Με τον Δάσκαλο Σαιν Ζερμαίν
8 : Με τους προγόνους

Στην Αθήνα, μέσω της Μαριαννίκ
24/04/2013

Λίγες δυσκολίες με το ηχητικό, θα μπει σύντομα….

Καλώς ήρθατε αγαπημένες ψυχές, καλώς ήρθατε στον κύκλο που ετοιμάσαμε για σας γιατί όντως γύρω σας υπάρχει ένας κύκλος με πάρα πολλές άλλες ψυχές… βλέπετε σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα και αυτό που γίνεται δεν έχει συμβεί συχνά εδώ. Έχουμε μαζευτεί όλοι οι δάσκαλοι αλλά κυρίως οι οικογένειες σας, όσοι από την οικογένεια του καθενός έχουν φύγει, έχουν πάει από την άλλη πλευρά του πέπλου και είναι πολλοί. Μερικοί έχουν φύγει εδώ και πολλά χρόνια, άλλοι έχουν φύγει πριν από λίγο. Είναι πολλοί και είναι όλοι πίσω σας σε άλλον κύκλο… και ναι καλά κάνατε και δώσατε χαρτομάντιλα πριν ξεκινήσετε, ήταν μια ιδέα που σας ψιθυρίσαμε και που ακούσατε σωστά, γιατί πάντα σας συγκινεί να ξαναβρίσκετε άτομα που έχετε αγαπήσει ή με τα οποία νοιώθετε ότι δεν έχετε ολοκληρώσει ορισμένες διαδικασίες. Έχουν έρθει όλοι για διαφορετικούς λόγους. Ο κεντρικός λόγος είναι ότι θέλουν να σας πουν ότι στο επίπεδο όπου έχετε φτάσει και με την πρόθεση που έχετε βάλει στη ζωή σας, δεν έχετε πια δουλειές με αυτούς ατελείς. Δεν έχετε πια κενά.

Πολύ συχνά, όταν πεθαίνει κάποιος δικός σας, γονείς, παιδί, νοιώθετε ότι έχετε ακόμα θυμό μαζί του είτε επειδή έφυγε είτε επειδή δεν περάσατε και τόσο καλά μαζί. Σε περίπτωση που δεν το είχατε λύσει αυτό όσο ζούσε αυτό το άτομο, νοιώθετε τότε ότι έχετε ακόμα δουλειά να κάνετε μαζί του. Ήρθαν αυτά τα άτομα σήμερα για να σας πουν όλοι μαζί ότι και εκείνοι δούλεψαν από τη δικιά τους πλευρά όπως κι εσείς έχετε εργαστεί πολύ από τη δικιά σας. Το γεγονός ότι κάνετε ό,τι κάνετε, δεν μένει στη δικιά σας αύρα. Μερικοί από σας το ξέρουν ακόμα περισσότερο, το βιώνουν μέσα τους πολύ έντονα, άλλοι λιγότερο αλλά ξέρετε όλοι ότι είστε συνδεδεμένοι πολύ στενά με όλη τη γήινη οικογένεια που σας έφερε εδώ από γενιά σε γενιά. Τίποτα δεν είναι άγνωστο σε σας απ’ ό,τι έχει γίνει στην προηγούμενη γενιά, στην προ-προηγούμενη και στην προ-προ-προηγούμενη και πάει λέγοντας… τίποτα δεν είναι άγνωστο, όλα είναι γραμμένα μέσα σας. Κουβαλάτε, μεταφέρνετε όλες τις ενέργειες της γενεαλογικής σας γραμμής, ο καθένας από σας.

Γεγονός είναι ότι όταν κάνετε μια εργασία σε προσωπικό επίπεδο, δεν σταματάει εκεί όπου είστε εσείς. Προχωράει. Μπορεί να μην σκέφτεστε τους άλλους, τους γονείς, τους παππούδες, αλλά πάει μέχρι εκεί γιατί κουβαλάτε την ενέργεια τους μέσα στα γονίδια σας, μέσα στην ενέργεια σας. Φτάνει να τους σκέφτεστε για να κυκλοφορούν ακόμα πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά τα αποτελέσματα που έχετε κερδίσει για σας προς όφελός τους. Έτσι, όταν κάνετε μια μικρή δουλειά για τον εαυτό σας, και αυτοί όλοι είναι κερδισμένοι. Λέμε ‘όλοι’ και εσείς νοιώθετε ότι είναι δεκάδες τα άτομα. Δεν είναι και τόσο πολλά γιατί ξεχάσατε ότι πολύ συχνά υπήρξατε κι εσείς σ’ αυτήν τη γραμμή, όχι πάντα όμως, είναι αλήθεια, όχι πάντα.  
 
Έτσι ήρθανε για να σας πουν την αγάπη τους, να σας πουν ότι δεν υπάρχουν πια κενά, δεν υπάρχουν πια ανοιχτοί λογαριασμοί. Τα κενά έχουν καλυφθεί. Είναι όλα τα πράγματα εντάξει, κυριολεκτικά. Ήρθαν και για να σας πουν «ευχαριστώ» γιατί κάθε φορά που λύνετε μια δυσκολία, λύνετε και ένα δεσμό γι’ αυτούς και έτσι εκεί όπου βρίσκονται μπορούν να πετάνε λίγο πιο ψηλά. Ανοίγονται προοπτικές. Μπορούν να αφήσουν ένα υπό-επίπεδο μέσα στο αστρικό όπου βρίσκονται ακόμα συχνά για να περάσουν στο επόμενο, ή μπορούν να δουν από ένα παράθυρο ανοικτό ότι μπορούν ακόμα και να φύγουν εντελώς από το αστρικό και να πάνε πολύ πιο καθαρά στο νοητικό. Μπορούν πολύ συχνά με τη δουλειά που κάνετε να αφήσουν τελείως το επίπεδο του αστρικού και να ζουν αυτό που έχετε ονομάσει ‘δεύτερο θάνατο’, δηλαδή να αφήσουν αυτό το σώμα, το αστρικό, που γι’ αυτούς παραπέμπει ακόμα στην προηγούμενη τους ζωή. Δεν το χρειάζονται πια γιατί όλες οι εργασίες έχουν κλείσει. Μπορούν να σας προστατέψουν, μπορούν να μένουν μαζί σας από πιο μακριά, από ένα επίπεδο λίγο πιο ψηλά απ’ όπου θα μπορούν να σας βοηθήσουν ακόμα πιο κατάλληλα.

Έτσι φέρνουμε έναν κύκλο γύρω σας σήμερα που θα θέλαμε να νοιώθετε γιατί η ποιότητα της ενέργειας είναι άκρως διαφορετική απ’ ό,τι είναι συνήθως… είναι σαν ένα ‘μπουρ μπουρ’, άτομα που μιλάνε μέσα σε ένα σύννεφο, τόσο πολλά έχουν να σας πουν!


- «Σε σέβομαι, σε αναγνωρίζω» -

Σεβασμό, φέρνουν σεβασμό προς εσάς. Θέλουν να ξέρετε πόσο σας σέβονται. Δεν το φέρνουμε εμείς φίλοι μας, το φέρνουν αυτοί. Πόσο σέβονται ό,τι έχετε κάνει, ό,τι έχετε κάνει και ό,τι κάνετε και τώρα! Πόσο θέλουν να τεντώσουν τα χέρια τους προς τα δικά σας και να σας πουν το σεβασμό τους, την αναγνώρισή τους! Πολύ συχνά δεν πρόλαβαν να σας πουν πόσο σας αναγνωρίζουν, και αυτό θέλουν να περάσουν σήμερα. Είναι ένα κύμα αναγνώρισης, πάρα πολύ γλυκό, που κυλά από πίσω, από τον κύκλο γύρω σας, πίσω σας, προς εσάς, και σας αγκαλιάζει. Δεν νοιώθουν ότι έχουν να καλύψουν δικά τους κενά, δεν είναι πια σ’ αυτό το επίπεδο : έχουν δουλέψει κι εκείνοι. Απλώς, φέρνουν αυτή την ενέργεια μαζί τους για να γεμίσουν τη δικιά σας αύρα με την αναγνώριση και το σεβασμό τους. Νοιώστε το, ανοιχτείτε σ’ αυτό γιατί πολύ συχνά είναι κάτι που περιμένατε δεκάδες χρόνια και τώρα έρχεται…

Απολαύστε το απλώς, όπως σας έρχεται, γλυκά, απαλά, δεχτείτε το. Δεν ζητάνε τίποτα άλλο οι δικοί σας, μόνο την αποδοχή σας, μόνο αυτό. Ξέρουν πολύ καλά τι περνάτε, έχουν συνείδηση και έρχονται η αναγνώριση και ο σεβασμός ως αλοιφή στις πληγές που μπορούν να υπάρχουν ακόμα.

Έρχονται για να σας πουν ότι ο χρόνος δεν υπάρχει. Ψευδαίσθηση. Μοιράζεστε ενέργειες, ζουν εκείνοι μέσα σας, τους δέχεστε όπως και αυτοί σας αναγνωρίζουν. Εσείς τώρα, κρατάτε το φως στα χέρια σας και προχωράτε. Δεν προχωράτε μόνο στο όνομά σας, προχωράτε στο όνομα όλων εκείνων που βρίσκονται πίσω σας. Είστε εκπρόσωπός τους. Δεν λειτουργείτε τώρα με τις εργασίες που κάνετε, με την συνείδηση που μεγαλώνετε μέσα σας, με την καρδιά που ανοίγετε, δεν λειτουργείτε μόνο για σας αλλά για όλη τη γραμμή απ’ την οποία έρχεστε, διαχρονικά.


-    Ο χρόνος –

Θα μπορούσατε να πείτε ότι ο χρόνος δεν υπάρχει αλλά δεν υπάρχει επειδή ξεπερνάτε αυτόν τον χρόνο, επειδή τον ενώνετε και έχετε επουλώσει τις πληγές του. Γι’ αυτό και για σας ο χρόνος μπορεί και να μην υπάρχει, είναι μόνο επειδή έχετε επουλώσει τις πληγές. Ο χρόνος υπάρχει και επομένως και η απόσταση, όσο δεν έχετε επουλώσει τις πληγές. Ο χρόνος τότε κάνει ότι σημεία εσωτερικά είναι πολύ μακριά το ένα από το άλλο και δυσκολεύεστε πολύ να κατανοήσετε πως λειτουργείτε εσωτερικά. Δεν μπορείτε να καταλάβετε επειδή δεν μπορείτε να ενώσετε τα δικά σας κομμάτια, τις δικιές σας ενέργειες. Κάνετε πολλές προσπάθειες που βοηθάνε στο να ενώσετε πλευρές, πτυχές της ψυχής σας και σε πολλά επίπεδα το καταφέρνετε αλλά υπάρχει και το επίπεδο του χρόνου που παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο. Το ξεπερνάτε μόνο όταν γίνεται αυτή η αμοιβαία αναγνώριση της γενεαλογικής σας γραμμής, όταν μπορείτε να συνδεθείτε με όσους έχουν έρθει πριν από σας και έχουν κάνει να είναι εφικτός ο ερχομός σας εδώ.

Όταν μπορείτε να τους κοιτάξετε, να κάθονται σε σειρά πίσω σας, και να πείτε σε όλους «σας παίρνω αγκαλιά, ελάτε, σας βάζω στην καρδιά μου και προχωράμε μαζί, γιατί δεν πάω προς μια αλλαγή συνειδητότητας, προς μια υπέρβαση μόνος μου, μόνη μου, δεν θα είχε νόημα, κανένα νόημα, πάω με όλους εσάς γιατί είμαι το αποτέλεσμα απ’ ό,τι ήσασταν εσείς, απ’ ό,τι κάνατε εσείς, απ’ ό,τι επιτρέψατε εσείς. Μαζί κάνουμε το άλμα συνειδητότητας, μαζί.»

Τεντώνετε τα χέρια και τους παίρνετε όλους σαν μια δασκάλα που θα έπαιρνε με τα δυο της χέρια όλα τα παιδιά της τάξης της, το ένα παιδί δίνοντας ένα χέρι στη δασκάλα και το άλλο σε ένα άλλο παιδί, το οποίο δίνει και εκείνο με την σειρά του σε άλλο παιδί το άλλο του χέρι και πάει λέγοντας… έτσι υπάρχουν δυο ολόκληρες σειρές που ξεκινάνε από τα χέρια της. Μια ένωση: δεν υπάρχει πια διακοπή στο χρόνο και όλοι μαζί πηγαίνετε μπροστά. Αυτό είναι που ολοκληρώνεται αυτήν την περίοδο.

Διαπιστώνουμε κάτι σήμερα. Δεν είναι ότι κάνετε μια άσκηση μέσα στο διαλογισμό, αλλά συνειδητοποιείτε κάτι που έχει δημιουργηθεί και που είναι το αποτέλεσμα της εργασίας όλων.


- Η δασκάλα και το σακίδιο –

Βέβαια, από μια πλευρά θα μπορούσατε να σκεφτείτε ότι μια δασκάλα περπατάει λιγότερο γρήγορα όταν πρέπει να τραβήξει με τα δυο της χέρια δυο ολόκληρες σειρές από παιδιά, και ότι αν ήταν μόνη της θα περπατούσε πιο γρήγορα. Μπορεί, θα είχε νόημα όμως; Αυτή, δασκάλα είναι. Μια δασκάλα χωρίς παιδιά, έχει νόημα να υπάρχει; Έχετε απαντήσει! Δεν έχει κανένα νόημα μια δασκάλα να υπάρχει χωρίς μαθητές, χωρίς παιδιά.

Τα παιδιά είναι που κάνουν τη δασκάλα.
Τα παιδιά είναι που κάνουν τη δασκάλα. Γράψτε το αυτό βαθιά στην καρδιά σας : τα παιδιά είναι που κάνουν τη δασκάλα. Μπορείτε επίσης να έχετε στο νου σας ότι τα παιδιά έχουν πολύ περισσότερη δύναμη και κέφι από τη δασκάλα πολύ συχνά και ότι μπορεί μερικές φορές εκείνη να τα τραβήξει και άλλες φορές τα παιδιά να τρέχουν μπροστά και να την τραβήξουν εκείνη…

Ο ένας βοηθά τον άλλον με το δικό του τρόπο. Η ενέργεια της οικογένειας σας είναι γύρω σας. Σας στηρίζει, σας υποστηρίζει, σας προστατεύει, σας σπρώχνει και εσείς ως αντάλλαγμα την παίρνετε στην καρδιά σας και επιτρέπετε σε όλους την υπέρβαση. Είναι μια πολύ κατάλληλη ανταλλαγή.

Θα σας δώσουμε μια άλλη εικόνα που μπορεί και αυτή να είναι λίγο αμφιθυμική. Έχετε φτάσει στο επίπεδο όπου έχετε αρχίσει μια διαδρομή που σας πηγαίνει σε ένα καταπληκτικό μέρος. Πηγαίνετε προς μια κορυφή ενός βουνού και για να πάτε εκεί έχετε πάρει το σακίδιο σας. Βέβαια, το σακίδιο είναι βαρύ και μερικές φορές θα θέλατε να μην το έχετε για να μπορέσετε να ανεβείτε πιο εύκολα. Από την άλλη, χωρίς το σακίδιο, τις προμήθειες που περιέχει, την κουβέρτα που έχετε βάλει για να σκεπαστείτε τη νύχτα και να μην κρυώσετε, χωρίς αυτό το σακίδιο απλώς δεν θα μπορούσατε να επιβιώσετε. Τόσο απλά. Οπότε βλέπετε, η ανταλλαγή είναι πάρα πολύ σωστή. Επιβιώνετε και καλά μάλιστα με όλες αυτές τις ενέργειες, και επιτρέπετε να πάνε και αυτές μέχρι την κορυφή.

Αν μπορείτε να δώσετε αγάπη συνειδητά προς όλους, θα δείτε ότι το σακίδιο θα σας φανεί ακόμα πιο ελαφρύ και όταν θα τους πείτε ένα «ευχαριστώ», ό,τι και να έχουν κάνει ή να μην έχουν κάνει, θα δείτε ότι το σακίδιο θα γίνει ο καλύτερος σας φίλος και ότι δεν θα θέλετε ποτέ να το βγάλετε. Θα είναι μέρος του εαυτού σας πια.


- Ενεργειακή ροή –

Φίλοι μας είμαστε εδώ μαζί σας, μερικοί από μας ανάμεσά σας και μερικοί από μας πίσω απ’ αυτόν τον δεύτερο κύκλο όπου βρίσκονται οι οικογένειες σας. Απλώς, στεκόμαστε και αφήνουμε τη δικιά μας ενέργεια να περάσει ανάμεσα στις δικιές σας ενέργειες ώστε να ενωθούμε όλοι μαζί. Όλοι μαζί…

Αυτό που δημιουργείται είναι σαν ένα δαχτυλίδι ενέργειας αρκετά φαρδύ, χρυσό. Πάρτε μερικές αναπνοές μέσα σ’ αυτήν την ενέργεια και συγκεντρωθείτε στην καρδιά…

Η αγάπη που έχετε συγκεντρώσει, όλοι μαζί, είναι απτή… και επιτρέπει σε πολύ δυνατές ενέργειες να κατεβούν στη μέση του κύκλου, στο κέντρο του δαχτυλιδιού. Αυτό επιτρέπετε αυτήν την στιγμή, όλοι σας. Επιτρέπετε ενέργειες ηλιακές, χριστικές, να κατεβούν σε πλήρη ασφάλεια και να μπουν στη Γη. Η έλξη που κάνετε είναι πολύ σημαντική και επιτρέπετε σε πολύ ενέργεια να μπαίνει και να ριζωθεί. Αφήστε το να γίνει, αφεθείτε σ’ αυτό για λίγο, συνδεθείτε, πάρτε χρόνο… και αν έχετε κάποια ερώτηση να κάνετε σ’ αυτήν την ενέργεια, μπορείτε να την κάνετε. Απλώς, να την τοποθετήσετε και να την αφήσετε να κυλάει, τίποτα άλλο (παύση)…

Ο Ενώχ από πάνω και ο Ηλίας από μέσα στη Γη, ο ένας δηλαδή στο κέντρο της Γης και ο άλλος ψηλά, ψηλά, ψηλά, πέρα από τον ήλιο σας, στον Ωρίωνα, επιβλέπουν την ενέργεια που μπαίνει, όλη αυτήν την διαδικασία. Αυτή η ενέργεια που μπαίνει στη Γη μπαίνει και στην καρδιά σας, στον άξονά σας που έχει μεγαλώσει τόσο πολύ αφού δέχτηκε όλη την οικογένεια του! Είστε όλοι σαν στήλες φωτός που προστατεύουν την ενέργεια που έχετε στο κέντρο.

Είστε οι στήλες του ναού. Χτίζουμε πάνω σας… Είστε αρκετά σταθεροί γι’ αυτό, και έχετε γίνει τόσο σταθεροί επειδή δεχτήκατε την οικογένεια. Η βάση είναι γερή και μπορούμε να χτίσουμε πάνω σ’ αυτήν. Σας ευχαριστούμε πολύ. Ήταν μια απαραίτητη συνεργασία η οποία συνεχίζεται…

Βάλαμε τις βάσεις σήμερα, σ’ αυτήν τη ροή, μια λίγο διαφορετική χροιά του βιολετί και του χρυσού: το βιολετί γύρω-γύρω και το χρυσό στη μέση.

Ενέργειες από λέξεις όπως ‘ευχαριστώ’ πετάνε γύρω σας και κάνουν όλη τη διαδικασία ακόμα πιο όμορφη. Σας ευχαριστούμε κι εμείς γι’ αυτό.

Σε λίγο, θα υπάρχει ανάσταση. Ετοιμάζεστε γι’ αυτήν τη γιορτή. Η ανάσταση έχει ήδη γίνει για σας. Αληθώς, Χρίστος ανέστη μέσα στις καρδιές σας! Είστε η ζωντανή απόδειξη ότι αληθώς, Χρίστος ανέστη!

Ευχαριστούμε!

Και έτσι είναι.