Ήρθα για τα κορίτσια! Ήρθα γιατί μαζί αρχίσαμε, αν και η Μαριαννίκ δεν το θυμάται και τόσο καλά και μαζί θα τελειώσουμε αυτόν τον κύκλο, τον φετινό. Για κοιτάξτε λίγο πίσω… συνήθως σας πηγαίνουμε μπροστά ή σας πηγαίνουμε μέσα στην καρδιά σας. Σήμερα, σας ζητάμε να πάτε να κοιτάξετε λίγο πίσω, όταν αρχίσατε αυτόν τον κύκλο. Όταν αρχίσατε να εξερευνάτε την ταυτότητά σας, να βλέπετε με τι ταυτίζεστε, με ποιο κομμάτι του εαυτού σας ταυτίζεστε. Θα μπορούσαμε να πούμε και ποια ζωή που έχετε ζήσει στο παρελθόν έχει την μεγαλύτερη ανταπόκριση, κάνει παραλληλισμό με τη ζωή που ζείτε αυτήν την στιγμή. Τα κοιτάξατε όλα αυτά. Μάθατε να ταξιδεύετε στις διαστάσεις, μάθατε να ταξιδεύετε στις διαστάσεις της ίδιας της ζωής σας, της ίδιας της ύπαρξής σας. Μάθατε να κοιτάζετε τον εαυτό σας από πολλές πλευρές συγχρόνως, από μέσα, έξω, από πολύ μακριά, και να νιώθετε ότι είστε σ’ αυτά τα διαφορετικά μέρη συγχρόνως. Μάθατε να μας αναγνωρίζετε, να αναγνωρίζετε τις διαφορετικές μας συχνότητες και δονήσεις, και όχι μόνο αυτό αλλά και να προσαρμόζεστε σ’ αυτά, δηλαδή να παίζετε με τις δικές σας ενέργειες ώστε κάθε φορά να προσαρμόζεστε στο επίπεδο δονήσεων που σας προτείνουμε εκείνη την ημέρα.
Καταλαβαίνετε; Καταλαβαίνετε ότι ήρθατε σε μαθήματα γυμναστικής όλη αυτήν τη χρονιά. Αυτό δεν το περιμένατε! Σας κάναμε μια έκπληξη μ’ αυτήν την λέξη! Μαθήματα γυμναστικής λοιπόν, γιατί εκεί που ήσασταν αρκετά άκαμπτες θα λέγαμε στο να κινηθείτε με τις δικές σας ενέργειες, τώρα έχετε γίνει πολύ πιο εύκαμπτες, μπορείτε να κινηθείτε πολύ πιο εύκολα, χωρίς προκαταλήψεις. Το ότι σας ζητάμε να καθίσετε σε δυο ή τρία μέρη συγχρόνως δεν σας φαίνεται πια καθόλου παράξενο ούτε κάτι δύσκολο, αλλά κάτι εντελώς φυσιολογικό. Και άμα το κοιτάξετε αυτό με απόσταση, αν σας το είχαμε πει αυτό πριν δυο χρόνια θα είχατε γελάσει πολύ. Έτσι βλέπετε, τα πράγματα δεν είναι καθόλου όπως φαίνονται και κάτι που σας φαίνεται δεδομένο τη μια στιγμή, μπορεί να σας φαίνεται εντελώς διαφορετικό μετά από έξι μήνες ή από ένα χρόνο.
Έχετε αλλάξει πολύ. Πολύ. Το ότι μπορείτε να προσαρμόζεστε ακόμα και σε διαφορετικούς λόγους, πηγαίνοντας από ένα channel σ’ ένα άλλο, είναι επίσης μια απόδειξη ότι μπορείτε να προσαρμόζεστε πολύ πιο εύκολα τώρα απ’ ό,τι κάνατε στο παρελθόν.
Είμαι ο Σαιν Ζερμαίν, δεν σας το είπα… αλλά είναι δεδομένο, έτσι δεν είναι; Ήρθα για να καμαρώνω. Καμαρώνω για τα παιδιά, για τη δουλειά που κάνουμε μαζί και να εισπράξω τους καρπούς από τα σπόρια που βάλαμε από την αρχή της χρονιάς. Έχετε αλλάξει πολύ, και επειδή έχετε αλλάξει πολύ κι εμείς έχουμε αλλάξει πολύ. Έχουμε μάθει πώς να σας βοηθάμε καλύτερα και πώς να ταξιδεύουμε καλύτερα στο χωρόχρονο μαζί.
Έχετε μάθει φέτος να είστε δημιουργοί. Αυτό σας το λέμε εδώ και καιρό, αλλά τα προηγούμενα χρόνια, απλώς έπρεπε η ιδέα, η έννοια του δημιουργού να μπει στην καρδιά σας και να γίνεται δεκτή, αποδεκτή. Φέτος σας δώσαμε εργαλεία. Σας δώσαμε πολλά εργαλεία, πολλά παιχνίδια για να δημιουργήσετε καινούριες καταστάσεις, καινούριες θεραπείες, καινούρια ζωή στα χέρια σας, καινούριες σχέσεις μεταξύ σας, καινούριο βλέμμα απέναντι στους άλλους αλλά και σε σας.
Γίνατε δημιουργοί. Τι σημαίνει; Σημαίνει ότι παίρνετε τα ηνία των ζωών σας στα χέρια σας. Σημαίνει από μια πλευρά ότι απομακρύνεστε από μας και απομακρυνόμαστε, γιατί μπορείτε να σταθείτε στα πόδια σας. Από την άλλη, βλέπετε ότι η στάση, θα μπορούσατε να πείτε ίσως και απόμακρη, δεν είναι καθόλου απόμακρη. Απλώς, είναι μια άλλη σχέση. Έχουμε μια άλλη σχέση τώρα απ’ αυτήν που είχαμε πριν από ένα χρόνο. Πριν από ένα χρόνο σας τραβάγαμε, σας σπρώχναμε. Δεν χρειάζεται πια να σας σπρώξουμε. Δεν χρειάζεται! Τρέχετε! Και δεν μπορούμε να σας φτάσουμε! Δεν χρειάζεται πια να σας σπρώξουμε, καθόλου. Πορευόμαστε μαζί χέρι-χέρι. Μερικές φορές, λέτε ‘εντάξει, θα δοκιμάσω μόνος μου, μόνη μου’, αφήνετε το χέρι για λίγο, όπως ένα παιδί που αρχίζει να περπατάει μόνο του, όπως ένα πουλί που δοκιμάζει τα φτερά του, και μετά ξαναέρχεστε κοντά για να πάρετε άλλα μαθήματα. Είμαστε δίπλα-δίπλα, όχι να σας τραβήξουμε από μπροστά ή να σας σπρώξουμε από πίσω. Αυτή είναι η σχέση που έχει αλλάξει. Δεν είμαστε πια μπροστά ή πίσω να τραβήξουμε ή να σας σπρώξουμε, είμαστε πλάι σας.
Είστε συνειδητοί δημιουργοί, όπως είμαστε κι εμείς, και χέρι-χέρι προχωράμε και πάμε μαζί, συνειδητά, στο μονοπάτι που είναι το δικό σας και που πλέον έχετε δεχτεί πλήρως. Τι σας περιμένει λοιπόν; Και πώς να ξέρουμε εμείς! Εσείς το δημιουργείτε. Η Μαριαννίκ μας ρωτάει συνέχεια: ‘ποιες θα είναι οι ομάδες τον Σεπτέμβριο;’ Σε τρεις μήνες! Πώς να ξέρουμε εμείς που θα έχετε φτάσει σε τρεις μήνες για ν’ απαντήσουμε σε τέτοια ερώτηση! Θα δείτε μαζί τι θα δημιουργήσετε μαζί τον Σεπτέμβριο. Θα δείτε μαζί τι παιχνίδι έχετε όρεξη να παίξετε τον Σεπτέμβριο. Τον Σεπτέμβριο, μπορεί για παράδειγμα η καθεμιά από σας να οργανώσει μια ομάδα διαφορετική. Πως σας φαίνεται αυτό; Ωραίο δεν θα είναι; Καιρός δεν είναι να πάψετε κι εσείς να τρέχετε σε διαφορετικές ομάδες και να κάνετε τη δικιά σας, να σταθείτε κι εσείς στα πόδια σας;
Μπορείτε. Μπορείτε ν’ αφήσετε το μπαστούνι που σας δίνουν οι άλλοι. Δεν το χρειάζεστε πια. Δεν το χρειάζεστε πια. Ξέρετε πολύ καλά ότι ανοίγοντας τα φτερά, πετάτε, ότι βάζοντας ένα πόδι μπροστά από το άλλο, περπατάτε, για να μην πούμε τρέχετε. Το μπαστούνι το έχετε πια σαν διακοσμητικό, ή σαν κοινωνικό εργαλείο για να πάτε να δείτε τις φίλες και τους φίλους σας. Μήπως μπορείτε να συνεχίσετε να βλέπετε τις φίλες, τους φίλους σας, στις δικιές σας ομάδες; Και μην έχετε ανησυχίες για την Μαριαννίκ, άλλοι θα έρθουν και σε εκείνη, που με τη σειρά τους κάποια στιγμή θα φύγουν για να δημιουργήσουν τον κόσμο τους, γιατί θα έχουν μάθει και αυτοί. Έτσι, ο καθένας ανοίγοντας έναν κύκλο ετοιμάζει τους άλλους, και οι άλλοι μπαίνοντας στον δικό τους κύκλο, ετοιμάζουν με την σειρά τους και άλλους. Έτσι πάει η αλυσίδα. Για να προχωρήσει η αλυσίδα, πρέπει ο καθένας να δεχτεί ότι είναι ένας κύκλος, ένας κρίκος από μόνος του, και να δεχτείτε, ο καθένας από σας, ότι είστε εντελώς ολοκληρωμένοι και ότι μπορείτε να σταθείτε σ’ αυτήν την θέση του ολοκληρωμένου ατόμου. Ν’ ανοίξετε τα χέρια σας και να δημιουργήσετε τη δικιά σας ομάδα, που μπορεί να είναι μια ομάδα όπου θα μιλήσετε όπως εδώ, η μια ομάδα όπου θα κάνετε ομαδικές θεραπείες, γιατί όχι; Ή όπου θα δημιουργήσετε άλλα πράγματα, ό,τι σας έρχεται.
Είστε δημιουργοί, αυτό δεν είπαμε; Τι σημαίνει; Σημαίνει ότι μπορείτε να δημιουργήσετε επίσης τρόπους έκφρασης. Μπορείτε να δημιουργήσετε τρόπους δημιουργίας. Όλες οι ομάδες δεν χρειάζεται να μιλάνε, με τίποτα! Όλες οι ομάδες δεν χρειάζεται να είναι θεραπευτικές ομάδες! Η δημιουργία έχει τόσο πολλούς τρόπους έκφρασης! Βρείτε το δικό σας και κάντε την ομάδα εκεί που βρίσκεστε, εκεί που είστε εσείς. Εκεί σας χρειάζονται, γιατί δεν είναι τυχαίο που βρίσκεστε εκεί. Δεν μιλάμε μόνο για το γεωγραφικό σημείο όπου ζείτε, όπου είναι το σπίτι σας, το γραφείο σας. Μιλάμε και για το με τι ασχολείστε. Εάν ασχολείστε για παράδειγμα με την τέχνη, μπορείτε να κάνετε μια ομάδα που θα κάνει κάτι σε σύνδεση με το Πνεύμα επάνω στην τέχνη, και πανέμορφα πράγματα θα μπορούσαν να βγουν απ’ αυτό. Θα μπορούσαν να βγουν πανέμορφα πράγματα με μουσική, με ήχους, να δημιουργήσετε ήχους, να δημιουργήσετε μελωδίες και να είναι σαν ύμνοι στη Δημιουργία και στην ομορφιά της Δημιουργίας.
Όλα είναι ανοιχτά. Όλες οι πόρτες σας είναι ανοιχτές. Ξέρουμε ότι σας μπερδεύουμε όταν το λέμε αυτό γιατί μερικές φορές είναι τόσο πολύ ανοιχτές οι πόρτες μπροστά σας που δεν ξέρετε που να μπείτε. Εκεί, πηγαίνετε στην καρδιά σας, που ξέρετε τόσο καλά να το κάνετε και δείτε που έχετε όρεξη να πάτε. Να μην σας νοιάζει καθόλου εάν έχετε την εντύπωση ότι εκεί που σας τραβάει, σ’ αυτήν την πόρτα που θα θέλατε τόσο πολύ να περάσετε, εκεί νιώθετε ότι δεν υπάρχει κανένας άλλος, ότι θα είστε μόνοι εκεί. Να μην σας ενοχλεί καθόλου, καθόλου, γιατί θα έρθουν άλλοι, στην αρχή λίγοι και μετά πολλοί, γιατί εμείς είμαστε από πίσω και βοηθάμε. Αυτό θέλουμε: ο καθένας να βρει την πόρτα του και να πάει να την ανοίξει, ώστε να μεγαλώσουν τα μέρη όπου μπορούμε να λειτουργήσουμε, όπου μπορούμε να δουλέψουμε μαζί, να παρέμβουμε, ν’ αλλάξουμε τα πράγματα εκεί, να βάλουμε φως σ’ ένα μέρος που ίσως να μην είχε, ν’ ανάψουμε ένα κεράκι μαζί εκεί, εκεί που ακόμα η πόρτα δεν άνοιξε.
Καταλαβαίνετε; Είναι ακόμα πιο πολύτιμο αυτό που σας λέμε αυτήν την στιγμή. Το ξέρουμε ότι σας φαίνεται λίγο πιο δύσκολο αλλά, πια, ξέρετε ότι είμαστε μαζί. Άλλο ήταν, όπως πριν από ένα-δύο χρόνια, να νιώθετε ότι μερικές φορές η πορεία σας ήταν μοναχική, άλλο τώρα που ξέρετε ότι συνέχεια είμαστε μαζί σας. Δεν υπάρχει στιγμή πια στη ζωή σας που να το ξεχνάτε. Δεν το ξεχνάτε πια ποτέ, και είναι τέτοια ανακούφιση για μας, να ξέρουμε ότι έχουμε κάτι γερό εδώ, ένα στερέωμα, εκεί μπορούμε να σταθούμε κι εμείς, μέσα σας για να πάμε μαζί ν’ ανοίξουμε μια πόρτα που δεν έχει ανοίξει ακόμα και να δούμε τι υπάρχει πίσω. Να κάνουμε μια εξερεύνηση σ’ αυτά τα μέρη, τα λίγο άγνωστα, ίσως όχι ακόμα και τόσο φωτισμένα και να βάλουμε μαζί το κερί μας, να το ανάψουμε, και να δούμε σιγά-σιγά αυτό το κερί να μεγαλώνει και αυτό το φως που εκπέμπει να διευρύνεται, και να φωτίζει ένα καινούριο μέρος της δημιουργίας, του σύμπαντος, και να το χαιρόμαστε μαζί. Έτσι, να διευρύνουμε μαζί το σύμπαν (παύση)...
Διευρύνεστε. Το έχετε δεχτεί. Το έχετε δεχτεί όταν είστε με τους άλλους. Το έχετε δεχτεί επίσης όταν είστε μόνοι σας. Ξέρετε που έχετε φτάσει. Το έχετε αναγνωρίσει. Όλο και περισσότερο επικοινωνείτε με μέρη του εαυτού σας που έρχονται κοντά σας, που επανασυνδέονται με σας. Όλο και περισσότερο δέχεστε, όλο και περισσότερο μεγαλώνετε αλλά σας είναι ακόμα δύσκολο να πάτε να το πείτε στους άλλους έξω απ’ αυτόν τον κύκλο, έξω από τους κύκλους γενικά όπου κάνετε διαλογισμό. Αυτό το βήμα έχετε να κάνετε του χρόνου. Να σταθείτε στο μεγαλείο σας απλά. Πολύ απλά. Χωρίς να το παίξετε ‘εγώ ξέρω κι εσείς δεν ξέρετε’, πολύ απλά, αλλά και χωρίς να πέσετε στην αντίθετη πλευρά που είναι ‘κρύβομαι και δεν λέω ποια είμαι ενώ πια το ξέρω’. Αυτό φίλοι μας είναι ξεπερασμένες ενέργειες. Το να μην στέκεστε στο μεγαλείο σας είναι περασμένη ενέργεια, περασμένη αντίδραση. Δεν εφαρμόζει πια σ’ αυτό που είστε, σ’ αυτό που έχετε γίνει. Δεν είστε εσείς πια. Δεν χρειάζεται να το κάνετε πια. Μην κρύβεστε. Πείτε τα πράγματα απλά, έτσι όπως είναι, χωρίς να διεκδικήσετε αυτό που δεν είναι δικό σας, αλλά διεκδικώντας αυτά που είναι δικά σας. Έχετε μια θέση, μιλάμε συχνά για το θρόνο σας, θα ήταν λάθος να θέλετε να πάτε με το θρόνο σας σ’ ένα άλλο βασίλειο από το δικό σας, όπως θα ήταν εξίσου λάθος στο βασίλειο το δικό σας, να μην πάτε να καθίσετε στο θρόνο σας.
Βρείτε την πόρτα λοιπόν που πηγαίνει στο θρόνο σας και πηγαίνετε να καθίσετε εκεί κι εμείς όλοι θα τον σηκώσουμε το θρόνο και θα γιορτάσουμε. Θα τον ρίξουμε στον αέρα για να μην ‘τα πάρετε στο κρανίο’. Θα χαιρόμαστε όλοι μαζί για την απόφαση που έχετε πάρει να σταθείτε στην θέση σας, στον πλούτο σας, απλά.
Είναι μια λέξη που λέμε και ξαναλέμε, γιατί ίσως είναι η μεγαλύτερη συμβουλή που μπορούμε να σας αφήσουμε ενόψει των διακοπών που έρχονται, «απλά». Μην κάνετε τα πράγματα πιο δύσκολα απ’ ότι είναι. Είναι πολύ απλά! Είστε αυτό που είστε, μην παίξετε κάποιον άλλον. Ούτε τους έξυπνους, αλλά αυτό ξέρετε να το αποφύγετε, το φοβάστε αρκετά, αλλά μην παίξετε … ή θα λέγαμε καλύτερα, σταματήστε να παίζετε τους χαζούς…
Μπείτε στο μεγαλείο σας, στο θρόνο σας, δείτε την καθεμιά, έτσι όπως κάθεστε, να κάθεται στο θρόνο της, με μια κορόνα στο κεφάλι, που της βάζουμε. Δείτε όλη την παρέα της, της καθεμιάς, γύρω της να χαίρεται, να θέλει να ακουμπήσει λίγο την κορόνα για να έχει λίγο από την ομορφιά που την σκεπάζει και να την βάλει λίγο πιο δεξιά, λίγο πιο αριστερά, λίγο μπροστά να πέσει στη μύτη της για να το κάνει και αστείο. Χαίρονται όλοι. Χαίρονται όλοι βλέποντας ότι κάθεστε στο θρόνο, με την κορόνα, με την κάπα σας που σας σκεπάζει και που σας θυμίζει, σας υπενθυμίζει ποια είστε σε όλες τις διαστάσεις που ξέρετε. Δείτε όλες τις ενέργειες στην καθεμιά από σας, να έρχονται απ’ όλες τις διαστάσεις, από πάνω, από κάτω, από το πλάι, μπροστά και πίσω. Πλησιάζουν. Κάνουν ένα γύρω-γύρω, γύρω από την καθεμιά, και μπαίνουν στην καρδιά. Εντάσσονται στις ενέργειές σας όλα τα κομμάτια σας, όλες οι πτυχές της ύπαρξής σας. Ενώνεστε με τον εαυτό σας, και όλα τα κομμάτια που είχαν πάει να δουν από δω κι από κει πως είναι η Δημιουργία, ενώνονται στην καρδιά, κάθονται και κοιτάνε μπροστά.
Χαίρονται γι’ αυτό που νιώθουν, για την ένωση που βιώνετε και συγχρόνως, απλώς περιμένουν την επόμενή σας κίνηση για να μάθουν που θα πάτε όλοι μαζί, που θα αποφασίσετε να πάτε όλοι μαζί, προς τα πού θα κάνετε το πρώτο σας βήμα, όλοι μαζί. Όπου και να πάτε, θα είστε ενωμένοι γι’ αυτήν την εξερεύνηση.
Αυτός ο χρόνος των διακοπών είναι πολύτιμος γιατί σας δίνει την ευκαιρία να νιώθετε όλα αυτά τα κομμάτια που έρχονται και που ενώνονται. Σας δίνει αυτήν την ευκαιρία να κάθεστε και συνειδητά να χαίρεστε την ένωση. Συνειδητά, να χαίρεστε τον εαυτό σας και αυτό που έχετε γίνει, χωρίς να σκέφτεστε και τόσο πολύ αυτό που ήσασταν, ούτε αυτό που θα γίνετε. Να χαίρεστε γι αυτό που έχετε γίνει, εδώ και τώρα. Και μόνο τότε, αφού αυτή η χαρά έχει εγκατασταθεί βαθιά στην καρδιά σας, η χαρά για το τι έχετε γίνει, τι είστε εδώ και τώρα, τότε ανοίξτε πόρτες προς τα όνειρα και δείτε που πάει η ενέργεια σας. Δείτε που σας πηγαίνει το ένα όνειρο, η μια πόρτα δηλαδή που ανοίγεται, ή ένα άλλο όνειρο σε μια άλλη πόρτα. Κάντε όνειρα σ’ αυτές τις διακοπές, να ονειρευτείτε και να δείτε που σας πηγαίνουν τα όνειρά σας. Να δείτε ποιο είναι το όνειρο που αντιστοιχεί στο πιο βαθύ κομμάτι της καρδιάς σας, όχι σε μια χαρά επιφανειακή, αλλά πολύ-πολύ-πολύ βαθιά. Μοιάζει με μια πλήρη ικανοποίηση, εκεί που μπορείτε να πείτε: ‘Αυτό είμαι εγώ, αυτή η κίνηση είμαι εγώ, αυτό το όνειρο είμαι εγώ. Όχι μόνο αυτό που θέλω να κάνω, αλλά αυτό που είμαι.’ Και τότε θα ξέρετε τι θέλετε να κάνετε τον Σεπτέμβριο, χωρίς να μας ρωτήσετε. Εσείς θα φέρετε την απάντηση. Εσείς. Εσείς. Κι εμείς θα περιμένουμε να δούμε που θέλετε να πάτε, τι θέλετε να δημιουργήσετε, ποιες καινούριες πόρτες και ποιους καινούριους κόσμους θέλετε να πάτε να δείτε, σε ποιες καινούριες εμπειρίες θέλετε ν’ ανοίξετε την καρδιά σας.
Κάθεστε στην καρδιά σας, κι εμείς αυτό το καλοκαίρι καθόμαστε στην καρδιά σας. Μας την έχετε ανοίξει τόσο πολύ που είναι πια πολύ εύκολο για μας να έρθουμε και να καθόμαστε και να χαιρόμαστε. Είναι όπως όταν εσείς πηγαίνετε σ’ ένα μέρος, ας πούμε σ’ ένα βουνό, ψηλά επάνω, ή σε μια παραλία και βλέπετε έναν πάγκο και κάθεστε για ν’ απολαύσετε την θέα του βουνού ή της θάλασσας. Απλώς για να απολαύσετε. Εμείς βρήκαμε καταπληκτικό πάγκο στην καρδιά σας και δεν θέλουμε να φύγουμε από κει, καθόμαστε. Σας χαιρόμαστε πολύ. Κάνουμε ουρά για να έρθουμε να κάτσουμε στην καρδιά σας και πολύ χαίρομαι που είμαι εγώ, σήμερα, κλείνοντας αυτόν τον κύκλο, που έχω την τιμή να κάθομαι στην καρδιά σας. Και σας ευχαριστώ γι’ αυτό.
Σας λέω ότι πολύ συχνά το καλοκαίρι θα με νιώθετε, όπως θα νιώθετε όλους αυτούς που ήρθαν φέτος, που με τη σειρά τους, θα έρθουν να σας κάνουν παρέα, να απολαύσουν την θέα από τη δικιά σας καρδιά και να σας σπρώξουν από δω και από κει για να κάνετε τα όνειρά σας ώστε να πάρετε τις αποφάσεις που είναι να πάρετε για την επόμενη χρονιά. Σιγά-σιγά και σταθερά.
Σας αγαπάμε πολύ.
Δεν σας αφήνουμε.
Και έτσι είναι.
