Μ.: Πάρετε μερικές βαθιές ανάσες… επιτέλους. Επιτέλους μας δέχεστε στον κύκλο σας. Επιτέλους ανοίξατε την πόρτα και μπορούμε να μπούμε. ‘Black is black’ … (αναφέρεται σε κάτι που έλεγε η Α. προηγουμένως) και εμείς τι να πούμε όταν δεν μπορούμε να μπούμε; Και μια και δεν είναι πάντα εύκολο να μπούμε, σήμερα θα καθαρίσουμε το πεδίο. Θα είναι καλό για σας, και θα είναι καλό και για μας.
Είστε από τη μια πλευρά της γραμμής επικοινωνίας. Είμαστε από την άλλη πλευρά της ίδιας γραμμής όμως. Σήμερα θα καθαρίσουμε μαζί την γραμμή επικοινωνίας μας. Μπορεί να μην φαίνεται και τόσο ιερό, τόσο μεγάλο … να μην βλέπετε αυτό το μεγαλείο για το οποίο μιλάτε άλλες φορές, αλλά είναι μια πολύ βασική δουλειά, που πρέπει να γίνεται κατά καιρούς. Όχι για να ξανακάνετε τα ίδια και τα ίδια σε σχέση με αυτό που έχετε ήδη κάνει όλες, αλλά για να πάτε κάθε φορά ένα βήμα πιο μακριά σχετικά με τη δουλειά που έχετε κάνει.
Θα δουλέψουμε πάνω σε τρία τσάκρα σήμερα. Πάνω σε τρεις σημαντικές πόρτες επικοινωνίας, πάνω σε τρία μέρη από τα οποία μπορείτε να έχετε αισθήσεις, πληροφορίες, και καθαρή επικοινωνία με μας. Και βέβαια θα αρχίσουμε από την καρδιά.
Πάρετε λοιπόν τρεις ανάσες, βαθιές… και κατεβείτε σιγά-σιγά προς την καρδιά με κάθε ανάσα που παίρνετε. Είστε σαν μια μικρή μπαλίτσα φωτός που με κάθε αναπνοή κατεβαίνει … στο λαιμό, και πάνω στην καρδιά. Και όταν έχετε φτάσει στην περιοχή της καρδιάς και με όλη την καρδιά σας … βάλτε απλώς πρόθεση να μπείτε μέσα. Μόνο την πρόθεση. Αυτή κάνει τα μαγικά. Είστε μέσα … μεγάλο δωμάτιο είναι αυτή η καρδιά, μεγάλο δωμάτιο με ανοίγματα, ένα προς τα μπροστά και ένα προς τα πίσω. Θα θέλαμε να προχωρήσετε, να κάνετε μερικά βήματα μέσα σ’ αυτήν την καρδιά. Να νιώσετε πως είναι, πως είναι τα τοιχώματα, πως νιώθετε εκεί μέσα, αν υπάρχει κάτι στην μέση ή όχι… Κάποιος έλεγε άλλη φορά ότι έβλεπε σιντριβάνι… μπορεί να υπάρχει όντως νερό, ή κάποιο αντικείμενο που σας αρέσει. Μην ψάξετε όμως άτομο, γιατί είναι πολύ προσωπικό μέρος, πολύ προσωπικό δωμάτιο, μόνο για σας. Είναι επίσης ένα μέρος συνάντησης με τον ανώτερο εαυτό σας, με κανέναν άλλον. Απλώς κανένας άλλος δεν μπορεί να μπει σ’ αυτό το ιερό μέρος, γι’ αυτό και είναι πολύ ασφαλές μέρος. Και όταν νιώθετε ότι είστε σε κόσμο, σε πλήθος, σε μέρος όπου δεν νιώθετε καλά, τότε βάλτε πρόθεση να είστε στην καρδιά σας γιατί εκεί θα είστε ασφαλείς. Εκεί θα μπορέσετε να έχετε επικοινωνία με τον ανώτερο εαυτό και να βρείτε τις απαντήσεις στις ερωτήσεις σας.
Θα θέλαμε η καθεμιά, μια και μιλήσαμε για ερωτήσεις, να φέρει σ’ αυτό το δωμάτιο της καρδιάς μια ερώτηση. Σκεφτείτε λοιπόν μια ερώτηση που θα θέλατε να αφήσετε σ’ αυτό δωμάτιο της καρδιάς… γράψτε την σε ένα χαρτάκι και αφήστε την σε ένα τραπεζάκι που βλέπετε στο δωμάτιο αυτό της καρδιάς… θα φροντίσει η καρδιά για την απάντηση. Η δικιά σας δουλειά είναι απλώς να γράψετε την ερώτηση. Να είναι ξεκάθαρη η ερώτηση και να αφήσετε το άλλο κομμάτι του εαυτού σας, τον ανώτερο εαυτό, να συνεχίσει τη δουλειά. Όπως είπαμε, η γραμμή επικοινωνίας είναι μισή δικιά σας και μισή δικιά μας. Δεν σας ζητήσαμε ποτέ και δεν θα σας ζητήσουμε ποτέ να κάνετε όλο το δρόμο μόνοι σας… αλλά πρέπει να κάνετε ένα μέρος του δρόμου. Οπότε, όταν έχετε μια ερώτηση, γράψτε την, βάλτε την στο τραπεζάκι στη μέση της καρδιάς, και αφήστε την…
Τώρα θα θέλαμε να προχωρήσετε λίγο σ’ αυτό το δωμάτιο και να πάτε μπροστά, εκεί που βλέπετε ότι υπάρχει ένα μεγάλο άνοιγμα. Θα θέλαμε να κοιτάξετε τι βλέπετε σ’ αυτό το άνοιγμα … μπορεί να είναι ολόκληρο σύμπαν που βλέπετε, ή ένα μεγάλο κενό ή τουλάχιστον έτσι να φαίνεται… τι λέτε, θα πηδήξουμε; Με το ένα, με το δύο, με το τρία… πηδήξαμε στο κενό, έχουμε φύγει… δείτε που σας πάει… θα θέλαμε να φανταστείτε μια γέφυρα που ενώνει αυτήν την καρδιά με άλλο πλανήτη. Προχωράτε σ’ αυτήν την γέφυρα μέχρι τον άλλο πλανήτη που βρίσκεται απέναντι. Δείτε τι χρώμα έχει, πόσο φωτεινός αυτός ο πλανήτης είναι και ποιος είναι εκεί… Κάποιος έρχεται, σας παίρνει από τα χέρια και σας μιλάει… βάζει το χέρι του στην καρδιά σας και σας ζητά να βάλετε και εσείς ένα χέρι στην καρδιά του… σας λέει ότι αυτό γίνεται στην καρδιά σας αυτή τη στιγμή… μια επαναφορά μιας επικοινωνίας που μπορεί να μην ήταν τέλεια με τα δεδομένα τα δικά μας και που καθαρίζεται… γίνεται επαναφορά της γραμμής επικοινωνίας με τη βοήθεια των χεριών και της πρόθεσης που βάζουμε… Δείτε τα χρώματα που περνάνε από το δικό μας χέρι στην καρδιά του και από το δικό του χέρι στην καρδιά μας… και πως γίνεται κύκλος ενεργειών…. Και όταν νιώθετε ότι αυτές οι ενέργειες έχουν δουλέψει, όταν νιώθετε ότι αυτό που ήταν να πάρετε από αυτήν την οντότητα έχει ολοκληρωθεί, πηγαίνετε στην γέφυρα πάλι και γυρίσετε στην καρδιά.
Τώρα συνεχίζετε προς το πίσω μέρος της καρδιάς. Πίσω υπάρχει μια πόρτα που ανοίγει σε ένα ασανσέρ… μπαίνετε μέσα. Ανεβαίνετε, ανεβαίνετε μέχρι το κεφάλι και το ύψος του τρίτου ματιού. Δείτε αυτό που γίνεται στο ύψος του τρίτου ματιού, και εκεί υπάρχει ένα δωμάτιο… υπάρχει ένα δωμάτιο που αντιστοιχεί σε κάθε τσάκρα. Δείτε το λοιπόν αυτό το δωμάτιο που δεν έχετε συνηθίσει να επισκέπτεστε… δείτε πως είναι διαμορφωμένο… τα χρώματα του, από ποια ύλη είναι φτιαγμένο, πάρετε μερικές ανάσες από τα δυο ρουθούνια και νιώστε ότι ο αέρας ανεβαίνει και πηγαίνει να καθαρίσει αυτό το δωμάτιο που βρίσκεται πίσω από το τρίτο μάτι… έτσι είναι σαν να έχετε ανοίξει σ’ αυτό το δωμάτιο ένα παράθυρο. Υπάρχει ένα απαλό αεράκι που έρχεται από έξω και καθαρίζει όλο το δωμάτιο αυτό. Πάρετε μερικές απαλές αναπνοές και σιγά-σιγά κάντε τις πιο βαθιές, έχοντας κάθε φορά την αίσθηση ότι όσο προχωράνε οι αναπνοές ανοίγουν παράθυρα σ’ αυτό το δωμάτιο. Στην αρχή μπορείτε να νιώθετε ότι είναι ένα παράθυρο που ανοίγει, και μετά δυο, τρία, τέσσερα, ένα σε κάθε κατεύθυνση. Βρίσκεστε σ’ αυτό το δωμάτιο και είναι σαν ένα τεράστιο κρύσταλλο. Εντελώς διαφορετική αίσθηση από εκείνη που είχατε στο δωμάτιο της καρδιάς, εντελώς διαφορετικά χρώματα. Εκεί που στην καρδιά δεν ακουγόταν τίποτα, εδώ μπορείτε να αφουγκραστείτε και να ακούσετε ήχους… ακούστε λίγο…
Ο αέρας μπαίνει από ένα παράθυρο και βγαίνει από το άλλο. Θα θέλαμε να συνεχίσετε τη ροή αυτή και να την ενώσετε με την καρδιά. Φανταστείτε ότι αυτός ο αέρας που βρίσκετε στο δωμάτιο του τρίτου ματιού πηγαίνει προς τα πίσω, βγαίνει από το κεφάλι, κάνει ημικύκλιο, μπαίνει στην περιοχή της καρδιάς από πίσω, περνάει από το δωμάτιο της καρδιάς, βγαίνει μπροστά, κάνει ημικύκλιο και ξαναμπαίνει στο τρίτο μάτι. Θα σας αφήσουμε λίγο χρόνο για να το κάνετε αυτό. Να πάρετε βαθιές αναπνοές για να συνδέσετε αυτά τα δυο μέρη, αυτά τα δυο δωμάτια, και να δείτε τι προσφέρει το ένα δωμάτιο στο άλλο, τι χρώμα μπορεί να προσθέσει το ένα στο άλλο, τι κάθαρση προκαλεί, φέρνει το ένα στο άλλο… (παύση)… μπορεί να φέρει και υλικό το δωμάτιο του ματιού στο δωμάτιο της καρδιάς… να φέρει εικόνες, και αντίστροφα μπορεί να φέρει η καρδιά υλικό στο δωμάτιο του τρίτου ματιού. Δείτε ποιες ανταλλαγές γίνονται εκεί. Αυτή η ροή, αυτός ο κύκλος που πηγαίνει από το τρίτο μάτι στην καρδιά και ξανά στο τρίτο μάτι… δείτε την ενέργεια του να πάει όλο και πιο γρήγορα, να περιστρέφεται… αφήστε τον εαυτό σας να μπει σ’ αυτό το κύκλο, να μην βρίσκεται σε κάποιο συγκεκριμένο δωμάτιο αλλά να μπει και να αφεθεί στη ροή της ενέργειας που σαρώνει ό,τι έχει μπροστά της, και φέρνει τις πληροφορίες του ενός στον άλλον… ενεργοποιεί το ένα με το άλλο… σιγά-σιγά δείτε την ενέργεια να κόβει ταχύτητα και να σταματάει, με εσάς να βρίσκεστε στο δωμάτιο του τρίτου ματιού σε εντελώς διαφορετική όμως ατμόσφαιρα και κατάσταση από εκείνη που είχατε βρει στην αρχή.
Θα σας ζητήσουμε τώρα να πάτε ξανά στο ασανσέρ και να βάλετε πρόθεση να κατεβείτε. Να κατεβείτε στην σπονδυλική σας στήλη. Δεν θα σταματήσετε στην καρδιά, αλλά θα συνεχίσετε μέχρι τη βάση… ισόγειο. Φτάσατε. Ανοίγετε την πόρτα του ασανσέρ… πως είναι αυτό το δωμάτιο; Πως είναι αυτό το μέρος όπου φτάσατε; Καθαρά; Λαμπερό; Σκοτεινό; Μαύρο; Black is black και εκεί ή όχι; Δείτε το αυτό, κάντε μια μικρή εξερεύνηση… Είναι ένα δωμάτιο που καλύπτει από το κάτω μέρος της σπονδυλικής στήλης μέχρι τα γεννητικά όργανα. Ένα δωμάτιο με έντονο χρώμα, με έντονη ζωή. Πως είναι; Δείτε ότι στο πάτωμα του δωματίου αυτού υπάρχει μια καταπακτή. Σηκώστε την. Είναι σαν ένα μεγάλο πηγάδι από κάτω. Δεν μπορείτε να δείτε τι βάθος έχει, γιατί πηγαίνει μέχρι το κέντρο της γης. Είναι η χορδή που σας ενώνει με τη γη, η καταπληκτική αυτή χορδή που σας ενώνει με τη γη. Βάλτε μουσική λοιπόν, και αρχίστε να χορεύετε. Πάρετε μια σκούπα και σκουπίστε το μέρος αυτό. Τραγουδώντας, χορεύοντας, πηγαίνετε να καθαρίσετε το μέρος αυτό και μην αφήσετε καμία γωνιά, πηγαίνετε παντού… κάντε αυτό το δωμάτιο δικό σας, γιατί έτσι είναι, είναι δικό σας, μην απομονώνετε καμία γωνία… αυτό το δωμάτιο είναι γεμάτο με τη ζωή τη δικιά σας και έχει πολλά να σας προσφέρει. Μερικές φορές όμως η σκόνη μαζεύεται… ενώ είναι πολύ εύκολο δωμάτιο, πολύ εύκολο να το καθαρίσετε… αρκεί να ανοίξετε την καταπακτή και να ρίξετε όλα τα σκουπίδια που έχετε μέσα στο πηγάδι… Κάντε το, πάρετε μια σκούπα, πάρετε ένα πανί, ό,τι θέλετε και καθαρίστε το… μέχρι το κόκκινο το λαμπρό να λαμπιρίζει παντού…ρίξτε τα όλα στην καταπακτή, και μην νομίζετε ότι στέλνετε στην γη άσχημα πράγματα κάνοντάς το. Απλώς ρίχνετε στην γη ενέργειες. Εσείς βάζετε τις ετικέτες ‘θετικές’ ή ‘αρνητικές’. Για την γη είναι απλώς ενέργειες…. Και ξέρει τι να κάνει με αυτές τις ενέργειες, είναι κάτι που πριν από πάρα πολύ καιρό έχει δεχτεί να κάνει, είναι μέρος της δουλειάς της η μετουσίωση των ενεργειών που της στέλνετε. Αν θέλετε μπορείτε όμως να της πείτε ένα ‘ευχαριστώ’ αφού τελειώσετε το καθαρισμό… Όταν νιώθετε ότι έχετε καθαρίσει όλη τη σκόνη που έκανε το κόκκινο να μην είναι και τόσο λαμπερό, όταν δείτε ότι έχετε στείλει όλα τα σκουπίδια στην καταπακτή, πείτε ένα ευχαριστώ στη γη και κλείστε την καταπακτή για να απολαύσετε το πεντακάθαρο δωμάτιο… και για να μυρίζει ωραία, ανοίξτε και εκεί τα παράθυρα… ανοίξετε τα παράθυρα μπροστά και πίσω, και αν θέλετε και στο πλάι για να περάσει καθαρός αέρας… και για να τιμήσετε κάθε κατεύθυνση που σας δημιούργησε, το βορρά και το νότο, την δύση και την ανατολή… είστε παιδιά από παντού… να αναγνωρίσετε τις πηγές σας, χωρίς να αποκλείσετε καμία, χωρίς να κρίνετε καμία, γιατί και οι τέσσερεις έχουν τη δική τους σημασία.
Θα σας ζητήσουμε τώρα να δημιουργήσετε ένα κύκλο όπως αυτό που δημιουργήσατε λίγο πριν. Θα είναι ένας κύκλος που θα ενώσει το κόκκινο δωμάτιο της βάσης, το λαμπερό σας δωμάτιο της βάσης, με την καρδιά. Ανεβαίνει λοιπόν από τη βάση μπροστά, μπαίνει στην καρδιά, πηγαίνει πίσω και κατεβαίνει για να ξαναμπεί στη βάση. Πάρετε μια εισπνοή και δείτε αυτό το κύκλο που πηγαίνει από τη βάση στην καρδιά και στην εκπνοή δείτε το να συνεχίζει από την καρδιά στη βάση. Δείτε τις αλλαγές, δείτε τις ανταλλαγές που γίνονται, ανάμεσα στο χρυσό της καρδιάς και το κόκκινο της βάσης. Δείτε τι παιχνίδι γίνεται. Δείτε πόσο χαίρονται αυτά τα δυο μέρη να ανταλλάσσουν ενέργειες, αισθήσεις, χρώματα… πάρετε τρεις, τέσσερεις βαθιές ανάσες… εισπνοή μπροστά, φτάνουμε στην καρδιά, εκπνοή πίσω, γυρίζουμε στη βάση… η καρδιά σας γέμισε κόκκινο! Η αγάπη γέμισε ζωή, και η βάση γέμισε με αγάπη… πως σας φαίνεται; Συνεχίστε τη ροή, μην τη σταματήσετε… αντίθετα, δείτε τον κύκλο, όπως με τον προηγούμενο, να περιστρέφεται πιο γρήγορα, και όλο πιο γρήγορα… δείτε την ενέργεια αυτή που πάει τόσο γρήγορα, που καθαρίζει ό,τι υπάρχει στο πέρασμά της… καθαρίζει ό,τι μπορεί να έχει απομείνει στην καρδιά, στη βάση… γίνεται ένα μείγμα χρωμάτων τέλειο, που λαμπιρίζει με χρυσό και κόκκινο… δείτε το αυτό, νιώστε το…. Η βάση σας γεμίζει ζωή, η καρδιά σας γεμίζει αγάπη και το μάτι σας γεμίζει σοφία και διαίσθηση…
Θα ολοκληρώσουμε την άσκηση κάνοντας μια άλλη σειρά από αναπνοές, που θα ενώσουν αυτούς τους δυο κύκλους, και που θα κάνουν αυτές τις ανταλλαγές ολοκληρωμένες… Τι νομίζετε, ότι το κόκκινο είναι μόνο για τη βάση, το χρυσό μόνο για την καρδιά, το ασημένιο μόνο για το μάτι; Όχι…
Είστε μια στήλη φωτός όπου όλα εμπλέκονται, και το ότι το ένα μπορεί να πάει στο άλλο καθαρίζει πόρτες, ανοίγει διαδρόμους, ανοίγει καινούριες προοπτικές…
Πάρετε λοιπόν μια βαθιά ανάσα, ξεκινώντας από τη βάση, και δείτε την ενέργεια να ανεβαίνει σε ημικύκλιο μπροστά, να μπαίνει μπροστά στην καρδιά και έπειτα να βγαίνει πίσω από την καρδιά, να ανεβαίνει και να μπαίνει στο πίσω μέρος του τρίτου ματιού, να βγαίνει μπροστά και να κατεβαίνει, να ξαναμπαίνει στην καρδιά από μπροστά, να βγαίνει από πίσω και να πηγαίνει στη βάση… σχηματίζει ένα τεράστιο οχτάρι…. Κάντε το οχτάρι να δουλέψει… πάρετε μερικές βαθιές ανάσες με αυτό το οχτάρι να φέρνει τις ενέργειες της βάσης και της καρδιάς στο τρίτο μάτι, του ματιού στην καρδιά και τη βάση, και η καρδιά να πάει παντού…. Δείτε τι γίνεται με αυτήν την ενέργεια που κυκλοφορεί. Πως σας φαίνεται; Δείτε τις σπίθες φωτός που εκτοξεύονται παντού… δείτε την ενότητά σας μέσα σ’ αυτό… την συνοχή σας χάρη σ’ αυτό…
Τι κάνει άραγε η κίνηση; Η κίνηση κάνει ότι τίποτα δεν μένει σταθερό… η αρρώστια έρχεται όταν κάτι μένει σταθερό. Η κίνηση το διώχνει αυτό. Απλώς βάζει τις ενέργειες να λειτουργήσουν πάλι. Όταν περιμένετε, είστε σε μια στάση σταθερή, ακίνητη. Στην ακινησία όμως, ελάχιστα πράγματα μπορούν να φτάσουν σε σας. Βάλτε κίνηση στη ζωή σας! Βάλτε τις ενέργειες να κινηθούν, να πηγαίνουν από ένα μέρος στο άλλο. Βάλτε οχτάρια παντού. Σήμερα φτιάξαμε ένα οχτάρι από το πρώτο στο τέταρτο και το έκτο τσάκρα, αλλά μπορείτε να βάλετε παντού οχτάρια. Μπορείτε να βάλετε οχτάρι στην καρδιά να πηγαίνει μπροστά και πίσω, άλλο να πηγαίνει από δεξιά προς τα αριστερά… σε κάθε κατεύθυνση μπορείτε να βάλετε οχτάρια και σε κάθε τσάκρα επίσης. Μπορείτε να ενώσετε τσάκρα. Μπορείτε να παίξετε με αυτές τις πόρτες όσο θέλετε.
Αυτό θα θέλαμε να σας ζητήσουμε: να παίξετε. Μην περιμένετε. Μην μένετε σε ακινησία. Παίξτε. Και μετά κοιτάξτε το αποτέλεσμα: πως νιώθετε; Το ίδιο ή κάπως καλύτερα; Κάτι κουνήθηκε, κάπου πήγατε… και αυτό το λέμε τώρα γιατί είναι μια κατάσταση που νιώθετε κατά καιρούς και που έρχεται πολύ συχνά ξανά και ξανά… έρχεται σαν κόμβος πολύ τακτικά στη ζωή σας, και η λύση είναι πάντα η ίδια: βάλτε κίνηση, μην περιμένετε.
Βλέπετε, στην αρχή μιλήσαμε για τη γραμμή επικοινωνίας. Σήμερα τι κάνατε; Βάλατε κίνηση, οπότε ξεκινήσατε κάτι και όλη η ενέργεια που κουνήσατε έφτασε σε μας και μπορούμε να την στείλουμε πίσω. Όταν δεν βάζετε κίνηση, εμείς δεν μπορούμε να στείλουμε την ενέργεια πίσω.
Θα θέλαμε λοιπόν να ξαναπάτε στο δωμάτιο της καρδιάς όπου ήσασταν στην αρχή και να δείτε τι έχει αλλάξει. Μπορεί οι τοίχοι να είναι παρόμοιοι, αλλά η ατμόσφαιρα έχει αλλάξει ριζικά… Αν μπορούσατε να βάλετε λόγια πάνω σ’ αυτό, τι θα λέγατε; Πως σας φαίνεται;
Πέρασε δυνατός αέρας από την καρδιά, πέρασαν πολλές ενέργειες… παρόλα αυτά το χαρτάκι έμεινε στο τραπέζι και άλλαξε και αυτό… για κοιτάξτε το λίγο, ως προς τι έχει αλλάξει; Γράφει κάτι άλλο; Μπορεί να μην γράφει κάτι αλλά να έχει αλλάξει χρώμα… Μπορεί κάποιος πονηρός να έχει παίξει με το χαρτί, να το έχει διπλώσει, να του έχει δώσει σχήμα… δείτε τι έγινε με το χαρτάκι…
Δεν έχετε τελειώσει την εργασία αλλά τώρα θα κάνετε ένα διάλειμμα και θα συνεχίσουμε σε λίγο… μπορείτε να ανοίξετε τα μάτια σας και να μοιραστείτε με τους άλλους τι έγινε για την καθεμιά…
------------
Α: Το δωμάτιο της καρδιάς δεν είχε μεγάλη έκταση. Όταν μπήκα το έβλεπα σαν σπηλιά με σμαραγδί χρώμα. Δεν έβλεπα πολλά, ήταν σαν να είχε ελαφρώς καταχνιά, σαν να είχε ένα πέπλο. Ζήτησα να ανοίξει αυτό το πέπλο και άνοιξαν οι κουρτίνες. Ήταν πραγματικά ένα ωραίο παράθυρο και αποφάσισα να πηδήξω. Έφτασα σε ένα ωραίο κήπο ο οποίος είχε βιολετί-πράσινο χρώμα και είχε μια σεζλόνγκ καθαρισμού και μια λιμνούλα. Έριξα και μια βουτιά. Το δωμάτιο του τρίτου ματιού είχε άλλο χρώμα, ήταν άσπρο χρυσό και ήταν σαν καλοκαιρινός κινηματογράφος, έτσι το ονόμασα. Είχε και αγιόκλημα, και τριανταφυλλιές. Είχα βάλει και ένα διαφανή τρούλο από πάνω για να βλέπω τον ουρανό. Άνοιξα και τα παράθυρα και το θόλο. Κάποια στιγμή θα βάλω και κάποια οθόνη για να δω… Στη βόλτα στον άλλο πλανήτη πήγα στον Ορίωνα, στο μεσαίο αστέρι. Έβλεπα μια παρουσία, αλλά πολύ θολά, τίποτα περισσότερο και σκέφτηκα ‘ο ανώτερος εαυτός μου’. Θέλω λίγο χρόνο για να τα επεξεργαστώ όλα αυτά. Μου ερχόταν συνεχώς να βήξω, αλλά συγκρατήθηκα για να μην σας ενοχλήσω. Η ανταλλαγή είχε χρώματα κόκκινο – μπλε. Μετά όταν κατεβήκαμε στο δωμάτιο της βάσης, ήταν κόκκινο με φωτιές γύρω-γύρω και κάτω φαινόταν κάτι μαύρο, ήξερα ότι πρέπει να το ανοίξω. Πήρα το καθαριστικό και μ’ ένα ατμοκαθαριστή, πράγματι το κόκκινο έγινε λαμπερό, ένας λαμπερός κρύσταλλος. Έβαλα και σπρέι τριαντάφυλλο. Άφησα στην καταπακτή αυτές που εγώ ονομάζω ‘ασύμβατες ενέργειες’ και είπα ‘ας τα μεταλλάξει η γη όπως ξέρει…’ και μετά άφησα ένα τριαντάφυλλο. Στον πρώτο κύκλο έγινε ένας στροβιλισμός πάρα πολύ έντονος με χρώματα πράσινο-μπλε να γίνονται πορτοκαλί. Και μετά στο οχτάρι, ήταν σαν να έβγαιναν σπίθες. Κάτι ένιωθα και σωματικά χωρίς να μπορώ να το προσδιορίσω… Στο χαρτάκι είχα γράψει ‘πότε επιτέλους θα συνδεθώ με τον ανώτερο εαυτό και τι είναι αυτό που με κρατά μακριά του;’ , και η απάντηση που ήρθε ήταν ‘έκανες το πρώτο βήμα’. Το χαρτάκι έγινε ροζ με σχήμα καρδιάς, περνά μια μελισσούλα μου την φέρνει, την βάζω στην καρδιά μου και εκεί που είχα το λουλούδι ανοίγουν στήμονες από μέσα. Παρακάλεσα να κάτσει εκεί και να δουλεύει, και να μου φέρει ό,τι καλύτερο μπορεί.
Ευ.: Είναι από τις λίγες φορές που δεν έχω τίποτα να πω. Χανόμουν. Που και που σ’ άκουγα αλλά παθητικά και χανόμουν. Κάποια στιγμή είδα ένα δέντρο σαν κρύσταλλος, αλλά συχνά δεν σ’ άκουγα καν, χανόμουν. Έγινε καθαρισμός, αλλά τίποτα το σπουδαίο.
Ι. : Το δωμάτιο της καρδιάς ήταν σε σχήμα καρδιάς και είχε πολύ κόκκινο. Η ατμόσφαιρα ήταν λίγο σαν καπνισμένη, ήθελε καθαρισμό που έγινε με το άνοιγμα των παραθύρων. Μετά πηγαίνοντας μπροστά φάνηκαν σωληνώσεις σαν εξαερισμού, όπως ίσως μπορεί να είναι οι αρτηρίες… Το καλοκαίρι είχα πάει στο σπήλαιο του Δυρού και μου το θύμισε… Λοιπόν πέφτω και βρίσκομαι στο νερό στη σπηλιά και ήταν πολύ ωραίο και δεν ήθελα να φύγω… Πάω στη γέφυρα και φτάνω στο συνηθισμένο τόπο όπου πηγαίνω, με λιβάδι και γέφυρα… εκεί βλέπω ένα τεράστιο άσπρο άγαλμα που με πλησιάζει, βάζει το χέρι στην καρδιά και μου λέει ‘όταν θέλεις να ηρεμήσεις βάλε το χέρι στην καρδιά σου στο εξής’. Φεύγω και πηγαίνω πάνω όπου υπάρχουν χοντρές κούτες σαν στο σινεμά, σαν μια σοφίτα με πολύ σκόνη, πολύ αράχνη. Αρχίζω να πετάω και λέω ‘όχι και άλλες παιγμένες ταινίες στο εξής θα είσαι πρωταγωνίστρια και θα αυτοσχεδιάζεις’… καθάριζα, καθάριζα, δεν έλεγε να καθαρίσει αυτό το δωμάτιο, και ξαφνικά φαντάστηκα ότι ήταν κρυστάλλινο το δωμάτιο με σταλακτίτες, πάρα πολύ όμορφο… σαν το σπήλαιο του Δυρού, αλλά σε κρύσταλλο διάφανο μπλε γκρι. Εκεί εμφανίζεται και μια νεράιδα… καθάριζε και το γκρι ήταν σαν να γίνεται νερό και να μπορεί πραγματικά να καθαρίζει. Τελικά το βλέπω το δωμάτιο πεντακάθαρο, να έχει μόνο ενέργεια σαν πυγολαμπίδες, και φεύγω και πάω κάτω… Εκεί οχ! Μαύρο! Τι να κάνω; Με τόσο νερό; Ανοίγω την καταπακτή και φεύγουν όλα. Έφτιαξα το δωμάτιο με πολλά κόκκινα και έφτιαξε με το πέρασμα των άλλων ενεργειών και ακόμα περισσότερο με το παιχνίδι, όπου έβαλα πολλά χρώματα… Στο χαρτάκι είχα ρωτήσει για αδελφή ψυχή και δεν πήρα απάντηση. Το πήρε ο αέρας, πήγε στη νεράιδα και μου είπε ‘θα έρθει, θα έρθει και πολύ σύντομα αλλά κάτσε θα σου πω και άλλα…’
(δεν ακούγεται καλά το τέλος)
Γ.: Εμένα κατ’ αρχήν όλα τα δωμάτια είναι κρυστάλλινα. Η καρδιά είναι ένα τεράστιο δωμάτιο με μπλε πράσινο ροζ και χρυσές κολόνες και πολλά χρυσά, μαζί με το σιντριβάνι. Πολύ βασιλικό δωμάτιο είναι. Ούτως ή άλλως υπήρχαν ανοίγματα, και αυτός ο κρύσταλλος δεν είναι πάντα συμπαγής, μερικές φορές γίνεται σαν ζελέ, όταν η καρδιά αρχίζει και λιώνει… Προχωρώ και βλέπω το σύμπαν… Πέφτω, στροβιλίζομαι και πηγαίνω στον πλανήτη πριν το πουν… νομίζω κι εγώ ότι ήταν ο Ορίωνας, έχω και εγώ σύνδεση μαζί του. Βλέπω κάποιες πολύ αγαπημένες μορφές, ένα ουράνιο τόξο επίσης και κατεβαίνω… δεν έβλεπα πολλές λεπτομέρειες αλλά ήταν όλα πολύ οικεία… και πολύ χρυσό παντού. Κι εγώ δεν ήθελα να φύγω από κει. Στο μήνυμα έγραψα ‘πως, με ποιο τρόπο μπορώ να υπηρετήσω τον Θεό;’… ανεβαίνω και είναι ένας διάφανος, γαλάζιος λευκός κρύσταλλος με μοβ ανταύγειες… Ήταν πολύ καθαρό αυτό το δωμάτιο, very clean… Ανοίγω τα παράθυρα και κατεβαίνω. Φτάνω κάτω και πάλι είναι κρύσταλλος με ρουμπινί χρώμα. Μου φαίνεται σαν σπηλιά αλλά όσο προχωράω βλέπω και άλλο άνοιγμα μπροστά και αρχίζω να καθαρίζω… δεν είχε πολλά πράγματα να πετάξω, βάζω και κουρτίνες διάφανες κόκκινες, ένα καναπέ κόκκινο και ένιωθα πολύ ωραία, ζεστά και ήθελα να κάτσω εκεί, χόρεψα και άκουσα μουσική… καταπληκτικό! Μετά με το χρυσό έγινε ρουμπινί-χρυσό ήταν φανταστικό! Όσο για τα οχτάρια, εγώ τα χρησιμοποιώ πολύ συχνά και σε μένα και όταν κάνω θεραπεία, είναι πολύ δυνατά… Στο μήνυμα δεν πήρα απάντηση…
(συνέχεια) Μια ερώτηση θέλουμε να σας κάνουμε: ‘τι είναι πιο σημαντικό, να δουλέψετε για σας, για τον εαυτό σας, για το ‘μικρό’ εαυτό σας, ή να δουλέψετε για τη γη;’
Εάν πείτε ότι πιο σημαντικό είναι να δουλέψετε και να προσφέρετε στη γη, την πατήσατε. Εάν νομίζετε ότι, επειδή συγκινηθήκατε πολύ την περασμένη βδομάδα με την ιερότητα της δουλειάς που κάνατε, ήταν πιο σημαντικό απ’ ό,τι κάνατε σήμερα, την πατήσατε. Το να τιμήσετε τη γη είναι άκρως σημαντικό, αλλά δεν είναι πιο σημαντικό απ’ ότι να τιμήσετε τον εαυτό σας, και να τιμήσετε το σώμα στο οποίο βρίσκεστε, τα μόρια του οποίου είναι μέρος της γης, του αέρα, της φωτιάς και του νερού. Όταν φροντίζετε τον εαυτό σας, φροντίζετε όλα τα στοιχεία, τιμάτε όλα τα στοιχεία… τιμάτε τη δημιουργία του Πατέρα. Τι πιο ιερό θέλετε απ’ αυτό;
Μπορεί να πέρασε από το μυαλό σας, γιατί από το μυαλό περνάνε αυτά συνήθως, ότι επειδή υπήρχε ένα καινούριο άτομο στην ομάδα σας σήμερα, δεν πήγατε μακριά στο σύμπαν, στο χάος, στο δόσιμο. Κοιτάξτε το λίγο… νιώθετε ότι αγγίζετε κάτι ιερό όταν δίνετε στη γη. Ας πούμε λοιπόν ότι φέρατε τις ενέργειες σας σήμερα εν μέρει για να βοηθήσετε ένα άτομο… τι νομίζετε, τι είναι πιο ιερό, τι είναι πιο ιερό απ’ αυτό, το να ενωθούν οντότητες για να βοηθήσουν μια άλλη; Αυτό δεν κάνετε από τότε που καθίσατε σ’ αυτό το δωμάτιο; Ήταν πολύ εμφανές στην αρχή, όταν βλέπατε η μία την άλλη στον καθρέφτη… μπορεί να είναι λιγότερο τώρα αλλά συνεχίζει να δουλεύει αυτό το σχήμα. Όταν έρχεστε και μαζεύεστε, η μία δίνει στην άλλη, αλλιώς κάθεστε στο σπίτι σας και ο καθένας τραβάει το δρόμο του.
Σας αρέσει να νιώθετε ότι ήσασταν χρήσιμες που δώσατε, δώσατε στη γη, δώσατε στην ανθρωπότητα… δώσατε στον εαυτό σας σήμερα και σε μια καινούρια που δεν είναι καινούρια και το ξέρετε πολύ καλά… ήρθε, εν μέρει, για να σας δώσει μάθημα και να κοιτάξετε εσείς τι είναι το πιο ιερό για σας, τι σημαίνει ‘μεγαλείο’, τι σημαίνει ‘μικρό ή μεγάλο δόσιμο’, τι σημαίνει ‘άνοιγμα καρδιάς’; Ποια πρόθεση είναι δικιά σας;
«Θέλω να είμαι πιο κοντά στο θεό» λες. Δεν είσαι ποτέ πιο κοντά παρά όταν δίνεις στον εαυτό σου και στο διπλανό. Ποτέ δεν θα φτάσεις πιο κοντά. Αυτή είναι η απάντηση. Άνοιξες τόσο πολύ τις πόρτες και τα παράθυρα που μπορούσες να δώσεις στον εαυτό σου. Μπορούσες να προσφέρεις στον εαυτό σου αυτό που χρειαζόταν και μπορούσες να προσφέρεις στο διπλανό σου αυτό που χρειαζόταν. Τι είναι πιο ιερό απ’ αυτό; Που να βρούμε κάτι με περισσότερο μεγαλείο;
Νιώστε τώρα τον κύκλο που κάνετε αυτήν την στιγμή. Νιώστε πόσο έχετε ανοίξει και πόσο έχετε αλλάξει, και νιώστε πως μπορούμε εμείς να συμπληρώσουμε τη γραμμή επικοινωνίας αυτή τη στιγμή… πως μπορούμε να έρθουμε και να σας ακουμπήσουμε. Πως πράγματι και χωρίς να πάτε σε άλλο πλανήτη, είμαστε μέσα στην καρδιά, δίπλα στο θρόνο, περιμένοντας να καθίσετε για να σας τιμήσουμε και να πάμε χέρι-χέρι… Μην ξεχάσετε ποτέ ότι τα πόδια σας βρίσκονται στη γη. Είστε εδώ, εδώ και τώρα. Όχι στο τι θα γίνει αύριο και στο τι έγινε χτες, εδώ. Τι κάνω τώρα, τι ανοίγω τώρα, ποια κίνηση δημιουργώ τώρα. Ποιο χέρι δίνω, τεντώνω, προς τον ανώτερο εαυτό, προς τον εαυτό μου; Ποια στάση έχω; Ένα χέρι δείχνει τη γη, ένα χέρι δείχνει τον ουρανό… θα θέλαμε να πούμε ότι τα άλλα χέρια δείχνουν την καρδιά (μάλλον κοσμικό χιούμορ!).
Κάντε όλα τα οχτάρια που θέλετε για να δημιουργήσετε κίνηση, γιατί έτσι μας φέρνετε κοντά, αλλά μην ξεχάσετε ότι πάντα αυτά τα οχτάρια περνάνε από την καρδιά, πάντα. Πάντα είναι η καρδιά το κέντρο του οχταριού. Πάντα είναι το δωμάτιο όπου έχετε το θρόνο σας που σας περιμένει και εμείς στεκόμαστε πίσω από το θρόνο… Κάντε το, ελάτε στο θρόνο σας, καθίστε… καθίστε να σας τιμήσουμε. Δείτε τι κάνουμε. Έχετε καθίσει στο θρόνο σας και εμείς έχουμε πάρει ένα μαύρο μανδύα και σας το φοράμε. Είστε στο χρυσό θρόνο σας, με κάθε δικαίωμα να καθίσετε εκεί, φορώντας το μαύρο μανδύα. Αυτή είναι η θέση σας, να καθίσετε στο χρυσό θρόνο φορώντας το μαύρο μανδύα για να μην τρομάξετε τους άλλους με την λαμπρότητα που έχετε. Φορώντας το μαύρο μανδύα για να θυμάστε ότι δεν κάθεστε εκεί μόνο για να σας βλέπουν οι άλλοι, αλλά για να κοιτάξετε και μέσα, μέσα στην καρδιά. Αυτό σας δείχνει ο μανδύας. Σας φέρνει την ισορροπία. Ο θρόνος σας δείχνει τι μπορείτε να εκπέμπετε προς τα έξω, γιατί όντως σας αξίζει, και ο μανδύας σας υπενθυμίζει ότι είναι εξίσου σημαντικό να κοιτάξετε μέσα και να φέρετε το βλέμμα σας όχι μόνο έξω αλλά και μέσα στην καρδιά. Σας λέει επίσης να μην ξεχάσετε ούτε στιγμή ποια είστε: βασιλιάς αλλά και παιδί του Θεού, βασίλισσα και μέρος του ανώτερου εαυτού. Και τα δυο. Αυτό είναι το μεγαλείο του ανθρώπου.
Σας τιμάμε πολύ. Κρατήστε αυτήν την εικόνα αυτήν την εβδομάδα. Κοιμηθείτε με αυτήν την εικόνα και θα τα ξαναπούμε την επόμενη βδομάδα. Μέχρι τότε να είστε καλά και να χαίρεστε τη ζωή κάθε στιγμή. Και έτσι είναι.
-----
Ευ.: Χρειαζόταν αυτό… τώρα δεν έβλεπα ότι έδινα μόνο στον εαυτό μου αλλά και στους άλλους. Δηλαδή ξεκίνησα και με ένα μεγάλο δάχτυλο σαν του Ε.Τ., έμπλεκα από πίσω στην καθεμιά στην σπονδυλική στήλη, και οι οντότητες γύρω έμπλεκαν κάτι σαν το DNA με διάφορους σχηματισμούς και οχτάρια, διαφορετικά στον καθένα. Μετά όταν είπες ‘τα πόδια στη γη’ είδα, και αυτό ισχύει για όλους, να πατάνε τα πόδια στη γη, το κεφάλι στον ουρανό και τα χέρια απλωμένα ανατολή και δύση, αρχή και τέλος. Μετά ήμουν γυμνή και μ’ έντυσαν με ένα μανδύα άσπρο και μετά ήταν μανδύας ουράνιου τόξου… ήμασταν απ’ όλα τα χρώματα και απ’ όλους τους ήχους… αρκεί να το συνειδητοποιήσουμε.
