Καλώς ήρθατε στο Συμβούλιο του Ωρίωνα! Δείτε γύρω από τον κύκλο σας τον κύκλο που κάνουμε εμείς, σας περικυκλώνουμε, και γύρω από μας τον σωλήνα επικοινωνίας… Κάθε φορά που ερχόμαστε είμαστε έτσι σε κύκλο και ένας από μας έρχεται στη μέση, συστήνεται, και σας παροτρύνει σε παιχνίδι με τη δικιά του δόνηση, στη δικιά του συχνότητα. Ο Αδελφός Φύλλο σας ξάφνιασε λίγο αυτήν την εβδομάδα… και να δείτε και άλλους! Δεν μοιάζουμε όλοι σε σας, μερικοί είμαστε πολύ κοντά σε σας, άλλοι πολύ διαφορετικοί, αλλά πάντα υπάρχει ένα σχήμα που μπορείτε να αναγνωρίσετε όπως το φύλλο που ξέρετε στην φύση σας. Έχουμε κάτι κοινό με την γήινη πραγματικότητα.
Ένας αετός… ένας πανέμορφος αετός στο κέντρο του κύκλου! Δύναμη έχει, πώς να μην έχει δύναμη ο αετός; Φτάνει να ανοίξει τα φτερά του, και αυτόματα σας ανοίγει την καρδιά! Ο αετός… μια χώρα εδώ στη Γη τον έκανε έμβλημά της. Εκείνοι διαλέξανε τον αετό με λευκό κεφάλι αλλά δεν είμαστε όλοι με λευκό κεφάλι! Εγώ που είμαι μαζί σας έχω κεφάλι μαύρο και καρδιά λαμπερή… αλλά έχω μάτια! Κοιτάξτε με στα μάτια! Τα φτερά μου μπορεί να μην φαίνονται σε πρώτη φάση πολύ λαμπερά, τι κρύβουν όμως για να μην σας τυφλώνουν; Κοιτάξτε τα μάτια μου… σαν διαμάντια πράσινα, σας διαπερνάνε… Σας ξέρουν από το κεφάλι μέχρι τη μύτη των ποδιών! Κάτι παραπάνω από σκάνερ, σας βλέπουν και σας ξέρουν…
Αετός. Από το Αλτάιρ έρχομαι εδώ για να γνωριστούμε και για να πετάξετε κι εσείς μαζί μου… Έρχομαι πιο κοντά σε σας, χαμηλώνω λίγο για να μπορείτε να ανεβείτε στην πλάτη μου… Ο καθένας να δει ότι ανεβαίνει. Είμαι ένας και μοναδικός για σας που ο καθένας από σας είναι ένας και μοναδικός. Σας παίρνω στην πλάτη: νοιώστε με, βάλτε τα χέρια σας στα φτερά μου, σ’ αυτά τα μικρά φτερά που έχω στο λαιμό, βάλτε τα μέσα, δείτε πόσο ζεστά είναι, πόσο απαλά είναι, γλυκά… Εγώ που δεν είμαι ιδιαίτερα γλυκός: έχω ένα ράμφος που δείχνει την περηφάνια που έχω για την θέση μου στο Συμβούλιο. Είναι μια θέση ιδιαίτερη, ο καθένας μας έχει μια θέση ιδιαίτερη! Φέρνω το πέταγμα του αετού. Φέρνω το βλέμμα από ψηλά. Φέρνω μια άλλη γνώση απ’ αυτήν που φέρνει το Φύλλο, όχι τόσο λεπτοφυής αλλά βλέπω από πολύ ψηλά, διακρίνω πολλές λεπτομέρειες. Διακρίνω πολλά, ακόμα και αυτά που δεν βλέπετε εσείς, βλέπω αυτά που έχετε κάτω από τα πόδια σας, βλέπω τις γραμμές, βλέπω τις γραμμές που σας ενώνουν, βλέπω γραμμές που τρέχουν στο χώμα, τα Ley Lines, τις βλέπω, είναι ορατές για μένα! Βλέπω αυτές τις γραμμές που συνδέουν τους ανθρώπους με τους χώρους και τους χώρους μεταξύ τους! Βλέπω γραμμές ολόκληρες που διαπερνάνε χώρες, ωκεανούς, που συνδέουν τους ανθρώπους από τη μία πλευρά της Γης με άλλους στην άλλη πλευρά. Βλέπω! Βλέπω!
Ξέρω τι σας ενώνει, ξέρω τι σας φέρνει κοντά και ξέρω τι σας χωρίζει. Ξέρω… και κατανοώ. Δεν κρίνω. Παρατηρώ και πράττω ανάλογα. Αποφασίζω ανάλογα. Βλέπω ότι οι άνθρωποι στη Γη πολύ συχνά θέλουν να επιβάλουν το δικό τους θέλημα. Θέλουν να αλλάξουν δομές που δεν αλλάζουν. Εγώ κοιτάω, παρατηρώ και πράττω ανάλογα. Έτσι δεν σπαταλάω την ενέργεια μου. Η ενέργεια μου παραμένει δυνατή και συγκεντρωμένη γύρω από την καρδιά, σε όλη αυτήν την περιοχή της καρδιάς μου, καθώς και στα μάτια μου. Όταν δεν βλέπετε καθαρά, πως θέλετε να πράττετε καθαρά και δημιουργικά;
Τις περισσότερες φορές δεν βλέπετε. Μερικές φορές είστε και τυφλοί! Ένας ολόκληρος κόσμος ξεδιπλώνεται μπροστά σας και δεν το βλέπετε! Βλέπετε αυτό που θέλετε να δείτε, βλέπετε αυτό που σας δείχνουν αλλά πότε κλείνετε τα μάτια σας για να δείτε καθαρά; Ξέρουμε ότι καταλαβαίνετε πολύ καλά αυτό που εννοούμε λέγοντας αυτό…
Μια εμπειρία σας προτείνω. Είστε στην πλάτη μου, έχετε βάλει τα χέρια σας στα μικρά φτερά του λαιμού μου. Δείτε ότι όλο το σώμα σας μπαίνει εκεί, εκεί ακριβώς, πίσω από το κεφάλι, σ’ αυτό το τσάκρα που συνδέεται με τα μάτια μου. Δείτε ότι μπαίνετε από το πίσω μέρος του κεφαλιού μου μέσα στο κεφάλι μου, ότι είστε μέσα στο κεφάλι μου… Βάλτε πρόθεση να κοιτάξετε με τα μάτια μου… Σας παίρνω, ανοίγω τα φτερά μου και πετάμε… πετάμε ψηλά… είστε μέσα στο κεφάλι μου και κοιτάτε κάτω… βλέπετε χαράδρες, θάλασσες… δείτε που σας πάω γιατί δεν θα πάω τον καθένα εκεί που θα πάω το διπλανό του. Για τον καθένα είμαι εδώ και έχω να σας δείξω που σας πηγαίνουν οι γραμμές της Γης και από πού έρχεστε, δηλαδή με ποια μέρη είστε συνδεδεμένοι. Θέλω να δείτε, να ανοίξετε τα μάτια μέσα στα μάτια μου για να δείτε τις γραμμές που έρχονται μέχρι το μέρος όπου βρίσκεστε αυτήν την στιγμή, από πού έρχονται αυτές οι γραμμές… μήπως δείτε ανθρώπους σ’ αυτές τις γραμμές ή γεγονότα, ή ζώα, ή τοπία… και αν ανοίξουν άλλες γραμμές, κοιτάξτε προς τα πού πάνε… και νοιώστε κάθε φορά τη δύναμη των φτερών! Αυτή η δύναμη ξεκινάει από την καρδιά, κάθε κίνηση των φτερών ξεκινά από την καρδιά και η καρδιά είναι ακριβώς στη μέση των φτερών! Δεν κάνω καμία κίνηση που να μην ξεκινάει από την καρδιά, και κοιτάω… Το βλέμμα με οδηγεί, η γνώση με οδηγεί και πράττω μέσω της καρδιάς. Αφεθείτε σ’ αυτό. Μπείτε στην ενέργεια στην οποία σας προσκαλώ και νοιώστε το μεγαλείο του Αετού… Φεύγουμε, πάρτε χρόνο (μεγάλη παύση)…
- Συνδέομαι, κοιτάω, πράττω –
Οι γραμμές ανοίγουν. Διαμορφώνεται διαφορετικά το πεδίο δράσης… Μπορεί να έχετε πάει αρκετά ψηλά για να το δείτε ή κοντά για να δείτε λεπτομέρειες, δεν έχει σημασία.
Αυτό που σας ζητώ να κρατήσετε είναι η ένωση του βλέμματος με την καρδιά: κοιτάω και πράττω, δεν πράττω χωρίς να έχω κοιτάξει. Δεν πράττω χωρίς να έχω συνείδηση του τι κάνω ή του τι ετοιμάζομαι να κάνω. Ετοιμάζομαι! Αυτό σημαίνει ‘κοιτάω’: σημαίνει ότι φέρνω το βλέμμα προς τα μέσα και κοιτάω αυτό που ετοιμάζω. Βλέπω που με πάει και πράττω… Θα μπορούσατε να το πείτε αλλιώς, με άλλες ενέργειες: σύνδεση και μετά πράξη. Η σύνδεση αυτή περνάει από τον κεντρικό άξονα, από το έβδομο τσάκρα. Η δικιά μας σύνδεση περνάει από το τρίτο μάτι: βλέπω και πράττω στην καρδιά. Το ένα δεν εμποδίζει το άλλο: το ένα συμπληρώνει το άλλο γιατί ενώνετε διαφορετικά τσάκρα, διαφορετικές πόρτες ώστε η πράξη σας, η ενέργεια σας να είναι ευθυγραμμισμένη μέχρι την υλοποίησή της.
Ο Αδελφός Φύλλο σας μίλησε την περασμένη βδομάδα για την ευθυγράμμιση ή μάλλον σας έδειξε τι σημαίνει ‘ευθυγράμμιση’! Ερχόμαστε σήμερα να σας δείξουμε ότι το βλέμμα είναι η πρώτη πράξη μέσα στην ευθυγράμμισή σας. Κοιτάω, υπολογίζω, παρατηρώ ώστε να μπορώ να πράττω και να υλοποιήσω το Σχέδιο που νοιώθω στην ευθυγράμμιση που Είμαι. Πράττω την ευθυγράμμισή μου. Πράττω αυτό που Είμαι. Αυτό κάνω ως Αετός: πράττω αυτό που Είμαι. Εκδηλώνω την δύναμή μου.
Μιλήσαμε για μάτια διαμάντια, σμαραγδένια. Τα κρύσταλλα του βλέμματός μας είναι η πρώτη υλοποίηση του τι είμαστε (ακούγεται διαπεραστικός θόρυβος, διαρκής)… Όντως οι θόρυβοι μπορούν να σας τραβήξουν μακριά απ’ αυτό που σας λέμε και ο θόρυβος που υπάρχει τώρα απ’ έξω μπορεί να σας βγάλει από την ευθυγράμμιση. (Δυνατά) Απόφαση σας να μείνετε σ’ αυτήν την ευθυγράμμιση! Πρόθεσή σας να μείνετε στην ευθυγράμμιση ό,τι και να συμβεί, ό,τι και να μπορεί να προκαλέσει αυτόν τον θόρυβο (ο θόρυβος σταματάει). Η πρόθεσή σας, ό,τι και να συμβεί, το τονίζουμε: ό,τι και να συμβεί, ό,τι και να δείτε, ό,τι και να ακούσετε, είναι πάντα πιο δυνατή απ’ οτιδήποτε άλλο γύρω σας! Η πρόθεσή σας, η ευθυγράμμισή σας είναι το φως σας, δεν υπάρχει τίποτα πιο ισχυρό απ’ αυτό!
Ναι, η δύναμή μας δεν είναι η δύναμή των Αδελφών από το Αρκτούρο. Η δύναμή μας είναι όμως… όχι το ίδιο ισχυρή αλλά παρόμοια ισχυρή ! Δεν έχουμε τη δύναμη του μετάλλου, την απόλυτη δύναμη του μετάλλου. Έχουμε όμως τη δύναμη του κρυστάλλου και εκεί βλέπουμε. Βλέπουμε την καρδιά σας. είστε στην πλάτη μας. Μπαίνετε στο κεφάλι του αετού και μπορείτε να κοιτάξετε… Δεν θα κοιτάξετε τη δικιά σας καρδιά. Θα πάτε να κοιτάξετε άλλη καρδιά, δυο καρδιές καλύτερα ώστε να σχηματιστεί ένα τρίγωνο εδώ. Από κει που είστε θα πάτε σε σχήμα τριγωνικό προς αριστερά και δεξιά σας και μέσα από τα μάτια του αετού θα κοιτάξετε δυο καρδιές. Πάρτε χρόνο (παύση)…
Σας ευχαριστούμε που δεχτήκατε να ανοίξετε την καρδιά σας σε όποιον ήρθε να την κοιτάξει. Δεχτήκατε να ανοίξετε αυτό που είστε, δεχτήκατε να σας κοιτάξουμε όπως είστε. Δεχτήκατε να δείξετε στους φίλους σας αυτό που βλέπω εγώ σε σας και σας ευχαριστώ γι’ αυτό.
Σε λίγο θα πετάξω και πάλι, θα γυρίσω σπίτι, στην φωλιά μου αν θέλετε να το πείτε έτσι… όμως δεν θα το έλεγα εγώ έτσι. Η φωλιά μου είναι η Πηγή. Γυρίζω εκεί που ανήκω: στη δόνηση της Πηγής. Αυτό με οδηγεί, αυτό με καθοδηγεί. Αυτό διαπερνά το κεφάλι μου και περνάει από το βλέμμα μου. Σας κοιτάω στα μάτια αυτήν την φορά. Εσείς που έχετε γυρίσει στην θέση σας, δέχεστε το βλέμμα μου και κοιταζόμαστε στα μάτια. Το φως συναντά το φως…
Ο Αετός λάμπει. Το φως του φωτίζει όλο το δωμάτιο… και δυο πετραδάκια πράσινα σας κοιτάνε και λάμπουν… Ο Αετός του Αλτάιρ είναι εδώ και καθοδηγεί τα αδέλφια του για να μάθουν να κοιτάνε και να πράττουν αφού κοιτάξουν. Κάθε πράγμα στην ώρα του. Σύνδεση, βλέμμα, πράξη μέσω της καρδιάς. Ανοίγω τα φτερά μου και νοιώθετε τον αέρα που δημιουργώ… Τα φτερά μου σας σκεπάζουν και φεύγω ψηλά…
Ο Αετός πήρε την θέση του και πάλι στο Συμβούλιο του Ωρίωνα και τον ευχαριστούμε θερμά για την επίσκεψή του.
Και έτσι είναι.
(Γίνεται μετά, με τους συμμετέχοντες, ανταλλαγή των εμπειριών μας και προς το τέλος μου δείχνουν έναν μεγάλο Αετό κατάλευκο, με τα φτερά του εντελώς ξεδιπλωμένα, να έχει πάρει θέση πάνω από τον Παρθενώνα, το κεφάλι κοιτάζοντας προς την ανατολή. Παραμένει εκεί σταθερά.)
