Χαίρετε. Εδώ είμαστε και πάλι σ’ αυτήν την εορταστική μέρα… να χαιρόμαστε τη Δήμητρα! Ας είναι καλά για να μπορεί να συνεχίσει το έργο που έχει αρχίσει και που της ανοίγει την καρδιά. Με αυτό το έργο, θα ανοίξει την καρδιά όλων όσων θα έρθουν κοντά της μετά. Είναι μια εργασία πολύτιμη που αγγίζει τη δικιά μας καρδιά επίσης και που της ταιριάζει απόλυτα. Θα δει ότι θα χαρεί πολύ όταν πια θα μπει στο φουλ μέσα σ’ αυτήν τη δουλειά. Τώρα προετοιμάζεται ακόμα. Έχουν ανοίξει αρκετές πόρτες αλλά θα δεις Δήμητρα ότι θα ανοίξουν και άλλες και μέχρι του χρόνου θα έχουν ανοίξει τα πάντα, και θα ρέει η ενέργεια όπως πρέπει να ρέει για να μπορείς να ενεργοποιήσεις τους άλλους. Σε χαιρόμαστε πολύ, και μια και είναι η γιορτή σου σήμερα, θέλουμε να σε τιμήσουμε ιδιαίτερα και να σου αφήσουμε το λόγο…

Δήμητρα:
Αγαπητά μου παιδιά, σας παρακολουθούμε όλη την εβδομάδα και από μέσα μας λέμε, θέλουμε και παρακαλούμε να προχωρήσετε. Θα θέλαμε να σας πούμε ότι χρειαζόμαστε μεγαλύτερη προσπάθεια από εσάς. Προσπαθήστε λίγο ακόμα! Η Δήμητρα τώρα λέει ‘γιατί με βάζετε να τα λέω εγώ αυτά’, αλλά οποιοσδήποτε θέλει να ασχολείται με το φωτεινό του μονοπάτι πρέπει να είναι προετοιμασμένος και έτοιμος ανά πάσα στιγμή να εκφράσει τον Λόγο μας λέγοντας αυτά που θέλουμε να πούμε … κλείνει η παρένθεση.

Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε. Σας δίνουμε εργαλεία, σας δείχνουμε τρόπους, το μόνο που χρειάζεται από πλευράς σας είναι ο χρόνος σας, ο φυσικός χρόνος σας και μία προσπάθεια. Είσαστε μέσα στις ενέργειές μας, ενέργειες κάθαρσης, επούλωσης, θεραπείας και απεριόριστης αγάπης. Το τέλος του χρόνου, στα φυσικά όρια όπως το μετράτε εσείς, πλησιάζει. Αυτό δεν το λέμε για να σας τρομάξουμε, σας το υπενθυμίζουμε για να σας επιστήσουμε την προσοχή σε αυτά τα οποία είναι αναγκαία να γίνουν μέχρι να κλείσει η χρονιά αυτή.

Είπαμε ότι θα δουλεύουμε μαζί τουλάχιστον μέχρι να τελειώσει ο χρόνος αυτός και ίσως και αρχές του 2012. Είμαστε εδώ για να σας προετοιμάσουμε και για να μπορέσετε να προχωρήσετε πιο εύκολα. Σίγουρα ο καθένας ανοίγει στο επίπεδο που το επιθυμεί εκείνος. Οι ενέργειές μας είναι εδώ για να μπορέσουμε να σας βοηθήσουμε να δείτε. Για να κάνετε τα επόμενα βήματά σας πρέπει να ξεκαθαρίσετε τα προηγούμενα. Διότι ακόμα και αν νομίζετε ότι προχωράτε, στο μέλλον, η δουλειά που κάνετε δεν θα είναι σε μία σταθερή βάση εάν δεν έχουν ξεκαθαρίσει τα προηγούμενα.

Όταν λέμε τα προηγούμενα εννοούμε και τις προηγούμενες ενσαρκώσεις σας, αλλά εννοούμε και αυτά τα οποία βλέπετε σε αυτήν την ενσάρκωσή σας. Μπορείτε να δείτε χαρακτηριστικά της προσωπικότητά σας, μπορείτε να διακρίνετε, ίσως, εγωισμό, φθόνο, ματαιοδοξία, πράγματα που θα χαρακτηρίζατε εσείς ως χαμηλά της προσωπικότητας. Ακόμα και αυτά, ακόμα και αυτά μπορείτε να τα δουλέψετε! Να στραφείτε σε αυτά, να τα αναγνωρίσετε και να αναρωτηθείτε: από πού προέρχεται αυτό. Να δείτε εάν σας αρέσει ή δεν σας αρέσει που το έχετε και από εκεί και πέρα να πράξετε αναλόγως. Εάν κάτι δεν σας αρέσει, μπορείτε αφού ήδη το έχετε αναγνωρίσει, να το αντιμετωπίσετε και να το καθαρίσετε. Μην σκέφτεστε: δεν μπορώ να δω τις παλαιές ενσαρκώσεις μου, δεν έχω το μέσον, δεν μπορώ να φθάσω μέχρι εκεί, μου ζητάτε πράγματα τα οποία δεν είναι εύκολα για μένα, δεν έχω πρόσβαση σε αυτά. Σας καταλαβαίνουμε και σας κατανοούμε. Θέλουμε όμως και εσείς να καταλαβαίνετε εμάς γιατί δεν υπάρχουν ισορροπίες όταν οι σχέσεις δεν είναι αμφίδρομες. Εμείς σας καταλαβαίνουμε, να καταλάβετε λοιπόν και εσείς αυτά που σας λέμε. Αυτά τα οποία αντιλαμβάνεστε στην τωρινή σας ζωή, ακόμα και από αυτά μπορείτε να αρχίσετε. Είναι ένα πολύ καλό εφαλτήριο για να ψάξετε την προσωπικότητά σας.

Ανακαλύπτοντας αυτά και με την δουλειά που κάνετε και στον κύκλο αυτόν, σιγά-σιγά θα μπορέσετε να προχωρήσετε σε μεγαλύτερο βάθος. Κάντε όμως το πρώτο βήμα, κάντε την αναγνώριση των στοιχείων αυτών που κατά την κρίση σας πρέπει να δουλέψετε. Ελεύθερη βούληση υπάρχει, πραγματικά κάνετε ό,τι θέλετε, αλλά μερικές φορές είσαστε τόσο επιλεκτικοί στο να μην κάνετε αυτά που σας λέμε, που δεν θέλουμε να χρησιμοποιήσουμε την λέξη θυμώνουμε, αλλά αγανακτούμε… το ίδιο πράγμα είναι βέβαια. Σας σπρώχνουμε και εσείς κάθεστε εκεί …και σας ξανασπρώχνουμε και η αντίδρασή σας είναι να γυρίσετε και να μας πείτε ‘γιατί σπρώχνεις;’

Εμείς θα συνεχίσουμε να είμαστε εδώ, θα συνεχίσουμε να σας δίνουμε την βοήθειά μας. Αξιοποιείστε την γιατί σας δίνεται μεγάλη ευκαιρία! Οι ενέργειες τρέχουν και θα είναι πραγματικά πολύ κρίμα να περάσετε και από αυτήν την ενσάρκωση και να μην αξιοποιήσετε ό,τι καλύτερο σας δίνουμε για να ανοίξετε και να κάνετε το μεγάλο βήμα. Το μεγάλο βήμα και το μεγάλο δώρο στον Εαυτόν σας, γιατί Εκείνος το αξίζει και εμείς πιστεύουμε ότι το αξίζετε και εσείς. Αρπάξτε την ευκαιρία, «εκμεταλλευτείτε» μας με τον καλύτερο τρόπο και πάρτε ό,τι καλύτερο έχουμε να σας δώσουμε. Για αυτό είμαστε εδώ! Θα συνεχίσει η Μαριαννίκ.

Μαριαννίκ:
Και τώρα ηρεμίστε… βάλτε τη λίμνη στην θέση της καρδιάς σας, και νιώστε όπως είπαμε την περασμένη βδομάδα ότι το χρυσό που υπάρχει από πάνω αντανακλάται κάτω από την επιφάνεια της λίμνης. Έτσι όπως είστε χρυσοί προς τα πάνω, είστε χρυσοί και προς τα κάτω. Δείτε το αυτό: δείτε τις ενέργειες, όχι μόνο τις ενέργειες μας, δείτε τις δικιές σας ενέργειες να πάρουν μορφή στο πάνω μέρος του σώματός σας, από την καρδιά και πάνω μέχρι το όγδοο σας τσάκρα, πολύ πάνω από το κεφάλι σας, σαν μια διπλή πυραμίδα, και δείτε τη χρυσή αντανάκλαση κάτω από το επίπεδο της καρδιάς, που πηγαίνει στο πρώτο σας τσάκρα και ακόμα πολύ πιο κάτω, κάτω από τα πόδια σας. Είναι όλη η αύρα σας που βρίσκεται τώρα μέσα σ’ αυτήν τη χρυσή ενέργεια.

Την περασμένη βδομάδα, μιλήσαμε για Σοφία και Γνώση: ο Μέτατρον σας έφερε την χρυσή ακτίνα της Σοφίας και της Γνώσης. Κρατήστε την όχι νομίζοντας ότι είμαστε εμείς! Εσείς, σκέφτεστε πολύ συχνά ότι εμείς είμαστε η χρυσή ακτίνα, ότι ο Κουτχούμι είναι η χρυσή ακτίνα που την φέρνει ο Μέτατρον … και εσείς τι είστε μέσα σ’ αυτό, γκρίζο; Όχι! Εάν μπορείτε να νοιώσετε αυτήν την χρυσή ακτίνα, αν μπορείτε να δείτε την αντανάκλαση της διπλής πυραμίδας από πάνω προς τα κάτω, είναι ακριβώς επειδή αυτό είστε εσείς! Δεν μπορείτε να νοιώθετε κάτι που δεν είστε. Εάν υπήρχε κάτι που δεν είστε, δεν θα είχατε πρόσβαση για να κάνετε την αναγνώριση, δεν θα σας ήταν εφικτό.

Μπορώ να αναγνωρίσω μόνο αυτό που έχω ήδη μέσα μου. Αυτό σημαίνει ανά-γνωρίζω. Αναγνωρίζω αυτό που μου δείχνεται μέσα μου. Κάνοντας αυτό, ανά-γνωρίζω το τι είμαι, ίσως σε άλλη διάσταση αλλά το τι είμαι, το τι μπορώ να είμαι και σε αυτήν τη διάσταση όταν αφήνω χώρο, ώστε αυτό το χρώμα να μεγαλώσει τόσο πολύ μέσα μου που τελικά θα φανεί και στον τρισδιάστατο κόσμο. Οι φίλοι σας θα σας πουν : ‘λάμπεις!’ Γιατί θα σας το πουν αυτό; Από πού έρχεται η λάμψη; εσείς τι νομίζετε: από κάτι εξωτερικό ή από μια εσωτερική πηγή; Η εσωτερική αλλαγή είναι ακριβώς αυτό, είναι η αναγνώριση του τι είστε.

Εντάξει, εμείς είμαστε χρυσοί, δεν θα σας πούμε το αντίθετο, είναι η φύση μας, κολυμπάμε μέσα σ’ αυτό το χρώμα. Αλλά εάν μας νοιώθετε τόσο καλά, εάν νοιώθετε τόσο καλά κοντά μας, εάν επιθυμείτε την παρουσία μας, την συνεργασία με μας, είναι ακριβώς επειδή έχετε αναγνώριση ότι αυτό το χρώμα σας μιλάει, ότι έχουμε την ίδια γλώσσα, ότι αυτό είστε κι εσείς.

- Προσαρμογή στο φως -

Όλο και πιο λεπτά, λεπτεπίλεπτα πηγαίνετε και τόσο πιο πολύ χρυσό θα βρείτε μέσα σας: ένα χρυσό λαμπερό. Πάντα προς το λεπτεπίλεπτο… κάτι τόσο λεπτό, μα τόσο λεπτό, που αν δεν προσέξετε δεν θα το δείτε. Θα περάσετε διπλά και δεν θα το δείτε. Είναι σαν μια μικρή κλωστή τόσο λεπτή που μπορείτε άνετα να περάσετε δίπλα χωρίς να τη δείτε. Όμως… εάν ανοίξετε τα μάτια της καρδιάς σας και συνηθίσετε το φως… ξέρετε, όταν πηγαίνετε σε ένα δωμάτιο σκοτεινό, ξέρετε πολύ καλά ότι χρειάζεστε λίγα λεπτά για να συνηθίσουν τα μάτια σας το σκοτάδι και για να αρχίσετε να δείτε πράγματα μέσα σ’ αυτό το δωμάτιο που στην αρχή δεν βλέπατε. Έχετε συνηθίσει το σκοτάδι, τα μάτια σας έχουν προσαρμοστεί σ’ αυτό και αρχίζετε να βλέπετε, ίσως όχι σαν τη γάτα αλλά αρχίζετε να διακρίνετε μερικά πράγματα.

Το ίδιο συμβαίνει προς το φως, όταν στο διαλογισμό που μπορείτε να κάνετε μπαίνετε σε ένα επίπεδο αρκετά φωτεινό, στην αρχή μπορεί να μην διακρίνετε πολλά, να έχετε την εντύπωση ότι τίποτα δεν σας δείχνουμε και ότι δεν βλέπετε αυτήν την κλωστή, δεν βλέπετε από πού έρχεστε εσείς, δεν βλέπετε την ουσία της ύπαρξής σας. Θέλει λίγο χρόνο για να προσαρμοστείτε στο φως χωρίς να βάλετε ένα επίθετο πάνω σ’ αυτό το φως, χωρίς να το κρίνετε δηλαδή, χωρίς να πείτε για παράδειγμα: «είναι άδειο, δεν έρχεται πληροφορία, αυτό το φως είναι λευκό οπότε είναι το φως ας πούμε του Μέτατρον κλπ.» Απλώς να πάρετε λίγο χρόνο για να προσαρμοστείτε σ’ αυτό το φως που βλέπετε όταν μπαίνετε στην καρδιά σας, όταν μπαίνετε σε κάποια άσκηση που σας έχουμε δώσει όπως αυτή με το μεγάλο κύκλο του ηλίου στο οποίο βρίσκεστε στη μέση και όπου βλέπετε τα σύμβολα του απείρου από αριστερά προς δεξιά και από μπροστά προς πίσω να ενεργοποιούνται. Μπαίνετε σε τέτοιο φως μέσα στον άξονά σας που λέτε «όλα χρυσά, όλα λευκά, είναι καλά, είναι πολύ καλά, αλλά τίποτα δεν συμβαίνει, μήπως δεν έχω τίποτα άλλο να δω;»

(Γελάνε) Αυτό ήταν το αστείο της ημέρας, μας κάνει να γελάμε πολύ δυνατά εδώ πάνω! Αν και καταλαβαίνουμε ότι εσείς δεν γελάτε καθόλου… έχετε ακόμα πολλά να δείτε, αλλά πρέπει να προσαρμοστείτε στο φως που είναι όλο και πιο δυνατό. Κάθε φορά που καθαρίζετε ένα επίπεδο, όταν κάνετε διαλογισμό έχει λίγο περισσότερο φως μέσα σας. Εκτυφλωτικό; Στην αρχή έτσι φαίνεται, γιατί έρχεστε από ένα μέρος, από μια διάσταση λιγότερο φωτεινή. Οπότε, όταν μπαίνετε σ’ αυτό το φως ναι σας φαίνεται όντως λίγο εκτυφλωτικό και πρέπει να πάρετε το χρόνο σας για να προσαρμοστείτε, χωρίς να κρίνετε, χωρίς να σκεφτείτε ότι έχετε τελειώσει, ότι αυτό είναι και τίποτα άλλο.

- Πιάστε το χρυσό νήμα -

Αντί απ’ αυτό, να βάλετε την πρόθεση να ψάξετε μέσα απ’ αυτό το φως το νήμα, την κλωστή που λέγαμε πριν, το νήμα που δένει τις ζωές σας, που δένει αυτό που ζείτε τώρα με κάτι που έχετε ζήσει παλιά. Βάλτε πρόθεση να δείτε αυτό το νήμα και ξεκινώντας όπως το έλεγε πριν η Δήμητρα, από κάτι στην τωρινή σας ζωή, που μπορεί να είναι μια δυσκολία, ένα κατά τη γνώμη σας ελάττωμα, μια σχέση, οτιδήποτε, να ζητήσετε να δείτε το νήμα, το χρυσό νήμα που ενώνει αυτό το αποτέλεσμα στην τωρινή σας ζωή με την αρχή, με τη ρίζα, αυτό που έκανε ότι ξεκίνησε μια διαδικασία που έχει ως αποτέλεσμα αυτό που ζείτε τώρα. Να ξεμπλέξετε αυτό το νήμα, σαν να είχατε ένα κουβάρι που πηγαίνετε να ξετυλίξετε.

Δείτε το αυτό, δείτε πραγματικά μέσα σας ένα κουβάρι χρυσό που μπορείτε να ξετυλίξετε και σιγά-σιγά να πιάσετε την κλωστή και να βρείτε την άκρη. Εκεί, αφήστε την καρδιά σας να μιλάει, αφήστε τις αισθήσεις να έρθουν, αφεθείτε. Ξέρετε τι γίνεται; Όσο κάνετε αυτήν τη δουλειά που σας φαίνεται πολύ συμβολική, όσο νοερά ξετυλίγετε το κουβάρι, εστιάζεστε πάνω σε ένα θέμα, και είναι όλο το είναι σας έτσι συγκεντρωμένο πάνω σε μια αιτία, πάνω σε μια ενέργεια που θα πάει να τραβήξει, να φανερώσει, γιατί θα έχετε εστιαστεί πάνω σ’ αυτό.

Όσο χρόνο χρειάζεται μέχρι να ξετυλίξετε το κουβάρι… και επειδή ο νους σας θα έχει κάτι να κάνει, θα έχει να ασχολείται με αυτό το κουβάρι, να ψάξει την άκρη, δεν θα ασχοληθεί εκείνη την στιγμή με τον φόβο του τι θα βρει στην άκρη, ή μήπως δεν θα βρει τίποτα, μήπως είναι ανίκανο να βρει κάτι –όλα αυτά που μπορούν να σας περάσουν από το μυαλό όταν απλώς κάθεστε και περιμένετε κάτι να σας έρθει-. Βάλτε το νου σας να κάνει κάτι. Δώστε του μια απασχόληση, όπως κάνουμε με τα μικρά παιδιά όταν θέλουμε να κάτσουν ήσυχα. Όταν έχετε σημαντική δουλειά να κάνετε και δεν θέλετε να σας ενοχλήσουν τα μικρά παιδιά, τους δίνετε κάτι για να απασχοληθούν ώστε να μπορέσετε να κάνετε αυτό που έχετε να κάνετε. Το ίδιο θα κάνετε εδώ με το νου σας: θα του δώσετε ένα κουβάρι να ξετυλίξει, θα ενθουσιαστεί γιατί είναι από τις εργασίες που λατρεύει να κάνει –να βρει την άκρη σε ένα κουβάρι πολύ μπερδεμένο- και μια και είναι χρυσό θα ενθουσιαστεί ακόμα πιο πολύ, και έτσι εσείς θα μπορείτε να συγκεντρωθείτε άνετα χωρίς κρίση πάνω σ’ αυτό που θέλετε πραγματικά, πάνω στην πρόθεσή σας να βρείτε την ρίζα, να συνδεθείτε με αυτήν τη ρίζα, και να την αφήσετε να ανθίσει.

- Η ρίζα ανθίζει -

Ναι, να ανθίσει. Μας έχετε ακούσει καλά: να ανθίσει! Τι παράξενο που σας φαίνεται, γιατί μέχρι τώρα όσοι από σας έχετε βρει δύσκολες παλιές ζωές, αν και σας έχουν φέρει λύτρωση μετά από τη δουλειά που κάνατε –ήταν δύσκολες εμπειρίες-, δεν θα λέγατε τώρα ότι αυτή η ζωή που ήρθε στην επιφάνεια άνθισε… έσκασε θα λέγατε περισσότερο. Εμείς θα λέγαμε: να έρθει στην επιφάνεια για να ανθίσει, γιατί όντως αυτό κάνει. Σταματήστε με τον φόβο να φέρετε και άλλες δύσκολες ζωές, σταματήστε γιατί πραγματικά αυτό που γίνεται, πέρα από τα κλάματά σας, πέρα από το κλάμα που μπορείτε να ρίξετε και την θλίψη που μπορείτε να νοιώσετε -στιγμές είναι αυτές, και στιγμές σε μια ολόκληρη ζωή τι είναι: τίποτα!- Αυτό που γίνεται λοιπόν με αυτό το κλάμα είναι ότι αυτά τα δάκρια επιτρέπουν στο λουλούδι να ανθίσει. Το λουλούδι τρέφεται με τα πρώτα κλάματα και μετά δεν χρειάζονται πια. Δεν χρειάζονται άλλα. Είναι μια συνειδητοποίηση, είναι η ενέργεια που ήταν κρυμμένη πίσω από αυτήν την αλυσίδα ζωών που ενεργοποιείται ξανά, έρχεται στην επιφάνεια και φυλακισμένη όπως ήταν τόσα χρόνια, χαίρεται τόσο πολύ που επιτέλους είναι ελεύθερη, που ανθίζει! Κάνει την καρδιά σας να πετάει από τη χαρά! Κάνει ότι ξαφνικά μέσα σ’ αυτήν την καρδιά υπάρχει χώρος, σαν η καρδιά να μεγαλώνει με αυτήν τη δουλειά, και όταν μεγαλώνει η καρδιά είναι ένα λουλούδι που ανθίζει.

Μέχρι που η καρδιά γίνεται ολόκληρο μπουκέτο. Κάντε δώρο στον εαυτό σας. Κάντε δώρο το πιο όμορφο μπουκέτο που μπορείτε να φανταστείτε. Ποια είναι τα λουλούδια που σας αρέσουν; Ο καθένας έχει τις προτιμήσεις του. Διαλέξτε και αφήστε το κάθε λουλούδι να πάρει το χώρο του και να ανθίσει. Αφήστε τις ρίζες του να απλωθούν και να ανθίσει…

Τι θα συμβεί με αυτό το λουλούδι; Είπαμε, θα βρείτε την άκρη του νήματος, θα κλάψετε λίγο ίσως, αυτό θα κάνει τις ρίζες να μεγαλώσουν, το λουλούδι να ανοίξει, θα χαρείτε, θα νοιώσετε λύτρωση, και μετά; Θα μαραθεί το λουλούδι! Τι ωραίο που είναι αυτό, δεν συμφωνείτε; Τι ωραίο που είναι αυτό! Δεν χρειάζεται να έχετε αυτό το λουλούδι ανθισμένο συνέχεια. Κάποιο άλλο λουλούδι θα έρθει και θα ανθίσει… αλλά αυτό που άνθισε την περασμένη βδομάδα, μπορείτε μετά από μερικές μέρες όπου θα το σκεφτείτε, θα ενθουσιαστείτε, θα χαρείτε να το δείτε τόσο όμορφο, θα το μυρίσετε λέγοντας ‘τι καταπληκτικό που μυρίζει έτσι, δεν το θυμόμουνα ότι έτσι μύριζε αυτό το λουλούδι!’, θα το χαίρεστε κάθε φορά που θα υπάρχει ένα λουλούδι που θα ανθίσει., μετά λοιπόν από μερικές μέρες θα βαρεθείτε λίγο, θα το έχετε μάθει, και θα το αφήσετε να μαραθεί, να ζει τον κύκλο του: τα πέταλά του να πέσουν και το κλαράκι να λυγίσει, να πέσει στη βάση… και ένα σποράκι να μένει και να κάνει το δρόμο του μέσα στον άξονα, εκεί θα το αφήσετε.

Ένα σποράκι θα κάνει το δρόμο του χωρίς να το δείτε γιατί τα σποράκια λατρεύουν τα μέρη κάτω από τη γη όπου εσείς δεν βλέπετε τι γίνεται. Άλλη δουλειά θα κάνει αυτό το σποράκι. Θα κάνει τη δουλειά του. Θα πάει να ζήσει τη ζωή του. Ελευθερώθηκε. Με το γεγονός ότι άνθισε το λουλούδι, με το γεγονός ότι αφήσατε αυτό το λουλούδι να μεγαλώσει, να εκφραστεί, να πει «εδώ είμαι, κοιτάξτε με, τι όμορφο που είμαι», εκφράστηκε, βγήκε στον ήλιο, στην επιφάνεια, έγινε απελευθέρωση. Αφήστε το να φύγει. Χρειάζεται να κάνει μια διαδικασία που δεν σας αφορά. Δείτε το όπως θέλετε: κάτω από τη γη, σε άλλες διαστάσεις, σε άλλα σύμπαντα, δεν έχει σημασία. Μακριά από σας κατά κάποιο τρόπο. Είναι πολύ σημαντικό αυτή η ενέργεια που απελευθερώθηκε να φύγει από σας.


- Η αποκοπή-

Να κάνετε αποκοπή, να αφήσετε αυτήν την ενέργεια ελεύθερη. Πραγματική αποκοπή, αν δυσκολευτείτε μπορείτε να φωνάξετε και τον Μιχαήλ με το σπαθί του που θα βοηθήσει στην αποκοπή των ενεργειών. Δεν χρειάζεται να είστε συνδεδεμένοι με τις παλιές σας ενέργειες από την στιγμή που έχουν απελευθερωθεί. Κάνετε τη δουλειά, την χαίρεστε, και μετά κάνετε αποκοπή. Δεν κουβαλάτε αυτές τις ενέργειες για όλο το υπόλοιπο της ζωής σας. Δεν χρειάζεται. Όταν θα έχετε κάνει αυτήν την αποκοπή, όταν θα έχουν πάει μακριά αυτές οι ενέργειες και θα έχουν κάνει τη δικιά τους εργασία που δεν σας αφορά, εντελώς ανανεωμένες, εντελώς διαφορετικές, θα σας έρθουν πίσω, και ξέρετε τι θα σας πουν;

Θα σας πουν: «Εδώ είμαι για να κάνουμε το άλμα μαζί. Έρχομαι να βοηθήσω κι εγώ. Έρχομαι να είμαι μέρος της διαδικασίας, όχι πια σαν μέρος σου αλλά σαν μέρος του παιχνιδιού» Θα είναι ακριβώς όπως τα παιδιά σας όταν μεγαλώνουν και γίνονται ενήλικες. Χρειάζεται στην εφηβεία μια αποκοπή. Χρειάζεται να φύγουν από σας για να βρουν τον εαυτό τους και μετά, συνειδητά, με τη δικιά τους θέληση, να γυρίσουν πίσω σε σας αν το θέλουν. Αν δεν το θέλουν, καλά είναι και έτσι, αλλά αν το θέλουν γυρίζουν κοντά σας και τότε μαζί συνεχίζετε σε παράλληλους δρόμους την πορεία σας. Το ίδιο με αυτές τις ενέργειες τις οποίες όταν θα γυρίσουν πίσω σε σας δεν θα τις κοιτάξετε πια σαν παλιές σας ενέργειες, σαν τον παλιό σας πόνο ή οτιδήποτε άλλο, αλλά θα τις κοιτάξετε όπως κοιτάτε τους παλιούς σας φίλους και θα τους δώσετε το χέρι, και θα προχωρήσετε μαζί. Επειδή θα είναι αρκετές αυτές οι ζωές, και επειδή όταν είμαστε πολλοί είμαστε και πολύ πιο δυνατοί, θα είστε εσείς πολύ πιο δυνατοί!

Αυτή είναι η διαδικασία φίλοι μας. Βλέπετε γιατί είναι τόσο σημαντικό να συνεχίσετε αυτήν την εργασία; Δεν τελειώνει ακόμα, και μην το πάρετε σαν κάτι δύσκολο που σας λέμε αυτήν την στιγμή, πάρτε το σαν τα πιο όμορφα λουλούδια που μπορούμε να σας δώσουμε! Και πηγαίνετε να επιλέξετε ποιο λουλούδι θέλετε να ξυπνήσετε μέσα σας, σε ποιο λουλούδι θέλετε να δώσετε χώρο αυτήν την εβδομάδα. Δεν τελειώνει αυτή η εργασία, μόλις την αρχίσαμε! Δώστε χρόνο στον εαυτό σας για να την συνεχίσετε και να πάτε ακόμα πιο βαθιά, ακόμα πιο βαθιά, ακόμα...

Το πιο βαθύ δεν σημαίνει απαραίτητα το πιο παλιό. Μερικές φορές, έχετε πράγματα πολύ βαθιά θαμμένα που είναι αρκετά κοντά στο γραμμικό χρόνο. Λέμε βαθιά τότε επειδή μπορεί να υπήρχε ένας πόνος στην αρχή ή μια άρνηση της δυσκολίας που έχετε θάψει πολύ έντονα, με πολύ μεγάλη αποφασιστικότητα. Αυτό σας ζητάμε να πάτε να κοιτάξετε: πόσο αποφασισμένοι ήσασταν να καλύψετε ορισμένα πράγματα και να πείτε στον εαυτό σας ότι η απόφαση έχει αλλάξει: ότι εκεί που ήσασταν πολύ αποφασισμένοι να κρύψετε πτυχές του εαυτού, είστε το ίδιο αποφασισμένοι τώρα και ακόμα περισσότερο να τις αποκαλύψετε.

- Το παιχνίδι -

Στη βίβλο, έχετε το χρόνο της αποκάλυψης και εκεί φτάσαμε. Αυτός ο χρόνος είναι τώρα. Μερικοί μιλάνε για το τέλος του χρόνου και στο τέλος έχουμε την αποκάλυψη. Θα αποκαλύψετε τις πτυχές του εαυτού που θέλατε να κρύψετε. Θα αποκαλύψετε ό,τι ήσασταν, και δεν το πιστεύετε ακόμα, και μας φαίνεται τόσο γελοίο! Σας φαίνεται απίστευτη δουλειά και εμείς σας λέμε ότι δεν είναι, γιατί με αυτές οι αλυσίδες, όταν αρχίζετε να ξετυλίξετε τα κουβάρια, θα δείτε ότι το ένα θα φέρει το άλλο και δεν θα είναι τόσο πολύ δουλειά όσο μπορείτε να φανταστείτε αυτήν την στιγμή. Απλώς, αυτό που θέλει είναι αποφασιστικότητα και χαρά, χαρά να πάτε να τα δείτε όλα αυτά, χαρά να πάτε να παίξετε με τα κουβάρια, χαρά να δώσετε παιχνίδι στο νου σας. Θα νοιώσετε ότι είστε πολύ πιο έξυπνοι από το νου σας, γιατί του έχετε δώσει ένα παιχνίδι για να ασχοληθεί όσο θα πάτε εσείς να κάνετε την πραγματική δουλειά!

Η ψυχή έχει κόλπα, πολλά κόλπα, και παίζει με αυτά τα κόλπα όσο ο νους παίζει με το κουβάρι. Μην νομίζετε ότι είστε απλώς ένα μυαλό, δεν είστε μόνο αυτό, είστε πολύ πέρα από αυτό. Μπείτε στην ψυχή σας. Μπείτε στην συνεργασία με την ψυχή σας. Προ πολλού ζητήσατε ευθυγράμμιση… την ευθυγράμμιση την έχετε κερδίσει, να την αξιοποιήσετε. Δουλέψτε χέρι-χέρι, φωνάξτε την, αυτό περιμένει. Ένα στόχο έχει αυτή όπως έχετε και εσείς. Η ευθυγράμμιση έχει γίνει, μπείτε μέσα της, μπείτε μέσα στον άξονα και ενεργοποιήστε το. Ενεργοποιήστε την σύνδεση με την ψυχή με την πρόθεσή σας και πηγαίνετε ψάχνοντας πάντα το πιο λεπτεπίλεπτο φως να δείτε τι κρύβεται ακόμα.

Παίξτε κρυφτό με τον εαυτό σας! Αλλά σ’ αυτό το παιχνίδι σταματήστε να ταυτιστείτε με αυτόν που κρύβεται, και αρχίστε να ταυτίζεστε με αυτόν που ψάχνει τους άλλους που κρύφτηκαν, κρατώντας το χέρι της ψυχής η οποία τα βλέπει όλα. Βέβαια, θα μου πείτε «δεν είναι πολύ δίκαιο αυτό το παιχνίδι, εγώ κάνω παρέα με την ψυχή η οποία τα βλέπει όλα και οι άλλοι νομίζουν ότι κρύφτηκαν καλά αλλά εγώ με την ψυχή θα τα βρω όλα!» Ναι! Αυτό δεν σας λέμε από την αρχή; (με πολύ χιούμορ) Έχετε ένα ατού μαζί σας, μπορεί να σκεφτείτε ότι δεν παίζετε δίκαια, ότι κλέβετε λίγο, αλλά είναι μέσα στη χαρά του παιχνιδιού και αυτό, και για μια φορά που θα πάρετε αυτήν την θέση και που θα τους βρείτε όλους…. Η χαρά σας θα είναι τόσο μεγάλη!!! Χαιρόμαστε τόσο πολύ γιατί εμείς το βλέπουμε ήδη να γίνει αυτό…

Πηγαίνετε να παίξετε παιδιά μας, παίξτε μαζί με την ψυχή η οποία αυτό περιμένει και τίποτα άλλο. Βρείτε όλα τα κρυμμένα! Και παίξτε με αυτά κάθε φορά που θα τα αποκαλύψετε… και εμείς θα είμαστε μαζί σας όλη την εβδομάδα για να παίξουμε μαζί με πολύ μεγάλη χαρά. Κρατήστε τη χαρά όλη την εβδομάδα πολύ γερά ριζωμένη μέσα στην καρδιά σας… πολύ μεγάλη χαρά γι’ αυτό το παιχνίδι, γιατί πράγματι μόνο ένα παιχνίδι είναι.

Σας στέλνουμε μπόλικα ροδοπέταλα για να σας δείξουμε πόσο σας αγαπάμε… πολύ, πολύ, πολύ.

Και έτσι είναι.