Καλώς ήρθατε φίλοι μας. Μεγάλη μέρα σήμερα όπως κάθε άλλη μέρα εξ άλλου… η μεγάλη μέρα αρχίζει όταν ξυπνάτε και μέσα σας ανοίγετε την καρδιά και λέτε : καλημέρα! Καλημέρα σε τι; Σε όλα! Καλημέρα στις δυσκολίες, καλημέρα στις ευκολίες, καλημέρα σε όλα τα κακά νέα της ημέρας και σε όλα τα καλά νέα της ημέρας, καλημέρα! Αυτό σημαίνει: ανοίγω την καρδιά μου και δέχομαι ό,τι θα μου έρθει. Είναι πολύ σημαντικό να είστε πεπεισμένοι πάντα ότι από την στιγμή που είστε σ’ αυτήν τη διάθεση, το χρώμα της ζωής αλλάζει μπροστά στα βήματά σας! Σας λέμε συνέχεια ότι εσείς δημιουργείτε τη ζωή σας. Μιλάγατε μεταξύ σας πριν λίγο για τα δηλητηριασμένα φαγητά που προτείνονται στην αγορά και για όλες τις δυσκολίες που έρχονται στη ζωή σας. Τίποτα δεν είναι αρνητικό για σας όταν το κοιτάτε θετικά. Ναι, σας φαίνεται πολύ τραβηγμένο γιατί ζείτε σε μια πραγματικότητα, ζείτε στην ύλη, και έχετε μάθει να λειτουργείτε με την φυσική, τα μαθηματικά, τη λογική που μαθαίνετε στο σχολείο και όχι με μια άλλη λογική που όμως υπάρχει και σας περιβάλλει.

Δημιουργείτε εσείς τη ζωή σας, τις συνθήκες της ζωής σας. Δημιουργεί ο καθένας από σας τον κόσμο του και γι’ αυτό ο κόσμος σας μπορεί να σας φανεί τόσο διαφορετικός σε σχέση με τον κόσμο του διπλανού σας που δεν βλέπει καθόλου τα πράγματα όπως τα βλέπετε εσείς. Δεν σημαίνει ότι δεν τα ξέρει. Μπορεί να τα ξέρει όπως τα ξέρετε εσείς, να τα έχει διαβάσει, να τα έχει μελετήσει, αλλά δεν τα αντιλαμβάνεται με τον ίδιο τρόπο. Όταν εσείς κοιτάτε ένα μήλο που έχει πάρει χημικές ουσίες και αυτό το μήλο το αγαπάτε, το βάζετε μπροστά σας στο χέρι σας και το αγαπάτε γιατί για σας εκπροσωπεί μια ολόκληρη αλυσίδα: ένα δέντρο που φύτρωσε, που μεγάλωσε, γέμισε φως του ηλίου, νερό της βροχής, άνθησε και έκανε αυτό το μήλο που εσείς πήγατε να πάρετε ή που κάποιος άλλος έκοψε και ήρθε να σας προσφέρει… Μπορεί να έχει χημικές ουσίες επάνω του, εσείς το ξέρετε αλλά θα το κοιτάξετε με αγάπη… και όλα αλλάζουν.

Βλέπετε είναι το ίδιο με όταν έχετε ένα παιδί μπροστά σας, ένα παιδί που μόλις έκανε κάτι που δεν είναι πολύ όμορφο, ένα παιδί που χτύπησε ένα άλλο παιδί… κάποια στιγμή θα μπορούσατε να πείτε «τι κακό παιδί!» αλλά μπορείτε να ανοίξετε την καρδιά σας και να δείτε γιατί αυτό το παιδί χτύπησε το άλλο, γιατί πονά τόσο πολύ η καρδιά του ώστε να έχει την ανάγκη να πάει να χτυπήσει τον άλλον… από που έμαθε να χτυπάει, ποιος τον χτύπησε εκείνον για να θέλει με την σειρά του να πάει να χτυπήσει κάποιον άλλον; Σε ποια αλυσίδα βίας, πόνου, βρίσκεται αυτό το παιδί; Όταν τα βλέπετε όλα αυτά, από πού αρχίζει, που συνεχίζει, που καταλήγει, τότε αμέσως μπαίνει μια κατανόηση. Η κατανόηση φέρνει συμπόνια και αυτό το παιδί το αγαπάτε και δεν το κρίνετε πια. Του ανοίγετε τα χέρια σας, την αγκαλιά σας, το παίρνετε στην καρδιά σας και είναι ό,τι καλύτερο μπορείτε να κάνετε. Το ίδιο είναι για το μήλο και για οτιδήποτε άλλο μπορεί να σας φανεί κακό κάποια στιγμή.

Από την στιγμή όμως που κοιτάτε την αλυσίδα στην οποία βρίσκεται κάθε πράγμα και κάθε δημιουργία σ’ αυτό το σύμπαν –να είναι φρούτο, ζώο, άνθρωπος-, από την στιγμή που ξαναβάζετε κάθε δημιουργία στην αλυσίδα όπου βρίσκεται τότε μπαίνει η κατανόηση, μπαίνει άνοιγμα καρδιάς, μπαίνει δεκτικότητα. Εσείς ανοίγεστε και εσείς μεγαλώνετε γιατί δέχεστε τον άλλον, και από την στιγμή που δέχεστε τον άλλον, δέχεστε τον εαυτό σας. Ο καθένας, το ξέρετε πολύ καλά, είναι καθρέφτισμα του εαυτού σας.


- Η σημαντικότητα του βλέμματος –
 
Βλέπετε τον εαυτό σας στον καθένα που συναντιέστε, και κάθε φορά που δέχεστε κάτι ή κάποιον στον κόσμο σας, δέχεστε μια πλευρά του εαυτού σας και μεγαλώνει η καρδιά σας. Είναι ένας από τους λόγους που σας κάνανε να ρθείτε στη γη σ’ αυτήν την ενσάρκωση, ένας από τους λόγους που σας έκαναν να αγαπάτε τη γη ως πεδίο εκμάθησης. Η γη είναι εδώ για να σας προσφέρει αυτό το πεδίο εκμάθησης του εαυτού σας. Όσο είστε σε μια διαδικασία άρνησης ή απόρριψης της γης ή των συνθηκών της ζωής σας, σημαίνει ότι έχετε ακόμα πολλά να μάθετε. Αυτό είναι καλό (με χαμόγελο), σημαίνει ότι έχετε ακόμη πολύ δουλειά να κάνετε πάνω στη γη!
Χαμογελάμε λέγοντας αυτό γιατί καταλαβαίνουμε πολύ καλά ότι πολλοί από σας ακούγοντας ή διαβάζοντας ότι το γεγονός ότι έχετε πολύ δουλειά είναι καλό, νοιώθουν αντίθετα ότι σημαίνει ότι δεν έχουν δουλέψει αρκετά, ότι δεν είναι καλά… εμείς σας το ξαναλέμε: αλλάξτε το βλέμμα σας! Το βλέμμα σας δημιουργεί αυτό που έρχεται μπροστά στα πόδια σας, μπροστά στα βήματά σας. Το βλέμμα δημιουργεί και καθορίζει αυτό που έρχεται. Το βλέμμα δημιουργεί την πραγματικότητά σας.

Εάν, έχοντας την επίγνωση του τι είναι ο καθένας και κάθε πράγμα, εσείς προχωράτε πεπεισμένοι ότι η αγάπη ρέει μέσα σας για όσα και για όσους είναι μπροστά σας, τότε ό,τι βρίσκεται μπροστά σας παίρνει ένα χρώμα ποτισμένο μέσα σ’ αυτήν την αγάπη. Εάν αντίθετα προχωράτε πεπεισμένοι ότι αυτά που είναι γύρω σας μπορούν να σας βλάπτουν τότε τα βήματά σας τα κάνετε μέσα σε μια πραγματικότητα που είναι εχθρική και έχετε να κάνετε με αυτήν την πραγματικότητα και είναι πολύ δύσκολο.

Καταλαβαίνουμε ότι λέγοντας αυτό σας δείχνουμε καθαρά ότι ό,τι και όποιος έρχεται μπροστά σας εσείς το έχετε δημιουργήσει. Έτσι είναι.

Έτσι είναι και γι’ αυτό είναι τόσο σημαντικό να κρατάτε στο νου ότι κάθε κατάσταση είναι καθρέφτισμα της καρδιά σας. Είναι τόσο μεγάλη βοήθεια να ξέρετε ότι αυτό που έρχεται, αυτό που βιώνεται καθρεφτίζει αυτό που είστε στην καρδιά. Έτσι, ακόμα και όταν είναι δύσκολο να συνειδητοποιήσετε πως είστε, φτάνει να κοιτάξετε γύρω σας και βλέπετε πως είστε.

Δεν σας μιλάμε για πραγματικότητες αρκετά μακρινές οι οποίες έχουν να κάνουν με την συλλογική συνείδηση. Σας μιλάμε γι’ αυτά που ζείτε στην καθημερινότητα. Η καθημερινότητα είναι ένα καταπληκτικό εργαλείο γιατί σας δείχνει κάθε στιγμή που βρίσκεστε και τι μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε το επίπεδο της χαράς αν το επιθυμείτε.


- Ο δρόμος της Μαρίας –

Αυτό που σας δείχνουμε σήμερα –είναι οι ενέργειες της Μαρίας εδώ- είναι ένας δρόμος αποδοχής. Δεν μιλάμε για την αποδοχή, όπως σας το έχουμε ξαναπεί, της πολιτικής σας, των αποφάσεων που παίρνονται σε υψηλή θέση. Μιλάμε για την αποδοχή του τι γίνεται ένα βήμα μακριά από σας, ακριβώς μπροστά σας, τι γίνεται στο σπίτι σας, στη δουλειά σας, τι γίνεται στην σχέση που έχετε με το διπλανό σας, με τον σύντροφο, τα παιδιά, τους γονείς, τους γείτονές σας. μιλάμε για το τι γίνεται με την τροφή σας, με τους θορύβους γύρω σας, τι γίνεται με ό,τι μπαίνει πολύ κοντά σε σας στην καθημερινή ζωή. Τι μπαίνει και ποια είναι η θέση σας απέναντι σ’ αυτό;

Είναι μια θέση αποδοχής ή απόρριψης; Δεν μπορείτε να ξεπεράσετε οποιαδήποτε δυσκολία αν δεν την έχετε δεχτεί πρώτα. Ακόμα και ένας θόρυβος που σας διαπερνά και που εμποδίζει τον ύπνο σας επειδή ο γείτονας μπορεί να έχει βάλει τη μουσική του δυνατά, ή μπορεί μια γάτα να ουρλιάζει τη νύχτα, ακόμα και αυτό είναι μια ευκαιρία για αποδοχή. Από την στιγμή που το έχετε δεχτεί, που έχετε ηρεμίσει μέσα στην καρδιά σας, μπορείτε να δείτε τι έχετε να καταλάβετε, τι δεν δέχεστε… μπορείτε να αγαπάτε αυτήν τη μουσική παρόλο που σας ξυπνάει, να αγαπάτε το γεγονός ότι κάποιος γιορτάζει παρόλο που εσείς θέλετε να κοιμηθείτε. Μπορείτε να στείλετε μια βροχή ροζ πάνω στη γάτα… η γάτα δεν αγαπά το νερό αλλά αν οραματιστείτε μια βροχή ροζ δεν θα ταραχτεί, θα φύγει… και αν πραγματικά ο θόρυβος είναι αβάσταχτος τότε μπορείτε να στείλετε αγάπη σε όλη τη γειτονιά και να βάλετε ωτοασπίδες! Πάντα έχετε λύσεις.

Όμως αν αφήσετε την καρδιά σας να κλειστεί προς τη γάτα ή προς τον γείτονα, και αυτό είναι βέβαια μόνο ένα παράδειγμα, τότε είστε εσείς που έχετε κλείσει μια ευκαιρία για κατανόηση. Είστε εσείς που έχετε απορρίψει μια ευκαιρία για άνοιγμα καρδιάς, για αποδοχή. Δεν είστε ερημίτες. Ζείτε σε μια κοινωνία και ο καθένας διαφέρει από το διπλανό. Δεν υπάρχουν δυο άτομα ίδια, δεν υπάρχουν στη γη, οπότε σαφώς και μπορεί εσείς να θέλετε κάτι και ο διπλανός να θέλει ακριβώς το αντίθετο! Ποτέ δεν θα καταφέρετε να βρείτε ανθρώπους που θέλουν ακριβώς τα ίδια πράγματα με σας, ποτέ. Ποτέ! Αυτό έρχεστε να κάνετε εδώ: να δέχεστε τις διαφορές με το διπλανό.


- Πολυδιαστασιακή αποδοχή –

Πέρα απ’ αυτό, κάθε φορά, μα κάθε φορά που δέχεστε τις διαφορές με το διπλανό, λειτουργεί διαχρονικά ως αποδοχή του εαυτού σας, μιας πλευράς που ήσασταν παλιά, που υπήρξατε παλιά.

Σας έχουμε πει και το ξέρετε πολύ καλά, το έχετε διαβάσει σίγουρα και αλλού, ότι η ανθρωπότητα είναι σαν ένα σώμα όπου όλοι είστε δεμένοι, ότι είστε σαν όλα τα κύτταρα ενός σώματος και δεν γίνεται ένα κύτταρο να απορρίψει ένα άλλο. Δεν γίνεται ένα κύτταρο να κάνει το δικό του κόσμο κάπου και να μην θέλει να κοιτάξει τι γίνεται στον κόσμο δίπλα του: λέγεται καρκίνος και δεν είναι βιώσιμο.

Μαθαίνετε εδώ. Μαθαίνετε μέσω της αποδοχής, και κάθε φορά που δέχεστε κάτι έξω από σας δέχεστε και κάτι μέσα από σας. Κάθε φορά που δέχεστε κάτι μέσα σας, σπάει μια αντίσταση. Κάθε φορά που σπάει μια αντίσταση, ο ανώτερος Εαυτός έχει τη δυνατότητα να γειωθεί λίγο περισσότερο. Αγκυροβολείται λίγο περισσότερο. Κάνει επαφή με τη γη, αυτό που ανέκαθεν ήθελε. Δίνετε αυτήν τη δυνατότητα στον Εαυτό κάθε φορά που σπάει μια αντίσταση.

Δεν είναι εύκολη διαδικασία γιατί είναι κατ’ αρχήν πολύ μακρόχρονη διαδικασία. Είναι μια διαδικασία κάθε στιγμής! Αντιστάσεις αρχίζετε να χτίζετε από τότε που γεννιέστε σχεδόν και μετά η δουλειά είναι να τις σπάσετε μία-μία ώστε να χαλαρώσετε και να δώσετε περισσότερο πεδίο στον Εαυτό.

Ναι, ο δρόμος της αποδοχής είναι θηλυκός δρόμος. Ναι, αλλά επειδή όλα είναι αλληλένδετα, δεν υπάρχει ένας δρόμος για τις γυναίκες και ένας δρόμος για τους άνδρες. Ο δρόμος της Μαρίας, της Παναγίας, ο δρόμος της αποδοχής, της δεκτικότητας, είναι ο δρόμος που οδηγεί στην χριστική ενέργεια. Είναι ο δρόμος που φέρνει μέσα του την χριστική ενέργεια. Είναι ο δρόμος που γεννάει τον Χριστό μέσα στον καθένα. Ο Χριστός είναι ο Εαυτός στον καθένα. Είναι ο ήλιος μέσα σας. Ο δρόμος της αποδοχής σας φέρνει κοντά σ’ αυτό. Σας φέρνει σε επαφή με αυτό, πολύ απαλά, χωρίς πίεση. Σπάνε οι αντιστάσεις και ελευθερώνεται ο Χριστός μέσα σας. Αυτή είναι η διαδικασία σ’ αυτόν το δρόμο, σ’ αυτό το μονοπάτι.

Αφήνομαι… και κάθε φορά που μπορώ να αφεθώ περισσότερο, αφήνω τον Χριστό μέσα στην καρδιά να φανερωθεί. Είναι ακριβώς αυτό: φανερώνεται, εκδηλώνεται, χωρίς να έχω σπρώξει, χωρίς να έχω ζορίσει τίποτα. Φανερώνεται.

Είναι όπως ένα μπουμπούκι που ανθίζει. Ξαφνικά ανοίγει το λουλούδι και βλέπετε όλη την ομορφιά του… είναι ένα πανέμορφο λουλούδι. Φίλοι μας, αυτό που θέλουμε να σας πούμε είναι ότι μέσα σας, μέσα στον καθένα από σας υπάρχει ο Χριστός, υπάρχει αυτή η ενέργεια.


- Το ιερό παιδί του Wesak –

Συχνά, μιλάτε για το παιδί μέσα σας που θέλετε να ξαναβρείτε, που έχετε ξαναβρεί. Είναι σαν το παιδί που μεγαλώνει μέσα στην κοιλιά σας, ένα παιδί που εντάσσεται μέσα σε ένα τρίγωνο ανάμεσα στη λεκάνη και την καρδιά: ένας μικρός Βούδας που κάθεται εκεί, χρυσός. Έχει συγχρόνως και τις ενέργειες του Χριστού: Βούδας, Χριστός… ναι, όντως, είναι το ιερό παιδί του Wesak που ετοιμάζεται μέσα σας. Μεγαλώνει σιγά-σιγά περιτυλιγμένο από τις ενέργειες της Μαρίας, τις ενέργειες της αποδοχής, της αγάπης, της τρυφερότητας. Τρυφερότητα για ό,τι είστε και ό,τι υπήρξατε, ό,τι δημιουργείτε γύρω σας. Ναι, έχετε δημιουργήσει τη ζωή γύρω σας : να την αγαπάτε, γιατί κάθε φορά που αγαπάτε ένα στοιχείο της ζωής γύρω σας, αγαπάτε ένα στοιχείο του εαυτού σας, και δίνετε την ευκαιρία σε ένα στοιχείο του Εαυτού να φανερωθεί και να ξαναβρεί το σπίτι του, να ξαναβρεί τις ενέργειες του Εαυτού σας, να εντάσσεται πάλι σε ό,τι είστε.

Οι ενέργειες της Μαρίας μέσα σας γεννάνε τον Χριστό και τον Βούδα μέσα σας. Συνδέονται με τον Εαυτό στην καρδιά…

Μπορείτε να το δείτε σαν σχήμα ως μεγάλο κύκλο γύρω από το σώμα σας. Μέσα σ’ αυτόν τον κύκλο εγγράφεται ένα τρίγωνο στη λεκάνη με την κορυφή στην καρδιά. Πάνω σ’ αυτήν την κορυφή στην καρδιά υπάρχει ένας μικρός κύκλος με μια φλόγα μέσα… δημιουργείτε εσείς το πεδίο εργασίας σας.

Ευχόμαστε για τον καθένα από σας να είναι ένα πεδίο εργασίας γεμάτο χαρά, γεμάτο τρυφερότητα και αγάπη για τον εαυτό σας…

Το παιδί μεγαλώνει… όλες οι ενέργειες ενώνονται. Ενώνονται για να είναι μία και ο κύκλος γύρω σας διευρύνεται… διευρύνεται και προσφέρει στη Γη και σε όλα τα στοιχεία της Γης το φως του. Έτσι συνδημιουργούμε. Έτσι κάνετε αυτό που ήρθατε να κάνετε, και όλα είναι στην εντέλεια.

Σας ευχαριστούμε.

Και έτσι είναι.