Μ.: Μια και μιλήσαμε για ανάσες, ας κάνουμε μια σειρά από αναπνοές όπως έλεγε ο Κουτχούμι το σαββατοκύριακο (αναφέρεται στο σεμινάριο με τον Τοβία) … Νιώθουμε τον αέρα να περνά από τα δυο ρουθούνια, αριστερά και δεξιά, μέχρι το σημείο εσωτερικά πίσω από το τρίτο μάτι. Αρχίζουμε με 4 ήπιες αναπνοές … πολύ απαλές, σαν ένα φτερό που ακουμπά το τρίτο μάτι … και αφού κάνουμε αυτές τις ήπιες αναπνοές, παίρνουμε τώρα 4 μέτριες, λίγο πιο βαθιές … και τώρα 4 μεγάλες, βαθιές αναπνοές, με όλη μας τη δύναμη. Νιώθουμε ότι μπαίνουν βαθιά και καλύπτει ο αέρας όχι μόνο το τρίτο μάτι αλλά πηγαίνει και μέχρι τα χέρια, μέχρι τα πόδια, μας γεμίζει …

Εσείς κάθεστε στο κέντρο σας, και στο κέντρο του κύκλου, ποιος κάθεται; Μια γυναίκα κάθεται. Κύκλος γυναικών σήμερα … Νιώστε την, γιατί ήδη σας έχει αγκαλιάσει, ήδη οι ενέργειες της έχουν απλωθεί σε όλο το χώρο αυτό, έχουν πάει σε κάθε κύτταρο του σώματός σας. Σας έχει αγκαλιάσει τόσο βαθιά που την έχετε βέβαια αναγνωρίσει … το ροζ της χρώμα σας έχει αγκαλιάσει από την αρχή. Για να πούμε την αλήθεια, σας περιμένει από την περασμένη εβδομάδα, σας περιμένει από τον περασμένο αιώνα, σας περιμένει εδώ και χιλιετίες …

Είναι η Γαία. Η Γαία που ξέρει την αφοσίωσή σας γι αυτήν. Ξέρει πόσο την αγαπάτε. Ξέρει τα δώρα που της φέρατε την περασμένη και την προπερασμένη βδομάδα. Έχει αναγνωρίσει το δέσιμο που έχετε μαζί της και έρχεται να σας πάρει αγκαλιά. Έρχεται να κάνει την εργασία σας σήμερα πιο συνειδητή.

Τι έγινε λοιπόν τις 2 περασμένες εβδομάδες; Πήγατε στο χάος, πήρατε δώρα και τα αφήσατε στη γη. Όμως δεν ξέρατε από την αρχή που πηγαίνατε. Σήμερα ξέρετε. Ξέρετε από την αρχή που θα φτάσετε. Θα φτάσετε στην αγκαλιά της. Ξέρετε από την αρχή τι πάτε να κάνετε. Αυτό τι σημαίνει; … το είπαμε, μεγαλώσατε. Δεχτήκατε την ευθύνη που έχετε, τις ευθύνες που έχετε. Δεχτήκατε με χαρά να αναλάβετε καινούριες ευθύνες. Εδώ είμαστε λοιπόν. Εδώ είμαστε όλες για να φέρουμε τα δώρα μας στη γη, την εργασία μας στη γη. Και όχι μόνο, αλλά αυτή η εργασία να γίνει χέρι-χέρι με τη Γαία.

Είναι και η ενέργεια της Μαρίας εδώ, η οποία συνδέεται με την εργασία της Γαίας. Είναι 2 ενέργειες που γίνονται μία, 2 χρώματα που συνδέονται, παντρεύονται, και κάνουν ένα χρώμα στο τέλος. Η ενέργεια της Μαρίας είναι η ευθύνη. Αυτή έχει την ευθύνη της Γαίας κατά κάποιο τρόπο, κι εκείνη θα είναι μαζί σας σ’ αυτό το ταξίδι που θα κάνετε σήμερα, εκεί που θα πάτε για να φέρετε πίσω μετά το αποτέλεσμα της εργασίας σας στη Γαία.

Ξαπλώστε λοιπόν στην καρδιά σας, με τα πόδια προς το κέντρο του κύκλου σας. Νιώστε την Μαρία να βάζει ένα χέρι στην καρδιά σας, μπροστά ή πίσω, ανάλογα μα τον τρόπο που προτιμάτε να φύγετε. Μπροστά θα σας ανεβάσει προς το χάος, θα διασχίσετε τις μεμβράνες … από πίσω θα νιώθετε ότι υπάρχει ένα πηγάδι και ότι πέφτετε μέσα, όλο και πιο βαθιά, διασχίζοντας κι από κει τις μεμβράνες μέχρι να φτάσετε στο χάος … Διαλέγετε το δρόμο που προτιμάτε, η καθεμιά έχει το δικό της … Το χέρι της Μαρίας ακουμπά την καρδιά σας μπροστά ή πίσω … και αφεθείτε … νιώστε την ενέργεια που σας τραβά, και τις διαστάσεις που περνάτε, τα σύμπαντα που διασχίζετε … τις μεμβράνες που περνάτε … τις δονήσεις που αλλάζουν με κάθε μεμβράνη που περνάτε… νιώστε τις ενέργειες που αλλάζουν …

Φτάσατε στην τελευταία μεμβράνη. Την περνάτε. Δείτε τη γη. Δείτε τη γη στη μέση του κύκλου σας κι εσείς σαν μια ρόδα, σαν τον εξωτερικό κύκλο της ρόδας … η καθεμιά είναι και άξονας της ρόδας που πηγαίνει μέχρι τη γη. Η καθεμιά δηλαδή βρίσκεται στο χάος, στον εξωτερικό κύκλο δηλαδή, και έχει τον άξονα που την συνδέει με τη γη. Η καθεμιά συνειδητοποιεί καθαρά ότι βρίσκεται και στα 3 σημεία ταυτόχρονα: στο χάος, στον άξονα και στη γη. Δείτε το αυτό, Γαία, άξονα, εξωτερικό κύκλο της ρόδας …

Δείτε τώρα τη ρόδα που αρχίζει και γυρίζει, γυρίζει … μια ρόδα οριζόντια, επίπεδη, που στριφογυρίζει γύρω από τη γη που είναι το κέντρο της, όλο και πιο γρήγορα … αφεθείτε σ’ αυτήν τη ροή της ενέργειας για λίγο, για να δείτε που σας πηγαίνει … αφήστε την ενέργεια να πάει όλο και πιο γρήγορα …

Όταν τα μόρια πηγαίνουν γρήγορα δημιουργείται μια κίνηση, η οποία είναι φως. Δημιουργείται φως εδώ … είναι σαν αστραπές παντού, σπίθες που φεύγουν από τη ρόδα που συνεχίζει να στριφογυρίζει, σπίθες που εκτοξεύονται, αριστερά-δεξιά, πηγαίνουν από δω, πηγαίνουν από κει, και φέρνουν τη συνείδηση, τη γνώση της ρόδας, παντού. Είναι σαν να φέρνει αυτή η ρόδα από το χάος και με την κίνησή της όλο το φως της, και να το στέλνει στο σύμπαν, με όλες αυτές τις σπίθες που συνεχίζουν να εκτοξεύονται. Είναι σαν να έχετε 2 πέτρες στα χέρια σας και να τις τρίβετε για να βγάλουν φωτιά. Από το τίποτα γεννήθηκε φωτιά. Από την κίνηση γεννήθηκε φως. Το φως είναι συνείδηση και γνώση. Το φως είναι πέρασμα σε ένα άλλο επίπεδο ύπαρξης, σε μια άλλη συνειδητότητα.

Δεν μπορείτε πια να είστε, να λειτουργήσετε με το επίπεδο που είχατε την περασμένη βδομάδα. Αυτή η κίνηση σας έχει φέρει στο επόμενο σκαλοπάτι. Οι σπίθες έχουν ανάψει φωτιά μέσα σας.

Θα θέλαμε να νιώσετε τον εαυτό σας γεμάτο σπίθες και να δείτε σιγά-σιγά τη ρόδα, έτσι όπως είναι, να κυκλοφορεί, να πηγαίνει παντού, να φέρει το φως της παντού, και να ξανάρχεται στο κέντρο της … Σιγά-σιγά σταματά την κίνησή της και μπορείτε να σταθείτε στην θέση σας… Δείτε όμως πως πόσο έχετε αλλάξει. Είστε στο μεγάλο κύκλο της ρόδας, αλλά πως είστε; Από άτομο έχετε γίνει ολόκληρος ο κύκλος αυτός που στέλνει τις σπίθες του παντού. Χαμηλώνοντας την ταχύτητα, αυτό το φως, αυτός ο κύκλος που έγινε φως, ξαναπαίρνει μορφή. Μόνο που είναι διαφορετική μορφή, φωτεινή μορφή, που ξέρει ότι ενώθηκε με όλες τις άλλες μορφές που ήταν στον κύκλο.

Θα θέλαμε να συνεχίσετε, να δώσετε τα χέρια και στην πράξη, στο δωμάτιο όπου βρίσκεστε επίσης σε κύκλο … Είστε στο μεγάλο κύκλο και νιώθετε την ενέργεια, το φως που δημιουργήθηκε, να κυκλοφορεί … και να συνεχίζει την κίνηση της ρόδας. Με τη βοήθεια της Μαρίας, θα θέλαμε η καθεμιά να συνειδητοποιήσει καθαρά ότι από την καρδιά της ξεκινά ο άξονας που την συνδέει με τη γη. Ο άξονας με όλες τις διαστάσεις, με όλο το DNA της, με όλη την ύπαρξή της. Με όλο το φως της, με όλες τις πληροφορίες που μεταφέρει, με όλη της την οικογένεια … ο άξονας αυτός που βλέπουμε πόσο έχει καθαρίσει αυτές τις εβδομάδες, και πόσο τώρα είναι σε θέση να μεταφέρει το φως, αυτές τις σπίθες που δημιουργήθηκαν … ο αγωγός έγινε αγωγός φωτός. Ξεκινά από την καρδιά μας και καταλήγει στην καρδιά της γης, και μια και κάνατε ρόδα, η καθεμιά με τον άξονά της μπαίνει σε ένα διαφορετικό σημείο της γης. Δεν χρειάζεται να ψάξετε σε ποιο σημείο φτάνετε, απλώς δείτε όλη τη σφαίρα της γης να περικυκλώνεται από τη ρόδα σας. Η Μαρία θα είναι αυτή που θα οδηγήσει την ενέργεια της καθεμιάς στο σημείο όπου πρέπει να μπει στη γη. Βάλτε πρόθεση λοιπόν, όλο το φως που δημιουργήθηκε με τη δουλειά που κάνατε, να συγκεντρωθεί στην καρδιά σας … νιώστε το, η καρδιά πάει να σκάσει … νιώστε τη δύναμη, την ενέργεια που συσσωρεύεται, αυτές τις σπίθες που γεμίζουν την καρδιά … Η καρδιά σας έχει γίνει τόσο μεγάλη που δεν έχει πια καμία σχέση με τη μικρή καρδιά που έχετε στο σώμα σας στη γη … είναι μια πολύ μεγάλη καρδιά, μια πολύ μεγάλη σφαίρα φωτός … Αφήστε την Μαρία να βάλει το χέρι της στην καρδιά και να κατευθύνει το φως στον άξονα. Από κει δείτε το να μπαίνει στη γη, με όλη την αγάπη σας, με όλη τη συμπόνια σας, με όλη τη χαρά σας … δείτε αυτές τις δονήσεις. Θυμάστε αυτό που κάνατε πριν 2 βδομάδες, πόσο πλάκα είχε να δημιουργήσετε κάτι από το χάος, τα κύματα που δημιουργήσατε … δείτε κάτι στην καρδιά σας, αφήστε το να μεγαλώνει και στείλτε το στον άξονα … στείλτε φως, στείλτε αγάπη … Δείτε πως δονείται, το χρώμα, δείτε πως κατευθύνεται και πως μπαίνει στη γη, τι αντίκτυπο έχει στη γη όταν μπαίνει … πως εισχωρεί στο κέντρο … στείλτε χαρά … πως περνά από τον άξονα, πώς μπλέκεται με τις δονήσεις της γης; Πως ανοίγει τα χέρια της η Γαία για να την πάρει και να την βάλει στην καρδιά της; Στείλτε κατανόηση … λίγο πιο δύσκολο αλλά μπορείτε να το κάνετε, δεν είναι μόνο μια έννοια, είναι μια καρδιά που ανοίγει προς την καρδιά του διπλανού … είναι 2 καρδιές που η μία δέχεται την άλλη γιατί την καταλαβαίνει … είναι μια ένωση που δημιουργείται, η κατανόηση. Στείλτε την και δείτε την να μπαίνει στη γη και να τη γεμίσει.

Καταλαβαίνετε ότι δημιουργείτε μια νέα Γη; Καταλαβαίνετε ότι χτίζετε καινούρια θεμέλια; Με την πρόθεσή σας, με τις ενέργειές σας και με τα κανάλια σας που καθάρισαν αρκετά ώστε να μπορούν να αφήσουν καθαρές ενέργειες να περάσουν και να χτίσουν εκ νέου τη Γη … Στείλτε ευγνωμοσύνη … γιατί η ευγνωμοσύνη σας φέρνει κοντά στον Πατέρα, γιατί η ευγνωμοσύνη συνδέει την καρδιά της γης με την καρδιά του Πατέρα … συνδέει όλη τη δουλειά σας με το όνομά Του. Κάνει ότι όλη η δουλειά σας, όλη η εργασία σας ξαφνικά παίρνει άλλη διάσταση και γίνεται ιερή. Στείλτε ευγνωμοσύνη … και η καθεμιά από σας ας στείλει αυτό που έχει στην καρδιά της και που δεν ειπώθηκε ακόμα … και που θα είναι η νότα, το χρώμα διαφορετικό … έτσι το τελευταίο δώρο σας θα είναι πολύχρωμο …

Δείτε τα, όλα τα δώρα που φτάσανε στη γη. Δείτε πως λάμπει τώρα. Δείτε πόσο όμορφη είναι. Μπορείτε να αφήσετε τα χέρια … και σιγά-σιγά από τη θέση σας στο μεγαλύτερο κύκλο της ρόδας, μπείτε στον άξονα και κατεβείτε στη γη … Κάνετε το δρόμο ανάποδα μαζεύοντας τις ενέργειες σας … και ξαναβρίσκετε το χώρο όπου κάθεστε. Βλέπετε, σήμερα δεν χρειάζεται να πάτε στο κέντρο της γης για να νιώθετε τη Γαία, για να νιώθετε την Μαρία, γιατί κάθεστε τόσο πολύ στο κέντρο σας που αυτές έρχονται να σας βρουν εκεί. Το κέντρο σας, η καρδιά σας και η καρδιά της γης είναι ένα. Δεν χρειάζεται να πάτε πουθενά. Η ένωση με τη Γαία, η ένωση με την Μαρία, είναι πραγματικότητα. Να την χαίρεστε όπως αυτή χαίρεται τα δώρα που της στείλατε. Χαίρεται την συνδημιουργία που έγινε σήμερα.

Τι να πούμε τώρα; Ότι σας ευχαριστεί; Και βέβαια σας ευχαριστεί όπως εξ άλλου και εσείς την ευχαριστείτε … όμως αυτό που έγινε είναι η συνδημιουργία. Δεν είναι μόνο ότι κάποιος φέρνει κάτι σε άλλον ξεχωριστό, από τον οποίο παίρνει ένα ‘ευχαριστώ’, είναι ότι όλοι μαζί φέρνουμε κάτι, όλοι μαζί φέρνουμε τις ενέργειες μας για να χτίσουμε τον καινούριο ναό της Ιερουσαλήμ. Όλοι μαζί … Για να μπορεί ο Πατέρας να έρθει, να κατεβεί, και να εγκατασταθεί μέσα στο ναό. Είστε οι καινούριες ιέρειες της γης. Και ο ναός σας είναι η καθημερινή σας ζωή. Να την τιμάτε όπως θα τιμούσατε το ναό, το πιο ιερό κομμάτι του ναού. Γιατί κάθε σας στιγμή στη γη είναι ένα δώρο προς μια ένωση με τον Πατέρα.

Και έτσι είναι.



Χ.: Όλο χρώματα έβλεπα, πολύ τιρκουάζ. Όταν ενώσαμε τα χέρια έβλεπα πολύ φως … κόκκινο χρώμα και πετράδια, σαν χάντρες … και κάτι σαν ποτηράκια με μέταλλο και πολύ τιρκουάζ … χρώματα και σχήματα έβλεπα …

Γ: Έφυγα προς τα κάτω και μετά όταν άρχισε να περιστρέφεται είχα γίνει ένα φωτεινό πράγμα, μια μάζα … Τα δώρα που στέλναμε, σε μένα έγιναν λουλούδια, ένα ροζ τριαντάφυλλο. Έβλεπα τη γη σαν πολύ όμορφη γυναίκα που τα έπαιρνε στη καρδιά της … μετά υπήρχε μια λευκή μαργαρίτα, ένα κόκκινο γαρύφαλλο … και της έστειλα συμπόνια που βγήκε σαν λευκός κρίνος …

Α. : Στην αρχή αισθανόμουν σαν να ήμασταν ένα νεφέλωμα. Είχαμε ενωθεί με τη γη στο στριφογύρισμα και ήταν σαν νεφέλωμα με χρυσαφί φως. Ένιωσα τόσο τεράστια την καρδιά μου, μια τρύπα ήταν γεμάτη φως. Μετά όταν κατεβήκαμε, αισθάνθηκα ότι ήταν σαν μια τσουλήθρα, και άφησα δώρο μια πολύχρωμη γκαζά (μια μπίλια), που άρχισε να τρυπάει παντού και να ξυπνά ντέβα, νεράιδες … Κάποια στιγμή ένιωσα να μεγαλώνω και να γίνομαι ένας αστερισμός και γίναμε όλοι αστερισμοί πάνω από τη γη. Όχι μόνο με ένα αστέρι … Έστειλα λατρεία και σεβασμό … όλα όμως αυτά τα περικλείει η αγάπη. Τώρα τελευταία νιώθω γερή σύνδεση με τη Γαία, και στο Ζάππειο μιλάω φωναχτά στα δέντρα και στα πουλιά… έρχονται πολλά και με ακολουθούν… μυρίζω το ιερό άρωμά της, μυρίζω τα δέντρα της Ακρόπολης …

Ευ.: Είχα σχέση και πάλι με το χρόνο. Έτσι όπως ήμαστε, η καθεμιά ήταν σαν κλωστή, που είναι η θέση μας. Η θέση μας όμως όσο προχωράμε έχει σχέση και με την προηγούμενη στιγμή, που τη γνωρίζουμε … κλπ … και έτσι γνωρίζουμε όλη μας την ύπαρξη σιγά-σιγά, άρα γνωρίζουμε την πολυδιαστατικότητά μας σαν να είναι τώρα, γιατί δεν υπάρχει πριν και μετά, εφόσον γνωρίζουμε τις προηγούμενες στιγμές σαν το τώρα … αυτό είναι το τώρα που λέμε … Μετά ήμασταν σαν κουκίδες φωτός, σαν νεφέλωμα … Κατεβαίνοντας στη γη άρχισα να στέλνω έλεος και συμπόνια, σαν βροχή … με τις κουκίδες λαμπερές. Ήταν σαν δίχτυ που έγινε λαμπρό άστρο με όλα τα δώρα που της στείλαμε.

Β.: Νιώθω ότι είμαστε ενεργοποιημένοι σαν ομάδα, γιατί και εγώ εδώ και μερικές μέρες έχω συνδεθεί και διαβάζω για τη Γαία, και πολύ μ’ αρέσει αυτό το συναίσθημα. Στην αρχή μας είδα πολύ φωτεινές. Έφυγα προς τα πάνω και ήταν σαν να με περίμενε ένα διαστημόπλοιο, φόρεσα και στολή, αλλά με επανάφερε η φωνή … Άφησα ένα μέρος όμως εκεί… Έβλεπα πράσινο, φως σαν ίνες … μέσα μου γινόταν μια εργασία τεράστια, έφευγε παλιά ενέργεια. Συνειδητοποίησα ότι το σώμα μας είναι ένα σύμπαν … όλα εδώ μέσα βρίσκονται … Στη γη πήγα στον ωκεανό … Μετά από το κέντρο της γης βγήκε μια τεράστια μορφή, πολύ ψηλή, κρυστάλλινη, άπλωσε τα χέρια και πήρε τα δώρα … Της έδωσα κατανόηση και αγάπη … Οι άξονες λαμπίριζαν, ήταν πολύ ωραίο…

Μ.: Δύο πράγματα μου κάνανε ιδιαίτερη εντύπωση. Το πρώτο είναι η μεγάλη σημασία της συνδημιουργίας. Δεν είναι μόνο ότι κάτι μας δίνεται ή κάτι δίνουμε, αλλά πράγματι κάνουμε πράγματα μαζί. Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο όπου μπορούμε να συνεργαστούμε. Πριν μερικούς μήνες δεν θα το είχαμε σκεφτεί καν, ή θα ήταν ακόμα πολύ στο νοητικό και όχι ακόμα στο βιωματικό.
Το δεύτερο είναι το πόσο ιερό ήταν … κυρίως στο τέλος, το έβλεπα αυτό, ότι είμαστε ιέρειες ενός ναού, ήταν εντυπωσιακή εικόνα. Και παλιά κάναμε λειτουργίες μαζί, δεν ξέρω ακριβώς πότε και που αλλά τώρα πια δεν χρειάζεται να τις κάνουμε, η ζωή μας είναι ο ναός …

Ά.: Ύπήρχε καταπληκτικός συντονισμός γιατί έβλεπα τα πράγματα και εσύ τα έλεγες … με τη Γαία, τη Μαρία… Μετά μου λέει ‘μείνε όπως είσαι’ και άρχισα να στριφογυρίζω και να δημιουργείται ένα πεδίο σαν το γεωμαγνητικό αλλά οριζόντιο … Κάποια στιγμή σταμάτησα, ένιωθα τις ενέργειες να κινούνται αλλά εγώ ήμουν σταθερή, στο σημείο … Μου ήρθε ένα γαλάζιο χρώμα που στην καρδιά έγινε τριαντάφυλλο. Μετά ήταν ο Κουτχούμι, ο Μορύα και ο Σεν Ζερμέν που δούλευαν συντονισμένα και μου έλεγαν ‘άνοιξε την καρδιά σου και άφησε να βγει ό,τι και να είναι…’ και είδα ότι έβγαινε χρυσός που μετά γύριζε πίσω και πάλι μέσα … Μετά πήρε άλλα χρώματα … Κάποια στιγμή είδα τον Ηλία στην καρδιά να κάθεται και μου είπαν να δω το κεφάλι του στο κεφάλι … και ήταν παράξενο γιατί κάποια στιγμή έβλεπα μόνο τα πόδια του στην καρδιά … Τότε μίλησες για ιερότητα και μου ήρθαν δάκρυα, έπλενα τα πόδια Του με τα δάκρυα … ήταν ίσως από τις πιο ιερές στιγμές που έχω ζήσει, πραγματικά … δεν μπορούσα να ξεχωρίσω τα πόδια Του από την καρδιά μου … Το γείωσα όλο αυτό …
Το άλλο που μου είπαν είναι ‘Πες στην Μ. ότι τον Τοβία τον κάνει ο Σεν Ζερμέν. Ενδείκνυται ο Σεν Ζερμέν να φέρει την ενέργειά του στο πλάτωμα του Τοβία…’ Είχα απορίες, γιατί ήξερα ότι ο Τοβίας είναι με τον Ραφαήλ … αλλά αυτό που ήρθε είναι ο Σεν Ζερμέν σαν μια μεγαλύτερη οντότητα, Μάχα Τσόχαν, και ο Τοβίας είναι μια ενδιάμεση οντότητα, που έχει δεχτεί αυτήν την ενέργεια, την μεταφέρει και ρέει … Είναι πολύ πέρα απ’ αυτό που νομίζουμε …