Παίρνουμε μερικές βαθιές ανάσες… και καλωσορίζουμε τον Ελ Μορύα. Είναι οι ενέργειες της πρώτης ακτίνας μαζί μας σήμερα και γι’ αυτό βάλαμε πολλά κόκκινα κεριά (διαφορετικά άτομα φέρανε κόκκινα κεριά). Πάρετε μερικές βαθιές ανάσες και συντονιστείτε με αυτή την ενέργεια που μας έρχεται…

Έρημος… έχουμε μπροστά μας μια έρημο. Θα μπορούσατε να πείτε ότι τα πράγματα είναι στεγνά, ότι δεν έχουμε πολλές ελπίδες επιβίωσης. Θα μπορούσατε να είχατε ανησυχίες όπως, ‘τι θα φάμε, τι θα πιούμε, πως θα επιβιώσουμε;’

Σ’ αυτήν την έρημο όπου τίποτα δεν φαίνεται, που είναι εντελώς επίπεδη, ούτε καν ένα βουνό, όσο πάει το μάτι βλέπει ερημιά… μερικές πετρούλες και μια γη που ποτίζεται από το φως. Το φως που μπαίνει σ’ αυτή τη γη έτσι όπως είναι. Οι ανησυχίες ήταν για το παρελθόν. Δεν χρειάζονται πια. Αυτό που χρειάζεται είναι να νιώθετε ότι η γη, εσείς δηλαδή, είστε εντελώς ανοιχτοί και είστε ένα έδαφος όπου όλα μπορούν να γίνουν. Ένα έδαφος παρθένο, όπου όλα μπορούν να χτιστούν. Κάνετε μια αρχή σήμερα, και είναι το ιδανικό έδαφος για να κάνουμε μια αρχή. Είναι να μην υπάρχει τίποτα σ’ αυτό το έδαφος, απλώς να είναι ανοιχτό για το φως που έρχεται και το ποτίζει, το γεμίζει, και δεν είστε εσείς που χτίζετε πια, δεν είστε εσείς που δημιουργείτε πια, είναι το φως που έρχεται που χτίζει μέσα σας. Εισχωρεί μέσα στη γη, εισχωρεί μέσα σ’ αυτό το έδαφος και πηγαίνει ψάχνοντας κάθε δυνατότητα που έχει ο καθένας από σας, για να δει τι θα δημιουργήσει με αυτή τη γη την συγκεκριμένη. Τι θα δημιουργήσει στο έδαφος που είναι ο Βαγγέλης, που είναι η Κατερίνα, η Αναστασία, η Γεωργία; Κάθε έδαφος είναι διαφορετικό, επομένως κάθε δημιουργία θα είναι διαφορετική, και καθετί που θα αποκτήσετε θα είναι διαφορετικό. Αφήστε λοιπόν αυτή την ενέργεια που έρχεται, χωρίς καν να βάλετε τη λέξη ‘φως’, αφήστε αυτήν την ενέργεια να κατεβεί. Δείτε την. Δείτε την που μπαίνει μέσα στη γη. Νιώστε την που μπαίνει μέσα σας… μπορείτε να την νιώσετε στο δέρμα σας όπως η γη νιώθει την ενέργεια όταν μπαίνει στις κοιλάδες, στα βουνά… νιώστε την που μπαίνει μέσα σας… τι προκαλεί; Είναι μια ωμή ενέργεια, με την έννοια ότι δεν έχει ακόμα επεξεργαστεί. Μια κόκκινη ενέργεια. Μια πολύ δυνατή ενέργεια επίσης, γιατί συνδέεται με τη φωτιά. Ξεχάσατε ότι στην έρημο ο ήλιος καίει; Και όπως ο ήλιος είναι αναγκαίος και απαραίτητος για τη ζωή στον πλανήτη σας, μπορεί και να κάψει τα πάντα… σ’ αυτόν τον κόσμο της διττότητας, μην ξεχάσετε ότι έχετε πάντα τα συν και τα πλην. Και ότι πάντα μπορείτε να βάλετε το βλέμμα σας είτε στο ένα είτε στο άλλο. Βάλτε το βλέμμα σας και στα δυο, και στις δυο πλευρές.

Ο ήλιος καίει στην έρημο. Αυτό τι σημαίνει για σας, τι σημαίνει μέσα σας; Αφήστε τον να κάψει καθετί περιττό. Βάλτε πρόθεση να αφήσετε τον ήλιο να κάψει, να καταστρέψει ό,τι είναι περιττό. Ό,τι μέσα σας δεν είναι γυαλί. Γιατί μιλάμε για το γυαλί; Γιατί το γυαλί αντανακλά. Αντανακλά το φως, αντανακλά τον ήλιο. Και τι σας ζητάμε σήμερα; Δεν σας ζητάμε τίποτα άλλο πάρα να είστε γυαλί. Γυάλινες επιφάνειες. Απλώς να είστε εδώ και να αντανακλάτε το φως του ηλίου. Μόνο αυτό.

Γελάτε; Γκρινιάζετε με το ‘μόνο’; Μόνο. Πράγματι μπορούμε να το πούμε και να το ξαναπούμε: ‘Μόνο’ αυτό. Γιατί είναι το πιο απλό πράγμα που μπορούμε να σας ζητάμε, και είναι το πιο απλό πράγμα, η πιο απλή πράξη που μπορείτε να κάνετε, απλώς να είστε μια γυάλινη επιφάνεια που αντανακλά το φως του Ηλίου, του Πατέρα. Βάλτε την λέξη που θέλετε.

Εσείς, έχετε βάλει πολλές κουρτίνες μπροστά σ’ αυτό το τζάμι, για να το κάνετε πιο όμορφο. Βάλατε διακόσμηση από δω, διακόσμηση από κει, για να το κάνετε προσωπικό αυτό το τζάμι. Και μερικές φορές νιώθετε ότι εάν πάψετε να βάζετε αυτές τις κουρτίνες, εάν πάψετε να κάνετε αυτές τις ζωγραφιές πάνω σ’ αυτό το χαλί – γυαλί, δεν θα είναι τόσο αναπαυτικό, δεν θα είναι τόσο προσωπικό, δεν θα είστε εσείς. Επειδή κάνατε αυτές τις ζωγραφιές, νιώθετε ότι είστε εσείς, ότι αυτή είναι η προσωπικότητά σας, αυτό είστε εσείς, αυτό το τζάμι με τα χρώματα, με τις κουρτίνες, με τα μπιμπελό αριστερά – δεξιά, ό,τι μπορείτε να βάλετε για να νιώθετε όμορφα και ‘σπιτάκι σας’.

Δείτε το λίγο διαφορετικά σήμερα. Άμα βάψω ένα γυαλί, εντάξει θα είναι λίγο πιο προσωπικό, λίγο πιο ωραίο, όπως το θέλετε εσείς… αλλά ρωτάμε: θα περάσει με το ίδιο τρόπο το φως, το φως του ηλίου, ή εάν το βάψω όλο και το βάλω για παράθυρο για παράδειγμα, το φως θα μπει τότε στο δωμάτιο πολύ μειωμένο; Μάλλον αυτό, έτσι δεν είναι; Όσο περισσότερο θα βάψω το τζάμι, τόσο περισσότερο σκοτάδι θα έχω μέσα στο δωμάτιο. Θα περιορίσω τις ακτίνες του ηλίου και δεν θα μπουν με την ίδια ένταση που θα μπορούσαν να μπουν. Οπότε η επιλογή είναι η επιλογή του καθενός εδώ. Είτε θέλω να κάνω ένα παράθυρο, ένα τζάμι πολύχρωμο, με πολλά μπιμπελό, ωραίες κουρτινούλες και πολλά πραγματάκια κλπ., και να το παίξω ‘η προσωπικότητά μου, οι ιδιαιτερότητές μου…’ ό,τι θέλετε με το ‘μου’ από πίσω… είτε θα πάρω ένα σφουγγάρι, λίγο νερό, θα τραβήξω τις κουρτίνες, θα καθαρίσω κάθε χρώμα που έχω βάλει και θα το κάνω εντελώς διαφανές αυτό το τζάμι, ώστε να μπορούν να μπουν όλες οι ακτίνες έτσι όπως έρχονται, καθαρές, γνήσιες, και τότε, μέσα στο δωμάτιο, όλα θα φανούν.

Αυτό γίνεται αυτή τη στιγμή στη γη. Σιγά-σιγά τραβάμε τις κουρτίνες, και εσείς από τη δικιά σας πλευρά σιγά-σιγά καθαρίζετε τα χρώματα. Και το αποτέλεσμα, όταν κοιτάμε το αποτέλεσμα εμείς από πάνω με όλη τη δουλειά που κάνετε εσείς οι εργάτες του φωτός -και έχετε καθαρίσει τόσο πολλά τζάμια, τόσο μεγάλη επιφάνεια πάνω στη γη,- είναι ότι οι ακτίνες μπαίνουν. Μπαίνουν πολύ περισσότερο απ’ ό,τι έμπαιναν πριν από μερικούς μήνες, για να μην πάμε πιο μακριά στο χρόνο. Και όταν μπαίνουν φωτίζουν, φωτίζουν τα πάντα, και καλό είναι αυτό.

Αυτό που θα θέλαμε απλώς να τονίσουμε σήμερα, είναι κάτι που ξέρετε πολύ καλά ήδη. Δεν θα σας πούμε εδώ τίποτα καινούριο. Απλώς θέλουμε να το τονίσουμε για να το κρατάτε γερά στην καρδιά σας, ότι όταν φωτίζεται το δωμάτιο, δεν σας ζητάμε να πετάξετε το μισό δωμάτιο και να κρατήσετε το άλλο μισό. Δεν σας ζητάμε να κρίνετε τι είναι κατάλληλο και τι δεν είναι κατάλληλο για την συνέχεια της πορείας της γης και για τη δικιά σας πορεία, την προσωπική. Το μόνο που σας ζητάμε είναι να καθαρίσετε το τζάμι. Μόνο αυτό. Βλέπετε, από τη στιγμή που μπαίνουν οι ακτίνες μέσα στο δωμάτιο, φωτίζονται τα πάντα. Και ακόμα και οι ‘αρνητικές’ ενέργειες που λέγατε πριν αρχίσουμε, ακόμα και τα άχρηστα συναισθήματα για τα οποία μιλάγατε, ακόμα και αυτά φωτίζονται και είναι πολύ σημαντικό να φωτιστούν. Είναι πολύ σημαντικό το φως να μπορεί να τα χτυπήσει, γιατί έτσι αλλάζουν, έτσι μετουσιώνονται. Εάν τα πετάξετε δίπλα, πως θα αλλάξουν; Πάλι θα κρυφτούν! Αφήστε τα εκεί που είναι. Απλώς είναι ευκαιρία τώρα που έχετε καθαρίσει το τζάμι, να κοιτάξετε μέσα στο δωμάτιο.

Θα σας φέρουμε μια άλλη εικόνα, που είναι μια πολύ καλή εικόνα, έτσι νομίζουμε εμείς τουλάχιστον, για ανθρώπους που μένουν στην Ελλάδα με τόσο πολλά αρχαία που έχετε στη χώρα σας. Τι γίνεται όταν θέλετε να χτίσετε ένα κτίριο καινούριο και οι αρχαιολόγοι βρίσκουν ενδιαφέροντα πράγματα όταν σκάβετε για να κάνετε τα θεμέλια; Κάνουν τις έρευνές τους και μετά βάζουν μια γυάλινη επιφάνεια πάνω από αυτά τα ευρήματα και εσείς μπορείτε να συνεχίσετε να χτίσετε το κτίριο. Και κάθε φορά που θέλετε να πάτε στο ισόγειο να κοιτάξετε τα ευρήματα, ή που περνάτε στο δρόμο μερικές φορές, μπορείτε να κοιτάξετε και να δείτε αυτά τα ευρήματα από τη γυάλινη επιφάνεια. Δεν τα κρύβουμε. Τα κοιτάμε, τα σημειώνουμε και αφήνουμε το φως του ηλίου να τα χτυπάει. Τίποτα άλλο. Οι αρχαιολόγοι τι κάνουν; Λένε ‘είναι καλό αυτό’, ‘είναι κακό αυτό’; Ποτέ. Απλώς λένε ‘Α! ενδιαφέρον αυτό, και αυτό παράξενο, και αυτό πάλι, τι ενδιαφέρον, πως συνδέονται αυτά τα πράγματα;’ Και ψάχνουν πως συνδέονται.

Πως συνδέονται και τα δικά σας ευρήματα άραγε; Χωρίς να τα κρίνετε, απλώς κοιτάζοντας τα. Σε κάθε γωνία του δωματίου. Σαν καλοί εργάτες του φωτός που δεν σταματάνε στο ότι βλέπουν το φως από πάνω, ούτε στο καθαρισμό του τζαμιού στην επιφάνεια της γης, αλλά σκαλίζουν, κοιτάζουν τι έχουν από μέσα και μετά αφήνουν το γυαλί να καλύψει ό,τι έχουν βρει για να τα ποτίσει ο ήλιος.

Γι’ αυτό είπαμε στην αρχή ‘μόνο αυτό’. Θυμάστε πως αρχίσαμε; Αρχίσαμε μιλώντας για τη φωτιά. Ο ήλιος είναι φωτιά. Τρέφει και καίει. Αφήστε τον να σας φέρει τροφή και να καίει τα υπόλοιπα. Αυτά που είναι κάτω από την επιφάνεια και που δεν τα χρειάζεστε πια.

Κάνει ζέστη εκεί που έχει ήλιο. Είναι η άλλη πλευρά του ηλίου. Είναι ο ήλιος μέσα στην καρδιά σας που φέρνει ζεστασιά, που είναι το σύμβολο της αγάπης. Δείτε πως είστε σήμερα και φανταστείτε έναν ήλιο στην καρδιά του καθενός. Φανταστείτε ότι αυτός ο ήλιος συνδέεται με μια ακτίνα με τον Ελ Μορύα που βρίσκεται στη μέση του κύκλου, εκεί που είναι τα κόκκινα κεριά. Αυτός που φέρνει την πρώτη ακτίνα, τις κόκκινες ενέργειες που καίνε τα πάντα αλλά δίνουν και ζωή και ζεσταίνουν τη καρδιά των ανθρώπων. Αφήστε αυτό το μεγάλο ήλιο, τον κόκκινο ήλιο που βρίσκεται μέσα στον κύκλο, να έρχεται μέσα στον πιο μικρό ήλιο που έχετε μέσα στην καρδιά σας. Μέσα από αυτήν την ακτίνα που συνδέει τον μεγάλο ήλιο που είναι στη μέση και το δικό σας ήλιο, να περάσει αυτή η φωτιά. Αφήστε το να γίνει αυτό. Βάλτε την πρόθεση να αφήσετε τις ενέργειες του Ελ Μορύα να μπουν στη δικιά σας καρδιά, και έτσι να μεγαλώνει, να μεγαλώνει όλο και περισσότερο ο ήλιος που είναι στη μέση του κύκλου, και να βρίσκεστε εκεί όλοι, μέσα σ’ αυτόν τον ήλιο που καλύπτει όλο το δωμάτιο πια, και με τη δικιά σας πρόθεση μπορεί να επεκταθεί πέρα από το δωμάτιο, πέρα από την γειτονιά αυτή, να καλύψει όλη την Αθήνα, και να επεκταθεί ακόμα περισσότερο, να επεκταθεί σε όλη την Ελλάδα, σε όλα τα Βαλκάνια, σε όλη την περιοχή της Μεσόγειου και σε όλη τη γη. Είναι μια ευλογία που είναι μαζί σας σήμερα ο Ελ Μορύα, γιατί βάζει τα θεμέλια για καινούρια δουλειά, γιατί ετοιμάζει το έδαφος, καθαρίζει, βγάζει ό,τι δεν είναι χρήσιμο πια. Αυτό κάνει αυτή τη στιγμή ποτίζοντας κάθε ενεργειακό σώμα του καθενός.

Μέσα στα ενεργειακά μας σώματα υπάρχουν πολλά πράγματα που δεν τα χρειαζόμαστε πια καθόλου, όπως και στα σπίτια μας, όπου έχουμε πολλά χαρτιά, πολλά αντικείμενα άχρηστα. Ήταν χρήσιμα κάποτε. Αλλά που και που δεν κοιτάζουμε και εμείς στα συρτάρια μας, δεν πετάμε τα χαρτιά που δεν είναι πια χρήσιμα, που δεν τα θέλουμε πια; Το ίδιο κάνει και ο Ελ Μορύα στα ενεργειακά μας σώματα. Κοιτάει τι είναι περιττό και κάνει χώρο. Κάνει χώρο, καθαρίζει το τζάμι για να περάσουν καλύτερα οι ακτίνες, και για να χωρέσει η δουλειά που θα έρθει. Ας τον καλωσορίσουμε λοιπόν σε κάθε κύτταρό μας, σε κάθε σώμα μας, σε κάθε επίπεδό μας, για να κάνει χώρο, να κάψει ό,τι χρειάζεται να φύγει.

Ας ζητήσουμε επίσης σ’ αυτή τη διαδικασία να έρθει η σύντροφος, θα λέγαμε, του Μιχαήλ, που είναι η Εμπιστοσύνη (ή Lady Πίστη, Lady Faith), και να ζητήσουμε από την Εμπιστοσύνη να μπει μέσα μας σε όλα τα επίπεδα ώστε ο Ελ Μορύα να μπορεί να μας βρει ανοιχτούς στη δουλειά που θα κάνει μαζί μας, με όλη την εμπιστοσύνη που μπορούμε να έχουμε. Βάζουμε λοιπόν την πρόθεση η εμπιστοσύνη σ’ αυτήν τη διαδικασία να μεγαλώνει μέρα με την ημέρα, ώστε η δουλειά του Ελ Μορύα στα ενεργειακά μας πεδία να γίνει όπως πρέπει να γίνει, ώστε το τζάμι που είμαστε να γίνει καθαρό, λαμπερό, και εντελώς, εντελώς διαφανές, για να μπορεί να περάσει το φως του ηλίου.

Επειδή αυτή η διαδικασία δεν είναι μια διαδικασία που θα τελειώσει σε μια ώρα, είναι μια διαδικασία που αρχίζει σήμερα, δεν τελειώνει, θα σας ζητήσουμε, κάθε μέρα, να μπείτε στην καρδιά σας και να ξαναβάλετε μέσα στην καρδιά σας την πρόθεση, μέσα στην εμπιστοσύνη, να ανοιχτείτε στον Ελ Μορύα και στη δουλειά που κάνει. Και αυτό για μια περίοδο τριών εβδομάδων. Σ’ αυτήν την περίοδο μπορεί να νιώθετε πράγματα που θα έρθουν στην επιφάνεια, όνειρα, εικόνες, συναισθήματα ευχάριστα, δυσάρεστα, ενοχλητικά. Παρακαλούμε πολύ, όταν θα τα νιώθετε αυτά, όταν θα τα δείτε, απλώς σκεφτείτε το τζάμι. Σκεφτείτε να περάσετε το μπράτσο σας, το χέρι σας πάνω στο τζάμι, για να αφήσετε απλώς το φως του ηλίου να μπει. Μην αρχίσετε με το μυαλό σας… σας ξέρουμε, είμαστε μέσα σας, ξέρουμε πως λειτουργείτε… ξέρουμε ότι πολύ πιθανόν θα πείτε ‘πω πω, πως μου ήρθε πάλι αυτό, από πού ξεφύτρωσε τούτο, γιατί ήρθε αυτό, οχ πάλι τούτο!’… μην κρίνετε, δείτε το. Δείτε τον εαυτό σας, μπείτε στην στολή του αρχαιολόγου, του εξερευνητή και απλώς δείτε το… ‘αχ θύμωσα, οκ, ενδιαφέρουσα ενέργεια… πολύ στενοχωρημένη σήμερα, κάτι μου θυμίζει από τα παλιά, οκ, αφήνω το φως να μπει…’ τίποτα άλλο. Σε ο,τιδήποτε που θα δείτε, που θα σας έρθει, αφήστε την κόκκινη ακτίνα να μπει. Αν θέλετε, νοερά, κάντε αυτή τη πράξη, πάρετε αυτήν την εικόνα, πάρετε αυτό το συναίσθημα, πάρετε το θυμό σας, την στενοχώριά σας στα χέρια σας σαν μια κούπα για να το προσφέρετε στην ακτίνα του Ελ Μορύα. Εκείνος ξέρει τι να κάνει. Μην νομίζετε ότι έχετε πολύ δουλειά να κάνετε. Δεν έχετε πολύ δουλειά να κάνετε. Η δουλειά είναι δικιά μας. Εσείς έχετε μόνο να πάτε και να σηκώσετε μερικά πράγματα, να τα αναγνωρίσετε και να μας τα φέρετε. Τίποτα άλλο. Τίποτα άλλο. Αλλά ξέρουμε πόσο είναι δύσκολο για τους ανθρώπους να κάνουν κάτι απλό και να έχουν αυτή την εμπιστοσύνη, την απεριόριστη εμπιστοσύνη σε μας.

Εγώ σαν άνθρωπος έχω ελάχιστα να κάνω. Να κοιτάξω τι μου έρχεται, να το πάρω στα χέρια μου και να το προσφέρω στην κόκκινη ακτίνα. Τίποτα άλλο. Να τα απλοποιήσετε τα πράγματα, αγαπημένοι μας, κάντε τα απλά και η ζωή σας θα γίνει και αυτή απλή και γεμάτη χαρά, γιατί θα μπορεί να τη γεμίσει το φως του ηλίου, γιατί δεν θα έχει πια κανένα εμπόδιο μπροστά του.

Ο Ήλιος, ο μεγάλος Ήλιος ο κόκκινος ξαναβρίσκεται στην μέση του κύκλου. Έχει αφήσει όμως, έχει αφήσει το χρώμα Του στον ήλιο του καθενός, στον ήλιο που έχουμε μέσα στην καρδιά μας. Και η καρδιά μας είναι ένας ήλιος κόκκινος, ένας ήλιος που συνδέεται με τους άλλους ήλιους, με τον ήλιο που είναι στο κέντρο της γης, και με τον ήλιο του ηλιακού μας συστήματος. Και νιώθουμε αυτήν την ένωση μέσα στο στοιχείο της φωτιάς, μέσα σ’ αυτήν την κάθαρση που φέρνει.

Κάθαρση. Είναι ακριβώς η λέξη που ταιριάζει γι αυτήν τη δουλειά που έγινε σήμερα. Και θα συνεχιστεί τις επόμενες ημέρες. Θα συνεχιστεί, απλώς θα είναι πιο έντονη αν την κάνετε συνειδητά, με την πρόθεσή σας, κάθε μέρα. Πάντα είμαστε κοντά σας, πάντα σας βοηθάμε και το γεγονός ότι είστε εδώ και αρχίσατε αυτή τη δουλειά φτάνει για να την συνεχίσουμε εμείς, από τη δικιά μας πλευρά. Αλλά πάντα, όταν φέρνετε την πρόθεσή σας και κάνετε τα βήματα συνειδητά, πάντα πάμε πιο μακριά και πιο βαθιά, μαζί.

Αυτό για σήμερα. Φίλοι μας δεν σας λέμε αντίο γιατί πράγματι κάθε στιγμή είμαστε μαζί. Και πράγματι κάθε στιγμή η κόκκινη ακτίνα του Ελ Μορύα και του Μιχαήλ είναι μαζί σας. Σας συνοδεύει στην πορεία σας. Σας ευχαριστούμε πολύ για τη δουλειά που δεχτήκατε και κάνετε σήμερα. Θα συνεχίσουμε την επόμενη βδομάδα. Μέχρι τότε να είστε καλά, με πολύ φως και με πολύ φωτιά μέσα στην καρδιά.

Και έτσι είναι.