Καλώς ήρθατε. Είμαστε όλοι εδώ, στρώσαμε τις ενέργειες για σας, για τις καινούριες σας ενέργειες. Ετοιμαστήκαμε. Είναι χαρά μας να σας δούμε όλους εδώ και να ξέρουμε την αποφασιστικότητά σας να πάτε βαθιά. Μερικές φορές γελάτε όταν σας το λέμε αυτό γιατί σας έχουμε μιλήσει τόσο συχνά γι’ αυτό το ‘βαθύ’ που δεν ξέρετε πια σε ποιο βάθος βρισκόμαστε! Όλο πηγαίνουμε πιο κάτω, και ακόμα πιο κάτω: μέχρι που θα πάμε, μέχρι την άλλη άκρη της Γης; Μπείτε στον άξονά σας και δείτε τον εαυτός σας σαν ένα μεγάλο βουνό, πάρα πολύ μεγάλο βουνό, και εσείς να είστε το ίδιο μεγάλοι: είστε αυτό το βουνό, και στο κέντρο του βουνού, όπως είναι η σπονδυλική σας στήλη, υπάρχει ένας αγωγός, σαν μια καμινάδα, ένας αγωγός που διαπερνά κάθετα αυτό το βουνό και που συνδέει μια σπηλιά που βρίσκεται στο κάτω μέρος του βουνού με ένα μικρό οροπέδιο στην κορυφή. Εσείς, είστε εξ ολοκλήρου μέσα στον αγωγό με τα πόδια στη Γη, με τα πόδια στην σπηλιά, με την καρδιά κάπου στα δυο εν τρίτα του βουνού και με την κορόνα στο οροπέδιο. Είστε ένας άξονας κενός. Ενώνετε δυο κενά μέρη, δυο μέρη όπου επικρατεί το κενό. Συνδέεστε μια σπηλιά, δηλαδή ένα προστατευμένο μέρος με ένα κενό στο κέντρο του, με ένα οροπέδιο ανοιχτό στον αέρα, θα μπορούσατε να το δείτε σαν ανοιχτό σε ένα κενό σε αντίθεση με το βουνό που είναι πολύ συμπαγές. Στη μέση είναι ο κενός αγωγός που αφήνει όλες τις ενέργειες να πάνε από τη μια δόνηση της σπηλιάς προς τα πάνω και από τα πάνω προς τα κάτω. Δείτε το αυτό, μπείτε σ’ αυτήν την ενέργεια του κενού και πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές εκεί… - Μια πράξη αγάπης – Θα σας ζητήσουμε να κρατήσετε τα πόδια σας μέσα στην σπηλιά: είναι μια άγκυρα που έχετε εκεί. Πολύ συνειδητά θα κρατήσετε μια επαφή με την σπηλιά, τη Γη, τη Γαία. Πολύ συνειδητά επίσης θα κρατήσετε μια επαφή με όλο το μήκος του άξονα, και τώρα νοιώστε την ενέργεια που ανεβαίνει… νοιώστε την ενέργεια που ανεβαίνει από την σπηλιά, που είναι ό,τι είστε σε ένα πολύ γήινο επίπεδο. Αυτή η ενέργεια συγκεντρώνεται, τυλίγεται… ναι μπορείτε να την συγκρίνετε με την Κουνταλίνη, με ένα φίδι που τυλίγεται σ’ αυτήν την σπηλιά και που με όλη του τη δύναμή … θα το δείτε αυτό το φίδι σμαραγδένιο, με αυτό το τόσο λαμπερό χρώμα, να ανεβεί στον αγωγό, να έχει όλη την θέση στη διάθεσή του στον αγωγό και να χαίρεται που μπορεί να ανεβεί. Χαίρεται αυτήν την θέση, αυτό το κενό. Νοιώθει βασιλιάς, νοιώθει ότι τίποτα δεν το σταματάει πια! Νοιώθει τόσο πολύ ευτυχισμένο αυτό το φίδι σ’ αυτόν τον αγωγό που έχετε αδειάσει γι’ αυτό, που έχετε καθαρίσει γι’ αυτό. Ανεβαίνει και η ουρά του παραμένει στην σπηλιά. Τα μάτια του σμαραγδένια λάμπουν, τόσο χαρούμενο που είναι! Ανεβαίνει αλλά δεν γεμίζει τον αγωγό: έχει θέση αριστερά-δεξιά για να αναπνέει, για να κινείται, για να μπορεί να πάει να χαϊδεύει τον αγωγό, τα τοιχώματα του αγωγού όσο ανεβαίνει. Το φίδι έχει μια σχέση σχεδόν ερωτική με τον αγωγό. Θέλει να του δείξει πόσο τον αγαπάει, πόσο χαίρεται που ανεβαίνει, πόσο χαίρεται που τον αναγνωρίζει. Ναι, τον αναγνωρίζει δηλαδή τα ξέρει αυτά τα μέρη, τα ξέρει όμως από μέσα του: δεν είχε ξετυλιχθεί, δεν είχε απλωθεί ποτέ τόσο πολύ. Που και που ανέβαινε λίγο και τυλιγόταν ξανά, και ξανανέβαινε λίγο, πήγαινε να δει και μετά πήγαινε πάλι στην θέση του, στα ζεστά, στα σίγουρα. Τώρα νοιώθει ότι μπορεί να ανεβεί, νοιώθει ότι μπορεί να πάρει θέση, νοιώθει ότι πράγματι αυτό το μέρος είναι έτοιμο να το καλωσορίσει, να του κάνει θέση, την θέση που του αξίζει. Το ίδιο το μέρος, ο αγωγός, είναι έτοιμο να αναγνωρίσει το φίδι, και το φίδι από τη δικιά του πλευρά αναγνωρίζει τον αγωγό που ήξερε από μέσα του, ήξερε κάθε εκατοστό αυτού του αγωγού, αυτού του μεγάλου βουνού. Ήξερε τα πάντα γι’ αυτό το βουνό: ποιες πέτρες θα συναντήσει, ποιο χώμα θα συναντήσει, ποια δόνηση θα συναντήσει εδώ κι εκεί και λίγο πιο πάνω… αλλά δεν τα είχε δει, δεν τα είχε ακουμπήσει. Δεν είχε πει σε κάθε μέρος: «σε ξέρω, σε αγαπώ, έρχομαι κοντά σου, έρχομαι μέσα σου». Ναι, είναι πράξη αγάπης, ένωση. Είναι μια πράξη αγάπης που κάνει αυτό το φίδι μέσα στην σπονδυλική σας στήλη. Είναι μια ερωτική πράξη που κάνει το φίδι στον αγωγό του βουνού. Είναι μια ενεργειακή ένωση ανάμεσα σε δυο ενέργειες άκρως διαφορετικές που η μία περίμενε την άλλη, η μία ήξερε την άλλη, αλλά είχαν πάρα πολύ καιρό να βρεθούν, να τα πουν από κοντά και ο καθένας να νοιώθει τον άλλον… Ένας αγωγός που μπορείτε να δείτε με τα χρώματα της Γης στην αρχή, αλλά δείτε πως αλλάζει. Δείτε πως αλλάζει με τη χαρά του να φιλοξενήσει αυτό το φίδι. Εκεί που αυτός ο αγωγός είχε τα χρώματα της Γης, είχε τα χρώματα του βουνού, τα χρώματα της σπηλιάς, σιγά-σιγά αλλάζει χρώμα και παίρνει ένα κόκκινο βαθύ φανταστικό, ρουμπινί, ένα κόκκινο τόσο έντονο, λαμπερό… ο αγωγός σας λάμπει, και μέσα του το σμαραγδί λάμπει επίσης και αυτά τα δυο χρώματα αγαπιούνται! Δεν κάνουν ένα χρώμα: το ένα χρώμα συναντά το άλλο, το δέχεται και το αγαπάει. Έχετε μια έκφραση από τη Βίβλο: όταν δυο άτομα αγαπιούνται, κάνουν έρωτα, λέτε ότι ‘γνωρίστηκαν’ με τη βιβλική έννοια. Το ίδιο κάνουν ο αγωγός με το φίδι, ο ένας ‘γνωρίζει’ τον άλλον. Το χρώμα, οι δονήσεις του ενός πηγαίνουν και ενσωματώνονται στις δονήσεις του άλλου χωρίς το καθένα να χάσει το χρώμα του. Είναι απλώς χιλιάδες μικρές τελίτσες σμαραγδένιες που περνάνε ανάμεσα στις χιλιάδες μικρές τελίτσες με το βαθύ κόκκινο. Σμίγονται και είναι ένα πανέμορφο θέαμα που γίνεται σ’ αυτόν τον αγωγό με χιλιάδες τελίτσες φωτός που χορεύουν… πράσινες και κόκκινες. Δεν βλέπετε καν τον αγωγό, ούτε το φίδι πια. Βλέπετε μόνο αυτό το χορό: χορεύουν. Απολαύστε το λίγο, απολαύστε αυτόν τον χορό στην σπονδυλική σας στήλη, στο βουνό που είστε, και δείτε τον να απλώνεται μέχρι πάνω, να περάσει απ’ όλο το βουνό, να περάσει ακόμα και το σημείο του λαιμού για να βγει σαν σιντριβάνι από την κορόνα σ’ αυτό το μικρό οροπέδιο στην κορυφή του βουνού. Εσείς κάθεστε σ’ αυτό το μικρό σιντριβάνι κόκκινο και πράσινο. Απολαμβάνετε την ενέργεια που νοιώθετε και που έρχεται από τόσο βαθιά κάτω από το πρώτο σας τσάκρα, από την σπηλιά… εσείς κάθεστε στην κορυφή του βουνού και νοιώθετε τον αγωγό σε όλη την σπονδυλική σας στήλη… - Ο Ενώχ μας οδηγεί – Είμαστε όλοι εδώ. Είμαστε ένας κύκλος σ’ αυτό το οροπέδιο, όλοι μαζί, με μια λευκή κολόνα φωτός στη μέση που είναι σαν ένα δεύτερο επίπεδο που ανοίγει προς τα πάνω. Ο Ενώχ είναι εκεί μέσα. Είναι οι ενέργειες του Ενώχ που σας φέρνουμε σήμερα. Βλέπετε, εμείς ο Κουτχούμι και ο Ηλίας, πολύ συχνά μας αρέσει να καθίσουμε πίσω σας και να μην είμαστε στην πρώτη ενεργειακή γραμμή. Μας αρέσει να φέρουμε τους φίλους μας. Μας αρέσει να ενώσουμε γραμμές ανάμεσα σε σας και σ’ αυτούς τους φίλους μας για να ανοίξετε ακόμα περισσότερο το πεδίο σας και για να σας φέρουν αυτοί οι φίλοι κάτι λίγο διαφορετικό απ’ αυτό που σας φέρνουμε εμείς. Πολύ συχνά σας μιλήσαμε για τον Ενώχ ως η άλλη πλευρά του άξονα σε σχέση με τον Ηλία. Σήμερα ο σταυρός είναι λίγο διαφορετικός: υπάρχει ο Κουτχούμι και ο Ηλίας μπροστά και πίσω σας, υπάρχει η Γαία κάτω και ο Ενώχ επάνω. Είμαστε γύρω σας λοιπόν… Είστε έτοιμοι; Είστε έτοιμοι να σηκωθείτε και να αφήσετε αυτήν την κολόνα φωτός να φαρδαίνει ώστε να σας καλύψει όλους και να σας πάει ψηλά; Δώσατε την συγκατάθεσή σας, μπορούμε να φύγουμε. Ο Ενώχ είναι αυτός που σας παίρνει στην αγκαλιά του. Από την στιγμή που έχετε φτάσει με όλη την ενέργεια σας μέχρι το οροπέδιο, είναι αυτός που σας παίρνει αγκαλιά και που σας βοηθά να κερδίσετε ύψος… Αφήστε λοιπόν τη Γη να φύγει πολύ μακριά, κάτω από τα πόδια σας. Δείτε την να απομακρύνεται. Μακριά… πολύ μακριά… μια τελίτσα έχει γίνει και αυτήν. Εσείς είστε σε μια λευκή σφαίρα φωτός και συνεχίζετε το ταξίδι. Διακρίνετε γύρω σας αυτήν την κολόνα που βλέπατε στην αρχή και συνεχίζετε να ανεβαίνετε… περνάνε ήλιοι κοντά σας, είναι σαν σταθμοί. Είναι όπως όταν είστε σε τρένο που δεν σταματάει και βλέπετε το έναν σταθμό μετά από τον άλλον… το ίδιο εδώ, περάσατε το δικό σας ήλιο και άλλους μετά… περάσατε Σείριο, περάσατε και Ωρίωνα. Νομίζατε ότι θα σταματούσαμε εδώ. Δεν σταματάμε. Δεν σταματάμε, συνεχίζουμε… στην άκρη του σύμπαντος, άκρη, άκρη… αφήστε αυτήν την κολόνα να σας πηγαίνει μέχρι την άκρη του σύμπαντος για να δείτε τι υπάρχει εκεί… - Το σπίτι μας – Σπίτι! Είναι σαν σύνορα, τόσο καθαρά! Από εκεί όπου αυτή η κολόνα φωτός διέσχιζε ένα μέρος αρκετά σκοτεινό στο σύμπαν και δεν βλέπατε πολλά, ξαφνικά όλα είναι λευκά, μα όλα! Καταλαβαίνετε ότι το λευκό που βλέπατε στην κολόνα ήταν το φως αυτού του μέρους που είχε μπει μέσα και σας τράβαγε. Μήπως είναι η Πηγή; Όχι ακριβώς. Θα μπορούσατε να πείτε ότι είναι η δικιά σας πηγή, η πηγή του καθενός, αλλά δεν είναι η μεγάλη Πηγή με Π κεφαλαίο όπως την ονομάζεται μερικές φορές, εκεί απ’ όπου όλα αρχίζουν. Είναι το μέρος απ’ όπου εσείς έχετε έρθει και ναι, είναι κάτι πολύ παράδοξο για σας αλλά αυτό το μέρος δεν είναι το ίδιο για όλους εσάς… ο καθένας συνδέθηκε μέσα σ’ αυτό το φως, το οποίο σας δίνει μια πολύ συγκεκριμένη δόνηση, τη δόνηση της αρχής, είναι η δόνηση «απ’ όπου ξεκίνησα, απ’ όπου ήρθα». Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο του ‘απ’ όπου ήρθα’ υπήρχαν πολλά μέρη που σας οδήγησαν στη Γη. Ο καθένας επέλεξε ένα μέρος και γι’ αυτό ο καθένας στέκεται σε ένα μέρος διαφορετικό αυτήν την στιγμή. Μην ψάξετε να συγκρίνετε το βίωμα του ενός με το βίωμα του άλλου γιατί τα βιώματά σας είναι διαφορετικά. Εσείς είχατε την εντύπωση ότι σας πήγαμε ταξίδι στο χώρο και εμείς ότι σας πήγαμε ταξίδι στο χρόνο. Εσείς κάνετε μια διαφοροποίηση αλλά για μας δεν υπάρχει και τόσο μεγάλη διαφορά. Ο καθένας βρίσκεται στην αρχή του, και θα θέλαμε να περπατήσετε σ’ αυτό το μέρος και να δείτε την οντότητα που έρχεται μπροστά σας… Και πάλι, δεν θα σας την περιγράψουμε γιατί ανάλογα με το που βρίσκεστε το χρώμα της είναι διαφορετικό. Θέλουμε σήμερα να σας συνδέσουμε με την αρχή σας, να τραβήξουμε μια γραμμή ανάμεσα σ’ αυτό που είστε ενσαρκωμένοι στη Γη και σ’ αυτό που είστε πολύ μακριά από τη Γη, πάρα πολύ μακριά για τα δικά σας δεδομένα, αλλά που μέσα στο DNA σας είναι τόσο πολύ ζωντανό που είναι συγχρόνως και το πιο μακρινό και το πιο κοντινό μέρος για σας. Όταν συνειδητοποιείτε αυτό το μακρινό μέρος, το χρώμα του, τη δόνησή του, μπορείτε να το βρείτε και μέσα σας και να συνδέεστε με αυτό που είστε στην ΑΡΧΗ, στην αρχή της εκδήλωσής σας, γιατί και αυτό είναι μια εκδήλωση, γι’ αυτό και δεν μιλήσαμε για Πηγή. Είστε στην αρχή της εκδήλωσής σας, με όλο το δρόμο που έχετε κάνει από τότε… - Συνάντηση στην αρχή της εκδήλωσής σας – Ξαναερχόμαστε σ’ αυτήν την οντότητα που βρίσκεται μπροστά σας και που σας χαμογελά. Δείτε τα χρώματά της, δείτε πόσο λαμπερή είναι… ένα στοιχείο να περάσει απ’ αυτήν, από τη δική της καρδιά στη δική σας, ένα στοιχείο… ποιο είναι; Τι είναι αυτό που τη χαρακτηρίζει και που θα σας έκανε να πείτε ότι αν τη ξαναδείτε κάπου θα την αναγνωρίσετε αμέσως; Δείτε πως αυτή η χαρακτηριστική που νοιώθετε αυτήν την στιγμή συνδέεται με τη ζωή σας στη Γη τώρα, και πως αυτό μπορεί να σας βοηθήσει στην εκδήλωσή σας τώρα, και ανοίξτε την καρδιά σας… ανοίξτε την καρδιά σας στη δυνατότητα να φέρετε στη δόνηση της Γης αυτό που είστε εκεί. Είναι μια δημιουργία που κάνετε αυτήν την στιγμή, μια μορφή δημιουργίας, ένα βήμα που θα σας βοηθήσει να μορφοποιήσετε αυτό που είστε, αυτό που έχετε αποφασίσει από την αρχή-αρχή να φέρετε στη Γη όταν θα κάνει τη μετάβασή της. Ήταν μια στιγμή στο μέλλον, στο χρόνο μπροστά σας πολύ συγκεκριμένη, και τότε όταν ξεκινήσατε την εκδήλωσή σας σ’ αυτό το πεδίο, είπατε: «Αυτό θα φέρω. Θα θυμηθώ και ακριβώς αυτήν τη δόνηση θα φέρω, θα εκδηλώσω. Θα κάνω μια μορφοποίηση αυτής της αλήθειας που είμαι εγώ». Οπότε, θα σας ζητήσουμε να πάτε προς αυτήν την οντότητα και σιγά-σιγά να μπείτε μέσα της, να ενωθείτε, να νοιώσετε ότι μπήκατε μέσα της και ότι κοιτάζετε μπροστά σας όλη αυτήν τη χρονική γραμμή, να τη δείτε στο χρόνο ή στο χώρο όπως θέλετε, με τη Γη πάρα πολύ μακριά μπροστά σας, με όλη την αλυσίδα των εκδηλώσεών σας στη μέση μέχρι που φτάνετε στο χωροχρόνο της Γης όπου κάθεστε. Δείτε αυτό που έχετε στην καρδιά σας, ενωμένοι με αυτήν την οντότητα, αυτό το χρώμα που σας ποτίζει, σας λούζει αυτήν την στιγμή, και αυτό το χαρακτηριστικό στοιχείο που έχετε αναγνωρίσει και που γεμίζει την καρδιά σας: αφήστε το αυτό να ρέει σε όλη τη γραμμή των εκδηλώσεών σας. Είπαμε ότι ο αγωγός είναι καθαρός στο βουνό: και αυτή η γραμμή είναι αρκετά καθαρή ώστε να μπορεί να μεταφέρει αυτήν τη δόνηση, αυτό το τόσο όμορφο που θέλετε να προσφέρετε, να φέρετε στη Γη τώρα. Αφήστε το να ρέει… πάρτε μερικές αναπνοές και νοιώστε ότι κάθε φορά που γεμίζετε την καρδιά σας με ό,τι είστε μέσα σ’ αυτήν την οντότητα, μπορείτε μετά στην εκπνοή να το εκδηλώσετε σε όλη τη γραμμή, να το αφήσετε να ρέει, και να φτάσει μέχρι αυτό που είστε στη Γη τώρα… αφήστε το να πάει… αφήστε αυτήν την ενέργεια τόσο μεγάλη, τόσο στοχευμένη, να ρέει… Να τη χαίρεστε γιατί δεν είναι μόνο μια ενδυνάμωση που κάνετε αυτήν την στιγμή, είναι και μια υπενθύμιση του τι είστε και του τι έχετε αποφασίσει να φέρετε σ’ αυτές τις στιγμές της αλλαγής στη Γη, γύρω σας. Τώρα που αυτό έγινε, βλέπετε ότι χωριστήκατε και πάλι, ότι η οντότητα στέκεται μπροστά σας και σας χαιρετάει. Ξέρετε ότι υπάρχει η γραμμή μεταξύ σας. Ακριβώς όπως το φίδι ανέβηκε από την σπηλιά μέχρι το οροπέδιο, εσείς ανεβήκατε από το οροπέδιο μέχρι την αρχή της εκδήλωσής σας και ξέρετε ότι αυτή η γραμμή, αυτή η κολόνα φωτός που ενώνει αυτά τα δυο σημεία, είναι ανοιχτή. Είναι μια ανοιχτή γραμμή πια. Μπορείτε να συνδέεστε όποτε θέλετε με αυτό που είστε εκεί, ή απλώς να θυμηθείτε τη δόνησή σας, την έντασή σας, το φως σας εκεί, για να το ριζώσετε εκεί που είστε στη Γη. Αφήστε τον Ενώχ να σας πάρει από το χέρι… το ξέρουμε ότι δεν θέλετε να φύγετε, αλλά στην καρδιά σας δεν φεύγετε, ξέρετε ότι παραμένει ανοιχτή η γραμμή. Οπότε, αυτή η δόνηση είναι από δω και πέρα συνέχεια παρούσα στην συνείδησή σας. Ο Ενώχ σας πηγαίνει πίσω σ’ αυτήν την κολόνα φωτός, και βλέπετε πάλι τους ήλιους να περνάνε αριστερά-δεξιά, τον Ωρίωνα, το δικό σας ήλιο… και φτάνετε στην κορυφή του βουνού. Κάθεστε εκεί και νοιώθετε ότι με την ίδια δύναμη που είστε συνδεδεμένοι με την σπηλιά κάτω είστε συνδεδεμένοι με την αρχή της εκδήλωσής σας επάνω, και ότι αυτός ο άξονας που ξέρετε καλά κάτω από σας συνεχίζεται με άλλη μορφή, άλλο χρώμα, άλλη δόνηση προς τα πάνω. Επεκτείνεται μέχρι εκεί… σίγουρα επεκτείνεται και πολύ περισσότερο, μέχρι και την Πηγή, αλλά αυτός είναι ο άξονάς σας, είναι η δόνησή σας : από την σπηλιά μέχρι την αρχή σας. Είναι μια γραμμή που δονείται στη δικιά σας συχνότητα, από το βάθος της Γης μέχρι την αρχή της εκδήλωσής σας, και είναι μόνο δικιά σας συχνότητα. Σήμερα είναι σαν να κάνετε στο σύμπαν μια συναυλία, ο καθένας εκπέμποντας τη νότα του. Μπορείτε να συγκρίνετε τον κύκλο σας σήμερα με την άρπα του Απόλλωνα και να δείτε τον Απόλλωνα να παίζει μουσική και να χαίρεται όλο το σύμπαν γι’ αυτό, γιατί αυτές οι χορδές δίνουν την πιο ωραία μουσική που έχουμε ακούσει εδώ και πολύ καιρό… Η δόνησή τους είναι πολύ καθαρή. Αφουγκραστείτε σ’ αυτήν τη μουσική που ο καθένας από σας κάνει… Έτσι όπως είστε καθισμένοι στην καρέκλα σας, κρατήστε την αίσθηση του άξονα που κατεβαίνει βαθιά και του άξονα που σας συνδέει με την αρχή σας, γιατί στο επίπεδο του σύμπαντος συνεχίζετε να εκπέμπετε τη νότα σας. Συνεχίζεται η μουσική που παίζετε όλοι μαζί και εμείς συνεχίζουμε και χαιρόμαστε πολύ γι’ αυτήν την μουσική που ακούμε. Και έτσι είναι.