Δεν υπάρχει περίπτωση να κοιμηθείτε, σας το λέμε με εγγύηση (προέκυψε μια σειρά από χασμουρητά απ’ όλους μας πριν αρχίσουμε). Ο Μιχαήλ είναι εδώ, ο Ελ Μόρυα είναι εδώ, η πρώτη ακτίνα είναι εδώ, και όταν ερχόμαστε πάνω σ’ αυτήν την ακτίνα, δεν αφήνουμε κανέναν στο πέρασμά μας να αποκοιμάται. Είμαστε εδώ για να σας ξυπνήσουμε. Χρειάζεται; Κάνατε ένα πολύ ωραίο διαλογισμό πριν, (δείτε ‘Δάσκαλοι μέρος 1’, 10-6-09), θα έπρεπε όμως να πούμε ότι ήμασταν εδώ. Μάθατε να κάνετε Έρωτα με τον ουράνιο τρόπο κι εμείς να μην ήμασταν εδώ; Αστειεύεστε; Νομίζατε, όπως με το γήινο τρόπο, ότι όταν κάνετε έρωτα πηγαίνετε και κλείνετε την πόρτα, κάνετε κάτι λίγο… δεν θα λέγαμε στα κρυφά αλλά δεν ανοίγετε και όλα τα παράθυρα και όλες τις πόρτες για να σας βλέπουν όλοι! Και όμως, εδώ πριν μια ώρα, τι κάνατε; Κάνατε Έρωτα μεταξύ σας και για να το κάνετε ανοίξατε όλες τις ενέργειές σας κι εμείς ήρθαμε όλοι, ήρθαμε όλοι για να το δούμε! Και ήταν πανέμορφο, και δεν θα θέλαμε με τίποτα να το χάσουμε! Κανένας από μας, κανένας από τους φίλους, κανένας από τους οδηγούς, κανένας από τους αγγέλους που δουλεύουν με σας δεν ήθελε με τίποτα να το χάσει, γιατί όταν κάνετε Έρωτα μ’ αυτόν τον τρόπο, δεν είναι μόνο τις ενέργειές σας που ανοίγετε σε ένα γήινο επίπεδο, δεν είναι μόνο τα σώματα σας, τα αιθερικά, τα αστρικά, τα αιτιατά, που ανοίγετε, ανοίγετε πόρτες στο σύμπαν, ανοίγετε σωλήνες επικοινωνίας, ενεργειακούς σωλήνες όπου όλοι μας που δουλεύουμε με σας ερχόμαστε ταχύτατα, γιατί μας τραβάει η αγάπη που ανταλλάσσετε μεταξύ σας. Εκεί που νομίζετε ότι είστε λίγα άτομα που κάνουν Έρωτα μεταξύ τους, τελικά είναι ένα μεγάλο μέρος του σύμπαντος που έρχεται και ενώνεται με σας.

Κάνατε ένα σταυρό μεταξύ σας σε οριζόντιο επίπεδο, με έναν μεγάλο κάθετο άξονα που ένωνε το κέντρο της Γης με την Πηγή, κι εμείς όλοι ήμασταν σ’ αυτόν τον σωλήνα, με όλες τις ενέργειες που μπορούσαμε να ριζώσουμε με τη δουλειά σας, με το πόση αγάπη ανταλλάσσατε. Είναι αυτή η αγάπη που μας τραβάει. Δεν είναι μόνο κάτι νοητικό όταν λέμε ότι μας τραβάει, είναι ενεργειακό φαινόμενο. Το ότι μπορείτε να ανταλλάσσετε αγάπη, δημιουργεί ρεύματα που μας τραβάνε κυριολεκτικά και μας κάνουνε να είμαστε εδώ για να κάνουμε κι εμείς με την σειρά μας, τη δουλειά μας, που είναι να φέρουμε τις ενέργειές μας στη Γη. Οπότε, πολλοί από μας ήμασταν γύρω σας για να σας υποστηρίξουμε στη δουλειά σας, στην ένωσή σας, αλλά φέραμε όλοι μαζί και πολλές ενέργειες σ’ αυτόν τον άξονα και τις αφήσαμε να πάνε να ριζωθούν βαθιά στη Γη. Ενέργειες αγάπης, ενέργειες ένωσης, ενέργειες που φέρνουν πληροφορίες για τρόπους εκδήλωσης της αγάπης, διαφορετικούς απ’ αυτούς που ξέρατε. Έτσι από δω και πέρα, όταν θα λέτε ότι κάνατε έρωτα, θα ξέρετε ότι μπορεί να είναι κάτι πολύ διαφορετικό απ’ αυτό που λέγατε μέχρι τώρα και δεν θα το ξέρετε μόνο νοητικά, αλλά θα το ξέρετε με όλες τις αισθήσεις σας, με όλη την εμπειρία σας και όχι μόνο από κάτι που έχετε ζήσει στον ουρανό ανάμεσα σε δυο ενσαρκώσεις, αλλά από κάτι που έχετε ζήσει εδώ, στο γήινο επίπεδο.

Λέτε «Ο Μιχαήλ ήρθε. Ήρθε με τον κολλητό του, ήρθε με τον Ελ Μόρυα. Γιατί ήρθαν αυτοί οι δυο;». Γιατί ο Ελ Μόρυα περνάει με ένα πολύ πιο γήινο τρόπο τις ενέργειες του Μιχαήλ, γιατί υπήρξε εδώ, έζησε εδώ, μαζί σας. Έτσι μπορεί να παίξει αυτήν την στιγμή τον συνδετικό κρίκο ανάμεσα στις ενέργειες του Μιχαήλ και τις δικιές σας ώστε να ριζωθούν ακόμα περισσότερες ενέργειες. Λέτε λοιπόν ότι όταν ερχόμαστε, ερχόμαστε για να σας ταράξουμε, για να ταράξουμε τα νερά και για να μην κοιμάστε. Και όμως σήμερα δεν ήρθαμε για να σας ταράξουμε, για να σας αναστατώσουμε, ήρθαμε για να πούμε «Ζήτω!!!». Ζήτω οι γήινοι άγγελοι που αγαπιούνται σαν τους αγγέλους. Ζήτω οι γήινοι άγγελοι που θυμούνται. Θυμούνται τις τελετουργίες που κάνανε παλιά σε άλλες ζωές και μαζεύονται, ξαναβρίσκουν ο ένας τον άλλον και χρησιμοποιούν αυτά που ήξεραν για να κάνουν ένα βήμα μπροστά και να πάνε ακόμα πιο μακριά απ’ αυτά που είχαν κάνει παλιά. Δεν είμαστε εδώ για να σας ταράξουμε με τις δυνατές μας ενέργειες, αλλά είμαστε εδώ για να χαιρόμαστε με σας, με όλη μας τη δύναμη και να σας φέρουμε το σθένος μας, τη δύναμή μας, να σας φέρουμε το κουράγιο, τον ενθουσιασμό μας, για να συνεχίσετε σ’ αυτό το δρόμο.

Μερικές φορές έχουμε πάρει για παράδειγμα το παιδί που αρχίζει να περπατάει και το γονιό που τεντώνει τα χέρια του για να κάνει ένα-δυο βήματα μόνο του. Δεν είμαστε πια σ’ αυτό το στάδιο. Έχετε μάθει και περπατάτε καλά, αρκετά σταθερά θα λέγαμε. Δεν ξέρετε πάντα που πηγαίνετε και δεν έχει πολύ σημασία. Το ότι δεν ξέρετε πάντα που πηγαίνετε σας επιτρέπει να παίζετε και να κρατήσετε αυτήν την ενέργεια του παιχνιδιού γύρω σας. Μια και έχετε μεγαλώσει, θα σας φέρουμε άλλο παράδειγμα, άλλη σύγκριση. Θα σας φέρουμε το παράδειγμα του παιδιού που θέλει πια ν’ ανεβεί στο ποδήλατο. Εκεί ο γονιός δεν πηγαίνει μπροστά, δεν τεντώνει τα χέρια του, δεν του λέει ‘έλα λίγο, σιγά-σιγά’, αλλιώς θα τον πατήσει το παιδί, θα προχωρήσει και θα τον πατήσει. Ο γονιός, όσο γεμάτος με αγάπη και να είναι, δεν έχει καμία όρεξη να τον πατήσει το παιδί, οπότε πηγαίνει πίσω από το ποδήλατο και τι κάνει; Το ξέρετε πολύ καλά, ρίχνει μια μεγάλη σπρωξιά στην πλάτη για να ξεκινήσει το παιδί και να βρει μόνο του την ισορροπία πάνω στο ποδήλατο που έχει ξεκινήσει. Αυτό κάνουμε αυτήν την στιγμή με σας. Είμαστε πίσω σας. Είμαστε πίσω σας και σπρώχνουμε. Που θα πάτε μ’ αυτήν την ώθηση; Ποιος ξέρει; Συνέχεια μας φέρνετε εκπλήξεις.

Ποιος από σας θα έλεγε πριν από μερικά χρόνια, ίσως και πριν από μερικούς μήνες, ότι θα μπορούσε να αφεθεί σε τέτοιο βαθμό, τόσο βαθιά, όπως το κάνατε τώρα, ώστε να μπει εξ ολοκλήρου στις ενέργειες του απέναντί του, και να αφήνει τον άλλον να μπει στις δικιές του και χωρίς προκαταλήψεις ν’ απολαμβάνει την ένωση των ενεργειών; Πριν από μερικά χρόνια, θα είχατε σκεφτεί ‘μπα, να κάνουμε έρωτα και με ένα άτομο του ίδιου φύλου, και διαφορετικής ηλικίας και.. και..’ θα είχατε βρει χίλιες δυο αφορμές για να πείτε ότι δεν γίνεται, δεν επιτρέπεται, δεν είναι επιθυμητό, δεν είναι αποδεκτό. Αποδεκτό από ποιον, φίλοι μας; Από την κοινωνία; Ναι, από την κοινωνία. Η κοινωνία σιγά-σιγά αλλάζει, το βλέπετε κι εσείς και θα το δείτε στο μέλλον ακόμα περισσότερο, αλλά εσείς αλλάξατε ακόμα πιο γρήγορα και δεν υπάρχει πια, δεν χρειάζεται πια να βάλετε περιορισμούς, εκεί που η κοινωνία σας συνεχίζει να βάζει. Όχι επειδή τα ξεπεράσατε, όχι επειδή τα έχετε δοκιμάσει όλα και τα ξέρετε όλα. Όχι, αντίθετα, επειδή ανοιχτήκατε, επειδή αφήσατε όλες τις μάσκες να πέσουν. Παραδοθήκατε, και όχι σε οτιδήποτε, όχι σ’ αυτό που πιστεύει η κοινωνία, αλλά στην αγάπη που μπορεί να ενώνει δυο, τέσσερα και πολύ περισσότερα άτομα. Αφεθήκατε.

Αφεθήκατε στις ενέργειες που ερχόντουσαν σε σας, αφεθήκατε στον άνθρωπο απέναντί σας και όπως σας είπαμε πριν, για ν’ αφεθείτε στον άνθρωπο απέναντί σας έπρεπε πρώτα να αφεθείτε στον εαυτό σας, να αφήσετε τις μάσκες να πέσουν μέσα σας, μέσα στην καρδιά σας. Πρώτα μέσα, και μετά προς τα έξω. Μπορούσατε και το κάνατε. Εμείς ερχόμαστε δίπλα, ερχόμαστε στη μέση, το βλέπουμε και χειροκροτάμε. Λέμε ‘τα κατάφεραν τα παιδιά, κατάλαβαν, αφέθηκαν!’, και σας παίρνουμε, σας σηκώνουμε, και γλεντάμε. Ξέρετε, είναι όπως όταν γίνεται ποδοσφαιρικός αγώνας και έρχονται οι νικητές και τότε όλοι οι οπαδοί παίρνουν τους παίκτες και τους σηκώνουν στον αέρα και γίνεται μεγάλο γέλιο. Αυτό γίνεται αυτήν την στιγμή: σας σηκώνουμε στον αέρα, χαιρόμαστε, παίζουμε με σας, εσείς γελάτε και εμείς χειροκροτάμε.

Το να αφεθεί κανείς δεν σημαίνει ότι βάζει ένα χ, απαρνείται την προσωπικότητά του. Σημαίνει αντίθετα ότι την δέχεται σε όλες τις πτυχές της και δέχεται να την δείχνει στους άλλους γιατί δεν έχει πια τίποτα να κρύψει. Δεν φοβάται πια τίποτα απ’ αυτά που ξέρει ότι υπάρχουν μέσα του, γιατί στην ουσία ξέρει πολύ καλά ότι αυτά που υπάρχουν μέσα του υπάρχουν επίσης σ’ αυτόν που είναι απέναντί του. Μπορεί να είναι σε άλλες δόσεις, αλλά υπάρχουν. Είναι όπως σ’ ένα μαγειρείο όπου μπορείτε να βάλετε πολλά υλικά σε ένα τραπέζι. Κάθε μάγειρας θα έρθει και θα κάνει δικό του φαγητό, βάζοντας διαφορετικές δόσεις από μπαχαρικά, υλικά, οτιδήποτε και στο τέλος κάθε φαγητό θα είναι έστω και λίγο διαφορετικό από το διπλανό, αν και τα υλικά είναι παρόμοια. Πέρασε η εποχή όπου οι μάγειρες κράταγαν μυστικά και έλεγαν ‘όχι, εγώ την συνταγή μου δεν την δίνω, την κρατάω μυστική’. Πέρασε αυτό. Έχετε ανοιχτεί. Έχετε ανοίξει την καρδιά σας, και στον εαυτό σας και στο διπλανό και σε μας.

Κι εμείς ερχόμαστε, και στεκόμαστε στην πλάτη σας και μέσα στην καρδιά σας. Σας παίρνουμε απ’ το χέρι και μπαίνουμε μέσα σας και χαιρόμαστε κι εμείς για την ένωση που προσφέρετε. Έχετε καταλάβει. Έχετε καταλάβει ότι δεν είναι επειδή ανοιγόμαστε στον άλλον που χανόμαστε. Έχετε καταλάβει ότι όταν ανοίγεστε, μεγαλώνετε, διευρύνεστε. Έτσι θέλετε να το κάνετε όλο και περισσότερο και με περισσότερους. Κατανοητό! Όταν κάποιος καταλαβαίνει πόσο ωραίο είναι να κάνει Έρωτα, δεν θέλει να σταματήσει…

Είστε σε κύκλο, κι εμείς είμαστε σε κύκλο πίσω σας και περιμένουμε την άδειά σας για να μπούμε. Μέσα στην καρδιά σας, εάν θέλετε, δώστε την άδειά σας… νιώστε μας… νιώστε μας γιατί έχουμε μπει σε κάθε κύτταρό σας, έχουμε μπει στο σώμα σας τόσο βαθιά… όπως λέγατε και εσείς πριν, όταν είναι δυο άτομα που κάνουν Έρωτα, η μια ενέργεια πηγαίνει και μπαίνει στον άλλον, και μετά η ενέργεια του άλλου έρχεται και μπαίνει στον πρώτο. Εμείς μπήκαμε σε σας, και σας δίνουμε την άδεια να μπείτε σε μας… ανοίξτε τα εσωτερικά σας μάτια και δείτε μας κι ελάτε μέσα μας. Διευρύνεστε… νιώστε τη διαφορά… νιώστε μέχρι που πηγαίνετε… βλέπετε όλο το σύμπαν, έχετε πάει πέρα από τη Γη, ταξιδεύετε μακριά, είστε παντού… είμαστε μαζί παντού στο σύμπαν συγχρόνως, εμείς μέσα σας, εσείς μέσα μας, ενωμένοι… (παύση και πολύ συγκίνηση)

Και νομίζατε ότι είστε μικροί! Πλάκα δεν έχει; Τι ψευδαίσθηση είναι αυτή, όταν τώρα βλέπετε πόσο μεγάλοι μπορείτε να είστε, όταν ταυτίζεστε με μας, όταν ενώνεστε με μας (παύση)… Απολαύστε το φίλοι μας, απολαύστε το… και θυμηθείτε πόσο ωραίο είναι να μπαίνει ο ένας μέσα στον άλλον, ο ένας να δέχεται τον άλλον, και ο ένας να δέχεται να πάει να εισχωρήσει στον άλλον, να τον δοκιμάσει, να δει τι γεύση έχει, τι άρωμα έχει, τι χρώμα έχει. Όταν το κάνετε αυτό, δεν υπάρχουν πια σύνορα. Δεν μιλάμε μόνο για τα σύνορα ανάμεσα στις χώρες σας, μιλάμε για τα σύνορα ανάμεσά σας. Ενώνοντας τον εαυτό σας με μας, αφήσατε τα σύνορα, τα δικά σας τα προσωπικά να πέσουν, και αυτόματα ενωθήκατε μεταξύ σας, μέσα μας, και ούτε τα σώματα σας δεν έχουν πια σύνορα, ούτε οι αισθήσεις σας δεν έχουν πια.

Για φανταστείτε λίγο… πριν κλείσουμε σας ζητάμε να φανταστείτε, να ονειρευτείτε γιατί όταν ονειρεύεστε χτίζετε καινούριους κόσμους, το ξέρετε. Η φαντασία χτίζει, πραγματικά. Φανταστείτε πως μπορεί να είναι μια Γη με άτομα που σε μικρές ή μεγάλες ομάδες αρχίζουν και κάνουν Έρωτα πνευματικά μεταξύ τους και με τους αγγέλους, με τους οδηγούς, τους ανώτερους εαυτούς τους… φανταστείτε πως μπορεί να είναι αυτά τα άτομα όταν ξαναβρίσκουν τα όρια του σώματός τους και την καθημερινή τους ζωή, πως αντιμετωπίζουν τον διπλανό στο δρόμο, στο σπίτι, στη δουλειά: σαν μια προέκταση του εαυτού τους, τίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο, μια προέκταση του εαυτού τους, μέσα σ’ ένα μεγαλύτερο ρεύμα ενέργειας. Οπότε όντως, όντως τότε δεν υπάρχουν πια σύνορα πουθενά, ούτε μεταξύ σας, ούτε μεταξύ των χωρών σας, πουθενά. Δείτε τη Γη να γελάει και να χαίρεται γι αυτό που έχετε καταφέρει όλοι μαζί, μαζί της, και μαζί μας, όλοι μαζί…

Σας αφήνουμε προς το παρόν, και ξέρετε ότι δεν σας αφήνουμε ποτέ. Σήμερα κάνατε ένα βήμα παραπάνω προς εμάς και εμείς ένα βήμα παραπάνω προς εσάς. Πήγαμε ακόμα πιο βαθιά. Βρήκαμε ένα άλλο επίπεδο απόλαυσης και χαράς μεταξύ μας. Όλη η ενέργειά μας περνά σε σας. Σας σπρώχνει, όχι μόνο στην πλάτη αλλά από μέσα γιατί μπήκαμε παντού και εκεί στεκόμαστε. Και μαζί προχωράμε.

Και έτσι είναι.