(Υπενθυμίζεται ότι μπορείτε να ακούσετε την συνεδρία πηγαίνοντας στην ενότητα ‘Μηνύματα’ και ύστερα επιλέγοντας πρώτα τον κύκλο με τους Δασκάλους και μετά το ηχείο δίπλα στον τίτλο της συνάντησης).
Καλώς ήρθατε. Το φως του φωτός είναι παρόν σήμερα… μιλάμε με γρίφους και αναρωτιέστε τι σημαίνει αυτό. Ζητήσατε επαφή με το φως και σας λέμε ότι αυτό που ζητήσατε απαντήθηκε. Δεν χρειάζεται να πούμε άλλα. Αυτό να ξέρετε και αυτό να έχετε στην καρδιά σας. Είναι η βάση πάνω στην οποία χτίζουμε σήμερα μια καινούρια επικοινωνία.
Βλέπετε μερικές φορές δεν χρειάζεται να κάνουμε μεγάλη εισαγωγή, δεν χρειάζεται να δημιουργήσουμε ένα χαλί κάτω από τα πόδια σας και πάνω στο οποίο εμείς ερχόμαστε να σας πούμε ωραία πράγματα. Απλώς, το φως είναι εδώ. Έτσι είναι. Το θέμα από δω και πέρα είναι κατά πόσο ο καθένας από σας είναι έτοιμος ή έτοιμη να ανοίξει την καρδιά του σ’ αυτό και να το δέχεται.
Πριν αρχίσουμε, μιλάγατε μεταξύ σας για τις δυσκολίες της περιόδου αυτής όπου γίνονται πάρα πολλοί καθαρισμοί. Όντως έτσι είναι. Μεγάλος καθαρισμός γίνεται σ’ αυτήν την περίοδο σε όλα τα πεδία και εσείς που είστε πιο ανοιχτοί, πιο ευαίσθητοι, το νοιώθετε πιο έντονα από μερικούς άλλους. Σας φαίνεται φανερό. Για μερικούς άλλους χρειάζονται πολλά χτυπήματα για να γίνουν αυτά που γίνονται με λίγα για σας.
Μερικοί θα πουν: «λίγα είναι αυτά που ζούμε, και ατομικά και στο επίπεδο της χώρας, της κοινωνίας, λίγα είναι;» Δεν είναι λίγα καθόλου αλλά χρειάζεται να κάνουμε μια ανακατάταξη σε βάθος.
- Σαν για μια σαλάτα…-
Πάρτε μια εικόνα που ίσως να μην σας φανεί πολύ λαμπερή αλλά που θα σας μιλήσει αρκετά… πάρτε την εικόνα μιας σαλάτας. Στο βάθος του μπολ έχετε φτιάξει μια πολύ ωραία σάλτσα και από πάνω έχετε βάλει όλη την σαλάτα που θέλατε. Πρέπει να την ανακατέψετε ώστε όλα τα φύλλα, όλα τα συστατικά της σαλάτας να πάρουν λίγη σάλτσα για να πάρουν νοστιμιά. Δεν φτάνει να ανακατέψετε λίγο τα πράγματα από πάνω αλλά πρέπει να πάτε πολύ βαθιά ώστε να πιάσετε την σάλτσα και να μπορεί να πάει παντού, και για να ρθούμε περισσότερο στα δικά μας, οι πληροφορίες που μεταφέρονται μέσω της σάλτσας να πάνε σε όλους, να ακουμπάνε όλους.
Χρειάζεται βαθιά ανακατάταξη και αυτό κάνετε σ’ αυτήν την περίοδο. Ατομικά τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Κοινωνικά, τα βλέπετε και δεν χρειάζεται να επεκταθούμε πάνω σ’ αυτό. Ατομικά όμως τι γίνεται; Ξαναέρχονται στην επιφάνεια… ξανά, ναι γιατί πολύ συχνά για όσους από σας δουλεύουν χρόνια είχατε την αίσθηση ότι έρχονται στην επιφάνεια το ένα ή το άλλο. Έρχονται ακόμα και άλλα που δεν είχαν δουλευτεί, άλλες πλευρές άλλων ζωών που έχετε ζήσει. Μην ξεχάσετε ότι έχετε ζήσει για τους περισσότερους από σας εκατοντάδες για να μην πούμε χιλιάδες ζωές και τα αποτυπώματα που έχουν αφήσει όλες αυτές οι ζωές είναι πολλαπλά.
Βέβαια, όταν καθαρίζετε το ένα, υπάρχει αντίκτυπο και αυτός ο καθαρισμός πηγαίνει σε πολλά άλλα σημεία που ταιριάζουν, που έχουν την ίδια συχνότητα με το πρώτο που έχετε καθαρίσει οπότε δεν χρειάζεται να καθαρίσετε χιλιάδες πλευρές, πτυχές, δεν πάει έτσι. Αυτό που γίνεται όμως είναι ότι χρειάζεται κατά καιρούς να πάτε να βρείτε την ουσία, να πάτε να βρείτε δηλαδή τη ζωή όπου άρχισε αυτό που ήταν δύσκολο, αυτό που έκανε το αποτύπωμα το οποίο ύστερα επηρέασε πολλές ζωές.
Όταν έχετε μια α’ ζωή, πολύ δύσκολη, με ένα πολύ συγκεκριμένο γεγονός που άφησε ένα αποτύπωμα πολύ οδυνηρό, αυτό είναι τόσο οδυνηρό που καλύπτεται και μετά από ζωές θα ξαναέρθει στην επιφάνεια μέσα από άλλα γεγονότα όπως σε μια μουσική έχετε τους αρμονικούς που έρχονται να αντανακλούν ένα βασικό ήχο.
Όταν κάνετε θεραπευτική εργασία, πηγαίνετε και καθαρίζετε αυτούς τους αρμονικούς. Αρκετά σπάνια όμως πηγαίνετε μέχρι τη βάση, μέχρι τη ζωή την αρχική όπου δημιουργήθηκε ο πρωταρχικός πόνος.
Όταν σας λέμε ότι χρειάζεται να ανακατέψετε όλη την σαλάτα για να πάτε μέχρι το βάθος του μπολ, το ίδιο γίνεται με τον ψυχισμό σας, και όταν βρίσκεστε σε περιόδους όπως αυτή εδώ που είναι πολύ κατάλληλη για καθαρισμό, έρχονται μπροστά σας πολύ πιο εύκολα αυτές οι ζωές, αυτές οι πρωταρχικές ζωές, εκεί όπου έγινε η μεγάλη δυσκολία, το αποτύπωμα. Έχετε να πάτε να το ψάξετε, πολύ πιο εύκολα τώρα όμως γιατί έρχεται μόνο του, και να το δέχεστε… Αυτό δεν είναι εύκολο, το δεχόμαστε!
Ξέρουμε ότι σας ταλαιπωρεί πολύ αλλά ξέρουμε επίσης ποιοι είστε και ξέρουμε την θέλησή σας να πάτε σε βάθος για να καθαρίσετε αυτές τις πτυχές για τα καλά. Δεν είστε άτομα, κανείς από σας, που τα κάνουν μισά. Θέλετε να προχωρήσετε οπότε εμείς απαντάμε, σας βοηθάμε και σας φέρνουμε εικόνες, αισθήσεις, που παραπέμπουν σ’ αυτές τις πρωταρχικές εμπειρίες.
Μπορεί στην αρχή να μην σας φαίνονται να είναι από προηγούμενες ζωές και να αντιδράτε αρκετά έντονα γιατί δεν νοιώθετε ότι κάνετε μια πνευματική δουλειά. Νοιώθετε απλώς ότι σας έχει κατακλίσει ο θυμός σας ή ο πόνος ή η κατάθλιψή σας, ή οτιδήποτε άλλο αλλά κάτι που ξέρετε πολύ καλά, μια πλευρά του εαυτού σας με την οποία έχετε ήδη δουλέψει.
- Κοιτάζοντας τον οφθαλμό -
Δείτε τα μέσα στο χρόνο. Δείτε όλα όσα σας έρχονται σ’ αυτήν την περίοδο μέσα στο χρόνο. Δεν αφορούν το εδώ και τώρα. Το εδώ και τώρα είναι πάντα μια αφορμή : μπορείτε να βρείτε εξηγήσεις στο εδώ και τώρα αλλά είναι μια αφορμή για κάτι πιο χοντρό θα λέγαμε, μια αφορμή για να μπορείτε να δέχεστε κάτι πολύ πιο έντονο, και όσο θα συνεχίσετε να μην το δέχεστε θα συνεχιστεί η ταλαιπωρία γιατί αυτό έχετε ζητήσει, οπότε αυτό έρχεται. Ό,τι ζητάτε τώρα πια έρχεται γιατί είστε δημιουργοί, μην το ξεχάσετε.
Ως δημιουργοί, στέκεστε στον άξονά σας, όρθιοι, και κοιτάτε τον άξονα στο κέντρο του κύκλου στα μάτια. Μέσα στον άξονα υπάρχει ένα μάτι, ένας οφθαλμός, και τον κοιτάτε στα μάτια…
Όταν τον κοιτάτε στα μάτια, σας δείχνει σκηνές, σας δείχνει όψεις. Προσέξτε : δεν έχετε να κρίνετε, απλώς να κοιτάξετε, προς το παρόν μόνο να κοιτάξετε. Ο κίνδυνος με σας και μιλάμε πολύ προσεκτικά σε σας τους εργάτες του φωτός, είναι ότι πολύ συχνά έχετε την τάση να κοιτάξετε το κέρδος, να κοιτάξετε θετικά ό,τι σας έρχεται και βέβαια εν μέρει αυτό είναι θετικό αλλά εν μέρει μόνο.
Για παράδειγμα, μια σκηνή μου έρχεται όπου μετά από πολύ μεγάλη απελπισία κρεμάστηκα : μπορώ να το ερμηνεύσω λέγοντας ότι το δέχομαι και ότι μπορεί να μου μάθει να δέχομαι περισσότερο τη ζωή, κα κοιτάω περισσότερο τα θετικά. Όσο είστε σ’ αυτήν τη διαδικασία δεν κοιτάτε ακριβώς την σκηνή αλλά προσπαθείτε να βγάλετε κάτι θετικό από την σκηνή. Δεν είστε στην αποδοχή όσο προσπαθείτε να βγάλετε κάτι θετικό γιατί σ’ αυτό το παράδειγμα όσο το κάνετε αυτό δεν κοιτάτε την απελπισία σε όλο το μεγαλείο της και δεν δέχεστε το κενό σε όλο το μεγαλείο του.
Καταλαβαίνετε ότι όταν προσπαθείτε να ερμηνεύσετε πράγματα αλλάζετε αυτό που βλέπετε. Το αλλάζετε γιατί θέλετε πολύ να προχωρήσετε, να μάθετε, αλλά και επίσης επειδή δεν θέλετε να πονέσετε. Είναι κατανοητό αλλά σας λέμε ότι σ’ αυτήν την φάση αυτό εμποδίζει το επόμενο σας βήμα. Θα προχωρήσετε πολύ περισσότερο και πολύ πιο γρήγορα κοιτάζοντας απλώς αυτό που σας έρχεται όπως σας έρχεται.
Ένα άλλο παράδειγμα: νοιώθω θυμό; Τι αντανακλά στο κέντρο ο οφθαλμός; Πως είμαι μέσα σ’ αυτόν τον οφθαλμό όταν σκέφτομαι τον θυμό; Μέσα στον οφθαλμό στέκομαι εγώ γεμάτος θυμό. Πως βλέπω τον εαυτό μου μέσα στον οφθαλμό, τι λέω, τι κάνω, ποιες επιπτώσεις έχει ο θυμός μου σ’ αυτήν την συγκεκριμένη σκηνή που βλέπω μπροστά μου μέσα στον οφθαλμό;
Δεν προσπαθώ να καταλάβω, δεν προσπαθώ να βγάλω άκρη, δεν προσπαθώ καν να δω τι μπορώ να μάθω απ’ αυτό. Απλώς κοιτάω αυτόν τον άνθρωπο μέσα στον οφθαλμό τόσο θυμωμένο που ίσως χτυπάει κάποιον ή χτυπιέται, σκοτώνει, σκοτώνεται, ουρλιάζει… τον κοιτάω, τίποτα άλλο. Κοιτάω…
- Ο χρυσός άξονας : το εργαλείο μας –
Τον κοιτάω και νοιώθω από την δικιά μου καρδιά να βγαίνει ένας άξονας χρυσός ο οποίος πάει να συνδεθεί με τον άξονα στο κέντρο. Αυτός ο άξονας που βγαίνει από τη δικιά μου καρδιά δεν συνδέεται με την καρδιά αυτού του ανθρώπου που βρίσκεται στον οφθαλμό αλλά συνδέεται με όλη την αύρα του, με ό,τι βρήκα. Μιλήσαμε για θυμό, μιλήσαμε για απελπισία αλλά μπορείτε να βρείτε τα δικά σας πράγματα, τα δικά σας συναισθήματα.
Ο άξονας της καρδιάς μου πηγαίνει και συνδέεται με όλη την αύρα του άλλου. Ο σκοπός δεν είναι να μειώσει τον θυμό, την απελπισία ή οτιδήποτε άλλο… ο σκοπός είναι η αποδοχή όλης της σκηνής και του περιβάλλοντος της σκηνής, δηλαδή ό,τι προέκυψε πριν και έκανε ότι αυτό που έγινε, έγινε: ότι κρεμάστηκα, ότι σκότωσα, οτιδήποτε άλλο…
Μια χρυσή αύρα χτίζεται γύρω απ’ αυτήν την σκηνή σιγά-σιγά σαν ένα αυγό… δεν αλλάζω τίποτα, απλώς επανασυνδέομαι με μια πλευρά του εαυτού μου που είχα θάψει και την φέρνω περισσότερο στην συνείδηση…
Σιγά-σιγά, αυτός ο χρυσός άξονας που πήγε να φτιάξει μια χρυσή αύρα γύρω από την σκηνή, μαζεύεται παίρνοντας μαζί του την σκηνή, τον εαυτό μας με αυτό που βρήκαμε. Ο οφθαλμός παραμένει στο κέντρο του κεντρικού άξονα. Αυτή η πλευρά του εαυτού μας που παλεύει με κάτι δύσκολο, που ουρλιάζει, που απελπίζεται ή οτιδήποτε άλλο, σιγά-σιγά την φέρνουμε μέσα στην δικιά μας καρδιά χωρίς φόβο.
Δεν χρειάζεται ο φόβος να εμφανιστεί εδώ, ο φόβος να βάλετε μια σκηνή οδυνηρή μέσα στην καρδιά σας γιατί αυτή η σκηνή υπήρχε ήδη μέσα εδώ και πολύ καιρό, απλώς δεν ήταν συνειδητή. Ό,τι έρχεται στην επιφάνεια, όταν ανεβαίνει θα λέγατε εσείς ότι βρωμάει όπως όταν έχετε ένα απόστημα που πάτε να ανοίξετε. Το πρώτο που λέτε είναι ότι βρωμάει, μετά το καθαρίζετε και όλα πάνε καλά. Με αυτόν τον τρόπο συνειδητοποίησης δεν έχετε να ανοίξετε και να βρωμάει γιατί βάζετε αυτήν την πλευρά κατ’ ευθείαν μπροστά σας, μέσα στον οφθαλμό και μετά στην καρδιά. Δέχεστε αυτήν την πλευρά ως δικιά σας.
Μερικοί σκέφτονται ότι με το φως που θα βρει μέσα στην καρδιά θα αλλάξει… τι έχουμε πει; Δεν προσπαθούμε να αλλάξουμε τίποτα! Δεν έχετε να αλλάξετε κάτι που έχει γίνει προ πολλού, απλώς να δέχεστε ότι αυτό είστε σε ένα μέρος του DNA σας, σε ένα μέρος της προσωπικής σας βιβλιοθήκης. Κάποτε ήσασταν αυτό και μια και έκανε ένα εντύπωμα στο DNA σας, είστε ακόμα αυτό. Αποδοχή. Η αποδοχή θα κάνει αυτό το αποτύπωμα να αλλάξει; Δεν είναι αυτό το θέμα σήμερα γιατί αν αρχίσετε έτσι δεν θα γίνεται ποτέ η δουλειά. Απλώς κοιτάτε, δεν προσπαθείτε να αλλάξετε τίποτα, ούτε προς το φως, ούτε προς το φως… το τονίζουμε.
- Σαν επισκέπτης σε μια έκθεση –
Τα κοιτάτε όλα και τα δέχεστε όλα. Δεν τα δέχεστε για να αλλάξουν, τα δέχεστε ως είναι. Τα κοιτάτε όπως θα το έκανε ένας επισκέπτης σε μια έκθεση όπου κοιτάει τους πίνακες ζωγραφικής, τα γλυπτά. Θα σας ερχόταν ποτέ στο νου να ζωγραφίσετε κάτι άλλο στο έργο, στον πίνακα ή το γλυπτό; Το κοιτάτε έτσι όπως είναι και προσπαθείτε να καταλάβετε τι είναι, τι ήθελε να πει ο δημιουργός του κάνοντάς το.
Κάντε ακριβώς το ίδιο με σας. Τι θέλατε να πείτε κάνοντας αυτό; Τι θέλατε να εκφράζετε κάνοντας αυτό; Ποιος ήταν ο σκοπός σας κάνοντας αυτό; Εδώ λέμε: ναι, γιατί θα κάνετε αυτήν τη διαδικασία με αυτήν την σκηνή και με άλλες σκηνές που θα βρείτε κάθε φορά που θα πάτε να κοιτάζετε τον οφθαλμό. Θα έχετε στο τέλος μια ολόκληρη έκθεση μπροστά σας και θα δείτε το πλούτος που είστε εσείς! Ποτέ όμως δεν θα έχετε την επιθυμία ή και να την έχετε ποτέ δεν θα αλλάξετε το έργο ζωγραφικής ή το γλυπτό! Θα το δέχεστε όπως είναι και απλώς θα προσπαθήσετε να καταλάβετε τι θέλει να σας πει, τι θέλετε εσείς, τι θέλατε εσείς να πείτε στον εαυτό σας τότε, σαν να ήταν ένας διάλογος ανάμεσα στην πλευρά του εαυτού σας σ’ εκείνη τη ζωή και την πλευρά που ζει τώρα, εδώ. Αρχίστε διάλογο, κάντε διάλογο με τον εαυτό σας, με έναν εαυτό του παλιού καιρού, και ανακαλύψτε ποιοι ήσασταν, ποιος ζωγράφος ήσασταν εσείς, ποιος γλύπτης ήσασταν εσείς…
Έτσι, έτσι δουλεύετε την αποδοχή. Έτσι ναι, μάλιστα, όταν δέχεστε το ρόλο του επισκέπτη σε μια έκθεση χωρίς να αλλάξετε τίποτα σ’ αυτήν την έκθεση. Θα μας πείτε ότι όταν βγαίνετε από μια έκθεση νοιώθετε πιο πλούσιοι, ότι κάτι έχετε εισπράξει και όντως άνοιξε η καρδιά σας σε μια άλλη διάσταση, στη διάσταση του ζωγράφου, σε έναν άλλον κόσμο που ήρθε και σας μίλησε. Ανοιχτήκατε σ’ αυτό. Το ίδιο θα κάνετε με το δικό σας κόσμο και θα δείτε έτσι, αν και μερικοί από σας έχουν δουλέψει πολύ ήδη με τον εαυτό τους, ότι θα ανακαλύψετε και άλλες διαστάσεις με αυτόν τον τρόπο, ακόμα και διαστάσεις που δεν είναι γήινες, πολύ μακρινές από δω.
Θα ανακαλύψετε πλευρές του εαυτού που θα σας ξαφνιάσουν, που θα σας κάνουν να γελάσετε και όχι μόνο να κλάψετε γιατί σε μια έκθεση ζωγραφικής υπάρχουν έργα που σας ταράζουν αλλά υπάρχουν και έργα που σας γεμίζουν και όταν συνδέεστε με τον οφθαλμό στη μέση του άξονα και συνδέεστε με την αίσθηση που νοιώθετε, που έχετε μέσα σας εκείνη την ημέρα, τότε κάθε φορά θα δείτε κάτι διαφορετικό. Εάν εκείνη την ημέρα είστε μέσα στο θυμό θα συνδέεστε με τον θυμό και κάτι σχετικά με αυτόν θα βγει, εάν είστε σε γαλήνη κάτι προς τα εκεί θα βγει. Συνδεθείτε με πλευρές του εαυτού μέσα από τις αισθήσεις, μέσα από τα συναισθήματά σας, χάρη στον οφθαλμό, και όλη αυτή η βδομάδα θα είναι μια μεγάλη επίσκεψη σ’ αυτήν την έκθεση που είστε εσείς.
Επίσης, όταν πηγαίνετε σε μια έκθεση, δεν σας έρχεται ποτέ στο νου ότι κάποιος πίνακας είναι για πέταμα. Δεν σας έρχεται ούτε στο νου ότι αυτόν τον πίνακα θα θέλατε να τον κλέψετε και να τον έχετε στο σπίτι σας, απλώς πηγαίνετε εκεί και τον κοιτάτε. Το ίδιο θα κάνετε αυτήν την εβδομάδα. Δεν θα πετάξετε αλλά ούτε που θα κρατήσετε πολύ καιρό στο νου σας έναν πίνακα. Δεν θα σταθείτε σε έναν πίνακα ακόμα και να είναι πάρα πολύ όμορφος. Θα κάνετε με τον πιο όμορφο πίνακα αυτό που κάνετε και με τους άλλους: θα συνδεθείτε με αυτόν, θα τον φέρετε στην καρδιά και θα τον αφήσετε εκεί σαν ένα καινούριο πλούτος μέσα στο λουλούδι της καρδιάς σας, και την επόμενη μέρα θα πάτε να πάρετε έναν άλλο, ό,τι και να είναι…
Είμαι ο Ελ Μόρυα και ήρθα μαζί σας σήμερα λίγο διαφορετικά από την προηγούμενη φορά, όχι και τόσο δυναμικά αλλά με κάτι πολύ συγκεκριμένο, χειροπιαστό, ώστε να συνειδητοποιήσετε περισσότερες πλευρές του εαυτού και να τις ξανακερδίσετε, να ολοκληρώσετε έτσι την δημιουργία του οχήματος που είστε. Βάζοντας έναν πίνακα μέσα σας πιο ενεργειακά, πιο συνειδητά, ολοκληρώνετε το όχημα και αυτό που σας είπαμε την περασμένη εβδομάδα ότι κάθε πλευρά που έχει συνειδητοποιηθεί είναι και καύσιμο για να πάτε πιο μακριά, ισχύει γι’ αυτό και είναι τόσο σημαντική αυτή η δουλειά. Κάντε την έχοντας στην καρδιά και στο νου ότι μεγαλώνετε το όχημα, τη μερκάμπα γύρω σας.
Θα είμαστε όλοι οι Δάσκαλοι μαζί σας για να σας βοηθήσουμε σ’ αυτό το έργο.
Και έτσι είναι.
