Συντονιστείτε με τις αγαπημένες μας ενέργειες (με πολύ χιούμορ) που είναι ο Σαιν Ζερμαίν που ήρθε εδώ δριμύτερα και περιμένει να παίξει μαζί μας… είναι πολύ κεφάτος, και μια που είδε ότι μας άρεσε πάρα πολύ η ιδέα του θανάτου, θα την ξαναφέρει (γέλια). Λοιπόν, πάρετε τρεις μεγάλες αναπνοές και συντονιστείτε λιγάκι… με τα πολύ υψηλά επίπεδα του Σαιν Ζερμαίν, ο οποίος είναι πολύ περήφανος γι’ αυτό που είναι… το έχουμε πει συχνά και συχνά μπορεί να φαίνεται σαν υπεροψία, ενώ δεν είναι καθόλου! (πολύ γέλιο). Έτσι τουλάχιστον θέλει να πιστέψουμε…
Είναι πάρα πολύ σίγουρος για τον εαυτό του και αυτό που θέλει να μας στείλει, αυτό που θέλει να κοιτάξουμε, είναι το πώς είμαστε εμείς απέναντι από τον εαυτό μας.
Κοιτάξτε παιδιά μου ποια είστε. Έχουμε δουλέψει πολύ, κάνει πολύ δουλειά με τον θάνατο, με τον κοινό μας φίλο, με την κοινή μας φίλη θα λέγαμε καλύτερα, έχετε κάνει μια δουλειά –έτσι λέτε εσείς, τώρα εγώ έχω κάθε αμφιβολία- με την εμπιστοσύνη… φέρτε έναν καθρέφτη μπροστά στα μάτια σας. Ο καθένας να κρατά έναν καθρέφτη μπροστά στα μάτια του. Και δεν αντιρρήσεις γιατί εγώ είμαι ο αρχηγός σήμερα… τι βλέπετε; Βλέπετε έναν βασιλιά; Βλέπετε μια βασίλισσα; Όχι; Τότε φτου απ’ την αρχή… έχετε δουλειά μπροστά σας. Ξαναπαίρνουμε τον καθρέφτη. Φίλοι μας κοιτάξτε στον καθρέφτη. Τι βλέπετε; Ποιο σώμα βλέπετε στον καθρέφτη; Μιλάγαμε πριν για τα διαφορετικά σώματα, για τα επίπεδα διεύρυνσης και σε ποιο επίπεδο βρίσκομαι, με ποιο ταυτίζομαι; Λοιπόν, ποιο είναι το επίπεδο που αντανακλάται στον καθρέφτη που κρατάτε στα χέρια σας; Τι βλέπετε; Βλέπετε κάποιον που έχει κατακτήσει όλα του τα επίπεδα; Βλέπετε κάποιον πεπεισμένο ότι μπορεί να φτάσει μέχρι την Πηγή; Βλέπετε κάποιον πεπεισμένο ότι είναι η Πηγή; Βλέπετε να είστε ολόγραμμα της Πηγής; Όχι; Κοιτάξτε. Γιατί αυτό είστε. Και αν δεν βλέπετε αυτό, τότε να καείτε. Να αφήσετε ακόμα τη φωτιά να καίει τα περιττά. Μέχρι να δείτε την πηγή στον καθρέφτη όταν κοιτάζεστε. Μπορείτε να το κάνετε αυτό κάθε μέρα, να παίρνετε τον καθρέφτη μέχρι να βλέπετε την πηγή.
Και ο Ελ Μορύα είναι εδώ, λίγο πιο ταπεινός, αλλά φέρνει τη βάση. Συνεχίζει και στρώνει τη βάση, για να νιώθουμε ότι πέρα από το κούτσουρο που ήμασταν την περασμένη βδομάδα, είμαστε ολόκληρη η Εστία. Καθόμαστε σε κύκλο μέσα στην Εστία, μέσα στη φωτιά που δεν καίει. Και ο καθένας κοιτάζοντας τον άλλον βλέπει την Πηγή, βλέπει την Εστία. Ο καθένας περνά νοερά τα χέρια του στη μέση του διπλανού και τον αγκαλιάζει. Ένα χέρι δεξιά, ένα χέρι αριστερά, για να κάνετε τον κύκλο ακόμα πιο ενωμένο. Ο κύκλος είναι σαν μια βάση. Επεκτείνεται σαν πυραμίδα προς τα πάνω και προς τα κάτω, και δημιουργεί έτσι μένα μέσο μεταφοράς. Δημιουργεί ένα μερκάμπα που μπορεί να σας πηγαίνει όπου θέλετε. Μπορεί να σας πηγαίνει σε άλλες διαστάσεις. Αυτό που θα θέλαμε σήμερα είναι να σας πάμε ανάποδα σε σχέση με το ταξίδι που πήγαμε στο προηγούμενο διαλογισμό. Έχετε επεκταθεί στα διαφορετικά σώματα μέχρι να βρείτε την Πηγή. Θα θέλαμε τώρα με το μέσο μεταφοράς πολύ εξελιγμένο που έχετε και με τη βοήθεια του Σαν Ζερμαίν και του Ελ Μορύα, να πάτε σε διαστάσεις προς τα μέσα. Περίεργο, πρωτότυπο.
Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε να φανταστείτε αυτό το μέσο μεταφοράς στο επίπεδο της καρδιάς σας, στο επίπεδο της καρδιάς του καθενός, με τη βάση στην καρδιά και την πρώτη πυραμίδα να κλείνει πάνω από το κεφάλι και την άλλη κάτω από τα πόδια. Γιατί είστε όλοι μαζεμένοι στην καρδιά του καθενός; Επειδή παρόλο που ο καθένας είναι διαφορετικός, θα κάνετε όλοι το ίδιο ταξίδι, με παρόμοιες εμπειρίες, και θα δείτε ότι, και σ’ αυτό το ταξίδι, είστε Ένας. Είναι ο τρόπος σας να είστε μαζί, να είστε ένας, παρόλο που ο καθένας θα είναι μέσα στον εαυτό του.
Δείτε τη διπλή πυραμίδα να συρρικνωθεί και να πάει λίγο πιο μέσα στην καρδιά. Δεν είναι πια ακριβώς η καρδιά που βλέπατε πριν. Για δείτε πως αισθάνεστε μέσα σ’ αυτήν την καρδιά. Κάτι λίγο θολό. Χάνονται λίγο τα όρια. Βλέπετε να συρρικνωθεί ακόμα περισσότερο. Τι βλέπετε; Είναι μια σκέτη αίσθηση. Τι ακούτε, τι βλέπετε, τι νιώθετε; Μπορεί να είναι σαν ένα ποτάμι που κυλάει. Μπορεί ο θόρυβος στα αυτιά σας να είναι τεράστιος. Μπορεί να υπάρχει η αίσθηση ότι κάτι κατρακυλάει. Είναι σαν να έχει ανοίξει την πόρτα η καρδιά και το αίμα κυλάει, και εσείς είστε μέσα στο αίμα. Όλα είναι κόκκινα. Κόκκινο της φωτιάς. Κόκκινο της ζωής, κόκκινο της πρώτης ακτίνας. Το αίμα κυλάει και σας παίρνει μαζί του. Σας παίρνει μαζί του σαν ένα ποτάμι που πάει μακριά. Παίρνει αυτό το μέσο μεταφοράς που είστε, μέσα στο οποίο βρίσκεστε όλοι και το πηγαίνει στη χώρα του αίματος. Μόνο αίμα. Συγκεντρωθείτε και συντονιστείτε με το τι γίνεται στο αίμα, και πηγαίνετε λίγο πιο βαθιά, σε άλλο επίπεδο δονήσεως, στα κύτταρα. Στα κύτταρα που φέρνουν τη ζωή, που φέρνουν τις πληροφορίες, τα χρώματα. Δείτε τα κύτταρα πόσο απέχουν το ένα από το άλλο εκεί που βρίσκεστε. Δείτε πόσο πλάκα έχει αυτό. Πριν από λίγο νιώθατε ότι είστε σε κάτι πολύ ρευστό, πολύ ενιαίο, το αίμα χωρίς κενό. Τώρα βλέπετε τόσο πολλά κενά ανάμεσα στα κύτταρα, και κενά μέσα στα κύτταρα. Βάλτε πρόθεση να πάτε στο επόμενο επίπεδο και να μπείτε στα κύτταρα.
Που θέλετε να πάτε; Στο DNA θα μας πείτε, το αγαπημένο σας τελευταία… ας πάμε στο DNA. Έχετε κάτι να κάνετε με το DNA σας, μια και είστε ομάδα και η πρόθεση της ομάδας είναι πάντα πιο δυνατή από την πρόθεση του καθενός χωριστά. Πολύ παλιά, έχετε βάλει κωδικούς στο DNA σας που είναι πια περιττοί. Βάλτε πρόθεση να πέσουν. Βάλτε πρόθεση η φωτιά του Ελ Μορύα να τα κάψει, και η φλόγα του Σαιν Ζερμαίν να τα μετουσιώσει. Βάλτε πρόθεση όλα τα περιττά του DNA σας να μετουσιωθούν… όλο αυτό που είναι περιττό…
Και τώρα κοιτάξτε λίγο: είστε μέσα, κοντά, πάνω στο DNA σας. Σας ζητάμε να κοιτάξετε πέρα από αυτό και να δείτε το σώμα σας από το μάτι του DNA. Πως σας φαίνεται; Το βλέπετε; Βλέπετε που τελειώνει; Αποκλείεται! Ίσα-ίσα διακρίνετε τα όρια του κυττάρου, και πέρα από αυτό το κύτταρο όπου βρίσκεστε, τα όρια του διπλανού. Εάν αφουγκραστείτε λίγο, θα νιώθετε τη ροή που σας πηγαίνει στα όργανα. Μέσα στο αίμα βρίσκεστε, θα νιώθετε αυτή τη ροή… αλλά, έχετε επίγνωση του μέρους όπου βρίσκεστε ακριβώς; Έχετε επίγνωση του γιατί πηγαίνετε εκεί που πηγαίνετε; Έχετε επίγνωση του τι είστε; Για δείτε το, γιατί δεν είναι και τόσο απλή η απάντηση. Θα ήταν τόσο απλό ένα ναι ή ένα όχι, και δεν είναι ούτε ένα ναι, ούτε ένα όχι. Γιατί επίγνωση μέσα στο DNA υπάρχει. Υπάρχει επίγνωση για τα πάντα. Όλα είναι γραμμένα. Παρόλα αυτά, αυτό το κύτταρο στο οποίο βρίσκεστε αυτή τη στιγμή έχει επίγνωση ότι πηγαίνει για παράδειγμα από το πόδι προς την κοιλιά; Ακολουθεί. Αφήνει τη ροή να το πηγαίνει εκεί που είναι καλά, σωστό, κατάλληλο θα λέγαμε καλύτερα, να πάει.
(από δω και πέρα ο τόνος της φωνής αλλάζει και γίνεται όλο και πιο έντονος μέχρι το τέλος)
Ποια είστε παιδιά μας για να αποφασίσετε τι είναι κατάλληλο και τι δεν είναι κατάλληλο; Ποια είστε παιδιά μας για να κρίνετε αυτό που κάνετε κάθε μέρα; Ποια είστε παιδιά μας για να κρίνετε αυτό που κάνει ο διπλανός σας κάθε μέρα; Ποια είστε παιδιά μας για να ζείτε μέσα στο φόβο; Δεν ξέρετε ότι η ροή θα σας πάει εκεί που πρέπει να πάτε; Τι θα γινόταν εάν ένα κύτταρο άρχιζε να λέει «αχ, δεν μ’ αρέσει εμένα να πάω προς τα εκεί, θέλω να πάω ανάποδα»! δεν μπορείτε καν να το διανοείστε αυτό. Ίσως να είχε πολύ πλάκα, αλλά είναι αδιανόητο. Και εσείς, τι κάνετε όταν έχετε όλες τις αμφιβολίες που έχετε; Όταν αναρωτιέστε «έχω προχωρήσει αρκετά, δεν έχω προχωρήσει αρκετά, βλέπω, δεν βλέπω;» τι κάνετε ακριβώς; Κοιταχτείτε! Έχετε εμπιστοσύνη; Λέτε: «θέλω να πάω στην Πηγή, θέλω να είμαι ένας με την Πηγή» αλλά που είναι η εμπιστοσύνη στην Πηγή όταν κάθε στιγμή φέρνετε μπροστά σας αμφιβολίες και ερωτήματα; Λέτε ότι δουλεύετε : «κάνω δουλειά στον εαυτό μου», ωραία λόγια! Έχουμε εμείς εμπιστοσύνη ή δεν έχουμε; Έχουμε την εντύπωση ότι τοποθετείτε πολλές ερωτήσεις γύρω σας απλώς για να τις κοιτάζετε και να χάνεστε μέσα σ’ αυτά τα εμπόδια. Με το ίδιο τρόπο, ακριβώς με το ίδιο τρόπο που μπορείτε να πάτε από το τρισδιάστατο σώμα σας μέχρι το ενιαίο επίπεδο της Πηγής, περνώντας από την αίσθηση του αιθερικού σώματος, του αστρικού, του νοητικού κλπ., με το ίδιο τρόπο ακριβώς μπορείτε να νιώθετε τον εαυτό σας στην καρδιά, στο αίμα, στη ροή του αίματος, στο κύτταρο και στο DNA σας. Και εκεί έχετε πολλά μαθήματα να πάρετε που ίσως είναι ακόμα πιο χρήσιμα από τα μαθήματα που έχετε πάρει μέχρι τώρα πηγαίνοντας να κάνετε την ένωση με την Πηγή. Χρήσιμη αυτή, δεν λέμε, σας ανεβάζει, σας δίνει εμπιστοσύνη στον εαυτό σας, εντάξει, το δεχόμαστε. Αλλά κοιταχτείτε λίγο, δείτε τον εαυτό σας σαν κύτταρο. Το κύτταρο είναι γεμάτο με όλα τα στοιχεία του DNA. Έχει όλη τη γνώση του Πατέρα μέσα του. Το παίζει καθόλου μονομάχος; Ποτέ. Μαθαίνει να νιώθει που το πάει η ροή του αίματος, που το πάει αυτό που είναι ακριβώς γύρω του. Και αφήνεται, παύλα, τέρμα. ΑΦΉΝΕΤΑΙ! Έχει εμπιστοσύνη. Εσείς;
Εσείς, μπορείτε να νιώθετε την φωτιά του Ελ Μορύα γύρω σας. Θα σας δείξει που πηγαίνετε, γιατί η φωτιά έχει άμεση επαφή με την Πηγή. Μπορεί το κύτταρο να μην ξέρει γιατί το αίμα πηγαίνει προς την κοιλιά, προς το χέρι, προς το μυαλό, αλλά πηγαίνει. Αφήνει να το οδηγεί. Ξέρει ότι εκεί που βρίσκεται είναι το κατάλληλο για εκείνο, και βάζει όλη του τη δύναμη για να υπηρετήσει τη θέληση του Πατέρα, που σ’ εκείνη την περίπτωση είναι η καρδιά που σπρώχνει το αίμα σε κάθε κατεύθυνση. Ακολουθεί λοιπόν την ώθηση της καρδιάς. Εσείς; Είναι η καρδιά σας που σας σπρώχνει προς το φόβο; Είναι η καρδιά σας που σας σπρώχνει προς την αδιαφορία μερικές φορές; Είναι η καρδιά σας που σας σπρώχνει προς την αμφιβολία; Είναι η καρδιά σας που σας σπρώχνει προς το χλιαρό; Όχι. Η καρδιά σπρώχνει με φωτιά. Δεν είναι χλιαρά νερά με τίποτα.
Αποφασίστε λοιπόν τι θέλετε. Θέλετε να ταυτιστείτε με ένα κύτταρο που κάνει ό,τι θέλει; Οι επιστήμονές σας έχουν πει συχνά ότι στο καρκίνο, τα κύτταρα κάνουν ό,τι θέλουν. Αυτό θέλετε;… είμαστε σκληροί; Όχι βέβαια. Αυτά τα λέτε και εσείς στον εαυτό σας πολύ συχνά. Απλώς μερικές φορές χρειάζεται να το ακούσετε από άλλους, και εμείς είμαστε πάντα εδώ για να τα λέμε έξω από τα δόντια. Πρέπει να αποφασίσετε τι θέλετε και να πάρετε θέση. Η καρδιά δίνει την ώθηση. Θα αφεθείτε ή όχι; Θα αφήσετε τη ροή του αίματος να σας πάρει και να σας πηγαίνει εκεί που θέλει, με όλη την εμπιστοσύνη που μπορείτε να δείξετε, ή όχι; Θα πείτε ‘ναι, ναι, ναι, το θέλω’ αλλά θα κρατηθείτε στους τοίχους μέχρι να ματώσουν τα χέρια σας γιατί φοβάστε, ή όχι; Αποφασίστε: ποιος κυριαρχεί εδώ, ο φόβος ή η καρδιά; Ο φόβος ή η καρδιά; Επιλέξτε επιτέλους!
Επιλέξτε παιδιά μας, επιλέξτε, και σταθείτε γερά στην επιλογή που κάνετε. Γιατί η καρδιά είναι σταθερή στην επιλογή της, και η ροή είναι πολύ σταθερή επίσης. Η ροή είμαστε εμείς που σας σπρώχνουμε, που σας οδηγούμε, που είμαστε πάντα, πάντα, πάντα γύρω σας, μέσα σας, μαζί σας. Ξέρουμε που σας πηγαίνουμε. Δεν σας το λέμε πάντα. Δεν έχει νόημα να σας το πούμε από πριν, αλλά ξέρουμε που πάμε. Και ξέρουμε όπως ξέρετε και εσείς ότι όλοι εμείς προερχόμαστε από την καρδιά και ότι θα ξαναπάμε στην καρδιά, όπως σε ένα σώμα όλο το αίμα φεύγει από την καρδιά και μετά από όλη τη διαδρομή που κάνει, ξαναέρχεται στην καρδιά. Αυτός είναι ο στόχος μας. Όλων μας. Δεν έχουμε άλλο. Ο στόχος μας είναι κοινός στόχος. Αποφασίστε. Εμείς εδώ είμαστε και έχουμε βαρεθεί να περιμένουμε μερικές φορές. Είστε μεγάλα παιδιά και δεν έχουμε χρόνο πια. Αποφασίστε και σας υποσχόμαστε ότι θα σας πάρουμε στην μεγάλη μας αγκαλιά και θα πάμε ταχύτατα, ταχύτατα, στο ταξίδι που μας περιμένει με μεγάλη χαρά. Αλλά αποφασίστε, ο καθένας μέσα στην καρδιά του, τι θέλετε να κάνετε. Αν θέλετε να αφήσετε τους άλλους να αποφασίσουν για σας. Αν θέλετε να αντισταθείτε αιωνίως. Αν θέλετε, επιτέλους, να αφεθείτε στην αγκαλιά του Πατέρα.
Τις δυο πρώτες εβδομάδες της δουλειάς σας, σας βοηθήσαμε να καθαρίσετε τα πεδία. Τώρα σας παίρνουμε, σας βάζουμε λίγο δυνατά στη μέση του κύκλου, στη μέση της φλόγας, στη μέση της φωτιάς, και σας λέμε: αποφάσισε, δες που θέλεις να πας. Και εμείς εδώ, έτσι και αλλιώς, θα είμαστε. Αλλά καιρός είναι να σταθείς, να σταθείς στο μεγαλείο σου, να πάρεις τον καθρέφτη και να πεις: «Εγώ είμαι ο βασιλιάς, εγώ κυριεύω εδώ. Εγώ είμαι η φλόγα και καίγομαι για τον Πατέρα μου. Αυτό ήρθα να κάνω στη γη, και αυτό είμαι έτοιμη να κάνω στη γη. Αυτή είναι η δήλωσή μου στο σύμπαν.»
Κάντε το παιδιά μας. Κάντε τη δήλωσή σας στο σύμπαν. Να το ακούσει σε κάθε γωνιά. Ο ήχος της δήλωσής σας να πάει μέχρι την άκρη του ορίζοντα, και να ξέρουν όλοι ότι ξύπνησαν τα παιδιά, ότι δέχτηκαν το στέμμα, και ότι καίγονται για τον Πατέρα τους. Ότι γύρισαν στην κόκκινη ακτίνα, ότι γύρισαν στην Εστία, και ότι ο καιρός είναι να το γιορτάσουμε. Καιρός είναι να είμαστε περήφανοι για την απόφαση που θα πάρετε.
Κοιτάξτε μας: είμαστε ο καθρέφτης σας. Όπως είμαστε εμείς περήφανοι και μέσα στο ‘είναι’ μας, είστε και εσείς. Δεχτείτε το. Αυτό είστε. Αυτή είναι η ταυτότητα σας. Παιδιά της φωτιάς. Μην είστε χαλαροί, γιατί καίγεστε και το γιορτάζουμε. Να είστε περήφανοι και εσείς γι’ αυτό που είστε. Σκεφτείτε τα και κάντε τις δηλώσεις που έχετε να κάνετε αυτήν την εβδομάδα. Γιατί θα μπούμε στο ψητό την επόμενη βδομάδα, και δεν θέλουμε χλιαρά παιδιά, θέλουμε γερά παιδιά. Θέλουμε βασιλιάδες και βασίλισσες. Θέλουμε παιδιά που ξέρουν ότι είναι παιδιά του Πατέρα, έλικα του DNA και ολόκληρη η Πηγή. Θέλουμε παιδιά που είναι έτοιμα να παίζουν με όλες τις ιδιότητές τους. Θέλουμε παιδιά με μια ανοιχτή καρδιά και με μια δύναμη ακλόνητη.
Κοιτάξτε μας, γιατί είμαστε καθρέφτες για σας. Αυτό που είμαστε εμείς, το μεγαλείο μας, είστε και εσείς. Αυτό σας δείχνουμε. Δεν σας δείχνουμε αλαζονεία, σας δείχνουμε αυτό που είστε. Να το χαίρεστε, και να το αναγνωρίσετε.
Και έτσι είναι.
