Είμαστε όλοι εδώ. Όλοι όσοι είναι στον κάθετο άξονα και όλοι όσοι είναι στον οριζόντιο άξονα που διαπερνά την καρδιά σας και αφήνει στη διασταύρωση μια μικρή πυραμίδα. Από δω και πέρα είναι η θέση σας. Αυτή η κρυστάλλινη πυραμίδα στη διασταύρωση των δυο αξόνων, στην καρδιά, είναι η αγαπημένη σας θέση εκεί όπου συναντιόμαστε, εκεί όπου οι φίλοι θυμούνται τα παλιά τους, εκεί όπου οι φίλοι αγκαλιάζονται και χαίρονται που τα ξαναλένε. Είστε λοιπόν καθισμένοι σ’ αυτήν την πυραμίδα, ακριβώς στο κέντρο της πυραμίδας, κάτω από την κορυφή, και αφήνετε τις ενέργειες να πάλλονται σ’ αυτήν την πανέμορφη πυραμίδα… η πυραμίδα διευρύνεται, συναντάει τις άλλες στο δωμάτιο και όλες μαζί δημιουργούν μια και μοναδική πυραμίδα, μεγάλη, που πιάνει όλο το δωμάτιο όπου βρίσκεστε. Νοιώθετε και πάλι το παλμό της πυραμίδας αυτής… Είστε όλοι καθισμένοι σε ένα μικρό κύκλο στο κέντρο της πυραμίδας. Αφήνετε το φως που έρχεται από την κορυφή να διαπερνά την πυραμίδα και να περνά από τον κύκλο σας για να πάει να ριζωθεί πέρα από τη βάση της πυραμίδας, πολύ πέρα στο κέντρο της Γης, στο κρύσταλλο της Γης. Έτσι το φως περνά από ένα κρύσταλλο στο άλλο, μαζεύοντας ενέργειες από τα διαφορετικά πεδία από τα οποία περνά. - Ένα άλλο βλέμμα πάνω στον θάνατο – Είναι ωραίο να μαζεύονται φίλοι πέρα από το χρόνο και από το χώρο. Το πρώτο που σας λέει αυτό είναι ότι σας δίνει την ευκαιρία να μην φοβάστε πια ποτέ τον θάνατο γιατί παρόλο που νοητικά μπορείτε να πείτε ότι δεν φοβάστε, ότι είναι κάτι που έχετε δουλέψει, ξεπεράσει, παρόλα αυτά το σώμα αντιδρά ακόμα. Όταν όμως το σώμα ξαναβρίσκει παλιούς φίλους θυμάται… θυμάται ότι ο θάνατος δεν υπάρχει. Είναι κάτι που βιώνετε μέσα στο σώμα σας. Τα κύτταρά σας θυμούνται. Πώς να υπάρχει ακόμα φόβος όταν διαπιστώνουν τα ίδια τα κύτταρα ότι έχουν τη δυνατότητα να έρθουν σε επαφή με αυτό που ήταν πριν από χιλιετίες, με φίλους και αδελφούς που βρίσκονται σε άλλο ηλιακό σύστημα; Πως είναι δυνατόν να επικρατήσει ακόμα αυτός ο φόβος; Όταν δεν υπάρχει πια χώρος και χρόνος στις εμπειρίες σας, όταν πραγματικά ακουμπάτε κάτι τόσο ζωντανό πέρα από το χρόνο και το χώρο, η ιδέα του θανάτου αλλάζει ριζικά. Ο θάνατος παίρνει άλλη μορφή και παραμένει μόνο στο επίπεδο της σάρκας, στο επίπεδο του μικρού εγώ. Είναι όλος ο εαυτός που έρχεται να κάνει κύκλο γύρω από το μικρό εγώ για να του πει: «Κοίταξε μικρέ, το καταλαβαίνεις ότι μόνο εσύ αντιλαμβάνεσαι κάτι τέτοιο; Το καταλαβαίνεις ότι μόνο εσύ φοβάσαι; Το καταλαβαίνεις ότι είσαι πια μόνος σου σ’ αυτήν την αντίληψη της πραγματικότητας;» Και πράγματι, το μικρό εγώ ζει μια μεγάλη μοναξιά τώρα πια. Είναι ένας λόγος για να το πετάξουμε στα σκουπίδια; Σίγουρα όχι. Απλώς, κρατάμε τους καθρέφτες και του δείχνουμε που βρίσκεται και πόσο μόνο είναι. Του δείχνουμε μια καινούρια πραγματικότητα. Πολλές είναι οι όψεις του εαυτού που, αφού έχουν συνδεθεί με άλλες όψεις πέρα από το χρόνο και το χώρο και έχουν την εμπειρία άλλων πραγματικοτήτων, βλέπουν πια πολύ σχετικά την έννοια του θανάτου. Το μικρό εγώ είναι πολύ μόνο του μέσα στον κύκλο που είστε εσείς, ο καθένας από σας. Μπορείτε να χαίρεστε γι’ αυτό γιατί είναι μια ένδειξη ότι μεγαλώσατε: όταν δηλαδή ο καθένας από σας σχηματίζει έναν κύκλο συνειδητό με στο κέντρο του μια μικρή τελίτσα που είναι το μικρό εγώ που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα σε ένα πλαίσιο που λέει ακριβώς το αντίθετο απ’ αυτό που λέει εκείνο. Όταν φτάνετε σ’ αυτό το επίπεδο, το παιχνίδι το έχετε κερδίσει. Κάποτε, το σχήμα ήταν εντελώς ανάποδα: υπήρχε το εγώ που έκανε μεγάλο κύκλο, και μέσα σ’ αυτόν το μεγάλο κύκλο υπήρχε μια κουκκίδα φωτός που έλεγε «θέλω να μεγαλώσω, θέλω να επικρατήσω σ’ αυτόν τον κύκλο γιατί Εγώ Είμαι αυτό που Είμαι». Αυτό το φως μεγάλωσε, μεγάλωσε τόσο πολύ που τελικά έκανε κύκλο γύρω από το εγώ το οποίο βρέθηκε στη μέση χωρίς να έχει ούτε τη δυνατότητα να ξεφύγει, ούτε να μεγαλώσει και άλλο. Βρίσκεται σε μια πολύ περιορισμένη στάση από την οποία θα ασχολείται με το σώμα σας, με το τρισδιάστατο σας εαυτό. Καλά κάνει : κάθεται στην θέση του και όσο κάθεται εκεί έχετε εσείς όλο το περιθώριο να συνεχίσετε τις εργασίες σας. - Τα κέρδη μας – Όλοι καλά λοιπόν, αυτό ήταν ένα κέρδος. Τα κέρδη από τις συναντήσεις που κάναμε είναι πολλά. Φέραμε ένα πλαίσιο για μια καινούρια θεραπευτική : είναι οι ενέργειες μας που θέσανε το πλαίσιο για την θεραπευτική που ονομάστηκε ‘Μέλι Αν Τα’ και αυτό είναι δεύτερο κέρδος. Θα απλωθεί και θα χαρείτε γιατί μέσα σ’ αυτό θα μεγαλώσετε. Το ότι μεγαλώνετε είναι και αυτό σαφώς ένα κέρδος. Το ότι έχετε μάθει να συνεργαστείτε είναι κέρδος, το ότι νοιώθετε ότι όχι μόνο εσείς ως άτομο μπορείτε να συνεργαστείτε με άλλα άτομα αλλά ότι ο Εαυτός, η ψυχή σας είναι μέρος εργασιών πέρα απ’ αυτά που μπορείτε να κατανοήσετε. Για παράδειγμα, στις εργασίες που κάνετε για τη Γαία, πολύ συχνά δεν μιλάτε για τις συνδέσεις που έχετε σε άλλα πεδία αλλά αυτές οι συνδέσεις έχουν γίνει και είμαστε μαζί σας ακόμα και εκεί, ακόμα και τότε. Στην αρχή νομίζατε ότι πρόκειται για έναν μικρό κύκλο εργατών φωτός πάνω στη Γη που κάνει μια εργασία και βοηθά τη Γαία. Μετά, καταλάβατε ότι μαζί με τη Γαία και την Πηγή κάνετε μια εργασία στην οποία παίρνουν μέρος πολλές άλλες ομάδες παρόμοιες με τη δικιά σας και όλοι μαζί, ενωμένοι πέρα από χρόνο και χώρο, εργάζεστε για τη Γαία και για την κοινή σας ανάληψη. Πέρα απ’ αυτό το παράδειγμα, οι αδελφοί σας από άλλες διαστάσεις, άλλους πλανήτες, άλλα συστήματα, άλλους ήλιους είναι πολύ παρόντες. Είναι σαν να είστε εσείς σε ένα πάτωμα μιας πολυκατοικίας και να ρυθμίσετε την ενέργεια σ’ αυτό το πάτωμα. Υπάρχουν αδέλφια σας που είναι πιο κάτω από σας, σε άλλα πατώματα πιο κάτω μέσα στη Γη, στην επιφάνεια της Γης, και είμαστε κι εμείς που είμαστε σε πιο ψηλά πατώματα και όλοι στη δόνηση όπου βρισκόμαστε ρυθμίζουμε την ενέργεια στην οποία βρισκόμαστε ώστε να υπάρχει μια εναρμόνιση ανάμεσα σε όλα τα πατώματα της πολυκατοικίας. Όταν όλη η πολυκατοικία πάλλεται εναρμονισμένη, τότε αλλάζουν τα δεδομένα. Αλλάζουν αυτά που ήταν γραμμένα, αλλάζουν τα πάντα. Αν θέλετε, μπορείτε με αυτήν την εικόνα να συνεχίσετε την σύγκριση και να δείτε στη μέση ακριβώς της πολυκατοικίας το ασανσέρ που είναι ένας μεγάλος άξονας κενός από τον οποίο περνά το φως που έρχεται σε όλους από την Πηγή μας. Έτσι εργαζόμαστε. Δεν είστε πια ποτέ, όπως και δεν ήσασταν ποτέ, μόνοι. Αν είναι δυνατόν, είστε ακόμα λιγότερο μόνοι τώρα γιατί πια συνειδητά μας φέρνετε κοντά σας, μας μιλάτε, ίσως όχι κάθε μέρα… για μερικούς από σας και κάθε μέρα. Μας μιλάτε, μας φέρνετε κοντά σας και το ότι ανοίγεστε σε μας, μας δίνει τη δυνατότητα να φέρουμε τη βοήθεια μας στη Γαία, στη Γη, με ένα πολύ πιο συγκεκριμένο και δυνατό τρόπο. Μας ρωτάτε: «Δεν θα κάνουμε κάποια εργασία μαζί σήμερα;» όχι ακριβώς όπως το σκέφτεστε εσείς. Εγκαθίσταται αυτήν την στιγμή μέσα στον καθένα από σας μια πολυκατοικία… δηλαδή βέβαια δεν είναι ακριβώς μια πολυκατοικία, αλλά είναι κάτι παρόμοιο με την εικόνα που πήραμε πριν. Μέσα στη δικιά σας δομή, στη δομή του καθενός, εγκαθίσταται το σύνολο των διαστάσεων με τις οποίες εργάζεστε. Παίρνει θέση ακόμα πιο ξεκάθαρη, σταθερή. Στον κύκλο που σχηματίζει ο καθένας από σας είναι σαν να μπαίνει το πρώτο πάτωμα, το δεύτερο, το τρίτο… ένας κύκλος (σαν κρίκος) μετά από τον άλλον εγκαθίσταται γύρω σας, μέσα σας, μέχρι όλα τα σώματά σας να έχουν πάρει μια δομή πολύ καθαρή. Είναι η πρόθεσή σας, η θέλησή σας και η επιθυμία σας να μπείτε δυναμικά και να λαμβάνετε τις ευθύνες σας που έκαναν ότι αυτό είναι εφικτό. Είναι το γεγονός ότι δεχτήκατε να κάνουμε εργασίες μαζί, να αλλάξουμε δεδομένα μαζί, ότι κάνατε εσείς αυτήν την εγκατάσταση μέσα στην καρδιά σας… ποια εγκατάσταση; Της πίστης φίλοι μας, ποια άλλη εγκατάσταση; Είναι η πιο σημαντική εγκατάσταση που μπορεί να κάνει κανείς όταν είναι στο μονοπάτι. Είναι αυτό που κάνει ότι κάθε εργάτης του φωτός, κάποια στιγμή, θα αλλάξει κατεύθυνση στο μονοπάτι του. Εκεί όπου ένοιωθε λίγο χαμένος, ξαφνικά στρίβει στη γωνία και ο δρόμος μπροστά του είναι ίσιος, φαρδύς, και το φως φαίνεται στο τέλος: ένα φως λαμπερό, ένας ήλιος. Αυτό επειδή δέχτηκε στην αρχή να πάει μέχρι την στροφή και να στρίψει στη γωνία. - Το μονοπάτι – Το πρώτο μέρος του δρόμου γίνεται λίγο στα τυφλά γιατί δεν βλέπει ακόμα τον ήλιο στο τέλος του δρόμου. Έχει απλώς να πιστέψει τους άλλους που έχουν φτάσει στη γωνία και που λένε «μα υπάρχει φως στο τούνελ!» και μετά ο δρόμος φαρδαίνει, γίνεται καταπληκτικός: έχει να πιστέψει. Μετά, μόλις φτάνετε στην στροφή, τον βλέπετε και τότε αλλάζουν τα πάντα. Εκεί γίνεται στροφή και μέσα στην καρδιά σας γιατί δεν είναι μόνο η πίστη που σας βοηθά να προχωρήσετε, είναι η σιγουριά: τον ήλιο τον βλέπετε, είναι ένα φως εκεί μπροστά σας τόσο δυνατό, τόσο όμορφο που το μόνο που θέλετε είναι να προχωράτε και να το απολαύσετε. Να απολαύσετε κάθε βήμα που σας φέρνει λίγο πιο κοντά. Δεν θέλετε ούτε καν να τρέξετε γιατί θέλετε να το απολαύσετε, θέλετε να κοιτάξετε κάθε εκατοστό του δρόμου για να θυμηθείτε τι περάσατε, γιατί κάθε εκατοστό είναι κάτω από το φως αυτού του ηλίου οπότε κάθε εκατοστό είναι πανέμορφο, πανέμορφο! Δεν θέλετε να χάσετε ούτε ένα εκατοστό! Όταν έχετε στρίψει στη γωνία, καμία όρεξη δεν έχετε πια να τρέξετε, μόνο να απολαύσετε! Αυτό σημαίνει να καθίσετε στην καρδιά σας. Απολαμβάνετε με την απόλυτη σιγουριά του τι υπάρχει και του τι είστε γιατί αυτός ο ήλιος στο τέλος του δρόμου είστε εσείς. Αυτός ο ήλιος σας περιμένει στο τέλος του δρόμου. Όταν φτάνετε στο τέλος του δρόμου και περνάτε τις ορθάνοιχτες πόρτες του Εαυτού και μπαίνετε μέσα, μπορείτε να καθίσετε στην καρδιά, στο θρόνο, και να κοιτάξετε από μέσα τις πόρτες ανοιχτές, το δρόμο μέχρι εκεί που στρίψατε… τότε, τι ακούτε; Ακούτε: «Εγώ είμαι ο δρόμος, Εγώ είμαι ο αέρας που σ’ έσπρωχνε στο δρόμο, Εγώ είμαι η μπάλα που ήσουν εσύ και που την έσπρωχνε το αεράκι, Εγώ είμαι ο ήλιος, Εγώ είμαι ο Εαυτός». Όταν έχετε στρίψει, το ξέρετε πολύ καλά ότι ο Εαυτός θα το πει αυτό μέσα σας κάποια στιγμή, γιατί ήδη το λέει. Οπότε, είστε τόσο δυνατοί με αυτήν την σιγουριά που δεν βιάζεστε πια. Κάθεστε στην καρδιά και απολαμβάνετε κάθε εκατοστό που περνά νοιώθοντας το αεράκι που σας σπρώχνει και νοιώθοντας το φως του ηλίου μπροστά που σας τραβάει. Το αεράκι από πίσω και το φως που τραβάει μπροστά, δεν ζητάτε τίποτα άλλο! Για όσους δεν έχουν ακόμα στρίψει στη γωνία, λέμε να εμπιστευτούν. Να εμπιστευτούν αυτά που ακούνε από τους διπλανούς που έχουν φτάσει στη γωνία. Η πίστη λοιπόν, όσο δεν είχατε στρίψει στη γωνία, είναι αυτή που σας καθοδήγησε και από την στιγμή που είστε στη γωνία αυτό που σας οδηγεί είναι η απόλυτη σιγουριά. Η πίστη μεταμορφώνεται σε απόλυτη σιγουριά. Απλώς, ξέρετε. Όταν κάθεστε σ’ αυτήν την σιγουριά, συνδεόμαστε. Όταν κάθεστε σ’ αυτήν την σιγουριά, είστε άρχοντας όλου του σπιτιού, όλης της πολυκατοικίας. Όταν κάθεστε στην σιγουριά είστε όλη η πολυκατοικία, κάθε πάτωμά της, ο άξονας με το ασανσέρ, η σύνδεση με την Πηγή και με τη Γη. Με τέτοια άγκυρα, εμείς συνδεόμαστε πανεύκολα! Είναι χαρά μας να ερχόμαστε εδώ, να σας μιλήσουμε, και να αφήσουμε την αγάπη που έχουμε για σας να ρέει σ’ αυτό το οικοδόμημα που έχετε φτιάξει. Εσείς φτιάξατε την πολυκατοικία. Εμείς με το φως μας ερχόμαστε γύρω-γύρω για να το στερεώσουμε, να βάλουμε ένα τσιμέντο πολύ λεπτής φύσης, ένα πολύ φωτεινό, λεπτεπίλεπτο τσιμέντο γύρω από ό,τι έχετε χτίσει για να είναι ακόμα πιο εύκολο για σας να λειτουργήσετε ανάμεσα στα πατώματα, να έχετε πρόσβαση στο ένα, στο άλλο, ανεβαίνοντας ή κατεβαίνοντας με το ασανσέρ σας. - Απολογισμός και αποκάλυψη - Βλέπετε σήμερα δεν είμαστε εδώ για να κάνουμε μια εργασία στη Γαία, είμαστε εδώ για να δουλέψουμε για τον καθένα από σας. Όσο μιλάμε εργαζόμαστε γύρω από τα σώματά σας και στερεώνουμε ενέργειες. Ανοίγουμε περάσματα και αφήνουμε την σιγουριά σας να εγκατασταθεί ακόμα πιο βαθιά μέσα σας. Εσείς έχετε την εντύπωση ότι εμείς προσθέτουμε πράγματα γιατί νοιώθετε όλο και πιο γεμάτοι όσο προχωρά αυτή η εργασία. Στην πραγματικότητα, από τη δικιά μας πλευρά μπορούμε να σας πούμε ότι κάνουμε ακριβώς το αντίθετο. Βγάζουμε πεδία, βγάζουμε πέπλα που εμπόδιζαν αυτήν την σιγουριά. Κάθε φορά που βγάζουμε ένα πέπλο, αναγνωρίζουμε περισσότερο τον αδελφό, την αδελφή μας. Κάθε φορά που δέχεστε κι εσείς να φύγει κάτι από σας ένα δάκρυ τρέχει από τα μάτια μας γιατί σας ξαναβρίσκουμε λίγο περισσότερο κάθε φορά. Τώρα είστε τόσο κοντά απ’ αυτά που γνωρίζαμε, από τον εαυτό με τον οποίο συνεργαζόμασταν σε άλλους τόπους και χρόνους! Σας ξαναβρίσκουμε… και χαιρόμαστε απίστευτα γι’ αυτό. Ναι, αρχίσαμε μιλώντας για τον θάνατο και από τη δικιά μας πλευρά ήταν σαν να είχατε πεθάνει για αρκετό καιρό. Ξέραμε ότι πρόκειται απλώς για μεγάλο ύπνο και τώρα ξυπνάτε. Ξαναβρίσκετε αυτό που είστε και εμείς ξαναβρίσκουμε τους φίλους μας, τα αδέλφια μας, και η συγκίνηση από την πλευρά μας είναι πολύ μεγάλη. Έχετε μερικές απορίες : γιατί σας τα λέμε τώρα; Νοιώθετε ότι είναι σαν να κλείσουμε έναν κύκλο, σαν να κάνουμε απολογισμό μιας χρονιάς, μιας εργασίας και έχετε απορίες: γιατί τώρα; Γιατί φίλοι μας όπως σας το είπαμε στον προηγούμενο κύκλο σας, όλα αλλάζουν την επόμενη βδομάδα, τουλάχιστον όλα αλλάζουν ενεργειακά γιατί το πέρασμα της Αφροδίτης σε ευθυγράμμιση με τον ήλιο και τη Γη θα φέρει πολλές αλλαγές μέσα σας. Πράγματι είναι κατάλληλο σήμερα να κλείσουμε έναν κύκλο και να δούμε ό,τι έχουμε κάνει από το Γενάρη που αρχίσαμε να δουλεύουμε μαζί. Χαιρόμαστε για την κοινή πορεία μας. Είμαστε περήφανοι για ό,τι έχουμε κάνει μαζί. Αυτό το κέρδος το κρατάμε μέσα στην καρδιά μας όπως κι εσείς. Καθόμαστε μέσα στην καρδιά σας, όπως έχετε μάθει να το κάνετε. Καθόμαστε κι εμείς μαζί σας στην καρδιά σας κοιτάζοντας το λευκό φως στο κέντρο του κύκλου μέσα στο οποίο ο καθένας από σας μπορεί να δει τον ήλιο, το φως του Εαυτού… Είμαστε εμείς αυτοί οι Εαυτοί. Είμαστε εμείς που συνδεθήκαμε μαζί σας ξανά. Είμαστε εμείς που ξαναβρήκαμε το δρόμο μέσα στην καρδιά σας. Είμαστε εμείς στους οποίους ανοίξατε όλες τις πόρτες σας. Τι κέρδος είναι αυτό! Συγχαρητήρια! Η χαρά μας είναι μεγάλη… δεν είναι μια χαρά που χοροπηδάει, είναι μια χαρά που κάθεται στην καρδιά και απολαμβάνει τον ήλιο μπροστά της. Ο ήλιος μπροστά απολαμβάνει την καρδιά. Είναι μια ένωση, μια αγάπη που ρέει άνευ προηγουμένου, μια ένωση τόσο μεγάλη που ο κύκλος σας σιγά-σιγά συρρικνώνεται και φτάνετε κι εσείς στον κεντρικό άξονα. Ο καθένας από σας μπαίνει στον ήλιο που είναι… Ένας ήλιος, είστε ένας ήλιος. Είμαστε αυτό που Είμαστε και ως Ένας θα δεχτούμε την Αφροδίτη και την καινούρια αρχή στη ζωή μας. Και έτσι είναι.