Καλώς ήρθατε αγαπημένες μου. Είμαι ο Ελ Μόρυα και σας καλωσορίζω σ’ αυτήν την καινούρια χρονιά, για μια καινούρια αρχή. Θα έχετε διαπιστώσει ότι οι ενέργειες τελευταία σας ταράζουν. Μερικοί λένε «έτσι κι αλλιώς εδώ και χρόνια μας ταράζουν οι ενέργειες!» και δεν έχουν άδικο να το πουν… όντως είναι κύκλοι που φαίνονται ατελείωτοι για μερικούς. Δεν είναι ακριβώς έτσι όμως. Υπάρχουν περίοδοι όπου πράγματι οι ενέργειες σας ταράζουν περισσότερο, απλώς επειδή έρχονται για να φέρουν στην επιφάνεια θέματα, αναμνήσεις, κυρίως αναμνήσεις και εγγραφές που δεν χρειάζονται πια όταν είναι καιρός να απελευθερωθείτε απ’ αυτά. Έρχονται ταραχές για να σας κουνήσουν, να σας βάλουν να σκεφτείτε, να αλλάξετε συνήθειες, να αλλάξετε τρόπους σκέψης, τρόπους δράσης, να αλλάξετε βλέμμα πάνω σε ό,τι κάνετε.
Δεν μπορείτε να ελπίσετε για καινούριες εγγραφές αν δεν αλλάξετε βλέμμα πάνω στις παλιές, αν δεν κάνετε ένα μεγάλο ‘χ’ πάνω σε όλες τις προκαταλήψεις που είχατε και πάντα έχετε. Δηλαδή, μην νομίζετε ότι, επειδή δουλεύετε εδώ και πολύ καιρό, οι προκαταλήψεις έχουν τελειώσει. Πάντα υπάρχουν. Δουλεύετε πάνω σε μερικές και βλέπετε ότι άλλες έρχονται στην επιφάνεια. Όταν αυτές έχουν βρει το δρόμο τους και έχουν καθαρίσει με την σειρά τους, τότε έρχονται και άλλες. Είναι ατελείωτη δουλειά. Απλώς, όσο γίνεται αυτή η δουλειά, εσείς νοιώθετε πιο ελαφριά μέσα σας, νοιώθετε ότι τα πράγματα αλλάζουν και ότι το βλέμμα είναι λιγότερο βαρύ, πιο διευρυμένο, πιο σίγουρο επίσης.
Αυτές οι ενέργειες των τελευταίων εβδομάδων είναι εδώ για να σας πουν: κοιτάξτε! Κοιτάξτε πως είστε και τι θέλετε! Έχουμε μιλήσει συχνά για την ανάγκη να γράψετε πολύ τακτικά καινούρια συμβόλαια. Θα φτάσουμε και εκεί, δεν είμαστε εκεί όμως ακόμα. Αυτές τις εβδομάδες σας λέμε: γκρεμίστε τα όλα! Το έχουμε ξαναπεί συχνά και το ξαναλέμε. Γκρεμίστε τα όλα! Γκρεμίστε τις ιδέες που έχετε για τον εαυτό σας, γκρεμίστε τις ιδέες που έχετε για τους άλλους, για τις φίλες σας εδώ, για την καθεμιά από σας, γκρεμίστε τις ιδέες που έχετε. Η καθεμιά από σας προχωρά στο δρόμο της. Αυτό που ξέρατε για αυτές τις φίλες καθώς και για τους άλλους σας φίλους πριν από ένα μήνα δεν ισχύει πια. Γιατί νομίζετε ότι ξέρετε τους ανθρώπους; Επειδή τους ξέρετε εδώ και ένα, δυο, πέντε, δέκα, τριάντα χρόνια; Υποτιμάτε τόσο πολύ τους φίλους σας που νομίζετε ότι δεν αλλάζουν; Υποτιμάτε τόσο πολύ τον εαυτό σας που νομίζετε ότι έχετε πάντα το ίδιο βλέμμα πάνω στους άλλους;
- Κοιτάξτε τον άλλον και τον εαυτό σας διαφορετικά! -
Ανάλογα με το βλέμμα που έχετε πάνω στον καθένα που βρίσκεται μπροστά σας, τον ανακαλύπτετε διαφορετικά, τον γνωρίζετε διαφορετικά και σε άλλο επίπεδο. Οποιοδήποτε άτομο που γνωρίζατε πριν δέκα χρόνια ή πριν ένα χρόνο και που βλέπετε τώρα και επειδή το δικό σας βλέμμα έχει διευρυνθεί, δεν το βλέπετε με τον ίδιο τρόπο. Έχετε κολλήσει με τους ανθρώπους που ξέρετε εδώ και πολύ καιρό, έχετε κολλήσει σε δεδομένα και σε ιδέες που έχετε γι’ αυτά τα άτομα εδώ και πολλά χρόνια. Βαραίνετε αυτούς τους ανθρώπους με τις προκαταλήψεις που έχετε εσείς…
Δεν θέλουμε λέγοντας αυτό να επιβαρύνουμε την ψυχολογία σας. θέλουμε να σας δείξουμε πόσο, αν και δεν το θέλετε, αν και δεν είναι καθόλου η πρόθεσή σας, επειδή κοιτάτε τους ανθρώπους που ξέρετε καλά με προκαταλήψεις, τους βάζετε εκ των προτέρων σε ένα κουτί, χτίζετε σύνορα γύρω του και αυτά τα σύνορα, τα όρια, σας εμποδίζουν να δείτε πόσο έχει εξελιχθεί ο καθένας, πόσο το άτομο που έχετε μπροστά σας δεν είναι καθόλου πια τις περισσότερες φορές εκείνο το άτομο που γνωρίσατε. Βέβαια, έχει ένα πρόσωπο, ένα σώμα που σας θυμίζουν το πρόσωπο και το σώμα που γνωρίζατε πριν από δέκα χρόνια, αλλά πόσο έχει αλλάξει; Τι έκλεισε μέσα του λόγω πόνου ή αντίθετα τι άνοιξε λόγω εργασίας;
Η αύρα των ανθρώπων που είναι δίπλα σας ανοίγει επειδή βρίσκονται δίπλα σας. Δώστε τους αυτό το δώρο να αναγνωρίσετε το δρόμο τους και να αναγνωρίσετε ότι δεν είναι πια τα άτομα που ξέρατε. Να αναγνωρίσετε πόσο έχουν να σας δώσουν, ακόμα και τα άτομα στα οποία νομίζετε ότι εσείς δίνετε. Πόσο σας δίνουν εκείνα; Ακόμα και τα μικρά παιδιά, ακόμα και ένα νεογέννητο, ακόμα και μια πολύ ηλικιωμένη γυναίκα ή ένας πολύ ηλικιωμένος άνδρας που νομίζετε ότι σ’ αυτήν την ηλικία ίσως να μην κουνιέται πια τίποτα, ίσως να μην εξελίσσεται πια τίποτα. Αν ήταν έτσι φίλοι μας, αυτά τα άτομα θα είχαν φύγει. Η ψυχή διατηρεί τη ζωή επειδή υπάρχει πάντα μια ελπίδα αλλαγής, εξέλιξης, ανοίγματος. Η ψυχή το ξέρει, καλά είναι να το ξέρετε κι εσείς και να το τιμήσετε.
Το πρώτο λοιπόν που θα θέλαμε να σας ζητήσουμε στην αρχή αυτής της χρονιάς, είναι να κοιτάξετε τον καθένα με ένα καινούριο βλέμμα και να αναρωτηθείτε: ποιο είναι άραγε αυτό το άτομο μπροστά μου αυτήν την στιγμή; Ποιος είναι, ποια είναι, πως είναι η καρδιά του, η καρδιά της; Όχι τι σκέφτεται αλλά η καρδιά, η επαφή της δικιάς σας καρδιάς με τη δικιά του, τη δικιά της, πως είναι; Ψάξτε σε λεπτεπίλεπτο επίπεδο. Ψάξτε στις αισθήσεις σας πως είναι αυτή η επαφή καρδιά με καρδιά, και ανακαλύψτε ποιος είναι μπροστά σας. Θα δείτε ότι οι παλιοί σας φίλοι έχουν γίνει καινούριοι, ότι τα άτομα της οικογένειας σας δεν είναι πια αυτά που νομίζατε, ότι όλα αλλάζουν και ότι εσείς έχετε αλλάξει πολύ και πρόκειται να αλλάξετε ακόμα περισσότερο.
Μερικές φορές, κοιτάτε τον εαυτό σας και λέτε : «έτσι είμαι…. Αυτό δεν μπορώ να το κάνω επειδή έτσι είμαι… θα δυσκολευτώ γιατί αυτό με μπλοκάρει». Βάζετε όρια επειδή παλιά είχατε περιορισμούς. Δεν είστε πια το άτομο που ήσασταν πριν από 20, 10 ή 5 χρόνια, καθόλου! Τόσο πολλές θεραπείες έχετε κάνει, τόσο πολύ εργασία έχετε κάνει πάνω στον εαυτό σας! Πολλές εγγραφές έχουν φύγει, το DNA έχει προσαρμοστεί στον καινούριο εαυτό, στις καινούριες προθέσεις που έχετε. Το άτομο που γεννήθηκε πριν από αρκετά χρόνια και το άτομο που είστε τώρα δεν είναι καθόλου το ίδιο οπότε κάντε δώρο στον εαυτό σας και κοιτάξτε τον εαυτό σας με καινούριο βλέμμα: όχι μόνο τους άλλους αλλά και τον εαυτό σας.
Αυτό λοιπόν είναι το δεύτερο βήμα. Το πρώτο ήταν να κοιτάξετε τους άλλους με καινούριο βλέμμα, το δεύτερο είναι να κοιτάξετε τον εαυτό σας και να δέχεστε τις αλλαγές που γίνονται, που έχουν γίνει και που θα γίνουν.
- Η παραβολή της ελιάς -
Μιλήσαμε στην αρχή για τις ενέργειες που έρχονται κατά καιρούς για να σας ταράξουν. Είναι σαν να έχετε μια ελιά και να την σπρώξετε ώστε να πέσουν οι ελιές της. Όσες είναι ώριμες θα πέσουν, θα τις μαζέψετε, θα τις φάτε και θα χαρείτε. Θα πετάξετε τα κουκούτσια τα οποία με λίγη τύχη θα φυτρώσουν και θα δώσουν καινούριες ελιές…
Κάτι τέτοιο γίνεται και με σας αυτές τις εβδομάδες. Σας ταρακουνάμε για να πέσουν όλες οι ενέργειες, όλες οι εγγραφές που δεν χρειάζεστε πια και είναι πολλές. Όταν η ελιά έχει μαζέψει πολλές ελιές, έχει βαρύνει, και όταν ταρακουνιέται και αφήνει όλες τις ελιές της να πέσουν, γίνεται πολύ πιο ελαφριά. Το ίδιο και για σας. Το θέμα είναι ότι δυσκολεύεστε πολύ να αφήσετε αυτές τις εγγραφές, αυτές τις αναμνήσεις που αφορούν τον εαυτό σας. Λέτε ότι το θέλετε, ναι, ναι, ναι συνειδητά το λέτε και το φωνάζετε πολύ δυνατά: «ας φύγουν όλα, ας πέσουν όλα!». Ναι, αλλά όταν κοιτάτε μετά τα κενά, δεν αντέχετε και ραγίζετε και κλαίτε και λέτε: «γιατί μ’ αφήνετε έτσι, δεν καταλαβαίνω…»
Τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνετε φίλες και φίλοι μας, τι είναι αυτό που δεν καταλαβαίνετε; Αλλάζετε! Αφήνετε την παλιά σοδειά να πέσει ώστε να μπορεί να δημιουργηθεί και να μεγαλώσει η καινούρια που με την σειρά της κάποια στιγμή θα πέσει για να αφήσει θέση για μια ακόμα πιο καινούρια. Έτσι μεγαλώνετε, έτσι αλλάζετε, έτσι διευρύνεστε. Έτσι η καρδιά σας μαθαίνει να δέχεται όλο και περισσότερο φως. Έτσι είναι.
- Η άσκηση -
Δείτε το σώμα σας σαν ένα σύνολο από πολλά κύτταρα, εκατομμύρια, δισεκατομμύρια ζωντανά κύτταρα, DNA μέσα σε κάθε κύτταρο και μέσα στο DNA εγγραφές με αναμνήσεις, εγγραφές που είναι βάσεις γι’ αυτήν τη ζωή, που ήταν βάσεις γι’ αυτήν τη ζωή. Οι βάσεις μπορούν να αλλάξουν. Εμπιστοσύνη υπάρχει, η οικογένεια σας δεν θα άφηνε ποτέ όλες τις βάσεις να πέσουν μαζί, θα ήταν αβάσταχτο. Ό,τι μπορείτε να αντέξετε γίνεται, ποτέ παραπάνω, ποτέ! Οπότε, ξεκινάμε με την εμπιστοσύνη στη δικιά μας ψυχή, ο καθένας στη δικιά του ψυχή. Η ψυχή ξέρει. Ξέρει μέχρι που μπορεί να πάει και τι είναι σωστό και χρήσιμο να πέσει ή να μείνει σήμερα και κάθε μέρα.
Έτσι βλέπουμε το DNA λαμπερό, ζωντανό. Δονείται και με την πρόθεση να αφήσουμε το παλιό όπως τέλειωσε η παλιά χρονιά, με την πρόθεση να αφήσουμε τα παλιά που δεν χρειαζόμαστε πια, βλέπουμε μικρά, μικροσκοπικά νήματα να πέσουν, σαν να ξεκολλήσουν από το DNA μας και να πέσουν. Σιγά-σιγά, πέφτουν σύμφωνα με την ενεργειακή ροή του σώματος… από το κεφάλι βλέπουμε πολύ μικρά νήματα, όσο πιο μικρά μπορείτε να δείτε, σαν σκόνες αλλά είναι μικρά νήματα που πέφτουν σιγά-σιγά. Είναι ιδέες, αναμνήσεις, εγγραφές και πέφτουν μέχρι το λαιμό… και από τα κύτταρα των χεριών ανεβαίνουν μέχρι τους ώμους και όλα τα νήματα που είναι να πέσουν μαζεύονται στο στήθος, στην περιοχή της καρδιάς… εκεί συναντούν άλλα νήματα που έχουν πέσει από τους ώμους, το στήθος, την καρδιά, και όλα αυτά τα μικρά νήματα είναι πια σαν μικρό σύννεφο που συνεχίζει να κατεβαίνει… μέχρι τη μέση… μαζεύει και νήματα από την πλάτη… ό,τι είναι να πέσει φίλοι μας πέφτει εδώ και τώρα… ό,τι δεν χρειάζεται πια για την καινούρια σας εξέλιξη πέφτει. Καινούρια εγγραφή ζητήσατε, καινούρια εγγραφή γίνεται, αλλά πριν γίνει αυτό χρειάζεται η παλιά να πέσει.
Το σύννεφο, όλα τα μικρά νήματα συγκεντρώθηκαν στα έντερα και από τα έντερα στην κύστη… πολλά μικρά νήματα συγκεντρώνονται εκεί, σαν σύννεφο, ένα σύννεφο που παίρνει ένα χρώμα πορτοκαλί, το χρώμα της κύστης.
Σας ζητάμε τώρα να δείτε ότι από την κύστη όπου έχουν μαζευτεί όλα τα μικρά νήματα, όλες οι παλιές εγγραφές, ανοίγει διάδρομος προς τα κάτω: περνά ανάμεσα στα γόνατα, ανάμεσα στα πόδια και πάει μέσα στη Γη μέχρι το κέντρο της Γης. Ανοίξατε ενεργειακό διάδρομο μέσα στον οποίο μπορεί να κυλίσει ό,τι μαζεύτηκε, ό,τι είναι για δώρο. Μπορεί να μην χρειάζεστε πια αυτές τις εγγραφές, δεν σημαίνει όμως ότι είναι για πέταμα. Δεν σημαίνει ότι η ενέργεια τους είναι για πέταμα. Η ενέργεια δεν είναι ποτέ για πέταμα: για ανακύκλωση ναι, για πέταμα ποτέ. Δείτε αυτήν την ενέργεια που μαζεύτηκε στην κύστη, όλα τα μικρά νήματα που μαζεύτηκαν σαν σύννεφο: ανοίγει η κύστη και αφήνει το σύννεφο με όλα τα μικρά νήματα μέσα του να κυλάει, να φύγει…
Το πορτοκαλί γίνεται κόκκινο. Η ενέργεια περνά από το πρώτο τσάκρα και παίρνει το χρώμα του. Βλέπετε όλες τις εγγραφές να πάρουν ένα χρώμα κόκκινο που γίνεται πιο σκούρο όταν περνάει ανάμεσα στα γόνατα, γίνεται μπορντό. Κατεβαίνει, σκουραίνει ακόμα και παίρνει το χρώμα της Γης, γίνεται μαύρο, ριζώνεται. Πάει στη Γη. Πάει να βρει καινούριες ρίζες μέσα στη Γη. Όλα αυτά τα μικρά νήματα φεύγουν, κυλάνε… αφήστε το να γίνει, μην κρατήσετε τίποτα αλλά κάντε τα δώρο! Μην τα πετάξετε, δεν είναι πέταμα αυτό που γίνεται, είναι δώρο. Όταν κάνετε ένα δώρο σε έναν φίλο, μια φίλη, κάποιον που αγαπάτε, το παίρνετε και του το πετάτε ή αντίθετα ψάχνετε αυτό που μπορεί να αρέσει στους φίλους και με πολύ αγάπη βάζετε αυτό το δώρο σε ένα ωραίο κουτί με μια ωραία κορδέλα για να χαρεί; Βάζετε όλη την αγάπη σας σε αυτήν την κίνηση! Δεν πετάτε το δώρο ακριβώς επειδή είναι δώρο!
- Το δώρο σας στη Γη -
Αυτό που δίνετε αυτήν την στιγμή στη Γη είναι πολύτιμο. Μπορεί να μην είναι πια χρήσιμο για σας αλλά για τη Γη είναι χρήσιμο και πολύτιμο. Είναι ενέργεια, αναμνήσεις, εγγραφές σας, εργασίες που έχετε κάνει, είναι συνείδηση. Είναι εγγραφές ανθρώπων της Γης που γυρίζουν στη Γη και αυτό είναι πανέμορφο! Μην το πετάξετε λοιπόν, μην το πετάξετε ποτέ λέγοντας «άντε ας φύγει», όχι. Δεν ξεφορτώνετε κάτι, κάνετε δώρο μια πλευρά του εαυτού σας που έχετε αγαπήσει, που έχετε ζήσει, που μπορεί να σας έχει πονέσει αλλά μέσα σ’ αυτό έχετε μεγαλώσει, έχετε καταλάβει. Είναι πολύτιμο και χρειάζεται να το δείτε αυτό, ότι την στιγμή που αδειάζετε και κάνετε δώρο στη Γη, αυτό που φεύγει το αγαπάτε όσο τίποτα άλλο. Είναι ένα μέρος σας που δίνετε, ένα μέρος σας που αγαπάτε πάνω από οτιδήποτε άλλο, εσείς είστε! Ό,τι δίνετε στη Γη, ακόμα και το πιο μικρό απ’ αυτά τα μικρά νήματα, φέρνει τη δικιά σας υπογραφή, τα δικά σας χρώματα, και είναι ένα δώρο για τη Γη.
Δείτε το αυτό… κάθε φορά που το βλέπετε να γίνει, να έχετε την βαθιά αίσθηση του δώρου που κάνετε στη Γη και να δείτε ότι παίρνει το δώρο, αυτήν την ενέργεια που πήρε το μαύρο χρώμα: όχι το μαύρο της θλίψης, της άρνησης, αλλά το μαύρο του εσωτερικού της Γης, εκεί όπου ανακυκλώνει η Γη τις ενέργειες που της δίνονται, εκεί που γίνεται μυστήριο. Γι’ αυτό για σας δεν έχει φως: γιατί είναι ένα μυστήριο που γίνεται στη μήτρα της Γης χωρίς να το δείτε. Αφήστε το να γίνει γιατί είναι η εργασία της Γαίας και δεν σας αφορά πια. Όταν δίνετε ένα δώρο δεν πηγαίνετε να κοιτάξετε τι κάνει ο φίλος σας με το δώρο: το έχετε δώσει. Να μην σας απασχολεί λοιπόν τι γίνεται με την ενέργεια που δώσατε. Η Γαία ξέρει τι να κάνει και πώς να την προχωρήσει.
Θα σας ζητήσουμε αυτήν την εβδομάδα να ξανακάνετε αυτήν την άσκηση όσες φορές την σκέφτεστε, όσες φορές μπορείτε να την κάνετε: να βλέπετε όλα τα νήματα να πέσουν, να συγκεντρώνονται στην κύστη και μετά η κύστη να αδειάσει προς τη Γη κάνοντας δώρο αυτήν την ενέργεια στη Γη. Όσες φορές μπορείτε να το κάνετε, αδειάζετε, αφήνετε την παλιά χρονιά να κλείσει και τις παλιές ενέργειες να φύγουν. Αφήνετε τα παλιά δικτυώματα του σώματός σας να αλλάξουν, παλιές δομές να αλλάξουν ώστε καινούριες μετά να μπορούν να έρθουν. Μπορεί όσο θα το κάνετε αυτό να νοιώθετε κενό, να νοιώθετε σαν σε ένα no man’s land, σε ένα χώρο όπου δεν είστε πια στο παλιό και δεν είστε ακόμα στο καινούριο… Δεν μπορείτε να φέρετε καινούριο αν δεν βγάλετε πρώτα το παλιό. Παλιές δομές χρειάζεται να φύγουν ώστε καινούριες εγγραφές να μπορούν να μπουν.
- Περνάμε από την κλειδαρότρυπα! -
Φίλες μας και φίλοι μας, έτσι αρχίζουμε αυτήν την πανέμορφη χρονιά. Την αρχίζουμε τεντώνοντας ένα πανί λευκό πάνω στο οποίο κάθεστε. Αρχίζει καινούρια περίοδος και εσείς δεν είστε πια αυτό που ήσασταν πριν μερικές μέρες. Αλλάζετε. Η δομή σας αλλάζει. Ένα ιερό συμβόλαιο ξαναγράφεται. Πρώτα ξαναγράφεται στο επίπεδο της ψυχής και εσείς δεν το νοιώθετε ακόμα. Στο δικό σας επίπεδο, αδειάζετε ώστε όταν θα είστε έτοιμοι, όταν η δομή θα έχει αφήσει τα κενά να λάμπουν, το καινούριο ιερό συμβόλαιο της ψυχής να μπορεί να υλοποιηθεί μέσα στη δικιά σας δομή και να σχεδιάσει καινούριο DNA. Ολοκαίνουριο; Φτάνουν πολύ μικρές αλλαγές για να δείτε πολλές διαφορές μέσα στο καθημερινό σας. Φτάνει το βλέμμα που ακουμπάτε στα πράγματα να αλλάξει για να αλλάξουν τα πάντα. Τις περισσότερες φορές, οι μεγαλύτερες αλλαγές αρχίζουν με κάτι πάρα πολύ μικρό.
Είναι σαν να περάσετε από ένα δωμάτιο σε ένα άλλο περνώντας από μια κλειδαρότρυπα. Φανταστείτε το… είστε σε ένα δωμάτιο και νοιώθετε ότι δεν γίνεται να αλλάξετε, ότι έτσι είστε. Όμως, δίπλα υπάρχει ένα άλλο δωμάτιο πολύ πιο φωτεινό και εσείς δεν ξέρετε πώς να πάτε. Αυτό που σας λέμε είναι ότι ακόμα και να περάσετε από την κλειδαρότρυπα είναι καλά, και αυτό είναι το μυστικό: να περάσετε από την κλειδαρότρυπα! Για να το κάνετε αυτό, αφήνετε τα πάντα πίσω σας και είναι μόνο η ουσία σας που μπορεί να περάσει από κει. Κρατήστε λοιπόν την ουσία σας η οποία είναι φως, σκέτο φως, και αφήστε όλα τα υπόλοιπα πίσω. Κάτι εντελώς καινούριο θα χτιστεί γύρω από τον πυρήνα τον φωτεινό που είστε στο καινούριο δωμάτιο στο οποίο πηγαίνετε.
Φίλοι μας αυτήν την εβδομάδα, κάνοντας τακτικά αυτήν την άσκηση, θα περάσετε από την κλειδαρότρυπα, σιγά-σιγά, χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία, θα δείτε, με το μαλακό, με το φως να σας οδηγεί… Είστε ήδη εκεί, είστε και στο ένα δωμάτιο και στο άλλο και στην κλειδαρότρυπα, ήδη. Είναι θέμα συνείδησης. Ήδη έχει γίνει…
Όταν στέκεστε στο φως, στον πυρήνα, τίποτα πια δεν είναι οδυνηρό, αλλιώτικα ναι γιατί δεν ξέρετε ακριβώς που πάτε αλλά ξέρετε ότι ο πυρήνας παραμένει ίδιος. Γυμνώνεται ώστε να μπορεί να πάρει ένα καινούριο ντύσιμο, μια καινούρια μορφή, αλλά η ουσία παραμένει ίδια.
Σας περιμένουμε, εμείς οι Δάσκαλοι που χαιρόμαστε τόσο πολύ κάθε φορά που εργαζόμαστε μαζί σας! Σας περιμένουμε στο άλλο δωμάτιο για να σας καλωσορίσουμε μετά από το πέρασμα της κλειδαρότρυπας.
Σας περιμένουμε, με όλη την αγάπη μας…
Και έτσι είναι.
