Γαλήνη… νοιώστε τη γαλήνη που έχει εγκατασταθεί στην καρδιά σας… έχετε αφήσει τα πάντα να πέσουν σήμερα, έχετε αφεθεί και έτσι μπορούμε να έρθουμε ακόμα πιο κοντά. Μπορούμε να σας αγγίξουμε, όχι σε μια κίνηση στην οποία μας περιμένετε, στην οποία αναμένετε κάτι, αλλά σε μια πλήρη γαλήνη. Έχετε φτάσει σήμερα ένα επίπεδο όπου έχετε δεχτεί ακόμα λίγο παραπάνω αυτό που είστε. Κάθε φορά που κάνετε ένα βήμα σ’ αυτό το δρόμο, κάθε φορά που ανεβαίνετε ένα σκαλοπάτι σ’ αυτό το δρόμο, ερχόμαστε πιο κοντά. Όπως λέγατε, δεν έχει σημασία το που βρίσκεστε στο δρόμο και κατά πόσο είστε ανοιχτοί: λίγο, πολύ, πάρα πολύ. Σημασία έχει το άνοιγμα, το βήμα, η αλλαγή που πραγματοποιήθηκε, αυτό που αφήσατε πίσω σας για να καθίσετε σε έναν κόσμο καινούριο, σε έναν καινούριο εαυτό.
Καθίσατε: αυτό κάνατε σήμερα, καθίσατε. Βρήκατε μια καινούρια θέση εσωτερικά και γι’ αυτό νοιώθετε γαλήνη, γιατί όταν βρίσκει κανείς λίγο παραπάνω απ’ ό,τι είναι, τότε νοιώθει γαλήνη, νοιώθει ότι ακουμπάει λίγο παραπάνω το ιερό μέσα του και ηρεμεί. Κάτι κουμπώνεται. Κάτι παίρνει θέση και νοιώθετε ότι τα πράγματα είναι στην θέση τους, ακριβώς όπως είναι κατάλληλο, όπως πρέπει για σας, για τον καθένα από σας.
- Η ενθύμηση –
Ερχόμαστε απαλά και καθόμαστε ανάμεσά σας για να απολαύσουμε κι εμείς το τι σημαίνει να είμαστε σε έναν κύκλο, τι σημαίνει να είμαστε σε μια ομάδα ανθρώπων που θυμούνται, που θυμήθηκαν. Ναι, πολλοί από σας θυμηθήκατε. Ήταν σαν ένα άνοιγμα του πέπλου που δεν κράτησε μόνο μερικά δευτερόλεπτα. Ξέρετε ότι άνοιξε για τα καλά. Θυμηθήκατε στιγμές πριν την ενσάρκωση, θυμηθήκατε όταν ήσασταν όλοι μαζί σε παρόμοιο κύκλο μαζί μας. Λέγαμε: «θα πάτε και ο ένας θα βοηθά τον άλλον. Ο ένας θα είναι ζωντανή υπενθύμιση για τον άλλον, γι’ αυτό που ερχόμαστε να κάνουμε και η σύνδεση μεταξύ μας θα μεγαλώσει, η συνείδηση της σύνδεσης θα μεγαλώσει. Από ένα σημείο και πέρα θα έχουμε θυμηθεί καθαρά και τα βήματά μας θα είναι πολύ πιο σταθερά επειδή θα υπάρχει αυτή η υπενθύμιση.»
Θυμάστε. Δεν είστε άγνωστοι ο ένας για τον άλλον, πολύ μακριά απ’ αυτό, όλοι σας. Τον κύκλο που κάναμε τότε τον ξανακάνουμε τώρα. Απλώς καθόμαστε για να θυμηθούμε ακόμα περισσότερο, για να ξαναβρούμε τις ενέργειες μας, για να ξαναβρούμε την αίσθηση που ήταν η δικιά μας πριν την ενσάρκωση…
Μερικές φορές μιλάτε για την αίσθηση του παιχνιδιού, με την έννοια ότι ξέρετε ότι παίζετε ρόλους. Είναι γεγονός ότι όταν κάναμε για τελευταία φορά πριν την ενσάρκωση σας αυτόν τον κύκλο μαζί, η αίσθηση του παιχνιδιού δεν υπήρχε. Μπορεί να υπήρχε πριν και να την ξαναβρήκατε μετά, αλλά εκείνη την στιγμή, στην τελευταία μας συνάντηση, δεν υπήρχε. Μπορούμε να σας πούμε ότι εκείνη την στιγμή η ατμόσφαιρα ήταν βαθιά μέσα στην ευθύνη του καθενός. Ο καθένας ένοιωθε πάρα πολύ βαθιά την ευθύνη που παίρνει την στιγμή που έρχεται εδώ, που ενσαρκώνεται, πολύ βαθιά.
Βλέπετε, δεν είναι η πρώτη φορά που έχετε αποφασίσει να βοηθήσετε τους αγαπημένους σας, την ανθρωπότητα, τον κόσμο, τη Γη, δεν είναι η πρώτη φορά για κανέναν από σας. Άλλες φορές έχετε αποτύχει γιατί δεν ήταν πάντα εύκολο και το πέπλο ήταν βαρύ, πάρα πολύ βαρύ παλιά και ήταν πολύ εύκολο να ξεχάσετε, τότε.
Η επιθυμία σας σ’ αυτόν τον τελευταίο μας κύκλο, να ρθείτε για να δοθείτε εξ ολοκλήρου, για να δώσετε όλη την ύπαρξή σας στο σχέδιο του Όλου, ήταν απόλυτη, απόλυτη! Όπως ήταν και απόλυτη η αίσθηση της ευθύνης που παίρνετε. Οι στιγμές ήταν πολύ σοβαρές, πολύ. Αυτό που σας βοηθούσε εκείνη την στιγμή ήταν η απόλυτη σιγουριά ότι θα ξαναβρεθείτε, θα θυμηθείτε και ο ένας θα βοηθά τον άλλον να θυμηθεί. Και τότε είχατε δώσει τα χέρια, και τότε ήμασταν μαζί, όλοι μαζί.
Ήταν ακριβώς όπως στο χορό με τους σπόρους, ακριβώς αυτό είχατε ονειρευτεί, ότι ο ένας κάποια στιγμή κοιτάζοντας τον άλλον θα είναι μια ζωντανή υπενθύμιση για τον άλλον, για το τι ήρθε να κάνει, ότι εκείνος μπορεί να βρει χώρο, μπορεί να βρει δύναμη, μπορεί να βρει αρκετή ζωτικότητα ώστε να αναπτυχθεί και να δοθεί όπως το είχε προγραμματίσει. Είστε ζωντανές υπενθυμίσεις ο ένας για τον άλλον και αναγνωρίζετε αυτόν το ρόλο τώρα πια ακόμα πιο συνειδητά. Οπότε ναι, νοιώθετε σοβαρότητα στα λόγια μας απόψε και όντως είμαστε κι εμείς σοβαροί γιατί η συγκίνησή μας είναι μεγάλη επειδή βρίσκουμε σ’ αυτήν την στιγμή την αντανάκλαση του κύκλου που κάναμε παλιά. Νοιώθουμε τόσο κοντά! Νοιώθουμε ότι έγινε, υλοποιήθηκε, το καταφέρατε!
Το καταφέρατε και ευχαριστούμε τόσο πολύ, τόσο πολύ! Φίλοι μας, οικογένεια μας, το καταφέρατε και είναι μια μεγάλη ανακούφιση, πολύ μεγάλη που κανένας δεν έπεσε, κανένας δεν ξέχασε και είστε όλοι εδώ. Ευχαριστούμε πολύ, γιατί ήρθατε στο όνομα όλων μας! Τώρα προχωράμε προς το κέντρο του κύκλου σας, μαζευόμαστε στη μέση και θέλουμε απλώς να σας πούμε ότι για λίγο σας αφήνουμε. Θέλαμε μόνο εμείς οι βοηθοί, οι φίλοι, οι συνεργάτες σας, θέλαμε μόνο να σας υπενθυμίσουμε αυτήν την στιγμή του κύκλου μας και να σας πούμε ‘ευχαριστώ’ πριν έρθουν να σας μιλήσουν άλλες ενέργειες. Τους αφήνουμε τώρα την θέση… ευχαριστούμε και πάλι…
- Το λευκό πεδίο, η Πηγή και η ομορφιά –
Και τώρα καιρός για χορό… χορεύουν στη μέση πολλοί, γίνονται τα πράγματα πιο ελαφριά, οι ενέργειες αλλάζουν σιγά-σιγά, νοιώστε τις, νοιώστε πως μια σοβαρότητα φεύγει, σαν φτερά που ανοίγονται και πετάνε, πάνε ψηλά αφήνοντας χώρο, μεγάλο χώρο, ερημιά, ερημιά λευκή, πεδίο λευκό, φως, σκέτο φως σ’ αυτό το λευκό πεδίο… μια άμεση σύνδεση με την Πηγή…
Βλέπετε το λευκό πεδίο. Δεν μπορεί να μην έρθει όταν έχετε αδειάσει τα πάντα, όταν έχετε αδειάσει την προσωπικότητα και όταν έχετε διαπιστώσει αφήνοντας όλα αυτά πόσο όμορφο είναι, την ομορφιά του ανοίγματος. Ανοίγοντας την καρδιά στην ομορφιά, ανοίξατε στην επικοινωνία, στην κοινωνία με την Πηγή. Δεν μπορεί να μην έρθει κατ’ ευθείαν και γεμίζει το χώρο. Αφήστε το λευκό φως να μπαίνει παντού και να γεμίσει την αίθουσα. Γεμίζει την αίθουσα που ο καθένας από σας είναι μέσα του, γεμίζει κάθε κύτταρό σας, κάθε μόριο. Μπαίνει στην κίνηση κάθε ηλεκτρονίου που γυρίζει γύρω-γύρω από κάθε πυρήνα. Τόσο πολύ κίνηση μέσα στο σώμα του καθενός σε ατομικό επίπεδο! Τόσο πολύ κίνηση…
Καταλαβαίνετε ότι ακόμα και όταν είστε σε πλήρη γαλήνη, είστε διαρκώς σε εσωτερική κίνηση. Η ζωή είναι κίνηση ακόμα και όταν δεν κουνιέται το παραμικρό εξωτερικά, ακόμα και όταν ατενίζετε τον ορίζοντα, το φως, ακόμα και όταν νοιώθετε ότι η γαλήνη είναι απόλυτη, η ησυχία είναι απόλυτη, όταν νοιώθετε ότι έχετε ακουμπήσει με αυτήν την άκρη του δαχτύλου σας όπως στο χορό, την απόλυτη ακινησία. Ακόμα και τότε, ακόμα και τότε είστε διαρκώς σε κίνηση εσωτερικά. Αυτή η σύνδεση εσωτερικής κίνησης σε ατομικό επίπεδο με απόλυτη ησυχία και ακινησία εξωτερική, δημιουργεί μαγεία, σκέτη μαγεία.
Εκεί ξεκινά αυτό που δημιουργείτε στον κόσμο όπου ζείτε, εκεί, όταν συναντιούνται η κίνηση και η ακινησία, εκεί, σε κλάσμα δευτερολέπτου… εκεί… και εκεί η εσωτερική κίνηση μπορεί να αγκαλιάσει την ακινησία και να έχει όρεξη να ανοίγεται στον κόσμο και να δίνεται. Ένα παράθυρο ανοίγεται που γίνεται πόρτα που ανοίγει διάπλατα. Κοιτάτε το φως έξω από σας και βλέπετε ότι μοιάζει πολύ με το δικό σας, αντανακλά το δικό σας και τότε έχετε όρεξη να πάτε να χορέψετε με αυτό το φως. Το πλησιάζετε, το ακουμπάτε, το αγκαλιάζετε, το αγαπάτε, ενώνεστε, δημιουργείται παιδί και συνεχίζεται η ζωή.
Πόσο όμορφα είναι αυτά που κάνετε, πόσο όμορφα είναι αυτά που ζείτε, πόσο όμορφες είναι όλες οι στιγμές, πόσο όμορφη είναι κάθε στιγμή της ζωής σας, πόσο ομορφιά υπάρχει μέσα σας και πόσο ομορφιά μοιράζεστε με τους άλλους! Είστε σκέτη ομορφιά και αυτό που συναντάτε είναι επίσης σκέτη ομορφιά. Όταν ακουμπάτε το λευκό πεδίο, είστε σκέτη ομορφιά. Ακουμπάτε την εσωτερική σας ομορφιά και την ομορφιά του Όλου και δεν υπάρχει τίποτα άλλο παρά αυτό… την ενσωματώνετε και γυρίζετε στον κύκλο σας για να αφήσετε αυτό το λευκό πεδίο να μαζεύεται με την σειρά του για να αφήσει την θέση σε άλλες ενέργειες.
- Τα παιδιά –
Δεν βρίσκουμε πάρα πολύ συχνά τέτοιο άνοιγμα, τέτοια ποιότητα, τέτοια ενότητα στο πεδίο της Γης. Σώμα και ψυχή, ένα: τόσο σπάνιο! Οπότε είμαστε πάρα πολλοί που θέλουμε να έρθουμε εδώ για να σας ακουμπήσουμε, να σας μιλήσουμε, να μοιραστούμε πράγματα με σας, να αναπνέουμε τον αέρα που αναπνέετε, απλώς να σας κοιτάξουμε και με το δικό μας τρόπο να μπορέσουμε να συναντήσουμε το βλέμμα σας και να κάνουμε μια βουτιά μέσα. Κοιτάξτε το δικό μας, τόσο πολλά μάτια σας κοιτάνε αυτήν την στιγμή, τόσο πολλά μάτια σας κοιτάνε…
Ανοίξτε τα εσωτερικά σας μάτια για να μας δείτε γιατί είναι πολλά τα μάτια γύρω σας που δεν θέλουν τίποτα άλλο παρά μια μικρή αναγνώριση από σας. Να κάνετε κι εσείς μια βουτιά στα δικά μας μάτια και να νοιώθουμε εμείς αυτό που αισθανθήκατε αυτές τις μέρες διασταυρώνοντας το βλέμμα του άλλου: αναγνώριση, σεβασμό, υπενθύμιση, ομορφιά, αγάπη, τρυφερότητα, και πάλι αγάπη…
Είμαστε πολλοί εδώ, δεν είναι μόνο δάσκαλοι, άγγελοι, αρχάγγελοι, είναι πολλά παιδιά, πάρα πολλά παιδιά, πολλά παιδιά που ετοιμάζονται να γεννηθούν και που έρχονται να δουν τι μπορούν να κάνουν, που έχουν φτάσει οι άνθρωποι, που μπορούν να ενταχθούν. Έρχονται να μάθουν πως το κάνετε, πως το καταφέρνετε για να έρθουν κατ’ ευθείαν με αυτό και να μην χάσουν χρόνο. Είναι σαν να έρχονται σε ένα μάθημα. Αυτήν την στιγμή είναι σαν σφουγγάρια: ό,τι βλέπουν, ό,τι ακούνε, ό,τι νοιώθουν από σας το ρουφάνε για να θυμηθούν μετά, για να το κάνουν δικό τους, για να το επεξεργαστούν και να γίνει κτήμα τους. Αφήστε το να γίνει αυτό γιατί είναι η ομορφιά της κληρονομιάς. Έχετε κερδίσει εσείς κάτι και το δίνετε στην επόμενη γενιά η οποία θα το προχωρήσει πολύ περισσότερο ακόμα και θα αφήσει με την σειρά της πιο πλούσια κληρονομιά σ’ αυτούς που θα έρθουν αργότερα.
Έτσι πάει ο κόσμος και όταν γίνεται συνειδητό είναι ακόμα πιο όμορφο. Οπότε, απολαύστε το, νοιώστε αυτά τα παιδιά … όπως το καταλαβαίνετε πολλά απ’ αυτά δεν έρχονται ως παιδιά εδώ. Έχουν ακόμα τη μορφή του ενήλικα που είχαν στην προηγούμενη τους ζωή, δεν έχουν μπει ακόμα στη διαδικασία της ενσάρκωσης: απλώς μαθαίνουν και έχουν ακόμα την παλιά τους μορφή. Τους βοηθάτε, με αυτό που βλέπουν και μαθαίνουν, να αφήνουν την παλιά τους μορφή και να δεχτούν την επόμενη ενσάρκωση, να αφήσουν και αυτοί τον φόβο να πέσει βλέποντας ότι πράγματα έχουν αλλάξει και ότι μπορούν όντως να γυρίσουν επειδή μπορούν να αρχίσουν πάνω σε καινούριες βάσεις.
Ήταν αυτό που φοβόντουσαν, γι’ αυτό δεν ήθελαν να ενσαρκωθούν, αλλά καιρός είναι να το κάνουν και η βοήθεια σας είναι πολύτιμη πάνω σ’ αυτό. Να είστε ευλογημένοι γι’ αυτό που κάνετε, που επιτρέπετε.
- Οι πρόγονοι –
Υπάρχει μια άλλη γραμμή κοντά σας, δίπλα σας, με τους προγόνους. Οι πρόγονοι, όλη η γενεαλογική σας γραμμή είναι μέρες δίπλα σας για να απολαύσουν αυτό το τριήμερο μαζί σας γιατί είναι μια ευκαιρία για να τους ενσωματώσετε, να τους πάρετε μαζί σας για να κάνετε μαζί αυτήν την υπέρβαση που κάνατε σήμερα. Περίμεναν πολύ, πολύ, αυτές τις στιγμές που ζήσατε όπως περιμένουν επίσης την αυριανή μέρα. Θα καταλάβετε. Είναι εδώ και χαίρονται γιατί αποτελούν μια στήριξη για σας, είναι όλοι τους μια μεγάλη στήριξη για σας.
Η γραμμή του καθενός, οι πρόγονοι του καθενός κάνουν κύκλο γύρω από τον καθένα από σας και περιμένουν τη δικιά σας αποδοχή, τη δικιά σας αναγνώριση, να ανοίξετε τα χέρια σας σ’ αυτούς για να προχωρήσετε μαζί. Αυτή η γραμμή θα είναι μαζί σας όλη τη νύχτα. Αυτοί είναι που θα σας κρατήσουν το χέρι μέχρι αύριο. Αυτοί είναι που θα κάνουν την σύνδεση, στην άλλη πλευρά του πέπλου, ανάμεσα στην σημερινή και την αυριανή μέρα. Η προηγούμενη νύχτα ήταν μαζί με τη Γαία. Σήμερα θα κοιμηθείτε αγκαλιά με τους προγόνους σας, σε μια βαθιά αγκαλιά.
Από τότε που αρχίσατε εδώ χες το πρωί μέχρι τον τελευταίο χορό, έχετε ήδη αλλάξει πολύ. Θυμηθείτε λίγο πως κοίταζε ο ένας τον άλλον χτες το πρωί, ποια διάρκεια είχε το βλέμμα του καθενός πάνω στο δικό σας χτες το πρωί και ποια διάρκεια είχε στο τελευταίο χορό… πως ήταν ο κύκλος χτες το πρωί, ο καθένας λίγο-πολύ στην θέση του, και πως ήταν ο τελευταίος όπου αγκαλιαστήκατε όλοι, αφήσατε τα κεφάλια να πέσουν στον ώμο του διπλανού, αφεθήκατε… είχατε ανοιχτεί τόσο πολύ και ήταν τόσο όμορφο, τόσο όμορφο να σας κοιτάμε! Πόσο μεγάλη ήταν αυτή η αλλαγή μόνο σε δυο μέρες, μόνο σε δυο μέρες!
Οι πρόγονοί σας είναι εδώ για να κάνετε αυτήν τη νύχτα παρόμοιο χορό μαζί τους: να αφεθείτε όπως αφήνονται κι εκείνοι χωρίς κρίση. Έχει περάσει αυτός ο καιρός… τα μάτια τους στα δικά σας, το κεφάλι σας στη δικιά τους αγκαλιά, και η δικιά τους καρδιά στη δικιά σας. Είναι τόσο πολλοί που έρχονται από τόσο μακριά για τον καθένα από σας, τόσο πολλοί που συνδέονται αυτήν την στιγμή, που κάνουν σαν μια αλυσίδα γύρω σας για να μην χάσουν αυτήν την ευκαιρία να τους πάρετε μαζί σας σ’ αυτήν την υπέρβαση, σ’ αυτήν την αλλαγή στη ζωή σας, σ’ αυτό το βήμα που κάνετε!
Μαζεύτηκαν όλοι όσοι ήταν και είναι συνδεδεμένοι από κοντά ή από μακριά με σας, και πιστέψτε μας είναι πάρα πολλοί, πάρα πολλοί! Θα έχετε παρέα απόψε στον ύπνο σας!
Εάν θέλετε να τους σκεφτείτε, νοιώστε, θυμηθείτε πως ήσασταν στον προτελευταίο χορό όπου αφεθήκατε, όπου κάνατε ένα μικρό στενό χώρο και ήσασταν όλοι αγκαλιά. Είχατε αφεθεί τελείως. Θυμηθείτε αυτήν την εσωτερική στάση και πείτε τους : «ελάτε, ελάτε να κοιμηθούμε μαζί, ελάτε να προετοιμαστούμε για αύριο. Σας αγαπώ. Σας θέλω μαζί μου γιατί η ενσάρκωσή μου έχει νόημα μόνο αν είστε όλοι, όλοι εδώ, να μην λείπει κανείς, να μην λείπει κανένας από σας, να μην μένει κανείς στο πλάι! Σας παίρνω όλους, όλους μαζί, μέσα μου, ό,τι και να έχετε πει, ό,τι και να έχετε κάνει δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει αυτό που νοιώθω, αυτό που νοιώθετε κι εσείς και να είστε όλοι εδώ. Οπότε, ελάτε όλοι στην καρδιά, σας παίρνω όλους. Ας κοιμηθούμε πάνω σ’ αυτό και ας χορέψουμε αύριο το πρωί όλοι μαζί, όλοι μαζί με μεγάλη χαρά και με ένα άνοιγμα καρδιάς άνευ προηγουμένου γιατί η αγάπη ρέει, ρέει, ρέει… ρέει παντού.»
Ευχαριστούμε. Ευχαριστούμε που δέχεστε όλα αυτά που σας προτείνουμε. Ευχαριστούμε που σας φαίνεται τόσο προφανές και που τα χέρια σας είναι ορθάνοιχτα όπως και η καρδιά σας. Παίρνουμε θέση και καθόμαστε. Καθόμαστε μέσα σας μέχρι τον αυριανό χορό. Καθόμαστε όπως το μωρό που κάνατε πριν, παίρνουμε εμβρυακές θέσεις, γινόμαστε μωρά μέσα σας. Έχετε μέσα στην καρδιά σας μπόλικα μωρά, όχι μόνο στην κοιλιά αλλά και στην καρδιά, και γενικά σε όλο το είναι σας, πολλά μωρά που έχετε πάρει αγκαλιά και με τα οποία θα χορέψετε αύριο. Θα τα ξυπνήσετε και θα ρθείτε να χορέψετε, αυτά κι εσείς μαζί.
Μέχρι τότε να έχετε ένα όμορφο βράδυ και μια πανέμορφη νύχτα. Σας αγαπάμε πολύ…
Και έτσι είναι.
