Προσοχή: η επόμενη συνάντηση θα γίνει στις 13 Ιανουαρίου. Εύχομαι στην καθεμιά και στον καθένα από σας γιορτές όμορφες, φωτεινές, τρυφερές και ζεστές… και πάντα στον άξονα!!!
Είχε προηγηθεί μια συζήτηση όπου ο καθένας έδωσε το αποτέλεσμα της εργασίας του αυτήν την βδομάδα: μας είχαν ζητήσει να συνειδητοποιήσουμε τι μας βγάζει από την επίγνωση της επιρροής μας στην ενέργεια που μας περιβάλλει, και τι μας φέρνει πίσω…
Καλώς ήρθατε και συγχαρητήρια για την εργασία του καθενός! Δουλέψατε καλά! Συνειδητοποιήσατε ρίζες, όχι πάντα ευχάριστες, αλλά όποιος δεν συνειδητοποιεί ρίζα δεν μπορεί να καθαρίσει αυτήν τη ρίζα! Όσο μένετε σε ένα επίπεδο λίγο πιο ψηλά από τη ρίζα, δεν μπορείτε να καθαρίσετε τις ρίζες. Οπότε, το γεγονός ότι κοιτάξατε βαθιά μέσα σας τι σας κάνει να βγείτε και από τον άξονά σας αλλά και από την συνείδηση της ενεργειακής σούπας -ας το πούμε έτσι- μέσα στην οποία ζείτε και που επηρεάζετε, ήταν μια πολύ ωραία και χρήσιμη εργασία. Έτσι είδατε ποια είναι η ρίζα μέσα σας που χρειάζεται άμεση… αγάπη, άμεση προσοχή.
Οι περισσότεροι από σας βρήκατε μια ρίζα μέσα στον φόβο. Υπήρχαν άλλες ρίζες αλλά όποια και να ήταν βρήκατε μια ρίζα που φέρνει την κύρια δυσκολία σας και αυτό ήταν πολύ σημαντικό. Αυτήν τη ρίζα, τι θα την κάνετε; Το είπατε πολύ καλά: θα βάλετε εμπιστοσύνη, θα βάλετε αγάπη, θα βάλετε αναγνώριση. Ήδη αναγνωρίσατε ότι μπορείτε να ονομάσετε αυτήν τη ρίζα και αυτό είναι μια πρώτη αναγνώριση. Είναι το πρώτο βήμα για την αγάπη. Το δεύτερο βήμα είναι η αποδοχή. Μετά από την αποδοχή έρχεται η αγάπη.
Εγώ σας αγαπώ και αγαπώ μέχρι και αυτήν τη ρίζα μέσα σας. Ναι, μέχρι αυτό που σας δυσκολεύει περισσότερο απ’ όλα, μέχρι αυτό που σας κάνει να βγείτε από τον άξονα και από την συνείδησή σας, ναι! Αγαπώ και αυτό σε σας, και έτσι σας δείχνω ότι είστε ασφαλείς: μπορείτε να δέχεστε αυτήν τη ρίζα και μπορείτε να την πάρετε αγκαλιά. Δεν κινδυνεύετε. Αντίθετα, η αναγνώριση φέρνει χαλάρωση, φέρνει ανακούφιση. «Αυτό ήταν; Είμαι φοβητσιάρης, είμαι φοβητσιάρα…» Λέτε: «μα αν ταυτιστούμε με αυτό, καήκαμε!» Ο φόβος επικρατεί σε πάρα πολλούς ανθρώπους… «Είμαι φοβητσιάρης, είμαι φοβητσιάρα… το δέχομαι. Πειράζει; Τι μπορεί να έρχεται να φωτίσει αυτόν τον φόβο πέρα από το φως μου που είναι δεδομένο;»
Αγάπες μου, είναι το κουράγιο σας! Το κουράγιο είναι το αντίθετο από τον φόβο, και έχετε πάρα πολύ κουράγιο, αλλιώς δεν θα ήσασταν εδώ! Έχετε το κουράγιο να κοιτάξετε μέσα σας και αυτό είναι πάρα πολύ μεγάλο κουράγιο! Έχετε το κουράγιο να αντιμετωπίσετε τους φόβους σας και αυτό είναι εξίσου πάρα πολύ μεγάλο κουράγιο, και έχετε το κουράγιο να τα δουλέψετε για να αλλάξετε! Έχετε τόσο πολύ κουράγιο! Το κουράγιο που έχετε είναι τόσο μεγαλύτερο απ’ οποιοδήποτε φόβο! Βέβαια, σε ένα ορισμένο επίπεδο, το φως μου γεμίζει τη φοβισμένη ρίζα, αλλά κι εσείς, κι εσείς οι ίδιοι με το κουράγιο σας γεμίζετε αυτήν τη ρίζα κενή λόγω του φόβου, και το κουράγιο σας αλλάζει όλα τα δεδομένα!
- Η οικογένεια ‘κουράγιο’ –
Ξέρω σε ποιον, σε ποια απευθύνομαι. Είστε της οικογένειας μου, και όσοι είναι της οικογένειας μου έχουν αυτό το κουράγιο. Είναι σήμα κατατεθέν! Σας αναγνωρίζω μέσα από το κουράγιο που έχετε! Σας αναγνωρίζω και σας αγαπώ μέσα από αυτό το κουράγιο! Τι νομίζετε, όταν ενσαρκώθηκα στο σώμα του Ιησού, νομίζετε ότι δεν φοβόμουνα ποτέ; Νομίζετε ότι ο φόβος ήταν κάτι άγνωστο για μένα; Νομίζετε ότι δεν φοβόμουν όταν είδα να πλησιάσει ο πόνος; Είχα δεχτεί να μπω στην ενσάρκωση. Το να μπω στην ενσάρκωση σήμαινε να καταλάβω την κάθε πλευρά της ανθρωπότητα, να την κάνω δικιά μου ώστε να την φωτίσω. Όλα τα βίωσα, όλα, για να τα καταλάβω και να τα μετουσιώσω… αλλά είχα κουράγιο, πολύ, και όταν αναγνώριζα φόβο, άφηνα το κουράγιο να πράττει.
Ήξερα ότι μέσα στο κουράγιο είναι ο Πατέρας που εκφράζεται μέσα μου. Έτσι το έλεγα τότε, ήταν ο τρόπος έκφρασής μου. Δεν σας ζητώ να το υιοθετήσετε, μπορείτε να το ονομάσετε όπως θέλετε: και σκέτο ‘κουράγιο’ είναι καταπληκτική έκφραση γιατί παραπέμπει σε σας, στον καθένα από σας. Έχετε κουράγιο, είστε το κουράγιο πάνω στη Γη! Καταλαβαίνετε; Είστε το κουράγιο πάνω στη Γη! Θέλει τόσο πολύ κουράγιο για να είστε εδώ κιόλας, κυρίως σ’ αυτήν την φάση της εξέλιξης της ανθρωπότητας! Κυρίως με την επίγνωση που έχετε. Θέλω να πω ότι ναι μεν όλοι οι άνθρωποι που είναι πάνω στη Γη ενσαρκώθηκαν αυτήν την στιγμή αλλά δεν σημαίνει ότι έχουν όλοι κουράγιο. Μερικοί ενσαρκώθηκαν γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν αλλιώς, γιατί έτσι τους έσπρωχνε ο τροχός των ενσαρκώσεών τους. Αλλά εσείς, όλοι σας, διαλέξατε εν γνώσει σας αυτήν την εποχή για να ενσαρκωθείτε με την πλήρη συνείδηση της δυσκολίας αλλά και της ελπίδας που φέρνει, με μια τόσο μεγάλη δυνατότητα να αλλάξετε και να βοηθήσετε τον κόσμο να αλλάξει!
- Η βάση της υπόστασης –
Ήθελε κουράγιο, ήθελε κότσια… Έχετε κουράγιο. Είστε το κουράγιο ενσαρκωμένο στη Γη και γι’ αυτό μπορείτε να προχωράτε με το κεφάλι ψηλό στο όνομά μου… παρόλο που νοιώθετε φόβο ή φόβους! Δεν είναι αυτή η βάση της υπόστασής σας. Οι φόβοι έρχονται μετά. Έρχονται σε συνδυασμό και σε σύνδεση με άλλες ζωές, με αυτό που έχετε ζήσει σε μικρή ηλικία, σε πράγματα που έχουν κάνει εγγραφή πάνω σε σας. Έρχονται μετά. Δεν είναι οι φόβοι η βάση της υπόστασής σας! Και αυτό είναι πολύ σημαντικό να το αναγνωρίσετε.
Μερικές φορές, όταν νοιώθετε, αναγνωρίζετε φόβο, λέτε: ναι αλλά έχω κουράγιο… σαν να ερχόταν μετά το κουράγιο για να καλύψει κάτι που υπάρχει στη βάση. Δεν είναι καθόλου έτσι, μα καθόλου! Είναι ακριβώς το αντίθετο! Συχνά σας έχουμε πει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται. Να και ένα άλλο παράδειγμα! Είναι ακριβώς το αντίθετο! Η υπόστασή σας είναι γεμάτη κουράγιο και γι’ αυτό, όταν διαπιστώνετε τον φόβο στην ενσάρκωση, μπορείτε να πάτε να πάρετε αυτό το κουράγιο που είναι δικό σας για να ξεπεράσετε τους φόβους και να τους αγαπάτε κιόλας!
Γιατί να αγαπάτε τους φόβους; Σκεφτείτε το λίγο… Γιατί να αγαπάτε τον φόβο; Επειδή είναι αυτό που σας επέτρεψε να συνδέεστε και πάλι με το κουράγιο σας! Αν δεν είχατε διαπιστώσει τον φόβο, δεν θα είχατε θυμηθεί ό,τι η βάση σας είναι το κουράγιο! Δεν θα το είχατε δει καν και δεν θα μπορούσατε να είστε περήφανοι γι’ αυτό το κουράγιο, ενώ τώρα το θυμηθήκατε! Θυμηθήκατε από ποια οικογένεια είστε και θυμηθήκατε ότι κάτι πολύ χαρακτηριστικό σ’ αυτήν την οικογένεια είναι το κουράγιο!
«Βάζω τον σταυρό φωτός, είμαι της οικογένειας του Χριστού, και έχω κουράγιο. Εκπέμπω κουράγιο, είμαι το κουράγιο! Έτσι, επειδή το αναγνωρίζω σε όλο το είναι μου, εκπέμπεται από όλο το σταυρό που είμαι!»
- Η τροφή ‘κουράγιο’ –
Θυμάστε αυτά που είπαμε; Είστε σε μια ενεργειακή σούπα μέσα στην οποία πράττετε με την κάθε σκέψη σας, με τα λόγια και τις πράξεις σας. Λοιπόν, όταν είστε στον σταυρό φωτός, όταν εκπέμπετε το κουράγιο που είστε, αυτό το κουράγιο πάει παντού και τρέφει όσους είναι κοντά. Αν βλέπατε πόσο ρουφάνε αυτό το κουράγιο με το οποίο έχετε επανασυνδεθεί! Είναι μια πηγή που ρέει μέσα από σας και δεν τελειώνει ποτέ, ρέει, ρέει το κουράγιο γιατί έχετε επανασυνδεθεί με την πηγή! Η πηγή είναι κουράγιο και αυτό το στοιχείο ρέει μέσα από σας … και τρέφει όλους τους άλλους δίπλα σας, και το χρειάζονται τόσο πολύ, μα τόσο πολύ!
Τόσο πολύ λείπει αυτό το στοιχείο! Σε μερικούς δεν λείπει αλλά δεν έχουν επανασυνδεθεί με αυτό. Δεν θυμούνται ότι είναι δικό τους. Επειδή εσείς τώρα το θυμάστε, μπορείτε συνειδητά να το αφήσετε να κυλάει και να το δώσετε. Επειδή το έχετε συνειδητοποιήσει, μπορεί και ο άλλος όταν του έρχεται να το συνειδητοποιήσει μέσα του!
Καταλαβαίνετε; Είστε σε μια περίοδο όπου πολλές ενέργειες προσπαθούν να σας φοβίσουν. Πέρα από ένα υπαρξιακό φόβο που μπορεί κανείς να έχει, ξέρουν πολύ καλά αυτές οι ενέργειες ότι με τον φόβο ακουμπάνε κάτι ευάλωτο. Δουλεύοντας πάνω σ’ αυτό το στοιχείο, μπορούν να κερδίσουν. Οπότε παίζουν με τον φόβο ένα πολύ δυνατό χαρτί… Όταν εσείς συνδέεστε με τον σταυρό φωτός, όταν συνδέεστε με το κουράγιο που ρέει τόσο άφθονα, δεν μπορεί πια ο φόβος να κάνει τίποτα γιατί το κουράγιο γεμίζει τα πάντα! Είναι καταπληκτικό να δούμε, από τη δική μας πλευρά, πως παίζουν αυτές οι ενέργειες και πως το κουράγιο έρχεται και γεμίζει όλα τα κενά που έχουν δημιουργήσει οι ενέργειες φόβου. Γεμίζει όλα τα κενά, τα γεμίζει φως και όλες οι καρδιές λάμπουν και χαμογελούν!
Φίλοι μας, πηγαίνετε και πείτε στους δικούς σας, στους φίλους σας, στην οικογένεια σας, πηγαίνετε να αναγνωρίσετε και να τους λέτε αυτό που αναγνωρίζετε μέσα τους. Αναγνωρίστε το κουράγιο τους! Αναγνωρίστε το! (Με πολύ χιούμορ!) Μερικοί λένε: «και αν δεν δούμε κουράγιο, τι να αναγνωρίσουμε;» Είστε πάντα πολύ πονηροί με το νοητικό σας! Είναι δίπλα σας αυτοί οι άνθρωποι. Πώς να μην έχουν κουράγιο; Στον ίδιο κόσμο ζείτε. Πώς να μην έχουν κουράγιο; Ζείτε στην ίδια σφαίρα. Αυτοί που ενσαρκώθηκαν και που είναι δίπλα σας, και που έρχονται σε επαφή με σας, έστω και για 5 λεπτά, έρχονται σε επαφή με σας γιατί ακουμπάνε κάτι γνωστό σε σας. Κάπου μέσα τους, υπάρχει κουράγιο. Μπορεί εσείς, με τα δικά σας μάτια, να μην το δείτε. Οπότε μέσα στην καρδιά σας, αναγνωρίστε το κουράγιο που υπάρχει μέσα στην καρδιά τους. Δεν είναι κάτι που γίνεται στο επίπεδο των ματιών, είναι κάτι που γίνεται στο επίπεδο της καρδιάς.
- Η αναγνώριση του κουράγιου –
«Η καρδιά μου αναγνωρίζει το κουράγιο μέσα στην καρδιά σου. Και να μην έχει εκδηλωθεί ακόμα, και να μην το ξέρεις ακόμα εσύ ότι έχεις κουράγιο, εγώ ξέρω ότι έχεις αλλιώς δεν θα ήσουν δίπλα μου. Σε αναγνωρίζω.»
Είναι πολύ σημαντικό να το πείτε αυτό: μερικές φορές ακόμα και δυνατά, λεκτικά, και άλλες φορές θα το πείτε μέσα σας. Όμως, όπως το λέω σε σας σήμερα, είναι σημαντικό να συνεχίσετε την αλυσίδα και να αναγνωρίσετε εσείς το κουράγιο στους άλλους. Ήρθαν δίπλα σας, δικοί σας είναι και εσείς δικοί μου είστε! (Γελάει) Οπότε με τη διαλεκτική ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι και οι άλλοι είναι δικοί μου! Δεν θα το μάθω σε σας!!!
Σας αγαπώ, και η αγάπη μου κυλάει μέσα από σας προς αυτούς. Αναγνωρίζω το κουράγιο σας. Όταν το αναγνωρίζω ανοίγετε σαν λουλούδι. Δυναμώνει και τότε μπορείτε να αναγνωρίσετε το κουράγιο και στον άλλον, ο οποίος με την σειρά του θα ανοίξει σαν μπουμπούκι, θα ανθήσει και θα δυναμώσει. Έτσι συνεχίζετε την αλυσίδα και όπως σαν κάνω εγώ το δώρο της αναγνώρισης του κουράγιου σας, κάνετε και εσείς αυτό το δώρο στον διπλανό σας αναγνωρίζοντας έτσι ότι ανήκετε στην ίδια οικογένεια, στην ίδια αλυσίδα εκδήλωσης…
Ώστε έτσι, έρχονται τα Χριστούγεννα… Μεγάλη γιορτή! Χαίρεστε. Επικρατεί η χαρά στις καρδιές σας ακόμα περισσότερο από συνήθως. Εδώ, θα διακόψετε τις συναντήσεις για μερικές εβδομάδες (μέχρι τις 13 Ιανουαρίου) αλλά είπαμε ότι θα είναι εβδομάδες για μια ενδοσκόπηση, μια ευκαιρία να νοιώθετε ακόμα περισσότερο αυτό που είστε εσωτερικά ώστε να το δυναμώσετε και να μπορεί να λάμπει όταν θα έρθει η ώρα.
Και τώρα το δώρο: σας είπαμε ότι έχετε εργασία να κάνετε και ότι η απάντηση που θα φέρετε πάνω σ’ αυτήν την εργασία θα την θεωρήσετε δώρο για τα Χριστούγεννα. Σε μερικούς από σας, αυτό φάνηκε λίγο παράξενο… (με χαμόγελο) Φίλοι μας όλο παράπονα είστε μερικές φορές!
- Το δώρο –
Είμαι φωτιά, το θυμάστε; Μερικές φορές έρχομαι ως νερό και διαλύω όλη την σκόνη που έχετε πάνω σας και μέσα σας. Σήμερα, έρχομαι ως φωτιά. Μια μεγάλη φωτιά! Δείτε μια μεγάλη φλόγα χρυσή στο κέντρο του κύκλου σας: μια μεγάλη φλόγα πραγματικά… Ξέρετε, είναι όπως όταν είστε συγκεντρωμένοι στην εξοχή και κάνετε μια φωτιά στη μέση του κύκλου σας και τραγουδάτε και ρίχνετε μερικές φορές πράγματα μέσα στην φωτιά, τι ωραία που είναι! Μερικοί από σας το κάνουν και ρίχνουν χορταράκι ή οτιδήποτε άλλο στην φωτιά και κάθε φορά που ρίχνουν κάτι σκέφτονται μια ψυχή που έφυγε από κοντά τους και γύρισε κοντά σε μας. Είναι ένας τρόπος να δείξουν την αγάπη που νοιώθουν και να στείλουν τις ευχές τους σ’ εκείνους που έχουν φύγει από κοντά.
Αυτό θα κάνετε τώρα νοερά. Πρώτα μια μεγάλη φλόγα, μια μεγάλη φωτιά. Δείτε ότι σε ένα επίπεδο πολύ κοντά σε εκείνο που είναι χειροπιαστό, σε ένα πολύ κοντινό επίπεδο είστε στην εξοχή: μεγάλα δέντρα γύρω σας, η νύχτα έπεσε και έχετε κάνει μια πανέμορφη φωτιά στο κέντρο του κύκλου σας. Ο καθένας κρατάει μέσα στο χέρι του λίγο καπνό και σκέφτεται τους ανθρώπους που έχει αγαπήσει και που έχουν φύγει και είναι δίπλα του αυτήν την στιγμή : έχετε πολλές παρουσίες δίπλα σας που έρχονται και χαίρονται για την συνάντησή μας. Για να ευχηθείτε σ’ αυτές τις παρουσίες, σας καλούμε να πάρετε λίγο καπνό και να το ρίξετε στην φλόγα, λίγο κάθε φορά για τον καθένα. Θα δείτε ότι έχετε αρκετό καπνό στο χέρι σας για τον καθένα. Πάρτε χρόνο για να το κάνετε, για να σκεφτείτε τον καθένα και για να του ευχηθείτε. Μπορείτε να κάνετε και την κίνηση με το χέρι: ρίχνετε το καπνό στην φλόγα και μπορείτε να δείτε ότι οι ευχές σας μετουσιώνονται με την φωτιά και πάνε κατ’ ευθείαν να τρέφουν τις ψυχές των ανθρώπων που είναι κοντά σας, που σας αγαπάνε και που αγαπάτε (οι ψυχές που έχουν φύγει από το πεδίο της Γης). Πάρτε χρόνο (μεγάλη παύση) …
Και τώρα, σας ζητάω να δείτε ότι αυτό που είδατε στη ρίζα, αυτό που διαπιστώσατε αυτήν την εβδομάδα ή ίσως μόλις τώρα, ανεβαίνει από τη ρίζα μέχρι την καρδιά σας… σαν μια μπάλα λίγο σκοτεινή. Αφήστε με να πάρω αυτήν τη μπάλα μέσα στην καρδιά σας, και να την βάλω στα χέρια σας: ανοίξτε τα χέρια σας μπροστά στην καρδιά σας… Δέχεστε να πάρετε αυτήν τη μπάλα. Θα την υψώσετε λίγο και θα φυσήξετε πάνω της με όλη την αγάπη σας… και με ευγνωμοσύνη μια και διαπιστώσατε χάρη σ’ αυτήν την ενέργεια το κουράγιο που έχετε και που είστε.
Τώρα που δεν χρειάζεται πια, μπορείτε να μου τη δώσετε και πάλι στέλνοντάς την στην φωτιά. Στείλτε τη μπάλα στην φωτιά!...
Δείτε να μετουσιωθούν όλες οι μπάλες και να δυναμώσει ακόμα η χρυσή φλόγα… Η χρυσή φλόγα να δυναμώνει τόσο πολύ που τώρα η φλόγα καλύπτει όλο το δωμάτιο και είστε μέσα στην φωτιά… Είστε φωτιά και είμαι φωτιά μέσα σας! Είστε μια φλόγα χρυσή… Μερικοί σκέφτονται την Πεντηκοστή, αλλά δεν είμαι μια μικρή φλόγα πάνω στο κεφάλι σας, είμαι μια πολύ μεγάλη φλόγα που καλύπτει όλη την αύρα σας, όλα τα σώματά σας. Είμαι μέσα σας!
Να με χαίρεστε αυτές τις μέρες όπου γιορτάζω και όπου γιορτάζετε όλοι λοιπόν στο όνομά μου! Να χαίρεστε τη ζωή φίλοι μου, να την χαίρεστε γιατί είναι παντού και είμαι φωτιά μέσα σας! Να χαίρεστε την φλόγα που είμαι και που είστε: μια φωτιά που διαλύει τα πάντα και που δείχνει αυτό που είναι και είναι κουράγιο και χαρά για τη ζωή!
Καλές γιορτές σας εύχομαι! Είμαστε μαζί, κάθε στιγμή: να το χαιρόμαστε!
Και έτσι είναι.
