Να ηρεμίσετε. Χρειαζόμαστε καρδιές ανοιχτές. Μια ηρεμία… μια λίμνη. Η καρδιά σας μια λίμνη, στην οποία ερχόμαστε να σας δείξουμε την αντανάκλασή μας. Επειδή είπαμε πριν από λίγο σε μερικές από σας ότι ίσως θα μιλήσουμε λίγο αυστηρά, ταραχτήκατε. Γιατί; Να είστε στο εδώ και τώρα. Αυτό που λέχθηκε πριν από πέντε λεπτά δεν έχει καμία σχέση με αυτό που λέγεται αυτήν την στιγμή, ούτε με αυτό που θα γίνει σε πέντε λεπτά, γιατί όλα μπορούν να αλλάξουν από μια στιγμή στην άλλη. Μπορείτε εσείς με την πρόθεσή σας να αλλάξετε τα πάντα από τη μια στιγμή στην άλλη γιατί το πώς είστε ανοιχτοί εσείς στον άξονά σας καθορίζει το πώς ερχόμαστε εμείς και τι έχουμε να σας πούμε. Εάν έρχεστε σαν μικρά παιδιά θα μιλάμε στα μικρά παιδιά, αν έρχεστε ταυτισμένοι με αυτό που είστε, με τον ήχο σας, με την ολότητά σας, θα μιλάμε στα ίσια. Όταν είστε μέσα στην καρδιά σας και αφήνετε όλη την επιφάνεια της λίμνης να αντανακλά αυτό που είμαστε εμείς, δεν έχετε να φοβηθείτε τίποτα: είστε στο εδώ και τώρα. Δεν έχετε να κάνετε τίποτα άλλο. Ούτε στενοχώρια, ούτε θλίψη, ούτε αναμονή για κάτι που μπορεί να έχει γίνει παλιά, τόσο παλιά όσο είναι σήμερα το πρωί, ούτε που θα έρθει στο μέλλον, τόσο πολύ στο μέλλον όσο μπορεί να είναι σε 5-10 λεπτά.

Για να κατανοήσετε αυτό που έχουμε να σας πούμε χρειάζεται να είστε σ’ αυτήν την θέση. Χρειάζεται να είστε σε μια θέση εντελώς ουδέτερη, εντελώς ανοιχτή ώστε αυτό που θα σας πούμε να κάνει το δρόμο του χωρίς να πάρει χρώμα αμέσως μέσα στην καρδιά σας, χωρίς να βάλετε ετικέτες που θα έκαναν ότι βάζετε τα λόγια μας σε μια κατηγορία όπως ‘τα λόγια που θέλω να θυμηθώ’, ‘τα λόγια που προτιμώ να ξεχάσω’ ή ‘τι σημαίνουν αυτά τα λόγια: τι έχουμε κάνει: καλό, κακό;’ Τότε θα ήσασταν σαν μικρά παιδιά, δεν έχετε κάνει ούτε καλό ούτε κακό αλλά είστε σε μια θέση όπου θα σας δείξουμε που βρίσκεστε. Μετά, ο καθένας μπορεί να πράττει ανάλογα με το τι θα δει, με το τι θα αντιληφθεί, αλλά πάντα απ’ αυτήν την θέση του εδώ και τώρα, απ’ αυτήν την θέση όπου είναι ολόκληρη η επιφάνεια της λίμνης που αντανακλά αυτό που είμαστε εμείς. Μια επιφάνεια λάδι, σαν καθρέφτης, τόσο ήρεμη. Ένας τέλειος καθρέφτης για ένα τέλειο καθρέφτισμα. Κοιταζόμαστε σ’ αυτό που είστε εσείς. Βλέπουμε τον εαυτό μας σε σας και βλέποντας τον εαυτό μας ξέρουμε τι έχουμε ακόμα να κάνουμε ώστε να βρεθούμε, να ταιριάξουμε εντελώς, εμείς και η αντανάκλασή μας, στο επίπεδο της επιφάνειας της λίμνης.

Σας φέρνουμε εκεί σιγά-σιγά με εντελώς ανοιχτή καρδιά και με μια ηρεμία… μια γαλήνη μέσα σας, πραγματικά μιας λίμνης που απολαμβάνει μια ηλιόλουστη μέρα. Αυτό είστε και σας ζητάμε να παραμένετε σ’ αυτήν την θέση όσο θα μεταφέρει η Ζωή το μήνυμά μας.

Ζωή:
Αγαπημένα μου παιδιά. Είπα στη Ζωή ότι ειδικά σήμερα θα μιλήσω μέσω εκείνης, γιατί με τις ενέργειες που θα διοχετεύονται θα επουλώσει κάποιες από τις πληγές της. Θέλω να αναφερθώ σε μια παλαιότερη επικοινωνία, που ήταν τα “φίδια σας”. - Στις 23.11.2011 δόθηκε η επικοινωνία: “Η δόνηση του φιδιού”-. Με χαρά νοιώθω τους καθαρισμούς σας σε παλαιότερες ενσαρκώσεις, το πόνο και τη λύπη που σας έχουν φέρει αυτές οι ενσαρκώσεις, αλλά δεν κατανοήσατε ότι αυτά τα “φίδια” είναι και η γνώση σας. Τα “φίδια” σας δεν είναι αποτρόπαια ούτε όταν τα βλέπετε, ούτε όταν τα νοιώθετε.


Έχουμε ξαναπεί ότι στο επίπεδο που είμαστε εμείς δεν αισθανόμαστε χαρά, λύπη, αγάπη, θλίψη και οτιδήποτε ταλαιπωρεί τον ψυχισμό σας. Η αγάπη που αισθανόμαστε εμείς είναι τελείως διαφορετική από την αγάπη που αισθανόσαστε εσείς στο τρισδιάστατο επίπεδο. Πριν λίγο είπα τη λέξη “δυστυχώς” - σε προηγούμενη επικοινωνία - για να αντιληφθεί η νόηση σας το λάθος που κάνετε και ηθελημένα αυτό το λάθος το κάνετε συνέχεια.

Καθαρίσατε προηγούμενες ενσαρκώσεις. Στο τώρα τι έχετε καθαρίσει; Ξέρετε ότι σε παλαιότερες ενσαρκώσεις έχετε βιώσει ενέργειες και έχετε λάβει γνώση τα οποία τα φέρνετε μαζί σας και στη ζωή που ζείτε τώρα. Αλλά πόσο ανοιχτή είναι η καρδιά σας όταν λέμε ότι τα μάτια της ψυχής σας και της καρδιάς σας να είναι ανοιχτά; Σας λέω τώρα ότι δεν είναι ανοιχτά και θα σας πω το λόγο.

Κατά το παρελθόν ο κάθε ένας από εσάς έχει βιώσει άσχημες καταστάσεις και αρκετές φορές αυτές τις καταστάσεις μέσω των αναμνήσεων τις βιώνετε ακόμα. Θυματοποιείτε τον εαυτό σας και συγχρόνως είστε και ο θύτης του εαυτού σας, γιατί μόνο δικές σας επιλογές είναι και αρνείστε να πάρετε την ευθύνη των επιλογών σας και για να σας φύγει το βάρος των ενοχών σας γινόσαστε θύτες και σε άλλες ψυχές. Ψυχές στο τώρα. Μιλώ για ανθρώπους που έχετε απέναντι σας. Για να ξαλαφρώσετε την καρδιά σας προσωποποιείτε και κάνετε την ταύτιση στέλνοντας την αρνητική ενέργεια που νοιώθετε από αυτά τα γεγονότα σε μια άλλη ψυχή και αυτήν την ψυχή την κρίνετε βάσει των δικών σας βιωμάτων. Εάν αυτό λέγεται ανοιχτή καρδιά τότε κάνετε λάθος.

Σας έχουμε πει ότι η καρδιά αγαπά. Αλλά πως θα αγαπήσει και θα ανοίξει εάν δεν έχει μάθει να συγχωρεί και να αποδέχεται τις ευθύνες των επιλογών του όντος που έχει ενσαρκωθεί. Αρκετές φορές πετάτε τις ευθύνες σας στους άλλους και έχετε μάθει να αφήνετε τα ηνία στο εγώ σας. Να ηγείτε το εγώ σας στην θέση της καρδιάς σας και σας αρέσει αυτό. Σας αρέσει να σας λυπούνται. Σας αρέσει ο οίκτος. Ε λοιπόν όχι. Αυτό θα σταματήσει εδώ και τώρα. Δεν μπορείτε στο μονοπάτι που περπατάτε να μπαίνετε ενεργειακά με αυτές τις αρνητικές ενέργειες σε άλλη ψυχή. Είναι έγκλημα και το κάνετε συνειδητά. Αλλά σας αρέσει εκείνη την στιγμή να λυπάστε για αυτά που είχατε, για αυτά που δεν έχετε και για αυτά που προφανώς δεν θα έχετε ούτε στο μέλλον. Σας αρέσει να λυπάστε τον εαυτό σας και απορώ. Έτσι νοιώθετε τον θεϊκό σας εαυτό; Έτσι νοιώθετε την ένωση μαζί του; Για αυτό είπα “δυστυχώς”. Γιατί αυτό το πράττετε ακόμα και τώρα αυτήν την στιγμή που σας μιλάμε.

Και γιατί έπρεπε ειδικά σήμερα όλα αυτά να ειπωθούν μέσω της Ζωής; Ξέρει ότι την αγαπώ και ξέρει ότι έχει καθαρίσει πολλά, αλλά έχει μείνει ένα αγκάθι στην καρδιά της και ξέρει πολύ καλά ποιο είναι. Πρέπει να το βγάλει αυτό το αγκάθι γιατί έχει δημιουργήσει μια πληγή μόνιμη που αιμορραγεί και το ίδιο συμβαίνει σε όλους σας.

Παρακαλώ θέλω και δεν το ζητώ, όχι. Τώρα πια όχι. Το απαιτώ. Το απαιτώ στο εδώ και τώρα. Συνειδητά να ζητήσετε συγνώμη που προσβάλλετε βάναυσα και με αγριότητα άλλες ψυχές. Σε αυτά που βιώνετε δεν υπάρχει σωστό και λάθος γιατί η επιλογή είναι μόνο δική σας. Αναλάβετε και τις ευθύνες σας. Δεν εννοείται στο σημείο που έχετε φτάσει, με αυτούς τους καθαρισμούς που έχετε κάνει, ηθελημένα να εξακολουθείτε να διαπράττετε το ίδιο έγκλημα ξανά και ξανά. Με αυτό θέλω να σας πω ότι δεν είστε ενωμένοι με τον θεϊκό σας εαυτό. Νομίζετε ότι είστε. Εάν ήσασταν δεν θα νοιώθατε τη παραμικρή αρνητική ενέργεια για άλλες ψυχές στο τώρα, στο σήμερα.

Θα νοιώθατε μόνο αγάπη να βγαίνει μέσα από την καρδιά σας και όχι αρνητικά συναισθήματα. Ναι, είμαι αυστηρός και πως αλλιώς να μην είμαι, όταν κλείνετε τα μάτια σας σε αυτά που σας πονούν και δεν θέλετε να τα δείτε. Σας έχουμε πει πολύ καιρό ότι θα λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Εάν νομίζετε ότι περπατώντας αυτό το μονοπάτι μπορείτε να σταματήσετε και να οπισθοχωρήσετε κάνετε λάθος. Ο χρόνος είναι λίγος.

Με πονά να βλέπω τα παιδιά μου να έχουν τέτοιου είδους συναισθήματα για άλλες ενσαρκωμένες ψυχές. Μη πέφτετε τόσο χαμηλά και μην αφήνετε τόσο εύκολα το εγώ σας να κυβερνά τα συναισθήματά σας. Το ότι είστε φωτεινοί αυτό είναι δεδομένο. Το ότι εργάζεστε για το φως είναι δεδομένο. Αυτό που δεν είναι δεδομένο είναι αυτό που το διαπράττετε ηθελημένα. Για αυτό απαιτώ. Σε κάθε ψυχή που έχετε τέτοιο συναίσθημα να ζητήσετε με ταπεινότητα συγνώμη. Συγνώμη, γιατί δεν μπορεί να συνεχιστεί άλλο αυτό και όταν κατανοήσετε ότι τα “φίδια” είναι μόνο δικά σας και κανενός άλλου, τότε θα νοιώθετε και την αγάπη που σας έχω πει και θα νοιώθετε και την ένωση με τον θεϊκό σας εαυτό, γιατί αυτήν την στιγμή δεν υπάρχει ένωση.

Επαναλαμβάνω, δεν σας παρακαλούμε. Μέχρι το τέλος της εβδομάδας αυτά τα συναισθήματα θα έχουν εκλείψει μία και έξω. Συνειδητά όμως. Συνειδητά. Να ξέρετε τι έχετε διαπράξει και εάν νοιώθετε άσχημα με τη λέξη “έγκλημα”, είναι η πιο ανώδυνη που μπορώ να πω. Να είστε σίγουροι ότι όλοι εμείς εδώ δεν θα το αφήσουμε να συνεχιστεί άλλο. Δεν σέβεστε τον εαυτό σας όταν το κάνετε και εάν εσείς δεν σέβεστε τον εαυτό σας, τουλάχιστον σεβαστείτε την ψυχή απέναντι σας.

Σας αγαπώ πολύ και μη νομίζετε ότι αυτή η έκφραση είναι το κερασάκι στην τούρτα σε κάθε επικοινωνία που έχουμε μαζί σας. Το εννοώ όταν λέω ότι σας αγαπώ, γιατί δεν μπορώ να νοιώσω τίποτα άλλο και σαν παιδιά μου θέλω να νοιώθετε ακριβώς το ίδιο. Μόνο αγάπη και πάνω από όλα σεβασμό για τον εαυτό σας. Για αυτό που είστε. Γιατί οι μικροπρέπειες είναι σε δονήσεις που τις έχετε ξεπεράσει. Σας ευχαριστώ πολύ που με ακούσατε.
Συνεχίζει η Μαριαννίκ.

Μαριαννίκ:
Ταπεινότητα. Την περασμένη βδομάδα σας φέραμε μέσω του ήχου στην κεντρική σας θέση όπου ενώσατε την περηφάνια και την ταπεινότητα. Σήμερα σας ζητάμε να καθίσετε στην ταπεινότητα. Συνειδητά, να κρατήσετε στην καρδιά ότι είστε όλη η γραμμή με όλες τις διαβαθμίσεις που υπάρχουν μέχρι την περηφάνια, απλώς κάθεστε στην ταπεινότητα.

Θα θέλαμε να σας δώσουμε μια εικόνα. Μιλήσαμε για τη λίμνη που είστε και που ελπίζουμε να έχετε κρατήσει στην καρδιά σας όσο σας μιλάγαμε πριν. Να δείτε ότι είστε όρθιοι στη μέση αυτής της λίμνης και ότι η λίμνη απλώνεται γύρω σας στο ύψος της μέσης σας σαν να ήταν μια μεγάλη φούστα: να έχει έρθει οριζόντια γύρω-γύρω σας μια κατάλευκη φούστα (μου δείχνουν κάτι που μοιάζει με αυτό που φοράνε οι δερβίσηδες), κατάλευκη. Έτσι είναι το εγώ σας, κατάλευκο, αγνό, παρθένο, όταν είστε μέσα στην ταπεινότητα. Μπορείτε, έχετε τη δυνατότητα, πάνω σ’ αυτήν την περηφάνια (χαμόγελο), όχι την περηφάνια αλλά την επιφάνεια, να γράψετε ό,τι μπορεί να σας φέρει περηφάνια, να γράψετε την πορεία σας. Όντως, όταν θα έχετε γράψει με χρυσά γράμματα όλη την πορεία σας πάνω σ’ αυτό το λευκό φόρεμα, το λευκό του εγώ, θα είστε μέσα στην περηφάνια.

Βλέπετε, είναι λίγο διαφορετικά τα επίπεδα και διαφορετικές οι αντιλήψεις. Εσείς που στέκεστε όρθιοι, είστε μέσα στην ταπεινότητα. Το λευκό είναι μέσα σας. Ο άξονάς σας λευκός. Το φόρεμά σας λευκό, αλλά ό,τι έρχεται να κάνει εγγραφή, ό,τι και να είναι, εγγράφεται με χρυσά γράμματα πάνω σ’ αυτήν την επιφάνια, και ό,τι και να είναι μπορείτε να είστε περήφανοι γι’ αυτό γιατί είναι κάτι που δεχτήκατε να ζήσετε. Δεχτήκατε να πάρετε αυτά τα μαθήματα, δεχτήκατε τα πάντα. Μην ξεχάσετε όμως: έχετε τη δυνατότητα να είστε περήφανοι για όλα αυτά χωρίς καμία εξαίρεση, ναι, ακόμα και για τις ζωές όπου φέρατε την ενέργεια του φιδιού, για όλα έχετε λόγο για περηφάνια. Αλλά –υπάρχει ένα αλλά-, όταν είστε σε αυτήν την θέση, ταυτίζεστε με αυτό που είστε, με τον άξονά σας, ή ταυτίζεστε με το φόρεμά σας, όσο όμορφο και να είναι, όσο λευκό και να είναι στην αρχή, όσο λευκό και να μπορείτε να το δείτε μερικές φορές και με όσα χρυσά γράμματα που μπορούν να υπάρχουν από πάνω: σχέδια, χρυσές ζωγραφιές, χρυσές εμπειρίες… είστε αυτό και συγχρόνως δεν είστε αυτό. Είστε αυτό και είστε συγχρόνως αυτό που είναι μόνο, μόνο στον άξονα.


- Όλα γυρίζουν στο χώμα –

Μπορεί αυτό το φόρεμα να γίνεται τόσο βαρύ μερικές φορές, τόσο πολλές εμπειρίες, τόσο πολλά χρυσά γράμματα έχει. Ακόμα και τα χρυσά είναι βαριά, όσο χρυσά και να είναι… τότε βάζετε την πρόθεσή σας και αφήνετε το φόρεμα να πέσει, να κατεβεί στους γοφούς, στα γόνατα, στα πόδια… μέσα στη λίμνη, μέσα στο νερό. Είναι σαν η επιφάνεια της λίμνης να πέφτει, να πάει πιο βαθιά, και ακόμα πιο βαθιά, μέχρι να περάσει τα πόδια και να συνεχίσει το δρόμο της. Το φόρεμα συνεχίζει το δρόμο του μέχρι να φτάσει στο βυθό, και εκεί να γυρίσει στο χώμα και να κάνει ένα με το χώμα. Όλες οι εμπειρίες γήινες γυρίζουν στο χώμα, αυτό κάνετε και με τις δικές σας. Η ουσία των εμπειριών παραμένει στην καρδιά σας αλλά ακόμα και τα χρυσά έχουν πέσει, ακόμα και το λευκό πεδίο έχει πέσει, και το αφήνετε να γίνεται σκόνη, να γίνεται ένα με το χώμα, την άμμο, τη Γη. Αφήνετε τη Γαία να ξαναβρεί τα στοιχεία που σας έδωσε για να οργανώσετε αυτές τις εμπειρίες. Τις τα δίνετε πίσω. Είναι το πλούτος της. Της ανήκουν όλες αυτές οι εμπειρίες, τη βοηθάνε. Τις παίρνει όλες, τις διαλύει για να φτάσουν όλα στην ουσία. Αφήστε το να γίνει. Τίποτα δεν παραμένει όπως ήταν. Το μόνο που παραμένει είναι η ουσία του τι είστε εσείς: ένας άξονας φωτεινός; ούτε. Μια σπίθα φωτεινή, συνειδητή, γεμάτη γνώση και σοφία. Αυτό είστε όταν έχετε αφήσει όλα τα υπόλοιπα να πέσουν, όταν έχετε αφήσει τα πάντα να αποσυνδεθούν, ακόμα και αυτό που νομίζατε ότι είστε εσείς. Τίποτα δεν είστε εσείς παρά ένα σκεφτόμενο φως, τίποτα άλλο, απολύτως τίποτα…

Να σταθείτε σ’ αυτό που είστε, γι’ αυτό ήρθατε εδώ: για να αναγνωρίσετε αυτό που είστε και για να σταθείτε σ’ αυτό, με ταπεινότητα, έχοντας αφήσει όλα τα υπόλοιπα να πέσουν και να διαλύονται. Εκεί συναντιόμαστε. Θα λέγαμε ότι δεν χρειάζεται καν να συναντηθούμε. Το φως είναι το φως, δεν είμαστε χώρια. Η ταπεινότητα ξεχνιέται, δεν έχει λόγο ύπαρξης, ούτε η περηφάνια, και είστε απλώς αυτό που είστε. Είμαστε μαζί.

Φίλοι μας η επιφάνεια της λίμνης εκεί σας πηγαίνει όταν δέχεστε να την αφήσετε να φύγει, όταν αφήνετε όλα να φύγουν, όλα, και μένετε σκέτο φως… δεν έχουμε άλλο να σας πούμε σήμερα αλλά πριν κλείσουμε θέλουμε να πάρετε μερικά λεπτά σε σιωπή για να σταθείτε σ’ αυτήν την ποιότητα του είναι στην οποία έχετε φτάσει αυτήν την στιγμή, για να την θυμάστε…

Βάλτε βαθιά μέσα στην καρδιά σας την πρόθεση να τα αφήσετε όλα να πέσουν… και να συνδεθείτε με την αγνότητά σας, με την αρχή του τι είστε.

Και έτσι είναι.