Καλώς ήρθατε. Πάντα με μεγάλη χαρά είμαστε εδώ. Η χαρά μας ενώνει, η χαρά μας συνδέει, η χαρά κυλάει ανάμεσα στις καρδιές σας και τις δικιές μας. Η χαρά ανοίγει τις καρδιές, τις κάνει να χτυπάνε πιο ψηλά, κάνει τη δόνηση να αλλάξει και να πάει στα ύψη.

Ο Κουτχούμι είναι εδώ και ο Σαιν Ζερμαίν όπως συνήθως, καθώς και η ψυχή, το πνεύμα του χορού μια και χορεύατε όλο το τριήμερο και χορεύετε ακόμα στις καρδιές σας οι περισσότεροι από σας (αναφέρονται στο τριήμερο με τη Biodanza που μόλις ολοκληρώθηκε). Φέρατε έτσι την κίνηση εδώ: η κίνηση μπήκε στην καρδιά σας.


- Η κίνηση και η αλλαγή –

«Ωχ λέτε, η κίνηση μπήκε, αυτό είναι καλό ή μήπως δεν είναι και τόσο καλό; Δηλαδή φέρνει αλλαγές; Τόσο συχνά έχουμε αυτές τις αλλαγές, τόσο συχνά πρέπει να αφήσουμε τα παλιά μας για να έρθουν οι αλλαγές, για να έρθουν τα καινούρια!»

Ναι, έτσι πάει η ζωή, έτσι είναι η ζωή των εργατών του φωτός, και έτσι, για να πούμε την αλήθεια, έτσι την χαίρεστε! Μπορείτε να γκρινιάζετε επειδή αρρωσταίνετε, παθαίνετε το ένα ή το άλλο, αλλά αν ήσασταν σε μια ρουτίνα όπως σε ορισμένες άλλες ζωές που είχατε παλιά, σε μια ρουτίνα όπου κάθε μέρα μοιάζει με την προηγούμενη, θα λέγατε «τι βαρετό που είναι, πότε θα αλλάξει;»

Η δικιά σας ζωή λοιπόν αλλάζει συνεχώς. Είναι αλήθεια, και είναι αλήθεια –ας το δηλώσουμε- ότι σας αρέσει! Μας αρέσει κι εμάς να σας δούμε να αλλάζετε συνεχώς, να δέχεστε τις αλλαγές μόνο με μια πολύ επιφανειακή άμυνα. Πάρα πολύ γρήγορα έρχεστε κοντά μας, κοντά στην καρδιά σας, λέγοντας: «τα ακουμπάω όλα. Εξηγήστε μου απλώς τι γίνεται, αλλά και να μην το καταλάβω, ακόμα και έτσι, καλά είναι. Τα ακουμπάω όλα γιατί πια έχω εμπιστοσύνη. Ανοίγω τα χέρια μου στο καινούριο και χαίρομαι για τη ζωή που ζω και που έρχεται μπροστά μου, όπως και να είναι γιατί ξέρω ότι εγώ τη δημιούργησα, εγώ μαζί με τους φίλους μου, με την οικογένεια μου. Ξέρω ότι είναι δικιά μου δημιουργία για να προχωράω, για να μεγαλώνω, και χαίρομαι.»

Η χαρά λοιπόν επικρατεί σ’ αυτόν τον κύκλο σήμερα. Είναι η βάση μας για την σημερινή εργασία.

Μπείτε στην καρδιά σας και ανοίξτε τα μάτια. Μπείτε στο ιερό της καρδιάς σας, αυτό που ονομάζει συχνά η Μαριαννίκ «το δωμάτιο της καρδιάς». Είναι το μικρό μέρος όπου μπορείτε να καθίσετε και να νοιώθετε καλά. Εκεί, καθισμένοι, συνδέεστε με αυτό που είστε. Βλέπετε το φως να κατεβεί στον άξονα, βλέπετε το φως να ανεβεί στον άξονα, βλέπετε αυτές τις δυο πηγές φωτός να ενώνονται και να δημιουργούν μια μεγάλη φλόγα. Εσείς κάθεστε μέσα σ’ αυτήν την φλόγα και ανοίγετε τα μάτια σας. Βλέπετε τον κόσμο μέσα από αυτήν την φλόγα.

Ξέρετε πολύ καλά ότι κάθε φορά που κοιτάτε έξω από σας, το δικό σας χρώμα επηρεάζει αυτό που αντιλαμβάνεστε. Όταν κάθεστε λοιπόν μέσα σ’ αυτήν την φλόγα, είναι το χρώμα της φλόγας που επηρεάζει την αντίληψή σας, και βλέπετε τα πάντα μέσα από αυτό το χρώμα. Είναι ένας τρόπος να πάρετε μια απόσταση χωρίς να πάτε μακριά αλλά αντίθετα καθισμένοι στο κέντρο σας. Κοιτάτε μπροστά σας και ανοίγετε τα χέρια σας. Τόσο συχνά ρωτάτε: «αλλάζουμε, αλλά ως προς τι; Τι θα γίνει; Τι έρχεται;» Αυτό κοιτάτε αυτήν την στιγμή με ανοιχτά τα χεριά, καθισμένοι οκλαδόν μέσα στην φλόγα, τα χέρια πάνω στα γόνατά σας, τα μάτια σας ορθάνοιχτα. Κοιτάτε μπροστά. Πάρτε λίγο χρόνο, ο καθένας μέσα του, για να δείτε τι έρχεται προς εσάς. Δεν είστε εντελώς μέσα σ’ αυτό που έρχεται γιατί είστε μέσα στην φλόγα, αλλά είναι σαν να κοιτάζατε από ένα παράθυρο: εσείς κοιτάζετε από την φλόγα. Πάρτε χρόνο για να δείτε τι έχετε μπροστά σας… (παύση)…


- Οι χριστικές ενέργειες : μια άλλη όψη –

Θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι οι ενέργειες του Χριστού που ξαναέρχονται. Καιρός είναι. Έρχονται σαν μεγάλο κύμα που σας αγκαλιάζει, σας προσπερνάει και απλώνονται σε όλη τη Γη…

Οι χριστικές ενέργειες έρχονται πάνω στην ενέργεια της φωτιάς. Όταν ήρθαν την περασμένη φορά, ήρθαν πάνω στο νερό. Αυτήν την φορά, έρχονται με την φωτιά. Έρχονται για να ανάψουν φωτιά σε όλες τις καρδιές. Αφήνουμε χρόνο για να νοιώθετε την ένταση αυτής της ενέργειας που σας έρχεται… ο Κουτχούμι στο πλάι σήμερα, ο Σαιν Ζερμαίν λίγο πιο μακριά ακόμα: φυλάνε το χώρο. Οι ενέργειες του Χριστού εδώ κατεβαίνουν, σας αγκαλιάζουν. Τόσο συχνά αναφέρεστε σ’ αυτήν την ενέργεια και ο νους σας πηγαίνει στη γλυκύτητα, πηγαίνει στην αγάπη, στην τρυφερότητα, στην αδελφοσύνη. Είναι ποιότητες που έφερε την περασμένη φορά που πέρασε από τη Γη. Η αγάπη παραμένει αλλά με μια ποιότητα εντελώς διαφορετική, σε ένα άλλο επίπεδο : μια αγάπη που καίει, που καθαρίζει, που δυναμώνει.

Οι ενέργειες του Χριστού δεν αντέχουν το χλιαρό. Ανάβουν φωτιά στο χλιαρό. Μπορούν να σταθούν στις καρδιές που έχουν ανάψει και τότε να βρουν θρόνο όπου μπορούν να καθίσουν. Εάν δεν αντέχετε την ένταση αυτής της ενέργειας, απλώς δεν έρχεται. Περνά και φεύγει γιατί ξέρει ότι αν καθόταν περισσότερο θα καιγόσασταν. Θα ήταν μια μικρή καταστροφή για σας, τόσο πολλά που θα μπορούσαν να καούν μέσα σας, να καταστραφούν! Όταν βρίσκουν υπόσταση γερή, τότε έρχονται. Έπρεπε αρκετοί από σας να κάνουν το σεμινάριο που ολοκληρώθηκε αυτό το τριήμερο ώστε αυτή η ενέργεια να μπορεί να έρθει σήμερα εδώ, και να κάτσει με αυτήν την ποιότητα.

Εάν είχε έρθει πριν, θα είχατε φοβηθεί. Τώρα, απλώς, κάθεστε στην καρδιά σας και αναγνωρίζετε μια άλλη πλευρά του εαυτού σας, μια φωτεινή πλευρά, μια ηλιακή πλευρά, μια πλευρά που ακουμπά τον άλλον και τον ξυπνάει. Ναι, κάνει και αυτό αυτή η ενέργεια: ξυπνάει, ανάβει φλόγα, ανάβει συνείδηση. Σας ζητά να στέκεστε όρθιοι, να τεντώσετε την σπονδυλική σας στήλη, να νοιώθετε την σφαίρα φωτός στην καρδιά. Σας ζητά να είστε ένας άξονας φωτός με μια σφαίρα φωτός στη μέση, στο ύψος της καρδιάς.

Λέτε: «τα πράγματα στη Γη δεν πάνε πολύ καλά, και απ’ ό,τι ξέρουμε, δεν θα καλυτερεύσουν τους επόμενους μήνες, ίσως ούτε και τα επόμενα χρόνια.» και δεν σας νοιάζει πια. Έχετε δίκιο να έχετε αυτήν την στάση, γιατί από μια πλευρά, δεν σας αφορά. Είστε εδώ για να αντέχετε. Είστε εδώ για να είστε αυτοί οι άξονες φωτός που γίνονται όλο και πιο δυνατοί ώστε να μπορούν να στηρίζουν τη δύναμη που έρχεται στη Γη, να την περάσουν στη Γη, να την αγκυροβολήσουν. Το ότι γκρεμίζονται δομές και στοιχεία γύρω σας, το ότι γκρεμίζονται ακόμα και άτομα που δεν θέλουν να ανοίξουν τα μάτια τους, να μην σας αφορά: δεν είστε αυτό! Είστε άξονας.


- Η ένταση του φάρου –

Πολύ συχνά κάνετε σύγκριση με τον φάρο. Ας την χρησιμοποιήσουμε ξανά, γιατί ο φάρος που είστε ο καθένας, η καθεμιά από σας, έχει ολοκληρωθεί. Λάμπει, και το φως του καθενός πάει πολύ μακριά. Ο φάρος δεν αναρωτιέται ποτέ ποια ψάρια πεθαίνουν στην θάλασσα από τη δύναμη των κυμάτων που έρχονται και σπάνε πάνω του. Ποτέ. Αυτό που τον απασχολεί είναι να είναι αρκετά γερός ώστε να αντέχει και να παραμένει στην θέση του, να λάμπει. Να λάμπει στην καταιγίδα. Δεν είναι εδώ, ούτε για να πει στα καράβια «κοίταξέ με», ούτε για να πάρει από το χέρι τον καπετάνιο που βρίσκεται στο καράβι για να του πει «έλα δω». Ο κάθε καπετάνιος αποφασίζει που πάει και τι κάνει, αν θέλει να κοιτάξει τον φάρο ή αν θέλει να κοιτάξει αλλού. Ο φάρος αφήνει τον καθένα να αποφασίσει που θέλει να πάει. Το ίδιο να κάνετε κι εσείς.

Δεν έχετε να αποφασίσετε για κανέναν άλλον, μόνο για σας, και να λάμπετε, να μεταφέρετε τον ήλιο εδώ, να είστε ο ήλιος, ο Χριστός στη Γη. Να είστε το φως που μεταμορφώνεται, που γεννά ενέργεια μέσα του και την απλώνει σε όσους θέλουν να τη δουν και να τη χρησιμοποιήσουν, γιατί μπορεί τα καράβια να δουν το φως και να πουν «δεν με ενδιαφέρει αυτό το μήνυμα, θέλω να περάσω από άλλο μονοπάτι, θέλω να διαλέξω άλλη διαδρομή». Ας διαλέξουν λοιπόν άλλη διαδρομή. Είναι επιλογή του καθενός η διαδρομή του, και ο φάρος δεν έχει να επιλέξει για κανέναν, για κανέναν! Έχει μόνο να προτείνει…

Αυτό που αλλάζει μέσα στον φάρο, είναι η ένταση. Όσο περισσότερη ένταση έχει, τόσο πιο μακριά θα πάει το φως του και θα μπορούν να προστατευτούν ορισμένοι που βρίσκονται μακριά στα καράβια, στα κύματα.

Κάποτε, κάποτε ήρθε ο Χριστός στη Γη και έφερε το φως του Πνεύματος ως μια φλόγα που νοιώθατε πάνω από το κεφάλι του καθενός : έτσι τη ζωγραφίσατε. Η καιροί έχουν αλλάξει. Η φλόγα που φέρνει ο Χριστός κατεβαίνει, μπαίνει στην υλική σας υπόσταση, μπαίνει στο κεφάλι, κατεβαίνει και πάει να καθίσει στην καρδιά. Εκεί, φλέγεται…

Να το επιτρέψετε αυτό… ναι, πράγματι, αρκετοί από σας έχουν δυσκολίες τώρα με βήχα, λαιμό, και λέτε «κρύωσα». Τι ωραίο! Κοιτάξτε το λιγάκι, ναι κρυώσατε δηλαδή δεν αφήσατε αυτήν την φλόγα να έρθει και να εγκαθίσταται. Αφήστε την γιατί είναι δικιά σας οικογένεια, είναι δικός σας ήλιος, και είναι μια ένταση που μπορεί να σας φόβιζε αλλά ξέρετε ότι τώρα πια αντέχετε και μπορείτε να της πείτε: «καλώς ήρθες, εδώ είμαι και σε δέχομαι. Σου κάνω χώρο ώστε να κάψεις ό,τι πρέπει να καεί, ώστε να ετοιμάσεις το σώμα μου για ό,τι έχει να έρθει, ώστε να αλλάξεις τη δόνηση των κυττάρων μου και να με ετοιμάσεις για να λάβω σε ένα επίπεδο μεγαλύτερο τις ενέργειες του Δασκάλου που κάποτε ήξερα τόσο καλά… αλλά από τον οποίον πήρα μια μικρή απόσταση γιατί ήξερα ότι αν τον πλησιάσω θα καώ…»

Έχετε να αφήσετε τον ήλιο να λάμπει μέσα σας αυτήν την εβδομάδα. Έχετε να συνδεθείτε με τον ήλιο. Σας έχουμε ξαναπεί να συνδεθείτε με τον ήλιο από το ηλιακό σας πλέγμα, εκεί όπου λέτε ότι έχετε ήλιο, και ότι ο ήλιος σας εκεί συνδέεται με τον ήλιο που βλέπετε στο ηλιακό σας σύστημα. Σήμερα σας ζητάμε να δείτε τον ήλιο στην καρδιά και να τον δείτε ακόμα πιο λαμπερό και ακόμα πιο δυνατό. Κάθε φορά που έχετε την ευκαιρία να σταθείτε μπροστά στον ήλιο του ηλιακού σας συστήματος, να σταθείτε και να δείτε ότι μια ακτίνα ενώνει αυτούς τους δυο ήλιους και ότι η ένταση του μικρού καθρεφτίζει την ένταση του μεγάλου όσο μπορεί, όσο αντέχει. Τον καθρεφτίζει γιατί τον δέχεται. Ο καθρέφτης είναι πολύ εσωτερικός. Η φωτιά του ηλίου έρχεται στον καθρέφτη σας και απλώνεται στους άλλους μπροστά.


- Η σύνδεση της καρδιάς με τον ήλιο -

Στην αρχή της συνάντησης, σας ζητήσαμε να κοιτάξετε μπροστά σας. Αυτό που έρχεται μπροστά καθορίζεται από την ένταση της σύνδεσης ανάμεσα στην καρδιά σας και στον ήλιο. Ό,τι μπορεί να σας έρθει τους επόμενους μήνες, τα επόμενα χρόνια, είναι συνδεδεμένο με το πόσο γερή θα είναι αυτή η σύνδεση, δηλαδή πόσο φως και πόση φωτιά θα δέχεστε από τον ήλιο μέσα σας, και πόσο φως και πόση φωτιά θα δέχεστε να δείξετε στους άλλους.

Δεν φτάνει να δέχεστε την φωτιά μέσα σας. Εάν δεν δέχεστε να τη δείξετε, τότε δεν είναι ακριβώς ότι πάει χαμένη, αλλά είναι σαν να πάει χαμένη: δεν πάει χαμένη με την έννοια ότι συνεχίζει να καίει μέσα σας, και σας καίει. Από την στιγμή που τη δείχνετε, είναι μέσα σας και δεν σας καίει: δεν σας καταστρέφει, λάμπει! Η ένταση φέρνει δύναμη σε όλους όσους έχετε δίπλα σας ώστε να προχωρούν, ώστε να ανοίξουν τα μάτια, ώστε να κάνουν το βήμα που δεν τολμούσαν να κάνουν μέχρι τώρα. Δεν έχετε να το κάνετε στην θέση τους, δεν έχετε εσείς να τους πείτε τι να κάνουν: αυτοί οι ίδιοι θα βρουν που να πάνε, τι να κάνουν, πώς να προχωρούν.

Σας ζητάμε, πριν ολοκληρώσουμε, να συνδέεστε με τον ήλιο που βρίσκεται πάνω σας, πάνω στην ομάδα, με το σώμα του Χριστού: ένας ήλιος λαμπερός, μεγάλος, που απλώνει τις ακτίνες του στην καρδιά της καθεμιάς εδώ και στην καρδιά του καθενός, της καθεμιάς που θα διαβάσει αυτά τα λόγια. Απλώνει ακτίνες και χτίζει γαϊτανάκι που αρχίζει να περιστρέφεται, να πάρει ταχύτητα και να πάει ψηλά… τόσο γρήγορα που η ενέργεια σας, όλων μαζί, γίνεται σαν δίσκος…

Σας έχουμε μιλήσει για δικτύωμα. Σήμερα το δικτύωμα έγινε δίσκος, έγινε ήλιος. Σήμερα το δικτύωμα πήρε ένταση, λάμπει. Πήρε σιγουριά, πήρε σταθερότητα, γειώθηκε ακόμα περισσότερο. Σας ευχαριστούμε γι’ αυτό… θερμά, ναι, θερμά, γιατί ο ήλιος φέρνει ζέστη επίσης, μια ζέστη που δεν καίει αλλά μεταμορφώνει τα πάντα.

Το δικτύωμα, από αραιό, έγινε δίσκος χωρίς κενό. Η ένταση έκανε αυτό το θαύμα. Αυτό που δεχτήκατε να κοιτάξετε μέσα σας έκανε αυτό το θαύμα. Να χαίρεστε γι’ αυτό που είστε και γι’ αυτό που επιτρέπετε όλο και περισσότερο να συμβαίνει μέσα σας. Να πείτε ένα ευχαριστώ στον εαυτό σας για τις αλλαγές που δέχεται να κάνει και για τα βήματα που κάνει ταχύτατα, για την ένταση που καλωσορίζει: ευχαριστώ!

Και εμείς σας ευχαριστούμε γι’ αυτήν την υπόσταση που βάζετε στη διάθεση των ενεργειών που έρχονται τώρα και που θα συνεχίζουν να έρχονται για το καλύτερο όλων.

Και έτσι είναι.