένα μονοπάτι λίγο πιο άγνωστο για να ανακαλύψετε καινούριες πτυχές του κόσμου και επομένως του εαυτού σας.

Ποιοι είμαστε λοιπόν; Λέγαμε στην Μαριαννίκ πριν αρχίσετε ότι είμαστε ο Έλι και η Σανάτ Κουμάρα. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι, για να σας εξηγήσουμε λιγάκι, ότι ο αγαπημένος της Μαριαννίκ είναι ο Ηλίας, μεταφέρει πολλές ενέργειες του Ηλία. Ενέργειες του Ηλία είναι ας πούμε οι περισσότερες ενέργειες από το σύνολο ενεργειών που είναι στη Γη. Μέσα της υπάρχουν και μερικές άλλες ενέργειες όπως και εσείς είστε ένα σύνολο από πολλές ενέργειες με μια κεντρική ενέργεια και γύρω-γύρω πολλές ενέργειες που έχετε πάρει από δω και από κει για να σας βοηθήσουν ώστε να μπορέσετε να εκτελέσετε το στόχο που έχετε βάλει σ’ αυτήν την ζωή. Η Μαριαννίκ λοιπόν τα έχει με τον Ηλία, τον οποίο φωνάζει Έλι όταν είναι μόνη της, μια και έτσι λέγεται ο Ηλίας στα γαλλικά. Όμως, στα ελληνικά, ‘Έλι’ παραπέμπει σε θηλυκή ενέργεια, ‘η Έλλη’. Εδώ λοιπόν θα το παίξουμε και θα πούμε ότι ο Έλι είναι εδώ, όπως και για τον Σανάτ Κουμάρα: τον ξέρετε ως ‘ο Σανάτ Κουμάρα’. Θα το παίξουμε και θα πούμε ότι η Σανάτ Κουμάρα είναι εδώ, έτσι για να ανατρέψουμε τα γνωστά, τα πεδία τα σταθερά πάνω στα οποία περπατάτε συνήθως, για να βγάλουμε το έδαφος κάτω από τα πόδια σας, να νιώθετε στον αέρα από την αρχή.

Νομίζατε μήπως ότι για την πρώτη μας συνάντηση, θα σας τα κάναμε εύκολα; Θα σας τα φέρναμε έτσι σε ένα δίσκο, ωραία, γλυκά, απαλά; Γιατί άραγε; Δεν ήρθατε εδώ για να δουλέψετε; Δεν ήρθατε εδώ για να ανατρέψετε μερικά πράγματα και να φέρετε ένα άλλο μάτι (ακούγεται ένα κινητό) αυτά να τα κλείσετε, να κλείσετε τα κινητά… άλλο μάτι λοιπόν, σε ό,τι είστε και ό,τι γνωρίζετε; Ο Έλι και η Σανάτ Κουμάρα λοιπόν, γιατί τα φέρνουμε έτσι ανάποδα; Τα φέρνουμε ανάποδα γιατί το Πνεύμα δεν έχει φύλο. Τα φύλα είναι τρισδιάστατα, είναι έννοιες του κόσμου σας, οπότε όταν μιλάμε για Θηλυκή Αρχή, δεν μιλάμε για φύλο, εκεί θέλαμε να καταλήξουμε. Μιλάμε για Αρχή. Μιλάμε για, αν θέλετε να το δείτε έτσι, για φυσική, όπου έχετε αρσενικό και θηλυκό πόλο. Δεν μιλάμε όμως για φύλα.

Το γεγονός ότι είστε μόνο γυναίκες εδώ σήμερα, κάτι εκδηλώνει, κάτι εκφράζει. Και όντως είστε μια παρέα από ιέρειες που ήρθαν εδώ για να ξαναβρούν το δυναμικό τους, την αλήθειά τους, τις παλιές τους αναμνήσεις, για να ξαναβρούν αυτά που ήξεραν κάποτε, και που θάψανε βαθιά, βαθιά μέσα στο DNA, βαθιά πέρα από κάθε ανάμνηση ώστε να μπορέσετε να έχετε πρόσβαση σε αυτό μόνο και μόνο όταν θα έρθει η ώρα η κατάλληλη.

Ήρθε η ώρα η κατάλληλη. Ήρθε η ώρα να ξαναπάρετε στα χέρια σας τη δύναμή σας. Περιμένατε μια γλυκιά ενέργεια, θηλυκή, γυναικεία, μητρική; Είμαστε όλα αυτά αλλά και πολύ, τόσο πολύ πέρα απ’ αυτά. Όταν μιλάτε για τρυφερή ενέργεια, μητρική, γυναικεία ενέργεια, είστε ακόμα πολύ στο αστρικό πεδίο, ακόμα πολύ δηλαδή στο συναισθηματικό πεδίο. Εμείς, θέλουμε να σας τραβήξουμε πέρα απ’ αυτό. Οραματιστείτε λοιπόν χορδές που ενώνουν την καρδιά σας με τον Σανάτ Κουμάρα που βρίσκεται στη μέση του κύκλου, ή με την Σανάτ Κουμάρα, όπως θέλετε, λίγο πιο ψηλά, λίγο πιο ψηλά σαν να ήταν κοντά στο ταβάνι. Είναι μια μεγάλη οντότητα, μια μεγάλη ενέργεια που τραβά τις χορδές από τις καρδιές σας και σας τραβάει πιο ψηλά, πιο ψηλά. Τεντώνει τις χορδές αυτές, ώστε η δόνηση να αυξάνεται, ώστε ο ήχος που βγαίνει από κάθε χορδή, να γίνεται πιο λεπτός, πιο ψηλός, να δονείται πιο λεπτά, πιο ψηλά.

Όλη η ομάδα τώρα, όλη η ενέργειά σας δονείται πιο ψηλά, ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά απ’ ό,τι ήταν πριν από πέντε λεπτά. Και θα δείτε ότι σταδιακά μπορείτε να ανεβείτε ακόμα περισσότερο. Αφήστε ακόμα να τραβήξει περισσότερο η Σανάτ Κουμάρα, ο Έλι, να σας τραβήξουν, να αλλάξουν το χρώμα της ομάδας, να το κάνουν να περάσει από ένα πράσινο, πράσινο-μπλε βαθύ, σε ένα μπλε ανοιχτό, σε ένα γαλάζιο που σιγά-σιγά ανοίγεται προς το άσπρο, και σιγά-σιγά γεμίζει με το άσπρο χρώμα για να φτάσει σε ένα πεδίο ανώτερο δονητικά.

Βλέπετε, έχουμε διαφορετικούς τρόπους για να σας βοηθήσουμε να ανεβάσετε τις δονήσεις σας. Μπορούμε να δουλέψουμε με τον ήχο, μπορούμε να δουλέψουμε με το χρώμα, μπορούμε να δουλέψουμε με τους οραματισμούς που κάνετε, μπορούμε να δουλέψουμε με την πρόθεση, όπως και εσείς μπορείτε να το κάνετε όταν είστε μόνες σας. Κάποτε ξέρατε πολύ καλά να το κάνετε. Κάποτε ξέρατε πολύ καλά σε ποιο πεδίο να πάτε για να φέρετε τις πληροφορίες που χρειάζονται. Αυτή τη γνώση την έχετε μέσα σας.

Ο Κρύων της Μαγνητικής Υπηρεσίας έφερε μέσω του Lee Caroll ονόματα, ονόματα για κάθε στοιβάδα του DNA σας. Το όνομα λοιπόν που αντιστοιχεί στην Θηλυκή Αρχή, είναι Chochmah Micha Halelu (προφέρεται ‘χοχμά μιχά αλελού’). Chochmah Micha Halelu, Chochmah Micha Halelu. Ο ήχος μπαίνει μέσα στον κύκλο και κυκλοφορεί. Ο ήχος πηγαίνει από το στόμα στην καρδιά και χτυπά την καρδιά, χτυπά κάθε κύτταρο του σώματός σας. Chochmah Micha Halelu. Δείτε τον ήχο να σας χτυπά, να έρχεται να χτυπά κάθε κύτταρο κάθε τελίτσα του σώματός σας, σαν μια αμμοβολή που έρχεται και καθαρίζει έναν τοίχο. Έρχεται ο ήχος της στοιβάδας αυτής και μπαίνει σε κάθε κύτταρό σας και καθαρίζει τα πάντα στο πέρασμά του: (δυνατά) Chochmah Micha Halelu, (σιγανά) Chochmah Micha Halelu. Μερικές φορές μπαίνει δυνατά, εισχωρεί παντού, και άλλες φορές μπαίνει απαλά για να πάει ακόμα και στις γωνίες που σας φοβίζουν, που θέλετε να κρύψετε, που δεν θέλετε ακόμα να αναγνωρίστε. Βάζει όλη την αγάπη που περιέχει για να ξετρυπώσει αυτές τις πτυχές, να πει στην καθεμιά ‘μην φοβάσαι, σ’ αγαπώ, σε ξέρω, αυτό που είσαι εσύ είμαι κι εγώ, αυτά που περνάς εσύ τα περνάω εγώ Ξέρω. Δέχομαι. Αγαπώ. Και μπορείς κι εσύ να το πεις ότι ξέρεις, δέχεσαι, και αγαπάς το καθετί στον εαυτό σου.’ Chochmah Micha Halelu.

Έρχεται ο ήχος και σαν ένα hansaplast, σαν κάτι που θα βάζαμε για να κλείσουμε την πληγή. Έγινε η θεραπεία, βάλαμε την αλοιφή, τώρα κλείνουμε για να μην πονάει. Εδώ έρχεται η τρυφερότητα του Chochmah Micha Halelu σαν ένα χέρι που ακουμπά. Νιώστε το. Νιώστε αυτό το χέρι που ακουμπά στην πληγή, νιώστε όλη την αγάπη όπως όταν κάνετε ένα ρείκι ή οποιαδήποτε άλλη θεραπεία, νιώστε όλη την ενέργεια που περνά από την παλάμη σας και που λέγεται Chochmah Micha Halelu. Μπαίνει στην πληγή, την ζεσταίνει, την κάνει να μην ανησυχεί, την κάνει να αναπαύεται.

Γιατί ήρθατε εδώ λοιπόν σήμερα; Ήρθατε εδώ για να σας δείξουμε την Θηλυκή Αρχή, ή ήρθατε εδώ για να θεραπευτείτε; Δεν το περιμένατε αυτό. Δεν περιμένατε μια θεραπεία σήμερα. Δεν είχατε έρθει με αυτόν τον σκοπό. Και όμως, και όμως…

Πως μπορούμε να δεχόμαστε τα πάντα χωρίς πρώτα να έχουμε θεραπεύσει τα πάντα; Η θεραπεία είναι πάντα το πρώτο βήμα. Η θεραπεία υποδηλώνει πολύ συχνά για σας αρρώστια. Δεν θα το λέγαμε εμείς έτσι, γιατί πολύ συχνά βάζετε ένα κριτικό μάτι πάνω στη λέξη ‘αρρώστια’. Απλώς θα λέγαμε ότι υπάρχει έλλειψη ευθυγράμμισης και γι’ αυτό αρχίσαμε με την ευθυγράμμιση. Όταν ζητάτε σε όλα σας τα κύτταρα να ευθυγραμμιστούν και να μπουν στον άξονα που ενώνει το κέντρο της Γης με την Πηγή των Πάντων, τότε η ροή της ενέργειας είναι ενιαία και μπορούμε να μεταφέρουμε, να σηκώσουμε βουνά μαζί. Όταν αφήνετε τις ενέργειές σας να πάνε όπου θέλουν αυτές, τότε χάνεστε και χάνεστε και σε σχέση με μας, γιατί χάνετε την εστίασή σας σ’ αυτό που μπορούμε να κάνουμε μαζί. Ξεχνάτε ποιοι είστε. Ξεχνάτε τι μπορείτε να κάνετε γιατί μερικές φορές σας φοβίζει.

Είμαστε εδώ λοιπόν σ’ αυτόν τον κύκλο για να σας θυμίσουμε ποιες είστε, ποιες υπήρξατε, και γενικά ποιες οντότητες είστε. Σ’ αυτόν τον κύκλο, θα υπάρχουν στιγμές όπου θα μάθετε πράγματα αλλά κυρίως στιγμές όπου θα σας ξαναέρχονται πράγματα σαν μια υπενθύμιση. Θα υπάρχουν επίσης και πολλές στιγμές όπου θα σας ζητάμε να κάνετε δουλειά, homework, εργασία στο σπίτι. Όπως το έχουμε ξαναπεί φέτος σε άλλες ομάδες, ο καιρός της ενδυνάμωσης έχει τελειώσει, καιρός είναι να ξαναπάρετε τα ινία της ζωής σας και να προχωράτε, και να μάθετε. Καιρός για εκπαίδευση λοιπόν, όχι εκπαίδευση για να μάθετε καινούρια πράγματα αλλά εκπαίδευση για να θυμηθείτε αυτά που ξέρατε χιλιάδες χρόνια πριν, αυτά που ξέρατε σε άλλους κόσμους, αυτά που έχετε ζήσει σε άλλο σύμπαν, σε άλλη πραγματικότητα στο χώρο και στο χρόνο αλλά που είναι δικά σας, και που είναι γραμμένα, εντυπωμένα, στο DNA σας, προσβάσημα.

Αυτό ήρθαμε να δείξουμε σ’ αυτόν τον κύκλο, ποιες είστε. Οπότε, όπως το καταλαβαίνετε, δεν θα είναι ένας κύκλος για εξωτερίκευση, τουλάχιστον στην αρχή. Η πρώτη φάση θα είναι να τα ξαναβρείτε. Η πρώτη φάση θα είναι να θυμηθείτε και να δουλέψετε. Να δουλεύετε ώστε να ξαναμεγαλώσουν πτυχές του εαυτού σας που έχουν αδρανήσει, που έχουν ξεχαστεί. Μετά, σε δεύτερη φάση, θα μπορέσετε να τις εκδηλώσετε.

Η πρώτη φάση λοιπόν έχει σχέση με τη δεκτικότητα, με τη δεκτικότητα του τι είστε, του τι λαμβάνετε από τον ανώτερο εαυτό σας. Αλλά, εκεί θέλουμε να τραβήξουμε την προσοχή σας: αυτή η δεκτικότητα είναι πάρα πολύ διαφορετική από μια παθητικότητα. Δεν έχει καμία σχέση η μία με την άλλη.

Δέχομαι αυτό που μου στέλνει ο εαυτός μου. Δέχομαι την εικόνα που μου στέλνει. Δέχομαι την εκμάθηση που παίρνω. Δέχομαι το μάθημα. Δέχομαι, αναγνωρίζω, αυτό που έχω δημιουργήσει. Δεν είναι παθητικότητα αυτό. Είναι πολύ ενεργή δουλειά η δεκτικότητα. Ζητάει, απαιτεί να βγάλετε πολλές σκιές γύρω από σας, πολλές κουρτίνες θα λέγαμε που επισκιάζουν το δημιούργημά σας, τις αναμνήσεις σας.

Σιγά-σιγά θα τραβήξουμε αυτές τις κουρτίνες. Σιγά-σιγά θα ανοίξει το λουλούδι. Κρατήστε αυτήν την εικόνα. Κρατήστε την εικόνα του λουλουδιού που σιγά-σιγά ανοίγει και αφήνει τον ήλιο να το χτυπά στο κέντρο, και λιάζεται. Δεν υπάρχει ούτε στιγμή παθητικότητα στα κύτταρα του λουλουδιού που ανοίγει τα πέταλά του, όσο αφήνει τον ήλιο να μπαίνει σε κάθε κύτταρό του, και μεγαλώνει.

Αυτό ήρθατε να κάνετε εδώ. Ήρθατε για να μεγαλώνετε, και καλά κάνετε, γιατί έτσι μεγαλώνουμε μαζί, και δεν ζητάμε κι εμείς τίποτα άλλο. Ας μεγαλώσουμε μαζί λοιπόν, χέρι-χέρι, με εμπιστοσύνη και σεβασμό. Σεβασμό για το τι είστε και για το τι είναι η καθεμιά από σας, που σιγά-σιγά θα μάθετε να το ανακαλύψετε.

Για απόψε θα κλείσουμε εδώ, αλλά θα σας δώσουμε την πρώτη εργασία για το σπίτι. Θέλουμε που και που, μέσα στον άξονα, να σκεφτείτε την καρδιά σας σαν ένα λουλούδι, και να δείτε την καρδιά να ανοίγει και να λιάζεται. Αυτό σας ζητάμε. Σας ζητάμε συνειδητά να μπείτε στην καρδιά και να νιώθετε ότι είστε ένα λουλούδι. Νομίζετε ότι είναι εύκολο, νομίζετε ότι το έχετε κάνει χιλιάδες φορές, το να νιώθετε ότι η καρδιά ανοίγει στο Πνεύμα. Προσέξτε όμως: δεν είναι αυτό η εργασία για το σπίτι, το ξέρουμε ότι το έχετε κάνει αυτό χιλιάδες φορές, αυτό που σας ζητάμε είναι, κάνοντας αυτό, να μπείτε στο πετσί του λουλουδιού, να μπείτε πραγματικά, να είστε το λουλούδι και να νιώθετε τη διαφορά ανάμεσα δεκτικότητα και παθητικότητα.

Προσπαθήστε. Βάλτε πρόθεση να νιώθετε μέσα σας, στο πετσί σας, να νιώθετε ποια είναι η διαφορά, τόσο σημαντική διαφορά. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας δείξει τι σημαίνει δεκτικότητα χωρίς παθητικότητα. Οι διαφορές είναι λεπτές, φίλες μας, πολύ λεπτές οι διαφορές αλλά τόσο σημαντικές. Ζητήστε αυτό το χρονικό διάστημα μέχρι την επόμενη μας συνάντηση να μπείτε στην επίγνωση της δεκτικότητας.

Χαιρόμαστε πολύ που σας βλέπουμε πρόθυμες να κάνετε δουλειά και να προχωράτε. Είμαστε μαζί στο δρόμο αυτό, φωνάξτε μας. Δεν είμαστε μαζί μόνο εδώ. Από δω και πέρα είμαστε μαζί κάθε μέρα, εσύ κι εγώ, ο Σανάτ Κουμάρα και εσύ, η Αφροδίτη κι εσύ, μαζί.

Και θα γράψετε. Θα γράψετε αυτό που θα βρείτε, ακόμα και αν είναι μόνο μια λέξη, ακόμα και αν είναι μόνο μια εντύπωση, και θα τα συζητήσετε την επόμενη φορά. Μέχρι τότε σας παίρνουμε στην αγκαλιά μας, σας σηκώνουμε, σας πετάμε στον αέρα για να σας δείξουμε πόσο χαρούμενοι είμαστε που είμαστε μαζί και παίζουμε αυτό το όμορφο παιχνίδι μαζί, και σας φιλάμε γλυκά.

Και έτσι είναι.