(Υπενθυμίζεται ότι μπορείτε να ακούσετε την συνεδρία πηγαίνοντας στην ενότητα ‘Μηνύματα’ και ύστερα επιλέγοντας πρώτα τον κύκλο με τους Δασκάλους και μετά το ηχείο δίπλα στον τίτλο της συνάντησης).

Καλώς ήρθατε, οι μεν και οι δε, οι καινούριοι και οι παλιοί. Καλώς ήρθατε όλοι. Χαιρόμαστε που σας βλέπουμε, χαιρόμαστε πάντα όταν κάποιος κάνει ένα βήμα και βγαίνει από το συνηθισμένο, βγαίνει από τη ρουτίνα, παίρνει μια απόφαση και λέει: «παρόλο που όλα τα πράγματα είναι εναντίον μου, πάω!» Μας αρέσει τόσο πολύ αυτό: να μην αφήσετε τα γεγονότα, τις εξωτερικές συνθήκες να καθορίζουν τη ζωή σας αλλά εσείς να ορίζετε ορισμένα πράγματα όπως για παράδειγμα σήμερα «θέλω να είμαι εκεί» ή «θέλω να κάνω αυτό», οτιδήποτε, αυτό που αποφασίζετε εσείς, και βρέχει-χιονίζει το κάνετε γιατί αυτή είναι η απόφασή σας, αυτή είναι η θέλησή σας. Τότε εμείς είμαστε κοντά, πίσω, μπροστά, σας σπρώχνουμε, σας τραβάμε και κυρίως χειροκροτούμε.

Πάντα χειροκροτούμε όταν βλέπουμε ότι δίνετε στον εαυτό σας τη δυνατότητα να υλοποιήσετε την θέλησή σας, πάντα. Τα χειροκροτήματα τα ακούτε: είναι αυτά που σας γεμίζουν την καρδιά και καταλαβαίνετε τότε ότι η άνοιξη έχει έρθει. Τι θέλουμε να πούμε λέγοντας αυτό; Θέλουμε να πούμε ότι ένας καινούριος αέρας έχει έρθει, ένας γλυκός αέρας έχει έρθει στη ζωή σας γιατί αποφασίσατε να υλοποιήσετε την θέλησή σας. Οπότε θα αρχίσουμε σήμερα λέγοντας «συγχαρητήρια» γι’ αυτήν την στάση που έχετε. Λέγοντας αυτό, προχωράμε.


- Απολαύστε… -

Συγκεντρωθείτε στην καρδιά σας γιατί εκεί υπάρχει ένα δωμάτιο, υπάρχει ένας χώρος όπου είμαστε εμείς, όπου βλεπόμαστε και συγκεντρωνόμαστε… και όπου το απολαμβάνουμε. Αφήστε το να γίνει αυτό, χαλαρώστε. Τι θέλατε ερχόμενοι εδώ; Να ακούσετε φοβερά πράγματα, καινοτομίες, πράγματα που δεν έχετε ακούσει ποτέ; Πλάκα θα είχε, είναι αλήθεια. Θα σας βοηθούσε; Δεν είμαστε και τόσο σίγουροι. Αυτό που σας βοηθάει είναι να απολαύσετε, είναι να σταματήσετε να θέλετε κάτι για αύριο, μεθαύριο, να θέλετε να μάθετε, να ξέρετε, και να απολαύσετε την στιγμή! Όταν είστε στο «τι θα γίνει αύριο ή σε μίση ώρα» δεν απολαμβάνετε. Όταν είστε στο ερώτημα «τι θα γίνει;» δεν υπάρχει περίπτωση να ρθείτε σε επαφή μαζί μας, με τον εαυτό σας, με τους βοηθούς σας, με την οικογένειά σας. Δεν υπάρχει, μπλοκάρετε την επικοινωνία, μπλοκάρετε την σύνδεση.

Κάνουμε μια κριτική; Όχι ακριβώς, κάνουμε μια διαπίστωση. Είναι σαν να κλείνετε μια πόρτα όταν τοποθετείτε το μέλλον στο παρόν. Η πόρτα κλείνεται. Αφήστε το μέλλον στο μέλλον, συγκεντρωθείτε στο εδώ και τώρα και απολαύστε το γιατί στο εδώ και τώρα δεν υπάρχει ούτε απεργία ούτε πόνος… εκεί θέλουμε να σταθούμε λίγο γιατί πολλοί από σας που είστε εδώ ή που δεν είστε, που θα διαβάσετε αυτά τα λόγια, πολλοί από σας είστε στον πόνο σωματικό ή ψυχικό και όταν σας λέμε ότι στο παρόν δεν υπάρχει πόνος θέλετε να μας δώσετε χαστούκι, θέλετε να μας πείτε: «ελάτε εσείς εδώ για να δείτε πως είναι και μετά θα μας μιλήσετε! Είναι εύκολη η θέση σας, η στάση σας από ψηλά να μας πείτε ότι δεν υπάρχει πόνος!»

Χαλαρώστε λίγο… δεν είναι ότι δεν αναγνωρίζουμε τον σωματικό ή τον ψυχικό πόνο που βιώνετε, δεν είναι ότι δεν εκτιμάται αυτό, ξέρουμε τι περνάτε… μερικές φορές ξεχνάτε ότι οι ενέργειες μας κάνουν ένα και ότι μπορούμε να είμαστε μέσα σας πάρα πολύ εύκολα. Μπορούμε να νοιώθουμε αυτό που νοιώθετε πολύ εύκολα. Ξέρουμε πολύ καλά τι περνάτε. Όταν είστε όμως στο τώρα, στο απόλυτο τώρα, ο πόνος είναι πάρα πολύ διαφορετικός. Στο κάτω-κάτω, όταν είστε σε τέτοια στάση μπορείτε να είστε ο πόνος… φαίνεται παράξενο; Όταν είστε όμως ο πόνος, αυτός ο πόνος δεν πονάει πια. Έχετε περάσει σε μια άλλη κατάσταση, σε ένα άλλο ‘είναι’, σε μια άλλη στάση, διάσταση του πόνου.


- Η ένωση με τον πόνο –

Ο πόνος σας πονάει όταν είστε στη διττότητα, όταν κοιτάτε τον πόνο σας και λέτε: «τι δύσκολο που είναι αυτό!», όντως είναι δύσκολο. Όταν ενώνεστε, όταν παίρνετε αναπνοές με τον πόνο, όταν είστε ο πόνος, τα πράγματα γίνονται πάρα πολύ διαφορετικά. Δεν είστε πια στη διττότητα και η διάσταση αλλάζει. Η αντίληψή σας αλλάζει ριζικά. Δεν κοιτάτε πια τον πόνο: είστε αυτός, και ο πόνος σταματάει να πονάει…

Είναι σαν να μετασχηματίζεται. Μετά, πάλι ταυτίζεστε με ένα μικρό άτομο πάνω στη Γη και χάνετε αυτήν την επαφή, και νοιώθετε τον πόνο. Μπορείτε να παίξετε με αυτές τις δυο αντιλήψεις. Μπορείτε να παίξετε με την ταύτισή σας όταν πονάτε. Αυτό, που θα σας βγάλει; Στην σχετικότητα. Νοιώθουμε τόσο πολλές αντιδράσεις όταν σας μιλάμε για πόνο χωρίς πόνο… και όμως, και όμως αν το παίξετε αυτό το παιχνίδι έχετε τα πάντα να κερδίζετε.

Θα προχωρήσουμε λίγο με αυτόν το λόγο, λίγο ανατρεπτικό… η Μαριαννίκ μας λέει ότι αν συνεχίσουμε έτσι, σήμερα που ήρθαν καινούριοι δεν θα ξαναρθούν ποτέ! Ας είναι έτσι αν πρέπει να είναι έτσι… εμείς έχουμε ορισμένα πράγματα να πούμε. Εσείς αποφασίζετε αν θέλετε να τα παίξετε ή αν δεν θέλετε, είναι στα δικά σας χέρια. Εμείς ερχόμαστε απλώς να σας τα πούμε και να σας προσφέρουμε ορισμένα εργαλεία. Η απόφαση μετά είναι δικιά σας να δέχεστε τη δοκιμή ή να την απορρίπτετε.

Συνεχίζουμε λοιπόν με αυτήν την αίσθηση του πόνου. Συνεχίζουμε με την ταύτιση με τον πόνο, συνεχίζουμε με την ένωση με τον πόνο και επαναλαμβάνουμε ότι δεν μιλάμε μόνο για σωματικό πόνο αλλά και για ψυχικό. Ναι, μιλάμε και για κατάθλιψη, μιλάμε για οργή, θυμό. Μιλάμε για πολύ έντονα συναισθήματα, τόσο έντονα που έχουν φτάσει στον πόνο. Δεν μιλάμε για τα καθημερινά που σας ταλαιπωρούν αλλά μιλάμε καθαρά για πόνο. Μιλάμε για ενοχές που σας κάνουν να ουρλιάζετε μερικές φορές, ναι, γι’ αυτό μιλάμε. Ένωση λοιπόν με τον πόνο που προκαλούν αυτές οι ενοχές, ένωση…


- Η οικογένεια –

Σας είπαμε στην αρχή ότι καθόμαστε στην καρδιά σας. Σας ζητάμε να δείτε τι γίνεται στην καρδιά. Υπάρχει ένας κύκλος οντοτήτων που κάθονται και στο κέντρο είστε εσείς. Αυτές οι οντότητες είναι πλευρές του εαυτού σας, είναι κομμάτια δικά σας, υπάρξεις δικές σας που ήδη έχετε δεχτεί. Θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι δικιά σας οικογένεια. Είναι όλες οι πτυχές του εαυτού που δεν έχουν ενσαρκωθεί αλλά που είναι γύρω σας και σας στηρίζουν σ’ αυτήν τη ζωή γιατί είναι οικογένεια.

Όταν έχετε ενωθεί με τον πόνο, με το ουρλιαχτό μέσα σας, θυμηθείτε την καρδιά και όλη την παρέα στην καρδιά, και αφήστε τον καθένα να φύγει από το κέντρο της καρδιάς και να πάει να τοποθετηθεί γύρω από την αύρα σας. Είστε μέσα στην καρδιά, στο κέντρο, και βλέπετε ότι όλες οι πτυχές του εαυτού έχουν πάει σαν ακτίνες του ηλίου παντού γύρω σας. Έχουν τραβήξει γραμμές και έχουν τοποθετηθεί παντού γύρω σας, γύρω από την αύρα σας.

Ορίζουν το πλαίσιο. Ως εκεί ο πόνος. Ως εκεί η ένωση. Αυτές οι πτυχές δεν έχουν ζήσει τα ίδια πράγματα με αυτά που έχετε ζήσει εσείς σ’ αυτήν τη ζωή. Αυτές οι πτυχές του εαυτού φέρνουν ένα δυναμικό που συμπληρώνει το δικό σας. Έτσι, έρχονται να βοηθάνε. Έρχονται να αφήσουν την ενέργεια τους προς όλη την αύρα σας. Όλο αυτό το ενεργειακό αυγό που είστε δονείται με μια καινούρια δόνηση που αφήνουν να ρέει παντού από έξω προς τα μέσα και που έρχεται να καθαρίζει. Μετουσιώνει, καθαρίζει γιατί φέρνει το καινούριο, γιατί δέχεστε να βάλετε καινούριο σ’ αυτόν τον πόνο που βιώνετε, δέχεστε να το κοιτάτε με άλλο μάτι, να βάλετε άλλη δόνηση. Κάντε το αυτό… σ’ αυτόν τον πόνο που είστε και που έχει γεμίσει όλη την αύρα σας, σ’ αυτό το ουρλιαχτό που είστε και που γέμισε όλες τις διαστάσεις σας, δείτε ότι η καρδιά σας εκρήγνυται και ότι όλες οι πτυχές της πάνε μέχρι την άκρη της αύρας, σκορπίζονται παντού γύρω από την αύρα, ορίζουν καινούριο πλαίσιο… σαν να κάνουν γύρω-γύρω όλοι γύρω από την αύρα σας, και αφήνουν να ρέει μια άλλη δόνηση, μια άλλη κατανόηση…

‘Είναι μια θεραπεία;’ ρωτάτε. Όχι ακριβώς. Δεν μας ενδιαφέρει σ’ αυτό το πλαίσιο τουλάχιστον να μιλάμε για θεραπεία. Μας ενδιαφέρει να δέχεστε και να αλλάζετε μια δόνηση φέρνοντας όλες τις πτυχές που είστε εσείς. Θέλουμε να πούμε λέγοντας αυτό ότι δεν είναι πια ότι δεν δέχεστε αλλά είναι ακριβώς το αντίθετο. Όλα ξεκινάνε από την αποδοχή. Όταν φέρνετε ό,τι είστε, φέρνετε πολλά βλέμματα διαφορετικά πάνω σε μια κατάσταση που εσείς βλέπετε μόνο από μια πλευρά. Επειδή με αυτόν τον τρόπο την κοιτάτε από πολλές πλευρές, δεν γίνεται αλλιώς, αλλάζει. Αλλάζει για σας. Μπορεί η αιτία να μην αλλάζει, μπορούν τα γεγονότα να μην αλλάζουν. Δεν δουλεύουμε σ’ αυτό το επίπεδο σήμερα. Δεν κάνουμε μια αναδρομή σήμερα., φέρνουμε καινούριο φως σε ένα πλαίσιο ενωμένο. Όταν το πλαίσιο δεν είναι ενωμένο αυτό το φως δεν μπορεί να λειτουργήσει…


- Οι αποχρώσεις του φωτός –

Καταλαβαίνουμε ότι σας ζητάμε κάτι που δεν είναι ακριβώς αυτό που έχετε κάνει μέχρι τώρα, μακριά απ’ αυτό, και ότι δύσκολα μπορείτε να το ορίσετε. Σας ζητάμε όμως να παίξετε με αυτό και να δείτε πως και που σας πηγαίνει. Να παίζετε με το ενεργειακό αυγό που είστε: σ’ αυτό το επίπεδο είμαστε σήμερα. Να σας το φέρουμε αλλιώς: είστε ένα ενεργειακό αυγό και από την καρδιά σας στην αρχή βγήκε ένας πόνος τεράστιος. Στην αρχή είπατε ‘είμαι εγώ και ο πόνος’, μετά είπατε ‘εγώ είμαι ο πόνος’ και ο πόνος γέμισε το αυγό… και εσείς έχετε γίνει ο πόνος, και έχουμε μια δόνηση ενωμένη καθώς και μια αντίληψη άκρως διαφορετική. Μετά βάλαμε την οικογένεια στην καρδιά, θυμηθήκαμε την οικογένεια στην καρδιά και εκεί που ο πόνος είχε πάρει όλη την θέση, η οικογένεια σκορπίστηκε παντού στην επιφάνεια της αύρας και φώτισε όλο το αυγό. Είναι όλη η δόνηση του πόνου, είναι όλη η χροιά, το χρώμα του πόνου που άλλαξε.

Δουλέψαμε και δουλεύουμε στο επίπεδο του φωτός, καθαρά, στο επίπεδο του χρώματος με αυτήν… ξέρουμε πολύ καλά ότι θέλετε να την ονομάσετε ‘θεραπεία’. Θα θέλαμε να μην τη δείτε όμως σαν θεραπεία αλλά απλώς σαν ένα καινούριο μάτι γιατί αυτό που γίνεται είναι μια αλλαγή στο χρώμα του φωτός και είναι κάτι που μπορείτε να δείτε και να νοιώσετε. Όταν μιλάτε για θεραπεία, περιμένετε κάτι και είναι σαν η θεραπεία να έρχεται από έξω για να κάνει μια δουλειά σε κάτι που γίνεται μέσα.

Σήμερα θέλουμε να σας πούμε ότι υπάρχει μια ενότητα που είστε εσείς και ο πόνος δεν είναι διαφορετικός απ’ αυτό που είστε εσείς. Το φως δεν είναι διαφορετικό απ’ αυτό που είστε εσείς. Η οικογένεια δεν είναι διαφορετική απ’ αυτό που είστε εσείς. Κάθε φορά είναι ένα επίπεδο ένωσης, ένα επίπεδο φωτός, ένα χρώμα λίγο διαφορετικό και μπορείτε να παίξετε με αυτό το χρώμα που αλλάζει, σε όλο το ενεργειακό σας αυγό. Κάθε φορά, αλλάζει το χρώμα αλλά η αίσθηση της ένωσης, της ενότητας, είναι απόλυτη. Δεν υπάρχει ο ένας και ο άλλος. Είναι απλώς αποχρώσεις του φωτός που αλλάζουν. Η ένωση, η ενότητα είναι απόλυτη.

Είμαι ο Ιλαρίωνας και ήρθα για να σας δείξω πως μπορείτε να απαλλάσσεστε από τη διττότητα στην οποία σας βάζει ο πόνος. Ο πόνος δεν είναι μόνο κάτι αρνητικό. Είναι κάτι σαν κουδούνι που χτυπάει τον κίνδυνο και λέει ‘κάτι δεν πάει καλά εδώ, πρόσεξε’, αλλά είναι επίσης κάτι που πάρα πολύ εύκολα σας βγάζει από το δρόμο, το μονοπάτι, την αναζήτησή σας.

Εκεί, θα πούμε ότι μπορείτε να τον πάρετε από δυο διαφορετικές πλευρές. Μερικές φορές, όταν πονάτε πολύ, είτε ψυχικά είτε σωματικά, μπορείτε να έχετε την τάση να πείτε : «όταν θα είμαι καλύτερα θα ασχοληθώ με το Πνεύμα, τώρα πονάω τόσο πολύ που το μόνο που θέλω είναι να περάσει.» Από την άλλη μπορείτε επίσης να πείτε : «πονάω, οπότε κάτι δεν πάει καλά, είναι μια ευκαιρία να κοιτάξω κάτι άλλο και να κοιτάξω προς το Πνεύμα, προς αυτό που είμαι, προς την καρδιά, προς το κέντρο μου». Ας σταθούμε στην πρώτη σας επιλογή την οποία όλοι σας λέτε κατά καιρούς : «πονάω, έχω θυμώσει, θέλω να κλαίω, όταν θα έχει περάσει θα κάνω το ένα και το άλλο για το μονοπάτι μου, για την ένωση με αυτό που είμαι, τώρα δεν γίνεται. Στο κάτω-κάτω ντρέπομαι γι’ αυτό που είμαι σε τέτοια κατάσταση. Πως μπορεί το Πνεύμα να θέλει ένωση μαζί μου όταν είμαι σε τέτοια κατάσταση; Αποκλείεται, η δόνησή μου είναι τόσο χαμηλή, πως γίνεται;»

Παιδιά μας πότε θα σταματήσετε να πάρετε ένα μαστίγιο και να χτυπηθείτε, πότε θα το σταματήσετε αυτό; Το Πνεύμα δεν μπορεί να είναι αλλού, είναι μέσα σας. Δεν είναι το Πνεύμα που περιμένει να είστε καλά για να ενωθεί μαζί σας, είστε εσείς που έχετε να αναγνωρίσετε ότι είστε Πνεύμα, είστε θεός, είστε ένας… και είστε ένας ακόμα και όταν πονάτε, είστε ένας ακόμα και όταν ουρλιάζετε, αρκεί να βάλετε συνείδηση σ’ αυτό, αρκεί να νοιώθετε ότι όλη η ψυχή, όλο το είναι σας είναι σ’ αυτήν την κατάσταση, ότι το ενεργειακό σας αυγό εκείνη την στιγμή είναι ενωμένο.

Ένας με τον πόνο, ένας με την ενοχή. Είναι μια καταπληκτική αρχή για να φτάσετε πάρα πολύ γρήγορα, πάρα πολύ γρήγορα -δεν μιλάμε για χρόνια εδώ στο μονοπάτι- στο φωτισμό, γιατί από την στιγμή που καταφέρνετε την ένωση με οτιδήποτε, φτάνει ο χρωματισμός, η απόχρωση της αύρας να κάνει πολύ λεπτές αλλαγές για να φτάσετε σ’ αυτό που ψάχνετε τόσα χρόνια, τόσες ζωές. Είστε πολύ κοντά και στην ουσία έχετε ήδη φτάσει. Είναι ένας δρόμος, ναι, για μερικούς είναι ένας δρόμος και γι’ αυτό ήρθα να σας μιλήσω σήμερα γιατί είναι ο δρόμος ορισμένων από σας να βρουν την ένωση, να βρουν το σύμπαν που είναι ξεκινώντας από την ένωση με τον πόνο, και μπορούν να πάνε ταχύτατα…

Φίλοι μας μην κρίνετε, δεν υπάρχει δύσκολος και εύκολος δρόμος. Μερικές φορές βλέπετε ανθρώπους που έχουν κατά τη γνώμη σας έναν πολύ εύκολο δρόμο, και χάνονται… χάνονται… για μερικούς άλλους νοιώθετε ότι δεν θα τα καταφέρουν ποτέ, και είναι αυτοί που βρίσκουν το νόημα και την ένωση πριν απ’ όλους. Μην κρίνετε. Ο καθένας έχει ορίσει ένα δρόμο επειδή νοιώθει ότι γι’ αυτόν θα είναι το πιο αποτελεσματικό, το πιο σίγουρο, και αυτό είναι σεβαστό…

Αυτό που θέλουμε να σας δείξουμε λοιπόν, ήρθα σήμερα για να σας δείξω ότι η θεραπεία δεν είναι μόνο κάτι που έρχεται απ’ έξω αλλά είναι μια στάση εσωτερική, είναι η πλήρης αποδοχή του πόνου, οποιουδήποτε πόνου, μια αποδοχή τόσο μεγάλη που γεννάει μια εξίσου πλήρη ένωση μέσα στην ενεργειακή σας δομή. Από κει και πέρα παίζετε με το φως. Από κει και πέρα έρχεται όλη η οικογένεια όχι από έξω αλλά από μέσα. Ενεργοποιείται η οικογένεια όταν το ζητάτε, όταν την αφήνετε να λειτουργεί, όταν την αφήνετε να ενεργοποιείται για να αλλάξει τις αποχρώσεις του φωτός. Αυτή η αλλαγή στην απόχρωση του φωτός αλλάζει τα πάντα μέσα σας.

Θέλουμε μόνο να τραβήξουμε λίγο την προσοχή σας προς τις αλλαγές ταύτισης που γίνονται σ’ αυτήν τη διαδικασία. Στην αρχή η ταύτιση γίνεται με το μικρό εαυτό: υπάρχει ο μικρός εαυτός και ο πόνος. Μετά η ταύτιση είναι με τον πόνο και με όλο το ενεργειακό αυγό που είναι ο πόνος. Ύστερα η ταύτιση είναι με το κέντρο της καρδιάς και την οικογένεια ολόκληρη και η ταύτιση στο τέλος είναι με τις διαφορετικές αποχρώσεις του φωτός, είναι με το παιχνίδι με τις αποχρώσεις, το παιχνίδι που ορίζεται από όλη την οικογένεια, από σας δηλαδή, από τον Εαυτό. Τότε, η ταύτιση είναι με αυτόν τον Εαυτό, με αυτό που είστε, όχι μόνο με τον θεϊκό εαυτό ή με το γήινο εαυτό αλλά με όλο αυτό που είστε.

Φίλοι μας όταν φτάνετε εκεί σ’ αυτήν τη διαδικασία, έχετε κερδίσει το παιχνίδι, το έχετε κερδίσει. Να είστε βέβαιοι γι’ αυτό. Όταν φτάνετε σ’ αυτό το επίπεδο, να παίζετε με τις αποχρώσεις του φωτός, ταυτιζόμενοι με την οικογένεια, το κέντρο, και όλο το φως, όλη την ενεργειακή σας δομή, έχετε κερδίσει το παιχνίδι!

Ήρθα εδώ μαζί σας σήμερα, εγώ ο Δάσκαλος Ιλαρίωνας, για να σας προσφέρω αυτήν τη γνώση. Την αφήνω στα χέρια σας για να την χρησιμοποιήσετε εάν νοιώθετε ότι σας γεμίζει. Εγώ πάντως σας τη δίνω με όλη μου την αγάπη. Έχω περάσει κι εγώ πολλά όταν ήμουν στο πεδίο της Γης και ξέρω πάρα πολύ καλά τι περνάτε εσείς. Η επιθυμία μου είναι να φέρω αυτό που ξέρω, αυτό που έχω μάθει στα άλλα πεδία και να το αφήσω στη διάθεσή σας. Μετά, είναι στα χέρια σας να το χρησιμοποιήσετε ή όχι.

Ναι, όντως, σας αγαπώ, και δεν το λέω με ένα χλιαρό συναισθηματισμό. Το λέω με την έντονη θέληση που με χαρακτηρίζει να βοηθάω τους ανθρώπους της Γης, να φέρνω τη σμαραγδή ακτίνα και να σας δείχνω πως μπορείτε να προχωρήσετε μέσα στην ένωση.

Αφήνω το φως μου να ρέει πάνω σας, γύρω σας, μέσα σας… για να νοιώθετε όλη αυτήν τη ενεργειακή μπάλα που είμαι εγώ και που είναι αυτήν την στιγμή παντού εδώ. Απολαύστε την. Απολαύστε αυτό το εργαλείο αν το επιθυμείτε. Απολαύστε φίλοι μας. Απολαύστε κάθε πράγμα της ζωής σας, το καθετί. Δεν υπάρχει κάτι στο πεδίο της Γης που είναι να το αφήσετε στο πλάι και να μην το απολαύσετε. Απολαύστε τα πάντα, τα πάντα!

Σας αφήνω με ένα μεγάλο χαμόγελο και την καρδιά μου στη μέση του κύκλου σας.

Και έτσι είναι.