Είμαι η Γαία και σας χαιρετώ. Έχω μπει στην καρδιά σας και όχι μόνο. «Έχω μπει», δεν είναι σωστή έκφραση, είμαι κάθε κύτταρο του σώματός σας, πώς να μην έχω μπει στην καρδιά εφόσον είμαι η καρδιά; Πώς να μην έχω μπει σε κάθε κύτταρο εφόσον είμαι κάθε κύτταρο; Μερικές φορές περπατάτε στο δρόμο, με σκέφτεστε και συνδέεστε με μένα. Δεν συνδέεστε μαζί μου, συνδέεστε με τον εαυτό σας, με αυτό που είστε στο σώμα και σε άλλη διάσταση συγχρόνως. Συνδέεστε με μια πλευρά του εαυτού σας διαφορετική αλλά που έχει τη βάση της στο σώμα, στην ενσάρκωση. Όταν νοιώθετε τις ενέργειες μου λίγο να σας έρθουν σαν να ερχόντουσαν από έξω, είναι ότι νοιώθετε αρμονικές. Η βασική νότα όμως είναι το σώμα, είναι το κύτταρο. Εκεί εκπέμπεται η βασική νότα της Γαίας. Σας έχω δώσει ό,τι είμαι για να φτιάξετε ό,τι είστε εδώ. Όταν λέμε ότι ‘κάνουμε ένα’, δεν είναι μόνο μια έκφραση: δεν κάνουμε ένα, είμαστε ένα. Απλώς μερικές φορές το ξεχνάτε. Γενικώς ξεχνάτε ποιοι είστε, ξεχνάτε ποιοι είστε σε όλες τις διαστάσεις, όχι μόνο στη γήινη. Ο σκοπός σας βέβαια είναι να σταματήσετε να ξεχάσετε, να βγάλετε το πέπλο που είναι μπροστά στα μάτια σας και να δείτε ό,τι είστε, χωρίς να αφήσετε στο πλάι απολύτως τίποτα.

Όταν είστε σ’ αυτόν τον κύκλο, χαίρεστε για την επαφή που νοιώθετε με τις ρίζες σας, για την επαφή που νοιώθετε με το σώμα σας, με μένα, όσο χαίρομαι κι εγώ για την επαφή μαζί σας, για αυτήν την επαφή που γίνεται συνειδητή, για την αναγνώριση του τι είστε σε γήινο επίπεδο. Μην κάνετε ποτέ αποκοπή από τις άλλες σας πλευρές! Όπως όταν δουλεύετε στους άλλους κύκλους που κάνετε μαζί με τις ενέργειες που έρχονται κατ’ ευθείαν από την Πηγή: μην ξεχνάτε ποτέ, ποτέ, τις ρίζες που έχετε με μένα. Η μία ενέργεια δεν έχει αξία μεγαλύτερη από την άλλη. Η μία έχει αξία μόνο όταν εργάζεται με την άλλη, όταν ανοίγεστε στη διαφορά και τη δέχεστε.

Στον προηγούμενο κύκλο σας ζήτησαν, για εργασία κατά τη διάρκεια των διακοπών, να δείτε το μισό σας εαυτό δεξιά σκοτεινό με τις ενέργειες του Σάνταλφον, και το αριστερό σας εαυτό πολύ φωτεινό με τις ενέργειες του Μέτατρον, βάζοντας ρίζες ανάποδα: ρίζες φωτεινές δεξιά και ρίζες σκοτεινές αριστερά. Θα μπορούσατε όπως μιλήσατε για αρνητικές και θετικές ενέργειες με το μαύρο και το άσπρο -και σίγουρα όχι του καλού και του κακού αλλά με την έννοια πραγματικά του αρνητικού και του θετικού που έχετε στην φυσική- θα μπορούσατε λοιπόν να αλλάξετε αυτούς τους πόλους και να βάλετε τις ενέργειες της Γης και τις ενέργειες της Πηγής. Θα κάνατε ακριβώς την ίδια δουλειά σε μια δόνηση λίγο διαφορετική, σε μια διάσταση λίγο διαφορετική αλλά θα μπορούσε να ήταν μια δουλειά εξίσου ενδιαφέρουσα που θα σας έφερνε μια ισορροπία εξίσου μεγάλη.

Τίποτα δεν είναι για πέταμα παιδιά μας. Με βλέπετε λίγο σοβαρή σήμερα, ναι, γιατί δεν θα ήθελα τα παιδιά μου να… πώς να σας το πω χωρίς να σας πληγώσω; Δεν θέλω να έχετε άλλα κριτήρια για το ένα και για το άλλο, για τη Γη και για τον Ουρανό. Η Γη είναι εξίσου σημαντική με τον Ουρανό. Δεν υπάρχει γήινη εργασία χωρίς τον Ουρανό. Δεν υπάρχει ενεργειακή εργασία κοντά στην Πηγή, κοντά στον Πατέρα σας, χωρίς γήινες ρίζες, χωρίς αντίκτυπο στη Γη. Δεν μπορείτε να ξεχωρίσετε αυτά τα δυο πράγματα, αλλιώς παίρνετε ένα δρόμο που μπορεί να σας βάλει μεν πολύ γρήγορα σε μια άκρη και να έχετε την εντύπωση ότι έχετε φτάσει πολύ ψηλά, αλλά που θα σας βάλει δε σε μια άκρως δύσκολη ανισορροπία. Θέλω απλώς σήμερα να τραβήξω την προσοχή σας πάνω σ’ αυτό.

Έχετε δουλέψει πολύ τελευταία, εντατικά, με αφοσίωση: μην ξεχνάτε που ζείτε! Μην ξεχνάτε τι είστε!... ναι, παρόλο που δεν θέλει να το πει η Μαριαννίκ, επιμένω: ναι, απευθύνομαι περισσότερο σε ένα άτομο σ’ αυτόν τον κύκλο : μη με ξεχνάς, είμαι αυτό που είσαι εσύ. Πας ψηλά, δεν φτάνει, πρέπει να πας βαθιά στις ρίζες και να μην ξεχάσεις τα κύτταρά σου, να μην ξεχάσεις το σώμα σου. Ωραίος ο Πατέρας, αλλά και η Μητέρα είναι ωραία, να την τιμάς όπως σε τιμά εκείνη, όταν σε βοηθά να τα βγάλεις πέρα παρόλο που το σώμα σου δεν το βοηθάς πολύ. Να το τιμάς γιατί έδωσα ό,τι μπορούσα για να σε βοηθήσω να το φτιάξεις ώστε να σε υποστηρίξει. Να το τιμάς κάθε μέρα. Να το αγαπάς και να του δίνεις ό,τι χρειάζεται. Έτσι θα βρεις μια ισορροπία.

Κοιτάξτε με, είμαι στη μέση του κύκλου για όλους σας. Έπρεπε να ήμουν λίγο σκληρή με ένα παιδί δικό μου γιατί το χρειάζεται σήμερα για να βρει μια καινούρια ισορροπία μέσα της. Αυτό που είμαι δεν είναι αυτό το σκληρό, αυτό που είμαι είναι σκέτη αγάπη για σας, για όλους σας. Παίρνω τα χέρια σας στα δικά μου και σας κοιτάω στα μάτια. Κοιτάξτε με στα μάτια και αφήστε τις ενέργειες να ρέουν.
Δήμητρα συνέχισε σε παρακαλώ.


Δήμητρα:
Κοιτάξτε με στα μάτια αγαπημένα μου πλάσματα. Αφήστε την αγάπη να ρέει από τη δική μου προς τη δική σας και από τη δική σας προς τη δική μου καρδιά. Είμαστε ενωμένοι καρδιά με καρδιά, είναι ενωμένα τα βλέμματά μας και υπάρχει μία συνεχής ροή αγάπης μεταξύ μας. Θέλω την αγάπη αυτήν να την αφήσετε να σας γεμίζει ολόκληρους. Θέλω να καταλάβετε παιδιά μου, το έχω ξαναπεί, θέλω να καταλάβετε ότι η ύπαρξή σας εδώ, επάνω στην επιφάνειά μου, έχει ολοκληρωθεί μέσα από τη δική μου βοήθεια. Δεν το λέω για να ακουστώ σπουδαία… κάθε άλλο μάλιστα… πάντα ανά τους αιώνες ήμουν, είμαι και θα παραμείνω ένα πολύ μεγάλο Πνεύμα, το οποίο θα μπορούσε κάποιος να πει ότι σαν ενέργεια είναι παραγκωνισμένο. Δεν έχω παράπονο από τα αδέρφια μου, δεν έχω κανένα παράπονο από κάποια από τα παιδιά μου. Αυτό που σας λέω, το αναφέρω ακριβώς γιατί, όντας εσείς συνδεδεμένοι μαζί μου, είναι μία πολλή μεγάλη βοήθεια για να μπορέσετε να περπατήσετε πνευματικά. Να μπορέσετε να εξελιχθείτε πνευματικά.

Μερικούς -δεν αναφέρομαι αποκλειστικά στην ομάδα σας- τους ενοχλεί ακόμα και το σώμα που φέρουν. Πόσο λάθος κάνετε επάνω σε αυτό! Η ύλη, το σώμα σας, η ύλη που είμαι εγώ… ένα θείο δώρο σας έχει δοθεί για να είναι το όχημα ώστε να προχωρήσετε στην εργασία σας. Ποιά είναι η εργασία σας; Μα κάθε ενσάρκωσή σας γίνεται για να μπορέσετε να μάθετε, να πάρετε γνώση, να προχωρήσετε. Κάθε ενσάρκωση! Ελάχιστες είναι αυτές οι ενσαρκώσεις στις οποίες βρίσκεστε επάνω μου και είσαστε απλά περαστικοί. Τιμήστε κάθε αναπνοή που παίρνετε, τιμήστε κάθε ακτίνα που νοιώθετε επάνω στο σώμα σας, κάθε σταγόνα βροχής που μπορεί να νοιώσετε, να αισθανθείτε, να γευτείτε… τιμήστε αυτά που έχετε. Την ομορφιά! Γιατί τα πάντα γύρω σας και εσείς οι ίδιοι ως φυσικά σώματα, είσαστε απίστευτης ομορφιάς. Δεν σας έχει δοθεί το σώμα σας έτσι τυχαία. Εάν δεν τιμάτε το σώμα σας, πώς θα μπορούσατε να τιμήσετε εμένα; Μερικές φορές, είναι τόσο περίεργο αυτό… είναι σαν να μην υπάρχω! Και όμως… είμαι εδώ, είτε εργάζεστε πνευματικά, είτε όχι, είμαι εδώ κάθε στιγμή και δευτερόλεπτο της ζωής σας. Με προσπερνάτε και δεν με βλέπετε. Δεν λέω ότι κάνετε ότι δεν με βλέπετε… δεν με βλέπετε!

Τι λέμε τώρα λοιπόν; Συντονιστείτε, συντονιστείτε μέσα από τις ρίζες που θα στείλετε μέσα μου, στον πυρήνα μου. Σκεφτείτε το, σαν να είσαστε ένα μικρό αντικείμενο επάνω σε μία επιφάνεια απλά ακουμπισμένο. Με την πνοή του ανέμου… θα πέσει κάτω. Εάν όμως αυτό το αντικείμενο έχει καλή βάση, έχει γερή, βαριά βάση, ό,τι και να γίνει δεν πρόκειται τίποτα να το μετακινήσει από την θέση του. Για αυτό και στο παρελθόν, σας έχω δώσει αρκετά παραδείγματα μέσα από τις ρίζες των δένδρων. Σας έχω δώσει άλλο παράδειγμα μέσα από τα κτίσματα… σας έχω πει ότι όσο πιο βαθειά είναι τα θεμέλια, τόσο πιο εύκολα και πιο πολύ ύψος μπορεί να πάρει το κτίσμα που θα δημιουργήσετε. Δεν το λέω για να περάσει η ώρα μας, δεν το λέω απλά για να πω κάτι… το λέω για να σας βοηθήσω. Γιατί αυτό έχω συμφωνήσει, αυτό έχω αποδεχθεί. Και πάλι δεν θέλω να στραφώ στο δικό μου φυσικό σώμα και να πω, ‘μα δεν με προσέχετε’. Αυτό είναι μία άλλη συζήτηση, ένα άλλο κεφάλαιο που αφορά τη δική σας ευαισθησία απέναντί μου… και όχι μόνο! Απέναντι σε εσάς, πάνω από όλα, τους εαυτούς σας. Αλλά δεν θα σταθούμε σε αυτό. Η συζήτηση που κάνουμε σήμερα αφορά εσάς.

Σας έχει δοθεί λοιπόν από την προηγούμενη ομάδα σας κάποια εργασία που έχει να κάνει με την εναρμόνιση των ενεργειών. Πολύ βασικό, πάρα πολύ βασικό είναι οι ρίζες σας. Γερές ρίζες παιδιά μου, γερές, βαθιές ρίζες… να φτάνουν μέχρι κάτω τον πυρήνα μου, να μπλέκονται, να μπαίνουν μέσα σε αυτόν, να μπαίνουν μέσα στα τοιχώματά του. Ρίζες που δεν θα μπορεί ποτέ κανείς και με τίποτα να τις κόψει από εσάς. Οι ρίζες αυτές είναι η βάση που θα σας βοηθήσει να ανυψωθείτε.

Πατέρας και Μητέρα, άλλες δύο ενέργειες που εναρμονίζονται σε μία γέννηση, οποιαδήποτε γέννηση είναι αυτή. Δεν έχει σημασία το χρώμα των ενεργειών… το χρώμα σας δίνεται γιατί είναι κάτι που αναγνωρίζετε εσείς και θα πρέπει να το προσδιορίσετε στον διαλογισμό που κάνετε. Εναρμόνιση ενεργειών. Αυτή είναι η ουσία της εργασίας σας, η οποία για να πετύχει, για να έχει το αποτέλεσμα που χρειάζεται να έχετε… είναι ρίζες και ένωση με τον Πατέρα. Ένωση λοιπόν με την Μητέρα, αλλά και τον Πατέρα. Αν γίνει μόνο από την μία πλευρά, θα λείπει κάτι από την άλλη… οπότε πρέπει συνειδητά να γίνει η ένωση αυτή, ώστε να μπορείτε μετά να προχωρήσετε σε οποιαδήποτε άλλη εναρμόνιση έχετε να αντιμετωπίσετε μπροστά σας.

Παράλληλα λοιπόν τις επόμενες ημέρες, στο διαλογισμό που θα κάνετε, θα ξεκινάτε με τις ρίζες σας και θα τελειώνετε με τις ρίζες σας. Χωρίς αυτές, δεν μπορείτε να πάτε πουθενά. Τώρα, είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαίο να γίνουν. Μην το παραμελήσετε!

Νοιώστε την αγάπη μου, δεν σας έχω αφήσει τα χέρια όλη αυτήν την ώρα που μιλάμε… κρατήστε το βλέμμα μου μέσα στην καρδιά σας, μαζί με την απέραντη αγάπη μου. Ποτέ δεν σας έχω εγκαταλείψει, ποτέ. Θέλω όμως να νοιώσετε την αγάπη αυτήν. Επειδή οι ημέρες αυτές είναι ημέρες εορτής, συγκεκριμένης εορτής που εορτάζετε εσείς εδώ, επάνω στην επιφάνειά μου -πρέπει να σας πω ότι παράλληλα με εσάς εορτάζω και εγώ- ο αγαπημένος Δάσκαλος, ο Ιησούς θα ήθελε να σας μιλήσει.

(Αλλάζει η ενέργεια)
Αγαπημένα μου παιδιά, τι όμορφη συνάντηση μέσα στην αγάπη και, τι όμορφη ευκαιρία μου δίνετε να μιλήσω μέσω της Μητέρας Γης, στον κύκλο το δικό της. Με μεγάλη τιμή αποδέχομαι την πρόσκλησή της, δίνοντάς μου έτσι την ευκαιρία να την ευχαριστήσω. Να την ευχαριστήσω, εγώ ο Ιησούς, ως ενσαρκωμένος στην επιφάνειά της… γιατί εάν δεν υπήρχε εκείνη, δεν θα μπορούσα να ενσαρκωθώ εγώ. Εάν δεν υπήρχε εκείνη, δεν θα υπήρχατε εσείς. Είναι μία πολλή καλή ευκαιρία να μοιραστώ μαζί σας την τόσο βαθειά αγάπη που φέρνω για την Μητέρα Γη. Για την Μητέρα… την φυσική μου μητέρα που με έφερε επάνω στην επιφάνεια της Γης, την αγαπημένη όλων, την Μαρία, αλλά και για την Μητέρα Γη. Σας φέρει σε τόσες πολλές ενσαρκώσεις σας, δέχτηκε και εμένα, ταπεινά να με φιλοξενήσει μέσα στην αγκαλιά της. Οπότε θα ήθελα για άλλη μία φορά να την ευχαριστήσω για αυτό το οποίο μου προσέφερε: τη δυνατότητα να ενσαρκωθώ, να γίνω ένα μαζί της ώστε να μπορέσω έτσι να το δείξω σε όλους εσάς και να σας περάσω την αγάπη του Πατέρα μας.

Τις επόμενες ημέρες θα εορτάσετε την γέννησή μου. Ήδη, έχω γεννηθεί μέσα σας. Θα ήθελα την γέννησή μου μέσα σας, να την μοιραστείτε με την Μητέρα Γη και την χαρά αυτήν που νοιώθετε, να την περάσετε μέσα από τις ρίζες σας στον πυρήνα της. Έτσι θα της θυμίσετε τις τόσο φωτεινές στιγμές που έχω περάσει μαζί της… αυτό που ήταν τόσο σπουδαίο δώρο και που συμφώνησε να κάνει για εμένα. Αλλά οι ημέρες αυτές που έρχονται αγαπημένοι μου, είναι και η γέννηση η δική σας. Ήρθε η στιγμή να ξαναγεννηθείτε και εσείς. Μιλήσατε προηγουμένως για φωτεινά δωμάτια, για χώρους κενούς… εκεί γεννιόσαστε εσείς. ‘Καινούργια άτομα’, με ρωτάτε. Τα ίδια άτομα σε διαφορετική δόνηση, με διαφορετική συνείδηση, άτομα, όντα απίστευτης ομορφιάς. Είσαστε άτομα για τη Μητέρα μου, για τον Πατέρα μου και αντίστοιχα είσαστε φωτεινά όντα. Φωτεινά όντα με υπερήφανους γονείς. Παιδιά μου, αδέρφια μου, να χαρείτε την γέννησή σας. Ήρθε η στιγμή να γεννηθείτε ξανά και δεν θα μπορούσατε ίσως να διαλέξετε καλύτερη περίοδο από τις ημέρες αυτές της δικής μου γέννησης.

Η Μητέρα Γη χαίρεται, όπως και ο Πατέρας μου για αυτό το αποτέλεσμα που έχουν μπροστά τους. Θα σας παρακαλούσα πολύ, γνωρίζοντας την ποιότητα της ενέργειας της Μητέρας μου, αλλά και Μητέρας όλων -ξέρετε, όπως μιλάω για τον Πατέρα μου και λέω είναι ο Πατέρας όλων, θα ήθελα όταν αναφέρεστε σε Εκείνον, πάντα να συμπληρώνετε και την Μητέρα μου- ο Πατέρας και η Μητέρα όλων, γιατί αυτή είναι η ολοκληρωμένη έκφραση. Όταν προχωράτε ως ολοκληρωμένα φωτεινά όντα, θα έχετε και ολοκληρωμένες σκέψεις. Ο Πατέρας και η Μητέρα όλων μας λοιπόν, σας υποδέχονται στη γέννησή σας αυτήν και είμαστε όλοι εδώ για να σας καλωσορίσουμε. Να πω ότι σας αγαπώ; Πραγματικά, δεν υπάρχουν λόγια για να εκφράσω αυτό που νοιώθω. Νοιώθω την αγάπη σας. Θα σας ζητούσα ακόμα, την αγάπη που νοιώθετε για μένα, να τη δίνετε και στην Μητέρα Γη. Γεμίστε την με αγάπη! Όπως κάθε κύτταρό σας με δέχεται και γεμίζει με αγάπη, σας παρακαλώ πολύ, γεμίστε με αγάπη και την Μητέρα Γη. Έτσι, όλοι μαζί θα προχωρήσουμε.

Μην ξεχνάτε ότι ο Πατέρας δεν θα πήγαινε πουθενά χωρίς τη Μητέρα και αντίστροφα. Ενέργειες οι οποίες είναι ενωμένες… είναι ένα. Το ένα, που ψάχνετε και εσείς να το εντοπίσετε και να το ολοκληρώσετε ως οντότητες. Να χαίρεστε τη γέννησή σας, να χαίρεστε την αγάπη που νοιώθετε και να χαίρεστε την αγάπη που δίνετε. Γιατί το πρώτο που λαμβάνετε από τον Πατέρα και την Μητέρα είναι αγάπη. Έχει τόσο δύναμη η λέξη αυτή, η έννοια αυτή… τόσο δύναμη! Αλλάζει τα πάντα, ισοπεδώνει τα πάντα, αναγεννά τα πάντα. Κρατήστε την αγάπη μέσα σας και οτιδήποτε και εάν έρχεται μπροστά σας, γεμίστε το με αγάπη. Θα σας φέρνει μία απίστευτη ισορροπία μέσα σας που πολλές φορές δεν θα καταλαβαίνετε και πώς το καταφέρνετε. Αγαπημένοι μου, η αγάπη θα το καταφέρνει αυτό. Αγάπη για όλους και για όλα. Ανοίξτε την καρδιά σας στην αγάπη… αυτό είναι το δώρο μου. Όχι ότι δεν το είχατε μέχρι τώρα… το είχατε και θα το έχετε πάντα. Είναι ένα δώρο που θα παρακαλούσα συνειδητά να το έχετε μέσα σας, συνειδητά να το περνάτε και στους άλλους. Κρατήστε το με ευλάβεια, γιατί έτσι ακριβώς σας το δίνει ο Πατέρας και η Μητέρα όλων μας. Με την αγάπη μου λοιπόν να προχωρήσετε τις επόμενες ημέρες στέλνοντας αγάπη στον Ουρανό και τη Γη.


Μαριαννίκ:
Και εγώ γεννιέμαι σήμερα. Με ξεχάσατε; Είναι η μέρα της γέννησής μου σήμερα. Πρέπει πρώτα να γεννηθώ εγώ για να μπορείτε να ακολουθήσετε εσείς, και σήμερα είναι το χειμερινό ηλιοστάσιο. Σήμερα είναι που πεθαίνω και που γεννιέμαι, που τελειώνω μια περίοδο της ζωής μου και αρχίζω μια άλλη, που αφήνω τις παλιές ενέργειες να φύγουν, πατάω βαθιά εκεί που είναι σχεδόν όλα ακίνητα, μέσα στην ακινησία, και ξεκινώ έναν καινούριο κύκλο, πηγαίνω προς το φως. Εκεί που είμαι βαθιά μέσα στη λίμνη ξανακοιτάω προς την επιφάνεια και σιγά-σιγά ανεβαίνω. Προς το παρόν, απλώς έχω γυρίσει το πρόσωπό μου προς την επιφάνεια και λέω να ανεβώ σιγά-σιγά. Αυτή είναι η γέννησή μου, είναι η αλλαγή του ρυθμού μου και ένα άνοιγμα προς κάτι καινούριο.

Το άνοιγμα που κάνω εγώ σας επιτρέπει να κάνετε το δικό σας. Μην ξεχάσετε από πού έρχεστε. Να τιμήσετε τις ρίζες σας.

Η αγάπη για την οποία σας μιλάμε προϋποθέτει αναγνώριση και δεκτικότητα. Προϋποθέτει μέσα σας μια στάση ενεργητική, καθόλου παθητική. Δεν περιμένουμε από σας να αφεθείτε απλώς. Πέρασε αυτό, όπως πέρασαν οι βδομάδες όπου σιγά-σιγά πήγαινα μέχρι το κάτω μέρος της λίμνης, μέχρι να ακουμπήσω στο βυθό. Αφηνόμουν για να πέσω και να πάω να ακουμπήσω το βυθό. Αυτό σήμερα τελειώνει. Περιμένω από σας κάτι πιο ενεργητικό, μια αναγνώριση πλήρη του τι είστε, με πράξεις. Οι πράξεις είναι που δείχνουν την αφοσίωσή σας, και πράξη είναι η αναγνώριση του τι είστε στις ρίζες σας. Πράξη είναι όταν δείχνετε ότι με τιμάτε. Πράξη είναι η στάση σας απέναντι από τη ζωή, αναγνωρίζοντας Πατέρα και Μητέρα, φως και σκοτάδι, τα δυο σας χέρια, τα δυο σας πόδια, αναγνωρίζοντας την πλήρη ισορροπία του σώματος μέσα στο σύμπαν που είναι γύρω σας.

Η αρμονία του σώματος προϋποθέτει αναγνώριση του τι είστε, γι’ αυτό κάνατε αυτήν την εργασία όλες αυτές τις εβδομάδες για το τι είστε και από τι προέρχεστε, από πού έρχεστε, από τι είστε φτιαγμένοι και που πηγαίνετε.

Είστε όπως ο άνθρωπος του Βιτρουβίου μέσα σε έναν κύκλο, με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά. Είστε μέσα στη Γη, μέσα στο σύμπαν. Ακουμπάτε όλες τις πλευρές του σύμπαντος γιατί είστε και Γη και Ουρανός, δυναμικά.

Έχετε έρθει για να πράττετε. Ετοιμάζεστε γι’ αυτό, αλλά μην περιμένετε να είστε εντελώς έτοιμοι για να κάνετε πράξεις. Η ίδια η στάση σας στη ζωή είναι πράξη. Είστε ενεργά άτομα πάνω στη Γη, επειδή είστε συνειδητά άτομα. Να στέκεστε σ’ αυτήν την στάση! Μερικές φορές είναι καλό να στέκεστε με τα πόδια οκλαδόν, μέσα στο τρίγωνο της ψυχής και τον κύκλο του εαυτού, είναι μια στάση όπου εσωτερικεύετε πράγματα, αναγνωρίζετε ποιοι είστε. Άλλες φορές είναι άκρως σημαντικό να καθίσετε όπως ο άνθρωπος του Βιτρουβίου με τα χέρια και τα πόδια ανοιχτά στον κύκλο του σύμπαντος και της Γης. Να χαίρεστε το γεγονός ότι είστε ενεργά, συνειδητά παιδιά του Πατέρα και της Μητέρας, του Ουρανού και της Γης, του Θετικού και του Αρνητικού, ότι έχετε και σκοτάδι και φως μέσα σας, και τα δυο εξίσου όμορφα. Τα δυο μαζί φέρνουν ροή, τα δυο μαζί φέρνουν ζωή εδώ, στη Γη. Να τα ενσωματώσετε. Να φέρετε αρμονία ανάμεσα σ’ αυτά και να τα χαίρεστε.

Και έτσι είναι.