Πάνω σε ένα ρεύμα αγάπης ερχόμαστε. Ένα ποτάμι αγάπης: αυτό είμαστε, και ερχόμαστε σε σας, για σας. Είστε η αγάπη της ζωής μας. Τι σημαίνει αυτό; Πέρα από το γεγονός ότι είναι τρυφερά λόγια που μπορείτε να πείτε στον αγαπημένο ή στην αγαπημένη σας, πάει πολύ πιο μακριά… αγαπημένος, αγαπημένη της ζωής μας. Η ζωή με την έννοια του ατελείωτου, χωρίς αρχή, χωρίς τέλος. Αυτό που είναι το αγαπημένο σ’ αυτήν τη ζωή είναι αυτό που είναι ατελείωτο, είναι η ζωή που γεννιέται, πεθαίνει, ξαναγεννιέται, ξαναπεθαίνει, συνεχίζει ατελείωτα, είναι η γραμμή που μας ενώνει. Είναι η γραμμή αγάπης που μας ενώνει. Είστε σε ένα κομμάτι αυτής της αγάπης και εμείς είμαστε σε ένα άλλο κομμάτι αλλά η γραμμή που μας ενώνει είναι η ζωή μας.

Αυτή η γραμμή ανήκει τόσο σε σας όσο και σε μας, γι’ αυτό μιλάμε για ρεύμα, για ποταμό, γιατί όταν μιλάτε για ένα ποτάμι δεν ξέρετε που αρχίζει και που τελειώνει το νερό. Κάποια στιγμή μια σταγόνα είναι εδώ και άλλη στιγμή είναι εκεί, παρόλα αυτά είναι ο ίδιος ποταμός, ακόμα και αν έχουν αλλάξει θέση σταγόνες μέσα στο ποτάμι. Και εσείς έχετε αλλάξει θέση, και εσείς κάποτε ήσασταν πιο κοντά στην Πηγή, και τώρα πηγαίνετε προς τις εκβολές του ποταμού.


- Στις εκβολές του ποταμού –

Βλέπετε, πολύ συχνά μιλάτε για την Πηγή σαν να είναι το παν. Η επιθυμία σας να επανασυνδεθείτε με την Πηγή είναι πολύ μεγάλη και όμως η ροή του ποταμού δεν σας πηγαίνει εκεί. Η ροή του ποταμού σας πηγαίνει προς τις εκβολές… και αν ήταν το ίδιο, αν ήταν το ίδιο η Πηγή και ο ωκεανός στον οποίον φτάνετε, τι θα λέγατε; Σαν ένας μεγάλος κύκλος ζωής ατελείωτος και αυτός! Δεν είναι ακριβώς έτσι αλλά προσπαθούμε να σας δώσουμε εικόνες μέσα στις οποίες θα νοιώσετε τη ροή και το μεγαλείο του δρόμου σας και του δρόμου μας, γιατί όταν γινόμαστε ωκεανός, γινόμαστε τα πάντα. Όταν γινόμαστε ωκεανός δεν έχει πια σημασία το αν είμαστε κοντά στην Πηγή ή λίγο μακριά, λίγο πιο κάτω χαμηλά κοντά στην κοίτη του ποταμού ή ψηλά στην επιφάνεια να πάμε ταχύτατα προς τον ωκεανό. Έχουμε φτάσει και είμαστε όλοι μαζί μέσα στον ωκεανό. Η μία συνείδηση είναι κοινή.

Καταλαβαίνετε τι θέλουμε να σας πούμε; Σιγά-σιγά φτάνετε εκεί, φτάνουμε μαζί σ’ αυτό το σημείο του ωκεανού. Φτάνουμε αργά αλλά και γρήγορα συγχρόνως… αργά με την έννοια ότι πέρασαν πολλές ζωές όπου ήμασταν χώρια. Γρήγορα γιατί από τότε που ξαναβρεθήκαμε ενωνόμαστε όλο και πιο δυναμικά. Μας νοιώθετε όλο και περισσότερο. Τρέχουν τα δάκρυα σας μερικές φορές όταν μας νοιώθετε τόσο δυναμικά να ερχόμαστε, και λέτε «Επιτέλους! Ξαναβρεθήκαμε… επιτέλους αυτή η αγάπη που ήταν χαμένη, που ήταν η αγάπη της ίδιας της γραμμής πάνω στην οποία είμαστε εσείς και εμείς, αυτό ξαναβρέθηκε και τα πάντα παίρνουν νόημα.»

Έτσι, όταν φτάνουμε προς τις εκβολές του ποταμού, η ροή γίνεται πιο γρήγορή γιατί φαρδαίνει, το νοιώθουμε… επίσης όταν φτάνουμε προς τον ωκεανό, αρχίζει το νερό να μην είναι και τόσο γλυκό, υπάρχει και το νερό της θάλασσας που αρχίζουμε να νοιώθουμε και είναι κάτι πολύ διαφορετικό! Είναι τόσο καινούριο, μέχρι τώρα δεν το είχαμε ποτέ αυτό, ούτε στην Πηγή δεν το είχαμε, είναι μια καινούρια εμπειρία. Σιγά-σιγά, οι σταγόνες που είμαστε ο καθένας χωριστά, νοιώθουν αυτό το αλάτι, νοιώθουν τη διαφορά, νοιώθουν ότι υπάρχει κάτι που μας ενώνει.


- Η ουσία που ενώνει –

Είναι σαν μια ουσία παρούσα στον ωκεανό που δημιουργούμε όλοι μαζί και που ο ρόλος της είναι να μας ενώσει, να ενώσει την συνείδησή μας και να κάνει ότι είμαστε πια μια μεγάλη συνείδηση, ότι η συνείδησή μας είναι η δικιά σας και αντίστροφα. Νοιώθουμε ότι έρχεται αυτό, το νοιώθουμε να πλησιάζει. Πράγματι είναι κάτι που δεν έχουμε ζήσει ποτέ. Απ’ αυτήν την έννοια δεν μπορούμε να πούμε ότι ήρθαμε από την Πηγή και γυρίζουμε στην Πηγή. Δημιουργούμε άλλο σύμπαν. Δημιουργούμε κάτι εντελώς καινούριο. Είναι τέτοια καινοτομία που θα δημιουργήσει ο ίδιος ο ωκεανός καινούρια πράγματα για τα οποία δεν έχουμε ιδέα. Θα ανοίξει πόρτες και δρόμους για τους οποίους δεν έχουμε την παραμικρή ιδέα! Δεν είναι της στιγμής…

Αυτό που είναι της στιγμής είναι η ροή που μας παρασέρνει προς τις εκβολές του ποταμού, αυτήν τη χαρά που νοιώθουμε να μεγαλώνει όλο και περισσότερο γιατί ενωνόμαστε.

Είναι λίγο παράδοξο γιατί μέσα στον ωκεανό μπορεί να νοιώθουμε λίγο πιο απομακρυσμένοι: ο ωκεανός είναι μεγάλος!, αλλά επειδή υπάρχει αυτή η ουσία –η πεμπτουσία- αυτό που σκέφτομαι το σκέφτεσαι κι εσύ, και ο χώρος δεν υπάρχει πια, και ο χρόνος έχει εξαφανιστεί και στέκομαι μπροστά σου και απλώς είναι εφικτό. Σου κρατάω το χέρι και σου λέω ότι χτίζουμε το αύριο μαζί…

Αυτό το σπίτι, που μπορείτε να χτίσετε το βράδυ για την επόμενη σας μέρα και για το οποίο μιλάγαμε στην προηγούμενη ομάδα, μπορούμε να το χτίσουμε μαζί. Μπορώ να είμαι κι εγώ εδώ για να οδηγήσω το χέρι σου. Αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ σημαντικό να βρίσκεσαι σ’ αυτό το σημείο που σου έχουμε δείξει, στη διασταύρωση ανάμεσα στους τρεις άξονες, στο τσάκρα της καρδιάς όταν συναντιέται με την σπονδυλική στήλη. Κάθεσαι εκεί, δημιουργείς το μέλλον, το δημιουργούμε μαζί.


- Το πιο τρελό όνειρο –

Κάθεσαι εκεί και φαντάζεσαι όχι μόνο την αυριανή μέρα αλλά φαντάζεσαι το πιο τρελό σου όνειρο. Ποιο είναι το πιο τρελό σου όνειρο;… είπαμε: τρελό όνειρο, δεν θέλουμε κάτι απλό, θέλουμε κάτι πραγματικά τρελό! Πως μπορείς να το χτίσεις αυτό; Είσαι δημιουργός. Πως μπορείς να χτίσεις αυτό το τρελό όνειρο; Θα πάρουμε τις ίδιες βάσεις με πριν. Κατ’ αρχήν, κάθεσαι σε ένα παρθένο πεδίο. Κάθεσαι πάνω σε χορτάρι, σε χώμα, γιατί τίποτα δεν γίνεται, ακόμα και τα πιο τρελά, χωρίς την επαφή με τη Γαία, χωρίς την αγάπη που νοιώθεις για τη Γαία και την αγάπη που έχει η Γαία για σένα. Το πρώτο που κάνεις λοιπόν είναι ότι συνδέεσαι με αυτήν την αγάπη, με αυτό που σας ενώνει. Συνδέεσαι με το πρώτο σου τσάκρα και με την καρδιά σου με τη Γη και με τη Γαία: με τη Γη στο πρώτο τσάκρα, με τη Γαία στην καρδιά, για να την έχεις ολόκληρη μέσα σου και να είσαι εξ’ ολοκλήρου μέσα της. Είναι μια κοινωνία με τη Γαία που γίνεται. Δεν μπορείς εδώ να δημιουργήσεις κάτι τρελό, κάτι ασυνήθιστο, κάτι σχεδόν ασύλληπτο αν δεν είσαι πρώτα τρελά ερωτευμένος/η με τη Γαία γιατί πάνω της και μαζί της θα δημιουργήσεις ό,τι είναι να δημιουργήσεις.

Το πρώτο βήμα είναι αυτό λοιπόν, να νοιώθεις αυτήν την σύνδεση, αυτήν την αγάπη, να νοιώθεις ότι δεν είναι κάτι που κάνεις μόνος σου ποτέ αλλά που κάνεις μαζί με τη Γαία. Αυτό προϋποθέτει ότι θα ρωτήσεις: «με αυτό το τρελό που θέλω να κάνω συμφωνείς; Έχω την άδειά σου να το δημιουργήσω στο πεδίο σου, στο πλαίσιο που είσαι εσύ;» Θα πάρετε μια απάντηση στην καρδιά σας και μπορούμε να σας πούμε ότι μια και είστε παιδιά της πολύ αγαπημένα, δεν θα σας αρνηθεί τίποτα. Να είστε ήσυχοι, θα ακούσετε ένα καθαρό ’ναι’, θα νοιώσετε ένα νερό να κυλά μέσα σας που είναι ο τρόπος της να πει ‘είσαι ευπρόσδεκτος/η, ό,τι θες αγάπη μου, ό,τι θες, από σένα ό,τι θες. Θα δοκιμάσουμε και θα παίξουμε μαζί’.

Μετά, για να συνεχίσουμε να παίξουμε με τον πιο τρελό τρόπο, μετά θα δεις να έρθει ένας πελαργός από πολύ μακριά στον ουρανό. Ο πελαργός έρχεται με ένα μεγάλο δώρο στο ράμφος του καλά-καλά τυλιγμένο! Είναι τυλιγμένο σε ένα λευκό ύφασμα. Σιγά-σιγά πλησιάζει, προσγειώνεται και ακουμπά αυτό το τυλιγμένο δώρο δίπλα σου. Και εσύ αναρωτιέσαι: ‘τι είναι αυτό το μωρό; Εγώ θέλω κάτι τρελό, αυτό το μωρό αντιστοιχεί σ’ αυτό που θέλω ή όχι;’ Είπαμε: είμαστε στα τρελά σήμερα, εκεί που νόμιζες ότι αυτό το ύφασμα περιέχει κάτι μεγάλο γιατί έχει όγκο, μόλις αρχίζεις να το ξετυλίξεις βλέπεις ότι μέσα είναι άδειο! Τίποτα δεν έχει… αλλά γίνεται πολύ μεγάλο ύφασμα που σκεπάζει όλο το χορτάρι.

Είναι το δώρο του Ουρανού στην τρέλα που έχεις. Είναι ο Ουρανός που σου δείχνει πόσο χαίρεται που επιτέλους δέχτηκες την τρέλα σου, που επιτέλους δέχτηκες να μορφοποιήσεις τα πιο τρελά σου όνειρα, όχι να κάτσεις σ’ αυτά που υπάρχουν και είναι ήδη δεδομένα αλλά να φτιάξεις κάτι εντελώς καινούριο με τη ζωή σου. Νοιώθεις ότι η ζωή έχει πάρει ήδη μια κλήση και δεν μπορεί να αλλάξει; Τότε δεν έχεις μπει αρκετά στην τρέλα σου, ξαναπροσπάθησε… είπαμε: σήμερα είναι η μέρα της τρέλας! Ξανάρχισε, μπες απ’ την αρχή σ’ αυτήν την ενέργεια και μετά συνέχισε, αξίζει, αξίζει πολύ!


- Βάζουμε την υπογραφή μας –

Εκεί, πάνω σ’ αυτό το λευκό ύφασμα που συγκεντρώνει και την αγάπη της Γαίας από κάτω, και την αγάπη του Ουρανού, εκεί, εσύ θα βάλεις την θέλησή σου. Εκεί θα κάτσεις στη μέση, θα πας να κάτσεις στη μέση, δεν θα μένεις άπρακτος/η να το κοιτάξεις, θα πας να πάρει θέση! Θα σηκωθείς, θα περπατήσεις πάνω σ’ αυτό το ύφασμα χωρίς κανένα φόβο –χωρίς το φόβο μήπως το λερώσεις, και να το λερώσεις, δικό σου ύφασμα δεν είναι; Είναι ένα δώρο για σένα, το κάνεις ό,τι θες-. Και τι γίνεται; Όσο περπατάς προς το κέντρο, αυτό που αφήνεις πίσω σου δεν είναι βρωμιές, είναι δικές σου πατημασιές. Αυτές οι πατημασιές δεν είναι κανενός άλλου, είναι δικιές σου και είναι ο τρόπος σου να πεις ότι αυτή η τρέλα που πας να χτίσεις είναι δικιά σου: «αναλαμβάνω κάθε ευθύνη. Η θέλησή μου είναι αρκετή, και τιμώ αρκετά τη Γη και τον Ουρανό ώστε να μπορώ να πάρω την ευθύνη να δημιουργώ ακόμα και τα πιο τρελά μου όνειρα, και να βάλω την υπογραφή μου, δηλαδή τις πατημασιές μου, τα πόδια μου, τα ιερά μου πόδια πάνω σ’ αυτά.

Τα πόδια είναι πάντα ιερά φίλοι μας, γιατί ακουμπάνε τη Γη, γιατί κάνουν την σύνδεση με άλλες μορφές του τι είστε. Τόσο πολλές πληροφορίες περνάνε απ’ αυτά τα πόδια, από τη Γη προς εσάς, και από τον Πατερά, τον Ουρανό, προς τη Γη! Ιερές πατούσες, ιερά πόδια, ιερές πατημασιές που γίνονται χρυσές όσο περπατάτε και πηγαίνετε να καθίσετε ακριβώς στη μέση γιατί έτσι ορίζετε το πλαίσιο εργασίας σας. Δικιά σας τρέλα, κανενός άλλου, δικό σας παιχνίδι, δικιά σας ευχαρίστηση!

Τι θέλετε να χτίσετε πάνω σ’ αυτό; Ποια μορφή θέλετε να δώσετε; Δώστε μια κρυστάλλινη μορφή στο πιο τρελό σας όνειρο… δεν θα βάλετε στύλους και γραμμές εδώ όπως μπορείτε να βάλετε όταν χτίζετε δικό σας σπίτι για την επόμενη μέρα, αλλά θα κάνετε κάτι που μοιάζει με ένα ιγκλού κρυστάλλινο… θα μπορούσατε να πείτε επίσης ότι μοιάζει με ένα μεγάλο βυζί, ναι, γιατί σας τρέφει. Αυτό το κρυστάλλινο βυζί θα τρέφει το πιο τρελό σας όνειρο. Θα το κάνετε μεγάλο. Θα αφήσετε τα τοιχώματα να μεγαλώσουν, να απομακρυνθούν από σας που είστε στο κέντρο, να επεκταθούν σε όλο το ύφασμα, να πάνε αρκετά μακριά και αρκετά ψηλά, και θα δείτε πως νοιώθετε σ’ αυτό.

Παιδιά μας, αυτήν την στιγμή χτίζετε σε ένα επίπεδο που βρίσκεται μακριά από το δικό σας αλλά που είναι το πρώτο στάδιο μορφοποίησης του τρελού σας ονείρου. Όταν νοιώθετε ότι ένα όνειρο είναι εντελώς τρελό, το κρατάτε συνήθως αρκετά μακριά από τα γήινα δεδομένα. Όταν σας λέμε να χτίσετε το σπίτι της επόμενης μέρας με στύλους και γραμμές και να εργάζεστε πάνω στις ενεργειακές γραμμές ανάμεσα στους στύλους, πάνω στις ενεργειακές γραμμές που αποτελούν αυτό το κτίσμα που κάνατε, είναι αυτό αρκετά κοντά στη δικιά σας πραγματικότητα, και πράγματι όταν εργάζεστε έτσι βλέπετε διαφορές την επόμενη μέρα. Είναι τόσο εύκολο, τόσο απλό! Όταν όμως μιλάμε για τρελά όνειρα, ήδη έχετε βάλει φρένο, σαν να έχετε βάλει απαγορευτικό: ‘αφού είναι τρελό, δεν θα γίνει’, οπότε δεν μπαίνει καν στο αστρικό σας πεδίο, δεν μπαίνει κοντά, ούτε καν στο αιθερικό. Η επόμενη μέρα είναι ήδη πολύ κοντά αλλά το τρελό όνειρο δεν είναι, βρίσκεται κατά πολύ στο νοητικό: εκεί θα πάτε να το ψάξετε και από κει θα το φέρετε.


- Η τρέλα δεν είναι εκεί που νομίζαμε –

Τι νοιώθετε εκεί λοιπόν, σ’ αυτό το κρυστάλλινο ιγκλού; Είναι ήχοι που μπορείτε να ακούσετε. Είναι χρώματα, σαν χρωματισμένες φούσκες που αιωρούνται… Θυμηθείτε αυτό το όνειρο που έχετε βάλει στο νου σας στην αρχή. Μπείτε σ’ αυτό και ακούστε. Πάρτε λίγο χρόνο και ακούστε, δείτε τι σας έρχεται καθισμένοι εκεί σ’ αυτό το κρυστάλλινο πλαίσιο…

Ανάλογα με το πώς δουλεύει αυτό που είστε, είτε θα ακούσετε σαν μελωδίες, είτε θα δείτε αυτές τις φούσκες, είτε θα δείτε φωτεινές κινήσεις… να τα απολαύσετε ό,τι και να είναι γιατί είναι αυτό που έχετε ονειρευτεί, αυτό που νομίζατε τρελό και που όμως ήταν πάντα, ανέκαθεν στη διάθεσή σας. Αυτό που έκανε φραγμό μέχρι τώρα ήταν η πεποίθησή σας ότι δεν γίνεται να υλοποιηθεί, δεν γίνεται να μορφοποιηθεί, επειδή δεν σας αξίζει, δεν μπορείτε να το κάνετε, δεν είναι της στιγμής… τα ‘δεν’ μπορεί να είναι πολλά που σας ήρθαν, είναι πολλά και διάφορα, και σας οδήγησαν να αφήσετε το όνειρο πίσω τόσο καιρό πια!

Τώρα που είστε σ’ αυτό το ιγκλού, δεν υπάρχει ‘δεν’, ούτε η έννοια του ‘δεν’. Υπάρχουν απλώς αυτά τα φωτάκια που είτε κάνουν μουσική, είτε δείχνουν χρώματα, είτε κινούνται, είτε κάνουν και τα τρία μαζί. Ξέρετε ότι μια και υπάρχουν σ’ αυτό το πλαίσιο, μια και είναι τόσο όμορφα εκεί γύρω σας, δεν υπάρχει πια λόγος να βάλετε φραγμούς. Γιατί να συνεχίσετε όπως πριν; Αυτό είναι το τρελό! Τελικά καταλαβαίνετε ότι όλα τα πράγματα λειτουργούν αντίστροφα απ’ ό,τι νομίζατε, ότι η τρέλα ήταν αυτό που νομίζατε πριν: η τρέλα ήταν να νομίζετε ότι δεν γίνεται! Τώρα είναι ξεκάθαρο όχι μόνο ότι γίνεται αλλά και ότι έχει ήδη γίνει, το βλέπετε! Όλα αυτά τα φωτάκια γύρω σας, όλες αυτές οι νότες που ακούτε είναι τόσο πραγματικές στα αυτιά σας, στα μάτια σας, και είναι τόσο όμορφα! Καταλαβαίνετε πόσο τρέλα ήταν να νομίζετε ότι είναι τρελό το όνειρο! Το όνειρο είναι ήδη πραγματικότητα, περιμένει απλώς να υλοποιηθεί.

Για να υλοποιηθεί, πρέπει να το αναγνωρίσετε, πράγμα που μόλις τώρα κάνατε, και να το αποδέχεστε. Οπότε, τι είναι αυτό που θέλετε να κάνετε τώρα; Το μόνο που θέλετε να κάνετε είναι να απλώσετε τα χέρια σας και να πιάσετε αυτά τα φωτάκια, να πιάσετε αυτές τις νότες, τις τόσο όμορφες, και να τις βάλετε στην καρδιά σας, στα μάτια σας, στα αυτιά σας. Κάθε νότα να μπει σε ένα κύτταρό σας.

Βλέπετε, όλα αυτά τα μικρά φωτάκια μπαίνουν στο σώμα σας, μερικές φορές μπαίνουν από τον άξονά σας, άλλες φορές μπαίνουν από το δέρμα, άλλες φορές από το τσάκρα της καρδιάς, άλλες φορές και από άλλα τσάκρα, από άλλες πόρτες, μερικά πηγαίνουν να γαργαλήσουν τις πατούσες σας και να μπουν από κει. Το σώμα σας έχει γίνει εντελώς φως, ένα φως που ψιλοτρέμει από τις δονήσεις του φωτός που μπαίνει μέσα του: ένα μικρό τρέμουλο που προκαλούν αυτές οι δονήσεις και που το κάνει να φαίνεται πιο ζωντανό. Λάμπει, λάμπει, λάμπετε…

Έχετε ενσωματοποιήσει το τρελό σας όνειρο: τι όμορφοι που είστε!!! Αυτό που κάνατε δεν είναι μια τρέλα; Μπορεί να φανεί τρέλα στα μάτια αυτών που νομίζουν ακόμα αυτό που νομίζατε κι εσείς πριν, επειδή δεν έχουν ανοίξει ακόμα τα μάτια τους σε άλλη πραγματικότητα. Εσείς έχετε αναποδογυριστεί και ξέρετε τώρα ότι η πραγματική τρέλα είναι να νομίζετε ότι δεν πραγματοποιείται όλο αυτό το φως που είστε. Όλο αυτό το φως που είστε γίνεται πράξη, γίνεται δόσιμο, γίνεται ένωση. Όλο αυτό το φως που είστε, όλο αυτό το σώμα γίνεται πράξη αγάπης. Ενώνετε ό,τι είμαστε και ό,τι είστε και το κάνετε πράξη αγάπης προς τη Γη και προς όλους όσους είναι μαζί σας πάνω στη Γη. Τρελό είναι αυτό; Είναι πανέμορφο!

Εμείς χαιρόμαστε τους φίλους μας, την οικογένειά μας, τους εαυτούς μας σε άλλο χωροχρόνο που επανασυνδέθηκαν με αυτό που είναι: με μας, γιατί μαζί μπορούμε να φέρουμε την τρέλα μας, δηλαδή την ομορφιά μας στο επίπεδο της Γης. Το έχετε δεχτεί. Είναι μια αποδοχή που έχετε κάνει μέσα σας, μέσα σ’ αυτό το ιγκλού, μέσα σ’ αυτό το βυζί: έχετε πάρει αρκετή τροφή από μέσα, αρκετό φως ώστε να μπορείτε να σταθείτε και να φέρετε αυτό το τρελό όνειρο στο επίπεδο της Γης που συνεχίζει να το βλέπει έτσι σαν τρελό.

Κάθεστε και πάλι πάνω στο ύφασμα που σας έχει φέρει ο πελαργός, απλώς το σώμα σας έχει αλλάξει πάρα πολύ. Η δομή του σώματός σας έχει αλλάξει εσωτερικά. Η δομή του σώματός σας έχει κάνει μεγάλη αποδοχή, έχει δεχτεί να υλοποιήσει, να μορφοποιήσει. Έχει δεχτεί να είναι αυτό που είναι σε άλλο χωροχρόνο, να το δείξει. Ναι, έχει δεχτεί ακόμα και να το δείξει χωρίς φόβο γιατί είναι πολύ πέρα απ’ αυτό. Είναι απλώς μέσα στο δόσιμο.

Η Γαία την περασμένη εβδομάδα σας μίλαγε για σύνδεσμο. Είστε και πάλι σύνδεσμος. Έχετε δεχτεί αυτήν την θέση. Σύνδεσμος ανάμεσα σε αυτό που είστε σε όλο το μήκος του ποταμού -το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στην πηγή και στον ωκεανό- και στη Γη, με όλες τις άλλες σταγόνες που μοιράζονται τον ποταμό μαζί σας. Το κάνετε για σας αυτό γιατί μαθαίνετε πολλά μέσα σ’ αυτό. Το κάνετε για τις άλλες σταγόνες και για τη Γαία. Μπορείτε να συνεχίσετε να καθίσετε σ’ αυτό το λευκό ύφασμα με την σταθερότητα που είναι δικιά σας και που σας αξίζει γιατί πια πατάτε γερά σ’ αυτό που ήρθατε να κάνετε. Είναι να το χαίρεστε και να το μορφοποιήσετε με χαρά, συνείδηση, αγάπη και φως, πάντα.

Και έτσι είναι.