Ευχαριστώ τη Μαρία για την απομαγνητοφώνηση αυτής της συνεδρίας.  

Καλώς ήρθατε φίλοι μας.  Ακούμε μια δυνατή ερώτηση : “Ποιος θα έρθει σήμερα;” … Γιατί να σας απαντήσουμε;  Δεν θέλουμε να σας απαντήσουμε. Θέλουμε να νιώθετε στην καρδιά σας ότι είμαστε όλοι ίδιοι μέσα, ότι δεν υπάρχει πια διαχωρισμός, ότι όσοι έχουν ήδη δηλώσει την παρουσία τους: ο Σαιν Ζερμαίν,  οι Άγγελοι της Ροζ Ακτίνας, οι Αρκτούριοι, είναι  εδώ. Το είπαν: δεν φεύγουν, δεν θα ήθελαν όπως δεν θα ήθελε κανείς να χάσει αυτήν τη γιορτή.
Όλοι είμαστε εδώ. Και όσοι ακόμα δεν έχουν δηλώσει, δεν έχουν εκφραστεί, δεν έχουν συστηθεί, δεν είναι επειδή ο ένας μιλάει και ο άλλος εκδηλώνεται που οι άλλοι φεύγουν.

Είμαστε εδώ όλοι στο κέντρο του κύκλου σας, μέσα σας, φτάσαμε!
Πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές για να μας νιώσετε, να ηρεμήσει η καρδιά σας.
Σας το έχουμε πει, η πύλη που είναι στην Ακρόπολη πολύ ψηλά έχει ανοίξει.
Το πήγαινε έλα εκεί είναι απερίγραπτο. Νιώθετε εδώ και αρκετές μέρες ότι οι ενέργειες είναι δυνατές, ότι σας σπρώχνουν από τη βάση σας αρκετά εύκολα.
Είναι σαν να μένετε δίπλα, μα δίπλα-δίπλα, σε αυτοκινητόδρομο. Και αναρωτιέστε γιατί νιώθετε τόσο μεγάλη κίνηση. Δεν νιώθετε μόνο... υπάρχει κίνηση! Και δυνατή. Είναι σαν πακέτα λευκού φωτός που μπαίνουν από αυτή την πύλη και βρίσκουν το δρόμο τους ανάλογα με το δικτύωμα που υπάρχει σ’ αυτήν τη χώρα και στη Γη.  Και εσείς που είστε δίπλα-δίπλα είστε σε πρώτη θέση για να το νιώθετε, να το εισπράξετε, είστε πραγματικά μετασχηματιστές αυτής της  ενέργειας.  

Ξεχάστε ό,τι έχουμε πει μέχρι τώρα, όλες αυτές τις μέρες. Ξεχάστε τα πάντα, μπορείτε να το κάνετε, μπορείτε να αδειάσετε εντελώς το πεδίο. Δείτε ένα πεδίο στο ύψος της καρδιάς, εντελώς άδειο. Σας ζητάμε να αφήσετε χώρο για το κενό σήμερα.  Κενό. Τίποτα. Δεν υπάρχει ούτε μια δόνηση ούτε ένα χρώμα.

Πριν μερικές μέρες είπατε πως θα καλέσετε ακόμα και το μαύρο (χρώμα) σε αυτές τις συναντήσεις.  Σας ζητάμε να καλέσετε το μαύρο σήμερα.
Μην μπερδευτείτε το μαύρο δεν είναι το κακό, δεν υπάρχει πια κακό εδώ και πολύ καιρό στις καρδιές σας. Η διττότητα είναι μακριά. Υπάρχουν απλώς διαφορετικές όψεις του φωτός. Το μαύρο για σας είναι το κενό. Κάποτε πριν από χρόνια σας είχαμε πάει ταξίδι στο σύμπαν και σας είχαμε βάλει να κάνετε μια διαδικασία που θα ξανακάνουμε σήμερα.  

Δείτε λοιπόν ότι είστε στο κέντρο του κενού και ότι διευρύνεται η συνείδησή σας μέσα σ’ αυτό το κενό. Στην άκρη υπάρχει σαν μεμβράνη, ταξιδεύετε σ’ αυτό το κενό, φτάνετε στην μεμβράνη που είναι το όριο του κενού και με την πρόθεσή σας, την περνάτε.
Κάνετε μια μικρή τρύπα και περνάτε από την άλλη πλευρά. Και πάλι παίρνετε μια ανάσα, ταξιδεύετε ακόμα πιο μακριά. Είστε πάρα πολύ μακριά από το κέντρο σας και φτάνετε σε μια άλλη μεμβράνη και πάλι την ανοίγετε λίγο ώστε να περάσετε.  Και είστε και πάλι σε ένα άλλο κενό. Κάθε φορά αυτό που νιώθετε είναι ότι είστε ακόμα πιο μακριά από το κέντρο σας, το οποίο αυτήν την στιγμή σας φαίνετε τόσο μικρό, τόσο μακριά σαν σε άλλο σύμπαν… 

Και δεν έχει και πολύ σημασία γιατί βρίσκεστε σε ένα άλλο πεδίο και πάλι κενό, το διασχίζετε, μέχρι και πάλι μια άλλη μεμβράνη, μια μικρή σχισμή, περνάτε αυτήν και ακόμα μια άλλη. Και ακόμα κενό και ακόμα μια άλλη, είστε τόσο μακριά, αυτό που υπήρχε πριν εκεί που ήσασταν δεν υπάρχει πια, δεν φαίνεται πια. Νιώθετε ότι  είστε στο πουθενά, δεν είναι ότι χαθήκατε, ίσα-ίσα που νιώθετε την ύπαρξή  σας.  


- Στο κενό –

Στην ουσία αναρωτιέστε αν υπάρχει ακόμα κάτι, ακόμα και η συνείδηση είναι πάρα πολύ μικρή, πάρα πολύ μικρή. Μην σβήνετε τίποτα, και σε χρόνους είστε απόλυτα παντού. Δεν υπάρχει πια σημείο, κάτι που θα μπορούσατε να δείξετε λέγοντας: αυτό είναι! Δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Υπάρχει ένα σύμπαν κενό και εσείς είστε το κενό και νιώθετε απλώς να έρχεται κάτι σαν μια αναπνοή, που κάνει ότι διαστέλλεται  λίγο αυτό το κενό  ακόμα περισσότερο. Το γεγονός ότι διαστέλλεται προκαλεί ένα μικρό σφίξιμο σαν αντίδραση πριν αρχίσει η επόμενη διαστολή και πάλι συστολή και πάλι διαστολή... Οι πρώτοι χτύποι της καρδιάς ενός σύμπαντος.  Δεν υπάρχει ατομικότητα. Όλα υπάρχουν εν δυνάμει. Εκεί, σ’ αυτήν τη διάσταση είμαστε όλοι ίσοι. Είμαστε όλοι στην καρδιά του σύμπαντος πριν εκδηλωθεί.

Και αρχίζουμε να πάρουμε μια μορφή… από τις συστολές και διαστολές που γίνονται και που δημιουργούν μορφές, ξανά είμαστε ένα, χωριζόμαστε και πάλι , ενωνόμαστε και πάλι γίνεται χορός.

Πριν γίνει η πρώτη έκρηξη αυτής της καρδιάς, η οποία θα στείλει την πρώτη μορφή προς τα έξω, είναι μια μεγάλη μήτρα στην οποία φτάσατε, μια μήτρα που κάνει πολλά παιδιά, αλλά πριν  εμφανιστούν τα παιδιά υπάρχει αυτό το στάδιο όπου όλα είναι εν δυνάμει και τίποτα δεν έχει γεννηθεί ακόμα. Μερικές φορές αναρωτιέστε ποιοι ήσασταν, ποιοι είστε, ποιοι είμαστε και μείς. Είμαστε όλοι κύτταρα, παιδιά από αυτήν την συστολή διαστολή την πρωταρχική. Γι’ αυτό και όλοι μας έχουμε κάτι κοινό, κάτι που μας ενώνει.

Μετά από τις πρώτες συναντήσεις που κάνατε για την Γιορτή εδώ, είχατε την αίσθηση ότι ο ένας μετά από τον άλλον, βοηθοί, οδηγοί, Δάσκαλοι, Άγγελοι θα έρθουν να σας μιλήσουν. Και εμείς σήμερα θέλαμε να σας δείξουμε ότι επιθυμούμε να μην κάνουμε διαχωρισμό. Επιθυμούμε να ξαναπάτε στην αρχή, εκεί που δεν υπήρχε απολύτως τίποτα, πέρα από κάθε μεμβράνη, πάρα πολύ μακριά από το δικό σας τωρινό κέντρο, για να νιώσετε πόσο ενωμένοι είμαστε και εμείς γύρω σας.  Δεν είμαστε ξέχωροι από σας. Μπορεί να έχουμε άλλα ονόματα, μπορεί η προέλευσή μας να είναι διαφορετική φαινομενικά, αλλά η πραγματική μας προέλευση είναι η ίδια με τη δικιά σας. Μην βάλετε ταμπέλες φίλοι μας.
Οι Αρκτούριοι είναι φίλοι σας όσο οι Πλειάδιοι: η συχνότητα διαφέρει λίγο και ο σεβασμός, η αγάπη τους για εσάς είναι ακριβώς η ίδια αγάπη και σεβασμός που μπορεί να έχει ο Σαιν Ζερμαίν για σας.  


- Η ενεργειακή σούπα –

Δεν είμαστε σήμερα εδώ για να σας πούμε πολλά.
Σκοπός μας σήμερα είναι να μπείτε σ’ αυτή την αίσθηση της ενότητας, θα λέγαμε με μια λέξη που σας αρέσει να χρησιμοποιείτε μερικές φορές, να μπείτε στην ενεργειακή  αρχική σούπα, εκεί όπου όλα δεν είναι ακόμα μορφοποιημένα, εκεί όπου όλα κολυμπάνε στην ίδια σούπα, εκεί όπου…  χμμ για να συνεχίσουμε την αναλογία με τη σούπα, θα μπορούσατε να σκεφτείτε ότι η διαδικασία στο πνεύμα είναι αντίθετη με την διαδικασία στην κουζίνα σας. Εσείς βάζετε λαχανικά διαφορετικά, μπορείτε να βάλετε και κάτι άλλο, λίγο κρέας μερικές φορές, λίγα δημητριακά, βάζετε νερό, το βράζετε όλο και μετά παίρνετε ένα μίξερ μερικές φορές για να αποκτήσετε μια σούπα λεία.

Στο πνεύμα γίνεται ακριβώς το αντίθετο, ξεκινάμε από αυτήν την ενιαία σούπα και σιγά-σιγά τα πράγματα παίρνουν μορφή και ζουν τη δική τους ζωή και παίζουνε να πάνε να αναγνωρίσουνε τα κομμάτια με τα οποία βρισκόταν στην σούπα αρχικά.  Και κάνουν σαν να ήταν έκπληκτοι να ξαναβρούν αισθήσεις γνωστές στους άλλους και έχει πολύ πλάκα αυτό, πως και να μην έχετε αυτές τις αισθήσεις του γνωστού, μιας και ήμασταν όλοι μαζί σ’ αυτή την ενεργειακή σούπα, γνωριζόμαστε τόσο καλά, όταν καθόμαστε όλοι μαζί σ’ αυτό το πεδίο του κενού. Απλώς καθόμαστε  και θυμόμαστε την κοινή μας πηγή. Θυμόμαστε την πρώτη συστολή που νιώθαμε και που μας έκανε να πάρουμε μια μορφή λίγο διαφορετική από τον διπλανό. Αλλά όλα είναι γραμμένα μέσα μας και όλα τα θυμόμαστε, εξάλλου αν δεν τα θυμόσασταν δεν θα μπορούσατε να βάλετε μια λέξη σ’ αυτά, δεν θα υπήρχε αναγνώριση. Η αναγνώριση προϋποθέτει γνώση και γνωριμία.

Όταν θυμάστε από πού έρχεστε, όταν θυμάστε αυτήν την πηγή όπου όλοι κάποτε ήμασταν ίσοι, εν δυνάμει, γιατί δεν ήμασταν ακόμα ο ένας ή ο άλλος ήμασταν ακόμα η Πηγή… Όταν συνδέεστε ξανά με αυτό, συνδέεστε με την Ιεροπρέπεια, με το Ιερό μέσα σας, και από την στιγμή που έχετε συνδεθεί με αυτήν την ποιότητα, δεν μπορείτε ποτέ πια να την ξεχάσετε.  Μετά είναι θέμα δικό σας να επανασυνδέεστε με αυτό συχνά ή σπάνια αλλά είναι ένα στοιχείο που δεν μπορείτε πια να ξεχάσετε. Είναι μια στροφή στην ζωή σας όταν ξαναβρίσκετε αυτό το συναίσθημα, αυτήν την αίσθηση, αυτήν την μνήμη, μετά τίποτα άλλο δεν είναι όπως πριν: θυμάστε, και από κει και πέρα κοιτάτε τους άλλους γύρω με άλλο μάτι, όχι του ξένου, του άλλου γαλαξία, του άλλου σύμπαντος, του άλλου πλανήτη, του άλλου σπιτιού, αλλά κοιτάτε τον άλλον σαν μια επέκταση της ίδια Πηγής, της ίδιας συστολής διαστολής με τη δικιά σας.

Βλέπετε και εμείς εδώ παίζουμε ακριβώς το ίδιο παιχνίδι με σας.  Ήρθαμε αυτές τις τρεις πρώτες μέρες της γιορτής αρκετά δυναμικά μέχρι εχθές που σας ταράξαμε αρκετά, και σας κάναμε να δονείστε αρκετά διαφορετικά απ’ ό,τι συνήθως, σαν σε μια μεγάλη διαστολή. Σήμερα σας φέρνουμε μια συστολή, σας φέρνουμε πάλι στο κέντρο του Όλου για να θυμηθείτε και εσείς ότι είστε δημιουργοί και ότι και εσείς εκφράζεστε μέσα από αυτό το σύστημα της διαστολής συστολής, συγκεντρώνεστε, μαζεύετε την ενέργειά σας όπως λέτε, ωριμάζει και μετά πρέπει να την μεταδώσετε, αλλιώς νιώθετε ότι δεν πάει καλά, ότι θα σκάσετε αν δεν το κάνετε, ή αντίθετα νιώθετε ότι κάτι θα πάει χαμένο αν δεν το κάνετε.
Διαστολή Συστολή, έτσι λειτουργεί το σύμπαν, έτσι λειτουργείτε και σεις, έτσι λειτουργούμε κι εμείς μαζί σας.

Είναι ένας από τους λόγους που σας λέμε συχνά να συγκεντρωθείτε στην καρδιά, γιατί εκεί έχετε ένα σύστημα συστολής διαστολής που σας υπενθυμίζει την Πηγή σας, την βάση σας, αυτό που είστε ως δημιουργοί.

Σήμερα λοιπόν ξαναβρίσκετε το κέντρο σας και πολύ πέρα από αυτό το κέντρο, το Κέντρο όλων μας, πατάμε μαζί στο κέντρο για να μπορούμε την επόμενη φορά να αρχίσουμε μια άλλη διαστολή.

Μέχρι τότε να απολαύσετε αυτή την ποιότητα στην οποία βρίσκεστε τώρα, αυτήν την ενθύμηση του τι είστε αρχικά στη βάση σας, τι είμαστε όλοι, την ενθύμηση της Πηγής μέσα σας.

Και έτσι είναι.