Καλώς ήρθατε μετά από τόσο καιρό, μετά από μια τόσο μεγάλη διακοπή! Σας λείψαμε; Είναι αλήθεια ότι θέλαμε να σας αφήσουμε λίγο… όχι για να πάμε μακριά, όχι για να σας αφήσουμε πραγματικά, απλώς κάναμε ένα βήμα πίσω για να δούμε πως προχωράτε και πως αναγνωρίζετε τον εαυτό σας όταν εμείς δεν είμαστε εδώ κοντά, ψιθυρίζοντας στο αυτί σας τι είστε, πως είστε, τι κάνετε… Θέλαμε να σας δώσουμε την ευκαιρία να το βρείτε εσείς μόνοι σας. Βλέπετε, κάνουμε ένα βήμα πίσω και σας αφήνουμε χώρο ώστε να μεγαλώνετε, και αυτό κάνετε, και εμείς χειροκροτούμε και χαιρόμαστε πάρα πολύ που σας βλέπουμε όπως είστε!
Είναι μεγάλη χαρά για μας να δούμε πόσο αποφασιστικοί είστε, πόσο θέλετε να μεγαλώσετε, πόσο θέλετε να αφήσετε τα περιττά να πέσουν, να δούμε τη διάθεσή και την πρόθεσή σας να πάτε όλο και περισσότερο προς την καρδιά. Αυτή η καρδιά! Τόσο συχνά μιλάμε γι’ αυτήν! Τι γίνεται σ’ αυτήν την καρδιά;… Συναντάτε αυτό που είστε και αυτή η φλόγα μέσα στην καρδιά, όσο περισσότερο την συνειδητοποιείτε και συνδέεστε με εκείνη, μεγαλώνει και παίρνει όλο και περισσότερη θέση εσωτερικά, ενεργειακά, σε όλα τα σώματά σας.
- Οι σκεπτομορφές –
Πριν από λίγο μιλάγατε για τις ενέργειες, τις σκεπτομορφές που δέχεστε ή που διώχνετε και θα θέλαμε να ξαναρθούμε πάνω σ’ αυτό το θέμα. Σκεπτομορφές υπάρχουν πολλές, από πολλές προηγούμενες ζωές, απ’ αυτήν τη ζωή επίσης, και είναι βάρη που κουβαλάτε. Μια σκεπτομορφή δεν διώχνεται ποτέ! Δεν μπορεί να διωχθεί! Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι να την αναγνωρίσετε ώστε να την αποδέχεστε. Τι συμβαίνει με αυτές τις σκεπτομορφές; Τι συμβαίνει με αυτές τις ενοχές και τους φόβους που κουβαλάτε στις σκεπτομορφές; Είναι σαν μπαλόνια ενεργειακά γύρω σας, στην αύρα σας, όπου η ενέργεια είναι γκρίζα. Γιατί είναι γκρίζα άραγε; Μην το κοιτάξετε νοητικά. Το γκρίζο σημαίνει απλώς ότι δεν έχει αναγνωριστεί, ότι δεν έχει μπει φως. Δεν μιλάμε εδώ για το φως που σας ανεβάζει αλλά απλώς για το φως που φωτίζει και σας επιτρέπει να δείτε τι υπάρχει.
Από την στιγμή που, στις εργασίες που κάνετε, συνειδητοποιείτε το περιεχόμενο μιας σκεπτομορφής και βάζετε την πρόθεση να το δέχεστε, αναγνωρίζετε αυτόματα και τη ζωή μέσα σ’ αυτήν την σκεπτομορφή. Το να αναγνωρίσετε τη ζωή μέσα σ’ αυτήν την σκεπτομορφή είναι ένα φανταστικό δώρο που της κάνετε γιατί ήταν σαν να μην είχατε δώσει μέχρι τότε το δικαίωμα στις αναμνήσεις μέσα στην σκεπτομορφή να έχουν ζωή. «Καλύπτω την σκεπτομορφή, καλύπτω τις αναμνήσεις, καλύπτω αυτό που μου έφερε πόνο, απόγνωση, ώστε να το ξεχάσω. Δεν αφήνω τη ζωή να περάσει σ’ αυτό». Έτσι είναι ένα μέρος μέσα στον καθένα που είναι χωρίς ζωή αναγνωρισμένη. Από την στιγμή που δέχεστε να κοιτάξετε μια σκεπτομορφή και φέρνετε το φως που επιτρέπει να την κοιτάξετε, αυτό το φως ξαναζωντανεύει τη μπάλα. Και από την στιγμή που επιτρέπετε στη ζωή να περάσει σ’ αυτήν την σκεπτομορφή, τότε επιτρέπετε να προχωρήσει και να έχει τη δικιά της εξέλιξη. Για ζωές ολόκληρες μπορεί να έχετε σταματήσει, μπλοκάρει την εξέλιξη της σκεπτομορφής, αρνούμενοι τη ζωή μέσα της. Αφήνετε τη ζωή να περάσει και έτσι η εξέλιξη ξαναβάζει μπρος, γίνεται αποδοχή με την πρόθεσή σας και μπορείτε να πάρετε ξανά στην καρδιά σας αυτό το ενεργειακό κομμάτι που σας ανήκει.
Είναι μια ολόκληρη περιοχή της αύρας σας που ζωντανεύει ξανά και που παίρνει την θέση της. Δεν υπάρχει πια βάρος, αίσθηση κενού. Κάτι ζωντάνεψε και η ζωή κυλάει μέσα σ’ αυτήν την σκεπτομορφή που διαλύεται μέσα σ’ αυτήν τη διαδικασία.
Το πιο σημαντικό που έχετε να καταλάβετε είναι απλώς η Ζωή.
- Τι είναι η Ζωή; -
Τι είναι λοιπόν η Ζωή; Ταλαιπωρία λέτε πολλοί, δοκιμασίες… όλα αυτά! Αλλά αυτά είναι φαινομενικά. Φαινόμενα που είναι πολύ δύσκολο μερικές φορές να ζείτε αλλά είναι όλες οι ψευδαισθήσεις της ζωής με ένα μικρό ‘ζ’. Είναι αυτά που περνάτε, αυτά που ζείτε και που είναι απλώς γεγονότα που σας επιτρέπουν να κάνετε κάθε φόρα ένα βήμα επιπλέον προς την αναγνώριση της Ζωής που περνάει μέσα σας.
Η Ζωή με ένα κεφάλαιο ‘ζ’ δεν είναι και δεν ήταν ποτέ τα γεγονότα που συσσωρεύονται στη ζωή σας. Είναι αυτό που ζωντανεύει κάθε γεγονός, κάθε σκέψη. Είναι αυτή η πολύ ψηλή και λεπτεπίλεπτη δόνηση που περνάει στο καθετί. Στο κάτω-κάτω τίποτα άλλο δεν έχει ούτε νόημα ούτε σημασία. Όταν συνδέεστε με αυτήν τη δόνηση, συνδέεστε με την Αρχή της Ζωής στο σύμπαν. Τότε, όλα, μα όλα είναι διαφορετικά. Όλα παίρνουν άλλη χροιά και άλλη σημασία. Το γεγονός που ζείτε ως γεγονός δεν έχει πια και τόσο σημασία αλλά αυτό που έχει σημασία είναι αυτό που κρατάει το γεγονός, που το στηρίζει, που σας το φέρνει, σας το προσφέρει για να κάνετε ένα βήμα μπροστά. Και είναι η Ζωή που σας το φέρνει.
Μπορείτε να πείτε ότι είναι όλα αυτά που έχετε αποφασίσει στο σχέδιο ζωής σας αλλά και χωρίς να πάμε εκεί, πρόκειται για τη Ζωή που είναι κάτω, που στηρίζει το καθετί στη ζωή σας. Αυτό είναι πολύτιμο γιατί εκεί έχετε αιωνιότητα! Όταν συνδέεστε με αυτήν την αίσθηση, συνδέεστε με την αιωνιότητα μέσα στην καρδιά σας. Συνδέεστε με αυτό που μέσα σας είναι πέρα από το χώρο και το χρόνο και που ζει αιώνια…
- Η λύτρωση -
Έτσι σας πηγαίνουμε όλο και περισσότερο προς λεπτεπίλεπτες αισθήσεις, προς αναγνώριση της ουσίας σας και της ουσίας του δρόμου που διανύεστε εδώ. Όπως το είπαμε, κάνουμε ένα μικρό βήμα πίσω και κοιτάμε πως αναγνωρίζετε το καθετί, πως το κάνετε δικό σας, και έτσι πως μεγαλώνει και δυναμώνει η Ζωή μέσα στην αύρα σας. Έτσι, ο καθένας από σας αυτήν την στιγμή είναι μια ολόκληρη σφαίρα φωτεινή που δονείται πολύ λεπτεπίλεπτα ακουμπώντας τις σφαίρες δίπλα του, δημιουργώντας έναν κύκλο όπου η Ζωή περνάει από τον έναν στον άλλον και αναγνωρίζεται ως ίδια Ζωή, ίδια δόνηση, ίδια βάση για τον καθένα.
Ο καθένας έρχεται στο ποτάμι της Ζωής και παίζει. Συναντά τους άλλους και παίζετε όλοι μαζί στο ίδιο ποτάμι και χαίρεστε γι’ αυτό. Χαίρεστε όταν νοιώθετε το νερό που κυλάει, που καθαρίζει, όταν νοιώθετε τη Ζωή μέσα σ’ αυτό το νερό…
Είμαι εδώ ως μεγάλος αδελφός σήμερα. Είμαι αυτός που φέρνει τη λύτρωση στον καθένα όταν αφήνεστε στα χέρια μου, στην αγκαλιά μου. Γι’ αυτό Είμαι εδώ, ανοίγοντας τα χέρια: για να πάρω όλους εσάς και να σας σπρώξω στο ρεύμα της Ζωής!
Τι ωραίο παιχνίδι παίζετε! Αναγνωρίζετε τόσο πολλές πλευρές, τόσο πολλές πτυχές σας! Είναι σαν ένα αυγό γύρω σας που ανοίγει στα δυο και το τσόφλι πέφτει εντελώς. Μπορείτε να αφήσετε αυτό που είστε να λάμπει! Πέφτει το τσόφλι! Γι’ αυτό υπάρχουν τόσο πολλές δοκιμασίες αυτόν τον καιρό: για να πέσει το τσόφλι. Αυτό, μπορείτε να το δέχεστε τώρα επειδή έχετε κάνει όλη την εργασία που κάνατε τα προηγούμενα χρόνια, τους προηγούμενους μήνες. Ο φόβος, ο κύριος φόβος, αυτός που σας έκανε να θέλετε την προστασία, το τσόφλι γύρω σας, αυτός ο φόβος έπεσε. Δεν μπορεί αυτός ο φόβος, ο οποίος είναι ένας φόβος πολύ συνδεδεμένος με την ίδια την ύπαρξή σας, δεν μπορεί να πέσει όσο δεν έχετε αναγνωρίσει την ποιότητα της Ζωής που στηρίζει την ύπαρξή σας!
Όταν γίνεται αυτή η αναγνώριση, ο φόβος μπορεί να πέσει γιατί ξέρετε ότι η Ζωή είναι αιώνια και ότι μπορείτε επιτέλους να ταυτίζεστε με αυτό και όχι πια με την υπόσταση αυτής της ζωής.
Ταυτίζεστε πια με αυτό που συγκρατεί τη ζωή μέσα σας, με αυτήν την ψηλή δόνηση για την οποία μιλάγαμε πριν. Όταν αυτή η ταύτιση μπαίνει στην καρδιά, ο φόβος εξαφανίζεται και το τσόφλι πέφτει.
- Το τέλος του φόβου –
Τι γίνεται όταν πέφτει το τσόφλι; Δεν υπάρχουν πια σφαίρες όπως λέγαμε πριν, ότι ο καθένας είναι μια μεγάλη σφαίρα, αλλά αυτή η δόνηση της Ζωής περνάει όλο και πιο συνειδητά ανάμεσά σας, ενιαία. Καταλαβαίνετε ότι δεν υπάρχει τίποτα που σας χωρίζει, δεν υπάρχει φράχτης, δεν υπάρχει διακοπή, δεν υπάρχει τσόφλι που σας προστατεύει γιατί δεν χρειάζεται πια, γιατί η ενέργεια που είναι η βάση του καθενός είναι η ίδια με την ενέργεια της βάσης του διπλανού. Ξέρετε πολύ βαθιά, επειδή το νοιώθετε πια, ότι είστε ένας, όλοι μαζί… δεν υπάρχει διαφορά. Οι διαφορές είναι ψευδαισθήσεις, είναι το παιχνίδι που παίζετε στη διττότητα. Στο επίπεδο της Ζωής, δεν υπάρχει διαφορά: η ίδια Ζωή κυλάει στον έναν και στον άλλον, ανάμεσά σας. Όταν γίνεται αυτή η αναγνώριση, δεν υπάρχει ούτε φόβος του άλλου. Πως θα μπορούσε να υπάρχει τέτοιος φόβος όταν ξέρετε πια ότι ο άλλος πλέει μέσα στην ίδια δόνηση απ’ αυτήν που σας διαπερνά ολόκληρα;
Τι έχετε να φοβηθείτε από τον άλλον; Μια επίθεση; Ξέρετε πολύ καλά ότι αν υπάρχει επίθεση από τον άλλον, σας έρχεται ως καθρέφτης της δικιάς σας. Ευκαιρία για να αναγνωρίσετε κάτι που ίσως είχατε παραμελήσει ακόμα… και κάτι πιο σημαντικό, κάτι που σας φαίνεται παράξενο: κάποιος άλλος σας αγαπάει και πολύ συχνά φοβάστε! Ναι, λέτε «την αγάπη την θέλω» αλλά υπάρχει τόσο πολύς φόβος σε σχέση με την αγάπη!
«Ναι θέλω αγάπη, θέλω να μ’ αγαπάνε, θέλω να αγαπώ τον εαυτό μου αλλά μ’ έχουν εγκαταλείψει τόσο συχνά, με έχουν πονέσει τόσο συχνά, έχω πονέσει εγώ τον εαυτό μου τόσο συχνά με τις κρίσεις που κάνω των πράξεων και των σκέψεών μου, τόσο πολύ απογοήτευση μαζεύτηκε σε σχέση με την αγάπη… και ξαφνικά η Ζωή είναι ίδια στον άλλον και σε μένα, και μπορώ να αφήσω την αγάπη να ρέει… και αν κάποια στιγμή σταματάει να ρέει ξέρω ότι εγώ σταματώ τη ροή όπως μπορεί να την σταματήσει ο άλλος, επειδή άνθρωπος είμαι και παίζω με την αναγνώριση κάθε δόνησης. Νοιώθω τη δόνηση της αγάπης να περνάει, την απολαμβάνω και μετά την κόβω για να νοιώθω πως είναι όταν χάνεται, και μετά την αφήνω και πάλι να κυλάει… μέχρι να σιγουρευτώ ότι μπορεί να κυλάει συνέχεια. Μπορώ να αφήσω αυτήν τη δόνηση να κυλάει προς τους άλλους χωρίς να υπάρχει πια το τσόφλι, και ο άλλος μπορεί να πιάσει τη δόνηση που του στέλνω και να την κάνει ό,τι θέλει. Μπορεί να μην θέλει να την κοιτάξει, μπορεί να αρνείται να τη λάβει, μπορεί να τη διώξει μακριά αλλά δεν έχει καμία σημασία γιατί το μόνο που έχει σημασία για μένα είναι ότι επιτέλους οι φόβοι έπεσαν».
Αυτή η δόνηση, ακόμα και η δόνηση της αγάπης που σας φοβίζει τόσο συχνά, μπορεί να περάσει. Μπορείτε να την αφήσετε να περάσει μέσα σας διαρκώς και προς τους άλλους χωρίς να έχει σημασία τι θα την κάνουν οι άλλοι! Να καταλάβετε ότι όσο είστε στην ανησυχία του τι θα κάνει ο άλλος με την αγάπη που στέλνετε -θα τη δεχτεί ή όχι, θα σας κοροϊδέψει, θα σας αγαπάει κι εκείνος ή εκείνη;-, όσο είστε σ’ αυτόν τον προβληματισμό είστε στη διττότητα. Όταν αφήνεστε στην αναγνώριση της δόνησης αυτής μέσα σας, και την αφήνετε απλώς να χυθεί παντού γύρω σας, τότε αυτό που κάνουν οι άλλοι είναι δικό τους θέμα. Εσείς ποτίζετε τον κόσμο με αυτήν την ενέργεια αναγνωρίζοντάς την χωρίς φόβο πια!
- Είστε πομπός -
Δεν υπάρχει φόβος από την στιγμή που δεν είστε στην ανησυχία του πως λαμβάνει ο άλλος αυτό που στέλνετε. Είστε πομπός. Δεν έχει σημασία ποιος ανοίγει τον σταθμό του ραδιοφώνου για να πιάσει αυτό που λέτε ή αυτό που αφήνετε να περάσει μέσα από σας. Είστε πομπός και αυτό έχει σημασία. Ο πομπός δεν αναρωτιέται που θα πάει το σήμα που εκπέμπει, καθόλου! Απλώς μένει σ’ αυτήν την εκπομπή γιατί είναι αυτό για το οποίο είναι φτιαγμένος: μένει μέσα σ’ αυτό, χωρίς να αναρωτιέται ποιος λαμβάνει αυτό που στέλνει και τι το κάνει.
Ο πομπός είναι αυτό που είναι και εκπέμπει αυτό που είναι χωρίς φόβο πια…
Αυτό ήρθα να σας πω σήμερα. Ήρθα να σας πω ότι αυτή η περίοδος είναι μια περίοδος όπου αφήνετε φόβους, όπου ελευθερώνεστε από φόβους. Έτσι, μπορείτε να διαπιστώνετε ότι η ζωή είναι ακόμα πιο λεπτεπίλεπτη, ακόμα πιο όμορφη, ακόμα πιο φωτεινή μέσα σας γιατί δεν σταματάτε ούτε τη Ζωή ούτε τη ροή μέσα στα σώματά σας.
Οι φόβοι πέφτουν. Οι φόβοι διαλύονται κι εσείς κάνετε ένα βήμα προς περισσότερη Ζωή, δηλαδή προς περισσότερη ανάγνωση του τι είστε. Θέλουμε να σας πούμε συγχαρητήρια, γιατί πόσα χρόνια σας πήρε για να αφήσετε τους φόβους να πέσουν, για να παραμένετε στο κέντρο σας και να μην φοβάστε να δώσετε, να δίνετε, να δίνετε;
- Η ακεραιότητα σας -
Όχι να δίνεστε! Το σώμα μένει ακέραιο. Να δίνετε αυτό που περνάει μέσα από την υπόστασή σας. Δεν δίνετε τον εαυτό σας, δεν χρειάζεται. Δεν σας το ζητάει κανείς! Δεν υπάρχει λόγος για διάλυση, δεν είστε εδώ γι’ αυτό! Είστε εδώ για να είστε πομπός και ο πομπός δεν διαλύεται: αφήνει το σήμα να περάσει. Αυτό να κάνετε κι εσείς. Αυτό έχετε καταφέρει αυτές τις εβδομάδες: να πάτε λίγο πιο κοντά σ’ αυτήν την έννοια του πομπού χωρίς τίποτα να σταματάει την εκπομπή του σήματός σας. Είναι πανέμορφο να το δούμε αυτό: εσείς, στην ακεραιότητά σας, να αφήνετε πια τη Ζωή να κυλάει, την Αγάπη να κυλάει, χωρίς καμία ερώτηση, χωρίς να αναμένετε τίποτα. Κάθεστε απλώς στην θέση σας και μας αφήνετε, αφήνετε το φως που είστε και το φως που είμαστε να περάσει μέσα από σας και να πάει παντού στον κόσμο…
«Που είναι το φως; Λέτε, όλο και πιο σκοτεινά είναι τα πράγματα γύρω-γύρω, δεν βλέπουμε άκρη, δεν βλέπουμε φως στο τούνελ! Πως μπορείτε να μας μιλήσετε για το φως που αφήνουμε να περάσει, πως μπορείτε να το πείτε αυτό;»
Επειδή ακριβώς αυτό το φως που περνάει φωτίζει ό,τι υπάρχει. Δυναμώνει το σκοτάδι, δυναμώνει το φως με την έννοια ότι τα φέρνει όλα στο προσκήνιο και ότι τίποτα δεν κρύβεται πια. Δεν είναι ακριβώς ότι δυναμώνει το ένα ή το άλλο, είναι ότι βάζει τα πάντα στο φως και ότι τίποτα δεν κρύβεται πια! Όταν μπορείτε να τα κοιτάξετε όλα, όταν μπορείτε να δείτε τι έχουν οι άνθρωποι στην καρδιά τους που είχατε κι εσείς, κάποτε… όταν μπορείτε να τα δείτε αυτά χωρίς στενοχώρια, απλώς με τη γνώση ότι όλα φανερώνονται ώστε ο καθένας να πάρει θέση και να πάρει την ευθύνη του, τότε εμείς ερχόμαστε και σας κοιτάμε… και σιγά-σιγά σπρώχνουμε τον έναν προς τα εδώ και τον άλλον προς τα εκεί για το καλύτερο πάντα, ανάλογα με αυτό που έχει καταλάβει, με αυτό που έχει δεχτεί, με αυτό που έχει αναγνωρίσει.
Το φως υπάρχει, το σκοτάδι υπάρχει και το παιχνίδι είναι έντονο και θα είναι ακόμα πιο έντονο τους επόμενους μήνες, δεν σταματάει… γιατί πρέπει ο καθένας να πάρει θέση, πρέπει ο καθένας να δει που θέλει να σταθεί : μέσα ή έξω, στη Ζωή ή στο θάνατο. Τι θέλετε; Ποια είναι η απόφασή σας;… Ξέρουμε ποια είναι η απόφασή σας αλλά είναι πάντα σημαντικό να την ξαναπείτε δυνατά, μέσα στην καρδιά σας. Την πρόθεσή σας πάντα να την βάλετε γερά γιατί είναι αυτό που σας σπρώχνει και αυτό που επιτρέπει όλες τις ανακαλύψεις που κάνετε για τον εαυτό σας. Μην φοβάστε πια τίποτα, τίποτα: ό,τι και να συμβεί στη δικιά σας ζωή ή στη ζωή των αγαπημένων σας! Μην φοβάστε πια τίποτα γιατί είστε συνδεδεμένοι με τη Ζωή και ο φόβος έχει πέσει.
Χαιρόμαστε: οι φόβοι πέφτουν και εσείς μεγαλώνετε και σας αγαπάμε πέρα από κάθε όριο. Όρια δεν υπάρχουν πια.
Και έτσι είναι!
