Ένα χαμόγελο στο κέντρο του κύκλου σας. Αυτό είμαστε σήμερα.

Ξέρετε τι μας θυμίζετε έτσι όπως είστε λίγες ώρες πριν τη γιορτή; Μας θυμίζετε τα μικρά παιδιά που την παραμονή των Χριστουγέννων ρωτάνε: «τελικά θα έρθει ο Άγιος Βασίλης ή δεν θα έρθει;» Πάντα δεν έρχεται ο Άγιος Βασίλης; Έχει τύχει ποτέ να μην περάσει; Έχει τύχει ποτέ να ξυπνήσετε τα Χριστούγεννα και να μην υπάρχει έστω και ένα πολύ μικρό δώρο για σας;

Δεν έχει σημασία το ποιος είναι ο Άγιος Βασίλης, σημασία έχει η μαγεία, έχει το βλέμμα του παιδιού που ανοίγεται σε έναν κόσμο που δεν είναι ο συνηθισμένος του κόσμος, που ανοίγεται σε τάρανδους που πετάνε, σε Άγιο Βασίλη που πάει σε όλα τα παιδιά του κόσμου την ίδια στιγμή, που ανοίγεται σε πράγματα χωρίς καν να αναρωτιέται αν είναι εφικτά ή όχι. Απλώς αφήνεται στη μαγεία… πάντα έρχεται η στιγμή όμως όπου αναρωτιέται, επειδή έχει ακούσει μερικούς να πουν ότι ο Άγιος Βασίλης έρχεται μόνο για τα καλά παιδιά, ή ότι δεν υπάρχει… αναρωτιέται λοιπόν : «θα έρθει για μένα; Υπάρχει;»

Εσείς ξέρετε ότι το καλό και το κακό είναι πολύ σχετικά, και δεν σας ενοχλεί αυτό, αλλά το ερώτημά σας αφορά περισσότερο στο « υπάρχει πραγματικά κάτι που θα γίνει στις 21 ή τελικά τα έχω βγάλει όλα από το μυαλό μου; Θα γίνει κάτι ή τίποτα; Το δημιουργώ εγώ ή είναι αληθινό;»

Γιατί παιδιά μας, ναι σήμερα είστε παιδιά μας πολύ περισσότερο από φίλοι μας παρόλο που είστε και φίλοι, αλλά σας νοιώθουμε πολύ σαν παιδιά σήμερα με αυτήν την χροιά στην καρδιά σας… παιδιά μας λοιπόν, αυτό που δημιουργείτε εσείς, δεν είναι αλήθεια; Αυτό που δημιουργείτε εσείς δεν είναι η αλήθεια σας; όταν η αλήθεια σας συντονίζεται με την αλήθεια χιλιάδων άλλων ατόμων που και αυτά τα άτομα πιστεύουν στη μαγεία, στις ευθυγραμμίσεις, στη δύναμη της σκέψης, στην αλλαγή του πεδίου όπου βρίσκεστε και γενικά σε ένα καλύτερο κόσμο, δεν είναι όμορφο;

Βλέπετε, αυτό που περιμένετε ακόμα κάπου σε μια γωνία της καρδιάς σας είναι ότι εμείς θα ρθούμε και με ένα μαγικό ραβδί θα αλλάξουμε τα πάντα. Μπορεί να γίνει κι αυτό, δεν λέμε, η γιορτή είναι γεμάτη εκπλήξεις… αλλά πέρα απ’ αυτό θα θέλαμε αύριο να σηκωθείτε, να κάνετε το πρώτο σας βήμα της ημέρας και κάθε βήμα μετά νοιώθοντας βαθιά ότι εσείς είστε οι δημιουργοί αυτής της ημέρας και ότι εσείς εισπράττετε αυτό που έχετε σπείρει, εσείς εισπράττετε τη μαγεία που έχετε κάνει. Δεν χρειάζεται να κάνουμε εμείς μαγικά, το μαγικό ραβδί το έχετε εσείς. Το μαγικό ραβδί είναι η πρόθεσή σας. Το μαγικό ραβδί είναι η πίστη σας, είναι η χαρά σας, είναι η πρόθεση να κατανοείτε όλο και περισσότερο αυτό που είστε, που βρίσκεστε και με ποιους εργάζεστε. Αυτό είναι το μαγικό σας ραβδί, και δεν είναι επειδή εσείς κυρίως δημιουργήσατε ό,τι θα συμβεί αύριο που δεν έχει αξία! Μάλιστα, έχει φανταστική, και χρησιμοποιούμε αυτήν τη λέξη επίτηδες, φανταστική αξία!

Αυτό που δεν μπορείτε να καταλάβετε ακόμα, δεν μπορείτε να συλλάβετε αυτήν την στιγμή, είναι αυτό που δημιουργείτε εσείς. Μέχρι τώρα βλέπετε αυτό που μπορείτε να δημιουργήσετε ή να συνδημιουργήσετε με μερικούς άλλους, βλέπετε συγχρονισμούς, βλέπετε τυχαίες συναντήσεις, βλέπετε μερικά ‘μαγικά’ πράγματα να έρχονται στην καθημερινή σας ζωή και ξέρετε ότι εσείς είστε που τα έχετε δημιουργήσει. Τα χαίρεστε. Όταν ζείτε τέτοιες συναντήσεις, εσείς έχετε δημιουργήσει με τους φίλους αυτές τις συναντήσεις. Βάλτε μας μαζί, μαζί με την ψυχή, τον Εαυτό, τον φύλακα άγγελό σας, και έτσι είστε μια μικρή παρέα που κατάφερε να αλλάξει ορισμένα δεδομένα στη ζωή σας ώστε να συμβούν μερικά γεγονότα. Στο κέντρο, δυο άτομα. Βλέπετε ότι λειτουργεί, το βλέπετε κάθε μέρα αυτό, κάθε μέρα! Βάλτε ότι αύριο, την ίδια στιγμή, θα είστε εκατοντάδες χιλιάδες… δεν μπορείτε να φανταστείτε τι θα γίνει σε ενεργειακό επίπεδο, δεν το έχετε ζήσει ποτέ, ποτέ, αλλά είναι απόλυτα σίγουρο ότι θα είναι μια απίστευτη δημιουργία και ότι εσείς θα την έχετε κάνει. Βοηθήσαμε, ανοίξαμε δρόμους, αλλά εσείς πράττετε. Εσείς μορφοποιείτε. Είναι το δικό σας έργο.

Μπορείτε να πάτε αύριο στο βουνό, στο λόφο του Φιλοπάππου… με αυτήν τη χαρά της ευθύνης του τι έχετε καταφέρει.

Επανερχόμαστε σ’ αυτό που μόλις είπαμε: μιλήσαμε για βουνό και συγκινήθηκε η Μαριαννίκ γιατί μαζί με τη λέξη ‘βουνό’ της φέραμε την εικόνα του Ηλία που ανέβηκε στο βουνό για να κάνει την ανάβασή του… και εσείς θα κάνετε το ίδιο αύριο, όλοι μαζί, δεν είναι μόνο ένα άτομο που θα αλλάξει πεδίο, δεν θα εξαφανιστείτε αλλά στο σώμα σας θα ζείτε την αλλαγή.

Σας ζητάμε να κρατήσετε την αίσθηση της ιεροπρέπειας βαθιά μέσα σας σε κάθε βήμα που θα κάνετε ανεβαίνοντας το λόφο. Να νοιώθετε ότι πηγαίνετε σε μια συνάντηση, να νοιώθετε ότι παίρνετε μια ανάσα όσο ανεβαίνετε και μετά θα κάνετε μια εκπνοή όσο θα κατεβείτε. Είναι κάτι που μοιάζει λίγο με τη διαστολή/συστολή που λέγαμε πριν μερικές μέρες με την αρχική πνοή: ότι γίνεται συστολή/διαστολή και βγαίνει από την κοσμική μήτρα η πρώτη μορφοποίηση. Εσείς, βήμα-βήμα θα ανεβείτε στο Φιλοπάππου, θα φτάσετε στο επτάθρονο, θα πάρετε μια βαθιά εισπνοή, θα σας πάρουμε αγκαλιά, θα ενωθούμε και μετά θα αφήσετε την εκπνοή να ρέει ώστε αυτό που έχουμε γίνει μαζί να απλωθεί παντού…

Αυτό θα συμβεί αύριο φίλοι μας, ότι μαζί πια θα αφήσουμε να ρέει το φως της Πηγής. Είναι κάτι λίγο δύσκολο να καταλάβετε γιατί σας λέμε ‘μαζί’ και εσείς απαντάτε ‘μαζί δεν είμαστε συνέχεια; Κυρίως αυτές τις δέκα μέρες που δεν αφήνουμε το χέρι σας, που σας νοιώθουμε μέσα, έξω, γύρω μας, παντού, δεν είμαστε μαζί;’ Αυτή είναι η μαγεία της αυριανής μέρας, είναι ότι αυτό το ‘μαζί’ θα αλλάξει ποιότητα. Θα καθίσει, όπως κάθεται και τώρα με τη διαφορά ότι αυτά τα ζείτε που και που σε στιγμές διαλογισμού όταν είστε μαζί και διαλογίζεστε και είναι έντονη η παρουσία μας μέσα σας, αλλά αυτό θα γίνει όλο και περισσότερο μια πραγματικότητα καθημερινά, κάθε στιγμής.

Ρωτάτε τι θα έρθει μετά αλλά δεν θέλουμε να σας πούμε τι θα έρθει μετά… ναι, θα αφομοιωθούν αυτές οι ενέργειες αλλά δεν έχει και τόσο πολύ σημασία αυτήν την στιγμή. Σας βλέπουμε ήδη να κατεβείτε από το λόφο με φως που ρέει από τα δάχτυλά σας… με το φως που έχετε λάβει να ρέει στους άλλους και στη Γη, και εσείς να πείτε: ‘η αλλαγή δεν ήταν και τόσο μεγάλη’ και εμείς να δούμε ανθρώπους που θα έχουν μεταμορφωθεί… θα σας πάρει λίγο χρόνο για να το συνειδητοποιήσετε αλλά θα το συνειδητοποιήσετε.

Θα είστε όπως ο Ηλίας όταν έκανε την ανάβασή του, μόνο που εσείς θα κρατήσετε το σώμα σας. Η ιεροπρέπεια βρίσκεται ήδη στην καρδιά σας. Το τι θα κάνουμε μετά με αυτήν την ποιότητα που θα έχετε λάβει είναι λεπτομέρεια. Η αυριανή μέρα μας απασχολεί τόσο πολύ που δεν έχουμε καμία όρεξη να μιλάμε για μετά. Είναι η κορυφή του βουνού. Το βουνό δεν έχει μόνο μια κορυφή, χρειάστηκαν πολλές μέρες, μήνες και χρόνια για να φτάσετε εδώ, και όπως είπαμε θα φτάσετε στην κορυφή, θα κοιτάξετε ψηλά στον ουρανό, θα γεμίσετε ενέργεια, θα αλλάξετε, και αλλαγμένοι θα κατεβείτε το βουνό από την άλλη πλευρά για να πάτε να δώσετε το φως που έχετε πάρει σε όσους θα συναντήσετε.

Αυτό είναι το πρόγραμμα αύριο. Αύριο είναι η κορυφή. Φτάνετε και αρχίζετε την κατηφόρα, κατηφόρα με την καλή έννοια, ότι θα πάτε δηλαδή να δώσετε αυτό που έχετε λάβει.

Ένας ορειβάτης που φτάνει στην κορυφή δεν σκέφτεται την κατηφόρα, την κατάβαση, σκέφτεται μόνο αυτό το βήμα που θα κάνει για να φτάσει στην κορυφή και σκέφτεται τη χαρά να τα έχει καταφέρει, να έχει φτάσει εκεί. Χρόνια το ονειρευόταν, χρόνια! Είχε ετοιμαστεί, είχε γυμναστεί για να αντέξει, είχε πάρει ό,τι έπρεπε στο σακίδιο του για να μπορεί να περάσει όλους τους κινδύνους του βουνού, είχε πάρει προμήθειες, και τώρα φτάνει! Τώρα φτάνει και το μόνο που ξέρει είναι ότι θα μπορεί να σταθεί στην κορυφή και να κοιτάξει γύρω-γύρω ό,τι υπάρχει. Θα μπορεί να κοιτάξει σε όλες τις κατευθύνσεις και να έχει ένα βλέμμα που πάει μέχρι τον ορίζοντα, πέρα από τις πιο χαμηλές κορυφές, ένα βλέμμα που τα βλέπει όλα. Χαίρεται γιατί βλέπει τα πάντα γύρω και νοιώθει τόσο ψηλά εκεί όπου έχει φτάσει, νοιώθει ότι έχει την καλύτερη επαφή που μπορεί να έχει με το Πνεύμα γιατί βρίσκεται τόσο κοντά στον ουρανό που σχεδόν το ακουμπάει…

Ένας ορειβάτης που φτάνει στην κορυφή, ακόμα και όταν δεν πιστεύει σε τίποτα, ζει ιερές στιγμές. Αυτό σας ζητάμε: να κοιμηθείτε απόψε σαν να ήσασταν στο τελευταίο καταφύγιο στο βουνό, αυτό που βρίσκεται ακριβώς πριν την τελευταία ευθεία γραμμή για την κορυφή. Να νοιώθετε αυτό το καταφύγιο, ότι είστε καλά εκεί, ότι είστε ήδη μαζί με όσους κάνουν τα ίδια με σας. Στο καταφύγιο δεν έχετε οποιονδήποτε κοντά σας, έχετε μόνο άτομα που λατρεύουν το βουνό, μόνο άτομα έτοιμα να κουράζονται, να ιδρώνουν, να πονάνε μερικές φορές για το όνειρό τους, για την ανάβαση… είστε ήδη μαζί και σας μένουν λίγα βήματα μέχρι το επίτευγμα.

Οπότε, απόψε θα κοιμηθείτε στο καταφύγιο. Ο φύλακας του καταφύγιου σας προστατεύει όπως προστατεύει όσους θα κάνουν την τελευταία διαδρομή αύριο το πρωί. Αύριο, κάθε βήμα που θα σας χωρίσει από την κορυφή, από το επτάθρονο, θα το ζείτε σε μια ιερή στάση έχοντας στο νου σας ότι πηγαίνετε να συναντηθείτε με πολύ παλιούς φίλους. Δεν είναι τυχαίο, όσοι θα είστε μαζί αύριο, καθόλου τυχαίο, μια μεγάλη ομάδα… όσοι νοιώθουν ότι υπάρχει κάλεσμα για εκεί, έχετε ήδη ζήσει εκεί μαζί παλιά, πολύ παλιά. Στην αρχή μια μικρή ομάδα θυμήθηκε, και τώρα μαζεύτηκαν όλοι… και όλοι μαζί θα κρατήσετε τα χέρια σας, θα κάνετε ένα μεγάλο κύκλο για να μας καλοδέχεστε. Εμείς όλοι θα ρθούμε και θα μπούμε στις καρδιές σας…

Ναι, έχει ήδη γίνει. Φτάνει να τελειώσετε την υλοποίηση, φτάνει να βάλετε το κερασάκι στο γλυκό, και όλα είναι στην εντέλεια. Φίλοι μας, τώρα, όλα είναι στην εντέλεια.

Και έτσι είναι.