Μπορείτε να ακούσετε αυτήν την επικοινωνία πηγαίνοντας στην ενότητα ‘Μηνύματα’ και ύστερα στις 'Συναντήσεις με τον Χριστό', στο κάτω μέρος της σελίδας.
Καλώς ήρθατε, ο καθένας, η καθεμιά από σας. Σας αγαπώ... και χαίρομαι που περνάμε αυτήν την ώρα μαζί και που προχωράμε μαζί, για σας και για τη Γη. Προχωράτε… προχωράτε και ανοίγεστε. Μερικοί από σας λένε : «μου συμβαίνουν πράγματα μαγικά, που συμβαίνουν θαύματα, ακούω πράγματα που δεν άκουγα πριν, βλέπω πράγματα που δεν έβλεπα πριν… τι να τα κάνω; Πως χειριζόμαστε τέτοιες καταστάσεις, από πού έρχονται αυτά;»
Αλλάζετε πεδίο. Είστε στον τρισδιάστατο κόσμο και συγχρόνως προχωράτε στην πέμπτη διάσταση κάνοντας πήγαινε-έλα συνέχεια στη ζωή σας ανάμεσα σ’ αυτούς τους δυο κόσμους. Κάθε φορά περνάτε από την 4η που βρίσκεται ενδιάμεσα και όπου νοιώθετε ότι κάτι αλλάζει: η δόνηση είτε χαμηλώνει είτε αυξάνεται και νοιώθετε το πέρασμα. Νοιώθετε ότι κάτι αφήνετε για να περάσετε κάπου αλλού είτε πιο γήινα είτε πιο πνευματικά, είναι άλλος τρόπος να το ερμηνεύσετε. Φτάνοντας σε έναν κόσμο που δεν ξέρετε (με χιούμορ), νοιώθετε και ενθουσιασμό και τρόμο! Ενθουσιασμό μεγάλο γιατί το εισπράττετε ως απόδειξη του γεγονότος ότι μεγαλώνετε, σαν επιβράβευση. Ας τα κοιτάξουμε λίγο πιο ήρεμα γιατί φίλοι μας δεν είναι ακριβώς μια επιβράβευση, αν και λέγοντας αυτό δεν θέλουμε να μειώσουμε αυτό που βιώνετε. Θα θέλαμε απλώς να τα κοιτάξουμε λίγο πιο ήρεμα και αποστασιοποιημένα.
Βιώνετε καινούριες αισθήσεις όταν συνδέεστε με τους άλλους. Μερικές φορές συνδέεστε με παλιές τους ζωές, παίρνετε μηνύματα γι’ αυτούς, συνδέεστε με πράγματα που δεν νοιώθατε στον τρισδιάστατο κόσμο και λέτε «προχώρησα», όντως… (χτυπά το κουδούνι, γίνεται μικρή διακοπή…)
Μιλάγαμε λοιπόν για τις διαφορές και για τα βήματα που κάνετε ανάμεσα στην 3η και τη 5η διάσταση λέγοντας ότι συχνά νοιώθετε ότι έχετε προχωρήσει όταν έχετε αισθήσεις που δεν είχατε παλιά. Είναι γεγονός ότι έχετε προχωρήσει, έχετε ανοίξει τις αισθήσεις σας. Για να μπορέσετε να τις ανοίξετε, έχετε αφήσει παλιά δεδομένα, οπότε ναι έχετε αφήσει έναν παλιό εαυτό για να πάτε σε έναν καινούριο. Απ’ αυτήν την πλευρά, έχετε κάθε λόγο να χαίρεστε, να πείτε ένα μεγάλο μπράβο στον εαυτό σας, να απολαύσετε την αλλαγή που έχετε κάνει βαθιά στη δομή σας και να χαίρεστε επίσης όλη τη δομή της Γης που αλλάζει. Το ένα δεν πάει χωρίς το άλλο, το είπαμε. Αυτό είναι ένα πρώτο δεδομένο και αξίζει ένα μπράβο…
- Δηλώνω ποιος ή ποια είμαι –
Όταν μεγαλώνετε, οφείλετε όμως να πάρετε μια μικρή απόσταση και να μην αντιδράσετε πια ως μικρά παιδιά που ήσασταν αλλά που δεν είστε πια. Μια και έχετε ανοίξει και νοιώθετε περισσότερο, καιρός είναι να πάρετε απόσταση και να αναρωτιέστε: «αυτό που πιάνω, από πού έρχεται; Ανοίγομαι και πιάνω και το χαίρομαι, αλλά που βρίσκεται αυτό που πιάνω; Και από την στιγμή που μπορώ να καταλάβω από πού μου έρχεται, τι μπορώ να το κάνω; Γιατί αν πιάνω κάτι και δεν μπορώ να το κάνω τίποτα, με αναστατώνει, με αποδιοργανώνει. Δεν καταλαβαίνω που το πάει το μήνυμα: έχω κάτι να κάνω με την πληροφορία που πήρα; Πως;»
Δεν είναι επειδή ανοίγεστε, επειδή φτάνετε στην 5η διάσταση, που ξαφνικά όλα είναι ρόδινα και όλα για το καλύτερο όλων. Δεν χωρίζονται τα πράγματα ως εξής: χαμηλές δονήσεις-αρνητικές δονήσεις στον τρισδιάστατο κόσμο από τη μία, και όμορφες, φωτεινές δονήσεις στην 5η διάσταση από την άλλη. Δεν πάει έτσι! Καθόλου… Ανοίγεστε, έχετε αισθήσεις σε εγρήγορση, θα έχετε πρόσβαση σε άλλες διαστάσεις όπου όλα υπάρχουν, και θα έχετε να δείξετε κι εσείς ποιος/ποια είστε, να τοποθετηθείτε για να καθορίσετε που θα σταθείτε σε όλο το πεδίο που ανοίγει μπροστά σας. Λοιπόν, ποιος/ποια είστε; Πως αρχίζετε το ταξίδι σας στον αόρατο κόσμο όπου παίρνετε τις πληροφορίες σας;
Έχουμε πει επανειλημμένα ότι όταν θέλετε να πάρετε πληροφορίες, το πρώτο που θα κάνετε είναι να μπείτε στον άξονά σας και αν δεν είναι ακόμα ξεκάθαρο για ορισμένους, ο άξονας είναι η σύνδεση με τον Εαυτό και το κέντρο του άξονα είναι η καρδιά. Όταν μπαίνετε στην καρδιά σας, σε σύνδεση με την πηγή σας και με τη Γη που σας τρέφει, είστε στον άξονά σας. Η θέση σας είναι αυτή. «Όταν προσπαθώ να πάρω μια πληροφορία για μένα ή για άλλους, μπαίνω πρώτα σ’ αυτήν την θέση. Εκεί είμαι ασφαλής. Μετά όμως μια και ανοίγομαι σε έναν κόσμο που υπάρχει –μπορεί να μην το βλέπω με τα τρισδιάστατα μάτια μου αλλά υπάρχει – σε άλλη διάσταση, πρέπει να δηλώσω ποιος/ποια είμαι». Πως το δηλώνετε; Ο αστρικός κόσμος σας βλέπει. Μερικοί λένε: «μα δεν θέλω να έχω επαφή με τον αστρικό κόσμο! Θέλω να πάω στο υψηλό νοητικό, στο βουδικό, στο ατμαϊκό»… καλώς! Μπείτε σε βαθύ διαλογισμό και πηγαίνετε εκεί. Θα μάθετε πολλά. Τις περισσότερες φορές που θα έχετε επαφή και που θα ρωτήσετε τους Δασκάλους κάνοντας ελαφρύ διαλογισμό, θα ανοίγεστε στον αστρικό και το επίπεδο του αστρικού στο οποίο στα φτάσετε εξαρτάται από σας, γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να ξέρετε που πατάτε, που θέλετε να πάτε και τι δηλώνετε ότι είστε !
Όταν φτάνετε σε ένα σπίτι και δεν σας ξέρουν, το πρώτο που κάνετε είναι να πείτε το όνομά σας. Δηλώνετε την ταυτότητά σας, το όνομα. Το ίδιο κάνετε όταν μπαίνετε σε άλλο πεδίο. Είστε όλοι σήμερα και όλοι όσοι θα διαβάσετε αυτό το κείμενο, είστε στην ομάδα του Χριστού. Αυτό που σας προτείνω λοιπόν είναι να δηλώσετε, ως ταυτότητα, ότι ανήκετε σ’ αυτήν την οικογένεια.
Η Μαριαννίκ συχνά, και εδώ και πάρα πολλά χρόνια, χρησιμοποιεί τον σταυρό του φωτός. Όταν ήταν μικρή, το έκανε επειδή της το είχαν πει. Κατάλαβε μετά από πολλά χρόνια πόσα είχε γλυτώσει χάρη σ’ αυτόν, στις επαφές που έκανε με τον άλλον κόσμο, και πόσο προστατευτικός ήταν. Θα επανέλθουμε μετά πάνω σ’ αυτό. Το γεγονός ότι δηλώνετε την ταυτότητα σας και σε ποια οικογένεια ανήκετε όταν βρίσκεστε σε επαφή με άλλες οντότητες, είναι άκρως σημαντικό.
- Ο σταυρός του φωτός –
Σταυρός του φωτός : ένας άξονας φωτεινός, ο δικός σας άξονας που βρίσκεται σε ένα πιο γενικό άξονα ο οποίος δεν έχει αρχή και τέλος. Πάει μέχρι την Πηγή πολύ ψηλά και κατεβαίνει μέχρι το κέντρο της Γης και πέρα απ’ αυτό… είπαμε χωρίς αρχή και τέλος. Άξονας φωτός που σας διαπερνά… Στην καρδιά, ένα μπουμπούκι… Ένα μπουμπούκι σαν τριαντάφυλλο που ανοίγει και αφήνει τον οριζόντιο άξονα να ξεδιπλώνεται. Φωτός είναι και αυτός ο άξονας: ξεδιπλώνεται χωρίς αρχή και τέλος αριστερά και δεξιά. Η καρδιά σας τριαντάφυλλο φωτεινό, χρυσό, στη μέση ακριβώς του σταυρού. Χρυσός και λευκός σταυρός: αυτά τα δυο χρώματα λάμπουν και φωτίζουν όλο το αστρικό πεδίο στο οποίο βρίσκεστε.
Δηλώνετε ότι ανήκετε στην οικογένεια του Χριστού. Σας έχω αναγνωρίσει και εσείς έχετε αναγνωρίσει την ύπαρξή σας μέσα σ’ αυτήν την οικογένεια. Όπου και να πάτε… όπου και να πάτε, με τα τρισδιάστατα σας πόδια αλλά και τα πόδια σας στην 5η διάσταση όταν κάνετε διαλογισμό, βόλτες από δω και από κει στα σύμπαντα του διαλογισμού, βάζετε τον σταυρό του φωτός και δηλώνετε που ανήκετε! Αυτόματα… αυτόματα, ό,τι δεν ταιριάζει σε σας δεν πλησιάζει. Δεν υπάρχει φόβος εδώ, απλώς η γνώση βαθιά μέσα σας ότι ό,τι είναι κατάλληλο για σας έρχεται. Δεν έχετε να παρακαλέσετε –τι είστε για να παρακαλέσετε;- αλλά μπορείτε να ζητήσετε να σας δείξουμε, να σας πάμε βόλτα για να καταλάβετε περισσότερο είτε για σας είτε για τους άλλους αν είστε με άλλον, για παράδειγμα σε μια σχέση θεραπευτική.
Πρώτα λοιπόν ο σταυρός φωτός μέσα σας δείχνει που ανήκετε σε όλες τις ενέργειες και τις οντότητες που βρίσκονται γύρω σας και είναι πάρα, πάρα πολλές σε όλα τα επίπεδα και όλα τα πεδία. Αναγνωρίζουν τη δήλωσή σας.
- Η προστασία –
Ερχόμαστε ξανά σ’ αυτό που λέγαμε πριν, στην προστασία. «Χρειαζόμαστε προστασία, Δάσκαλε;» Εξαρτάται τι εννοείτε με ‘προστασία’. Για πολλά χρόνια, είχατε μάθει να προστατευτείτε χτίζοντας πεδίο φωτός γύρω σας. Μπορεί ο ένας να είχε κάποια μέθοδο και ο άλλος μια άλλη, δεν έχει σημασία, γενικά αυτό που μαθαίνατε ήταν να μπείτε σε μια σφαίρα φωτός που σας προστάτευε από πιο χαμηλές δονήσεις, από πράγματα που μπορούν γενικά να σας φοβίζουν. Ο καιρός δεν είναι πια γι’ αυτό. Δεν είναι πια να κλείνεστε μέσα στον φόβο. Είναι να δηλώνετε ποιος/ποια είστε, σε πλήρη ηρεμία. Δηλώνω ποιος/ποια είμαι και που ανήκω: αυτό είναι που με προστατεύει αν χρειαστεί, αλλά δεν κλείνω τίποτα και δεν κλείνομαι γιατί αφήνω το φως που με διαπερνά να πράττει. Εγώ ως άτομο δεν πράττω. Είπαμε ότι δεν είναι η εποχή όπου πάμε προς τους άλλους για να μιλάμε και να πράττουμε προς τα έξω, αλλά μένω στην καρδιά μου και αφήνω το φως μέσα μου να πράττει επομένως δεν το κλείνω με τίποτα. Το φως χρειάζεται να κινείται, να πάει παντού στον κόσμο. Δεν το κάνετε εσείς: εσείς δηλώνετε ποιος/ποια είστε και μένετε σ’ αυτό που είστε, σταθεροί μέσα στην καρδιά σας. Μπορεί να περάσουν διάφορα γύρω σας, εσείς είστε σταθεροί γιατί είστε σ’ αυτόν τον άξονα που έχετε δηλώσει και ξέρετε σε ποια οικογένεια ανήκετε.
Σκεπτομορφές έρχονται γύρω, σας κοιτάνε, βλέπουν τον σταυρό και πάνε αλλού… και όταν θα έχουν δει όλους τους σταυρούς και όλα τα άλλα σύμβολα που συμβολίζουν τις οικογένειες του Φωτός, δεν θα ξέρουν πια που να στραφούν και θα χάσουν τη δύναμή τους και θα διαλυθούν. Αυτό είναι το σχέδιο… το Φως πράττει μέσα από σας, όχι μόνο στον τρισδιάστατο κόσμο, σ’ αυτό που βλέπετε, αλλά και στον κόσμο που δεν βλέπετε και έχετε αρχίσει να αντιλαμβάνεστε όλο και περισσότερο.
Ναι, αυτό το μήνυμα απευθύνεται σε όσους από σας ενθουσιάζονται πολύ, γιατί πολύ συχνά ο ενθουσιασμός συνδέεται με τον φόβο… Μια μεγάλη συγκίνηση από μια πλευρά συνοδεύεται από μια μεγάλη συγκίνηση από την άλλη πλευρά. Νοιώθετε κάτι πολύ θετικό και συγχρόνως κάτι πολύ αρνητικό. Μπείτε στην καρδιά… ούτε ο ενθουσιασμός δεν σας πάει κάπου όπου έχετε να κερδίσετε κάτι, ούτε ο φόβος δεν βοηθάει. Μένετε στην καρδιά…
Μερικοί από σας λένε: «ναι αλλά όταν διαλογίζομαι και νοιώθω Δάσκαλο ή μεγάλες οντότητες να μου λένε πράγματα για μένα ή τους άλλους, δεν είναι να ενθουσιάζομαι;» Μπες στο κέντρο του σταυρού και κατ’ αρχήν ρώτα: «ποιος/ποια είσαι εσύ; Εγώ δήλωσα ποιος/ποια είμαι, σε ποια οικογένεια ανήκω. Εσύ τι έχεις να μου δείξεις; Που ανήκεις;» Θα δείτε ότι μερικές φορές η εικόνα μπροστά σας θα διαλυθεί… γιατί δεν έχει υπόσταση, μόνο αυτή που θέλατε εσείς να της δώσετε.
Οι μεγάλες οντότητες που έρχονται να σας δουν και να σας μιλήσουν δεν έρχονται μέσα στον ενθουσιασμό. Έρχονται μέσα στην ειρήνη της καρδιάς για να τοποθετούν ένα μικρό σπόρο στην καρδιά σας επειδή ξέρουν ότι αυτός ο μικρός σπόρος θα μεγαλώσει και θα σας βοηθήσει. «Αν πάρω μήνυμα, λόγια, πώς να ξέρω αν είναι ένα μήνυμα που πρέπει να ακούσω;» Βάλε το μήνυμα στην καρδιά σου, ηρέμησε και άκουσέ το ξανά… εάν νοιώθεις ότι μεγαλώνει την ηρεμία σου, την ειρήνη της καρδιάς σου, αν νοιώθεις ότι δυναμώνει το φως του σταυρού στην καρδιά, ότι κάνει το μπουμπούκι, το τριαντάφυλλο να ζει λίγο πιο έντονα, τότε κράτα το σαν θησαυρό μέσα σου…
Καλείστε όλοι να μάθετε και να αναγνωρίσετε τι γίνεται σ’ αυτά τα πεδία που σιγά-σιγά ανοίγονται σε σας.
- Μια επίσκεψη στο παλάτι –
Φανταστείτε τον εαυτό σας ως μικρό παιδί που μπαίνει για πρώτη φορά σε ένα παλάτι στο οποίο δεν έχει μπει ποτέ ακόμα. Μεγάλος ενθουσιασμός… θέλει να τρέξει παντού, να τα δει όλα, μα όλα! Βέβαια, το πιο εύκολο για ένα μικρό παιδί δεν είναι να ανεβεί αλλά να κατεβεί σκάλες… Μερικές φορές αυτό που πάει να δει δεν το ενθουσιάζουν και φεύγει τρέχοντας. Άλλες φορές οι αίθουσες στο ισόγειο είναι τόσο μεγάλες που χάνεται και φωνάζει: «που είστε; Που είναι οι οδηγοί, χάθηκα!» και όταν καταφέρει να βρει την σκάλα και να ανεβεί προς τα πιο φωτεινά δωμάτια, πρέπει να δώσει συνθηματικό, να δείξει ότι μπορεί να μπει. Όσο είναι στον ενθουσιασμό, όσο νοιώθει ότι χάνεται, όσο δεν ξέρει γιατί είναι εδώ και τι θέλει να πάει να δει, δεν θα του ανοίξει κανείς την πόρτα.
Αν θέλετε οι πόρτες να ανοίξουν, έχετε να δείξετε γιατί θέλετε να ανοίξουν, τι ψάχνετε εκεί, τι θέλετε. Θέλετε απλώς εμπειρίες που θα μεγαλώσουν το εγώ σας, που θα σας δείξουν ότι ναι, προχωράτε καλά, ή θέλετε να κάνετε κάτι με αυτό, θέλετε αυτήν την καινούρια ενέργεια που πάτε να λάβετε να την χρησιμοποιήσετε κάπου; Έχετε να απαντήσετε! Όταν πατάτε πόδι σ’ αυτά τα πεδία, έχετε να δηλώσετε ορισμένα πράγματα: ποιος/ποια είστε και την πρόθεσή σας, όχι μόνο για τον εαυτό σας αλλά και για τη Γη, για το σώμα που είστε όλοι μαζί. Τι ζητάτε για σας αλλά και αυτό που ζητάτε για σας πως θέλετε να περάσει στους άλλους και στη Γη; Ποιο είναι το σχέδιο σας, γιατί ήρθατε εκεί, γιατί να σας ανοίξουν, γιατί;;; Για να μπορέσετε να απαντήσετε σ’ αυτό πρέπει πρώτα να μπείτε στην καρδιά και να δείτε ποια είναι η πρόθεσή σας…
Πως θέλετε να μπείτε σε ένα δωμάτιο με θησαυρό, πως θέλετε να σας δοθεί το κλειδί, αν δεν δείξετε πρώτα ότι ξέρετε τι να κάνετε με αυτόν τον θησαυρό, αν δεν δείξετε πρώτα τον σεβασμό και τη γνώση που έχετε γι’ αυτόν τον θησαυρό;
Ναι, σήμερα θέλουμε να σας δείξουμε ότι όντως ανοίγονται πόρτες για σας αλλά καλά είναι να συνειδητοποιήσετε την ευθύνη σας κι εκεί. Θέλετε να ταξιδέψετε, θέλετε να ρθείτε σε επαφή με άλλες διαστάσεις, καλώς… ποιος/ποια είστε; Τι θέλετε; Είστε ευπρόσδεκτοι. Είστε ευπρόσδεκτοι σε όλα τα πεδία. Εσείς όμως δεν επιθυμείτε να πάτε σε όλα τα πεδία και σ’ αυτά στα οποία θέλετε να πάτε, χρειάζεται να δείξετε την ποιότητα της καρδιάς σας για να σας ανοίξουν πόρτες. Χρειάζεται να δείξετε ότι μεγαλώσατε και ότι έχετε αφήσει πίσω σας τον φόβο όπως έχετε αφήσει πίσω σας και τον ενθουσιασμό.
Έχετε μπει στην καρδιά σας και έχετε συνειδητοποιήσει το ρόλο σας. Το έχετε δεχτεί. Από την στιγμή που έχετε δεχτεί αυτόν το ρόλο, είστε ευπρόσδεκτοι στα ανώτερα πεδία όπου ο καθένας ξέρει τι έχει να κάνει και μπορεί να σας προσφέρει τροφή ώστε να μεγαλώνετε ακόμα. Μερικοί λένε: «γιατί μας κόβετε τα φτερά σήμερα; Εμείς πηγαίνουμε προς εσάς με μεγάλο ενθουσιασμό, με τον ενθουσιασμό του παιδιού, ως αγνό, αθώο παιδί. Γιατί μας κόβετε τα φτερά;»
Παιδιά μας, μερικές φορές χαιρόμαστε που μεγαλώνετε αυτήν την αθωότητα του παιδιού μέσα στην καρδιά σας. Χρειάζεται κατά καιρούς να το κάνετε. Άλλες στιγμές, χρειάζεται όλη αυτή τη δύναμη του ενθουσιασμού να την πάρετε στην καρδιά: εκεί μετατρέπεται σε ειρήνη. Εκεί, μπορεί να μετατρέπεται σε γνώση. Εκεί, μπορείτε να την χρησιμοποιήσετε για να ανεβείτε ένα σκαλοπάτι και να πάτε λίγο πιο ψηλά. Δεν κόβουμε τα φτερά σας αλλά προσπαθούμε να σας δείξουμε ότι μπορείτε να πάρετε μια ενέργεια που βρίσκεται γύρω σας και να τη μαζέψετε στην καρδιά ώστε να την κάνετε πιο χρήσιμη και επίσης πιο έντονη με την έννοια ότι η έντασή της θα μεγαλώσει δίνοντας σε σας ευκαιρία να μεγαλώσετε επίσης.
- Τα περνάτε όλα από το κόσκινο της καρδιάς –
Είναι όπως σε μια μαύρη τρύπα: η ενέργεια μαζεύεται στο κέντρο και μεγαλώνει η βαρύτητα -στην φυσική έννοια της βαρύτητας-. Βλέπετε, μπορούμε να χαιρόμαστε πάρα πολύ για ένα παιδί που είναι μέσα στον ενθουσιασμό του, δεν μπορούμε όμως να βασιστούμε πάνω του. Ξέρουμε ότι είναι χρήσιμο για μια φάση αλλά σε άλλη φάση πιο δημιουργική δεν μπορούμε να βασιστούμε στο παιδί. Χρειαζόμαστε ένα στοιχείο αρκετά βαρύ –επαναλαμβάνουμε με την θετική, φυσική έννοια της λέξης- ώστε να μπορεί να αποτελεί βάση για το έργο μας. Όταν δέχεστε το άνοιγμα που σας δίνεται όλο και περισσότερο, και δέχεστε μέσα σ’ αυτό το άνοιγμα να πάτε να ανακαλύψετε άλλο πεδίο λίγο άγνωστο και αόρατο, είναι πολύ σημαντικό να παραμένετε στην καρδιά σας και όλα να τα περάσετε από εκεί: και αυτό που εκπέμπετε εσείς προς το πεδίο στο οποίο βρίσκεστε και αυτό που λαμβάνετε, αλλιώς δεν καταλαβαίνετε απολύτως τίποτα και δεν είστε χρήσιμοι.
Είστε χρήσιμοι σ’ αυτά τα πεδία από την στιγμή που στέκεστε στο κέντρο του σταυρού, εκπέμποντας το φως που σας έρχεται, αφήνοντας το φως να περάσει και παράλληλα, παίρνοντας αυτό που σας έρχεται και αναγνωρίζοντάς το επειδή το περνάτε μέσα από το φως της καρδιάς σας. Τότε αναγνωρίζετε από πού έρχεται και τι σημαίνει για σας: αυτή είναι μια πράξη ενήλικα.
«Πράττω σε πλήρη συνείδηση του τι αφήνω να φύγει από μένα και του τι δέχομαι να πάρω μέσα μου. Δεν δίνω σ’ αυτό το πεδίο οτιδήποτε. Δεν είναι επειδή δεν βλέπω με τα μάτια του σώματός μου που μπορώ να αφήσω σ’ αυτό το πεδίο όλα τα σκουπίδια που έχω μέσα μου. Σέβομαι το μέρος όπου πάω να κάνω επίσκεψη και μπαίνω στον σταυρό και δηλώνω που ανήκω, και αφήνω το φως να ρέει. Όταν μου έρχεται κάτι το αναγνωρίζω και βλέπω πως λειτουργεί μέσα μου αυτό που άκουσα, που είδα, πως αντηχεί μέσα μου και αν είναι συμβατό με την ενέργεια που εκπροσωπώ γιατί ναι, κάνοντας αυτό εκπροσωπώ τις χριστικές ενέργειες σ’ αυτό το πεδίο» και έχετε μια μεγάλη ευθύνη όταν το κάνετε αυτό, πολύ μεγάλη.
Δεν έχετε τίποτα να κρίνετε, τι καλό ή τι κακό που είναι: δεν είμαστε πια καθόλου σ’ αυτό. Είμαστε στην ευθύνη του δίνω και εισπράττω και το πώς είμαι στην καρδιά μου εκείνη την στιγμή. Φίλοι μας μεγαλώνετε. Δεν σας ζητάμε να το κάνετε με θλίψη! Είναι χαρούμενα όλα αυτά, και την ευθύνη ο καθένας μπορεί να την ζήσει μέσα στη χαρά. Ο ενθουσιασμός δεν είναι η χαρά… Επίσης, ο σταυρός δεν είναι η θυσία. Δεν σας μιλήσαμε για ξύλινο σταυρό ούτε στιγμή. Ο σταυρός που σας προσφέρω και που συμβολίζει την οικογένεια μου είναι σταυρός φωτός! Είναι ένας σταυρός που ενώνει τον ουρανό με τη Γη, που ενώνει την Πηγή με τη Γη, σε ένα και μοναδικό σχέδιο, και που βάζει τον άνθρωπο στην καλύτερη θέση του άξονα, στην θέση της καρδιάς για να ανοίξει τον άξονα προς όλη τη δημιουργία.
Άξονας φωτός και κάθετα και οριζόντια. Σταυρός φωτός. Σας τον δίνω… να τον χρησιμοποιείτε για να μπορεί να σας αναγνωρίσει ο καθένας και το καθετί στα πεδία τα οποία θα επισκεφτείτε συνειδητά πια, από δω και πέρα.
Κρατήστε με στην καρδιά με το ρόδο χρυσό, ανοιχτό, στην καρδιά του σταυρού… Έτσι είμαι και έτσι είστε της οικογένειας μου παντού όπου το δηλώνετε.
Ας είναι έτσι λοιπόν, και έτσι είναι!
