Ο Ηλίας είναι εδώ για να σας πάει στο Λούνα Παρκ. Πάρετε τρεις βαθιές ανάσες σαν να παίρνατε προμήθειες για το δρόμο, για να πάμε να παίξουμε μαζί σ’ αυτό το χώρο που κατ’ εξοχήν είναι για παιχνίδι, είναι για χαρά. Πάμε να παίξουμε. Πάμε εκεί που πηγαίναμε όταν ήμασταν μικροί, εκεί που πιάναμε το χέρι του μπαμπά ή της μαμάς μας, και λέγαμε ‘πάμε, πάμε; Πάμε στο Λούνα Παρκ να παίξουμε;’ Αυτοί δεν συμφωνούσαν πάντα αλλά εμείς πολύ συχνά το καταφέρναμε, καταφέρναμε να τους πείσουμε. Πάμε εκεί.

Γιατί θέλαμε να πάμε στο Λούνα Πάρκ όταν ήμασταν μικρά παιδιά; Ίσως επειδή εκεί δεν υπάρχει στόχος. Παιδιά, όταν πηγαίνατε στο Λούνα Πάρκ, δεν πηγαίνατε για να μάθετε κάτι, δεν πηγαίνατε για να μεγαλώνετε, δεν πηγαίνατε επειδή κάποιος το έλεγε. Πηγαίνατε για να περάσετε καλά. Παύλα, τέρμα. Πηγαίνατε για να έχετε αισθήσεις. Πηγαίνατε για να γελάτε, για να τρομάξετε μερικές φορές όταν στη ρόδα ανεβαίνατε πολύ ψηλά και κατεβαίνατε απότομα και στα ρωσικά βουνά, όταν λέγατε ‘πω, πω τι θα γίνει με την ταχύτητα;’ Δεν ήταν για να πάτε κάπου με μεγάλη ταχύτητα, ήταν για να απολαύσετε την ταχύτητα, την αίσθηση της ταχύτητας. Μιλάμε για αισθήσεις σήμερα. Ο στόχος ήταν να νιώθετε πράγματα που δεν νιώθατε κάθε μέρα και στο κάτω-κάτω, όταν έρχεστε σε επαφή μαζί μας αυτό δεν θέλετε επίσης; Δεν θέλετε να νιώθετε κάτι λίγο παραπάνω, λίγο ξεχωριστό από το συνηθισμένο; Δεν θέλετε εμπειρίες που ξεχωρίζουν και μετά από τις οποίες λέτε ‘αχ, ήταν πολύ δυνατή η ενέργεια σήμερα!’ ; Πόσες φορές το έχουμε ακούσει αυτό! Κι εμείς γελάμε, γιατί η ενέργεια είναι πάντα αυτό που είναι, αλλά εσείς ανοίγεστε λιγότερο ή περισσότερο σ’ αυτήν την ενέργεια, έρχεστε με κέφια ή έρχεστε διστάζοντας μερικές φορές. Έρχεστε εντελώς ανοιχτοί ή έρχεστε με ατζέντα ‘σήμερα, θα μας μιλήσει ο τάδε’, ‘θα είναι δυνατό’, ή ‘θα είναι χαλαρό’, ή ‘εάν έρθει ο τάδε ίσως να μας μαλώσει’ σαν μικρά παιδιά ή ‘εάν έρθει ο άλλος ίσως να είναι γλυκός μαζί μας, θα μας ανεβάσει’. Εσείς όμως, προκαθορίζετε τις ενέργειες που θα νιώσετε ανάλογα με το επίπεδο ανοίγματος που έχετε, ανάλογα με αυτό που βάζετε πρώτα στο παιχνίδι. Εάν πηγαίνοντας στο Λούνα Παρκ, είστε έτοιμοι να δώσετε είκοσι ευρώ, θα έχετε αισθήσεις πολύ μεγαλύτερες και περισσότερες από το αν είστε έτοιμοι να δώσετε τρία ευρώ. Σας φαίνεται πολύ λογικό και προφανές αυτό. Αλλά εκεί που σας φαίνεται προφανές στα παιχνίδια, το ξεχνάτε εντελώς όταν έρχεστε σε μια επικοινωνία που κι εκεί είναι ένα παιχνίδι κι εκεί δουλεύουμε με τις αισθήσεις, με αυτό που νιώθετε στην καρδιά σας, με αυτό που θα εισπράξετε, αυτό που βλέπετε, που ακούτε, που νιώθετε. Εκεί δεν σας φαίνεται και τόσο προφανές κι εμείς ρωτάμε ‘γιατί, άραγε;’

Είμαστε εδώ για να φέρνουμε τον καθρέφτη μπροστά στα μάτια σας και για να δείτε ποιες ενέργειες φέρατε εσείς σήμερα στο παιχνίδι σας. Έχετε πολύ συχνά συγκίνηση όταν βλέπετε ότι παρόμοια πράγματα λέγονται στους μεν το πρωί και στους δε το απόγευμα, και λέτε ‘ωραία σύμπτωση, ωραία δουλειά, υπάρχει ένωση’. Σαφώς υπάρχει ένωση, αλλά ένωση με ποιους; Με τον εαυτό σας! Δεν έχετε αλλάξει και τόσο πολύ ανάμεσα στις πρωινές και στις απογευματινές ώρες, και η ενέργεια που φέρνετε είναι σχεδόν η ίδια όταν δουλεύετε απόγευμα και πρωί, με ελάχιστες διαφορές. Δουλεύετε με τη δικιά σας ενέργεια πάνω απ’ όλα. Περιμένετε από μας να σας φέρουμε θαύματα όταν εσείς κάνετε τα θαύματα μόνοι σας. Εμείς, το μόνο που κάνουμε είναι ότι τοποθετούμε καθρέφτη για να δείτε τα θαύματα που φέρατε κι ακόμα δεν έχετε πειστεί, γιατί σας το έχουμε πει πολλές φορές αυτό. Δεν έχετε πειστεί και συνεχίζετε να σκέφτεστε ότι εμείς τα φέρνουμε αυτά. Εσείς φέρνετε την ύλη για τις συναντήσεις σας και όταν έχετε επιθυμία, όρεξη να δουλέψετε πάνω στον εαυτό σας, εμείς χειροκροτάμε και χαιρόμαστε γιατί ξέρουμε ότι πάντα θα προχωράτε κάνοντας αυτές τις επιλογές. Και σας βοηθάμε, γι’ αυτό είμαστε εδώ. Να ξέρετε πόσο είστε έτοιμοι να φέρετε σ’ αυτό το παιχνίδι: εάν είστε έτοιμοι να φέρετε τρία ή είκοσι ευρώ, ή εκατό, εάν είστε έτοιμοι δηλαδή ν’ ανοίξετε λίγο την καρδιά σας στο διπλανό σας, ή να την ανοίξετε μέτρια ή να την ανοίξετε εντελώς και να την κρατάτε ορθάνοιχτη ώστε να μπορεί να την διαβάζει ο άλλος. Ναι, να την διαβάζει. Φοβάστε, τι θα διαβάσει ο άλλος; Μήπως θα διαβάσει πράγματα που δεν θέλετε να διαβάσει; Ή δεν έχει σημασία; Ή υπάρχει εμπιστοσύνη; Τι φέρνετε λοιπόν σ’ αυτό το παιχνίδι; Να το δείτε αυτό πρώτα μέσα στην καρδιά σας: τι φέρνετε, ποια επιθυμία φέρνετε; Φέρνετε επιθυμία για μια δουλειά παθητική, όπου απλώς θ’ ακούσετε ή για μια ενεργητική δουλειά όπου κάτι θα κάνετε κι εσείς για τον εαυτό σας και τότε εμείς θα το στηρίξουμε. Μια δουλειά όπου δέχεστε αυτό που είστε, μπορείτε να το αναγνωρίσετε και μπορείτε ν’ ακούσετε αυτό που θα πει ο διπλανός για σας χωρίς να ξεφύγετε σε μηχανισμούς άμυνας, χωρίς να ξεφύγετε σε μια άρνηση αλλά με την προοπτική ν’ ακούσετε τι θα σας πει ο άλλος. Να είστε ανοιχτοί στο τι θα σας πει ο άλλος, γιατί μπορεί να μην πιάσει όλη την εμβέλεια του εαυτού σας, αλλά κάτι θα πιάσει, μια πλευρά θα πιάσει. Μπορεί να είναι μια μικρή πλευρά, ένα μικρό κομμάτι του καθρέφτη αλλά είναι πάντα χρήσιμο να κοιτάξουμε τις μικρές πλευρές που δεν έχουμε πάντα στο νου μας.

Θα σας ζητήσουμε πρώτα να περπατήσετε στο Λούνα Παρκ, να πάτε σε κάποιο γαϊτανάκι, και ν’ ανεβείτε σ’ αυτό που έχει καρεκλίτσες που δένονται ψηλά και στο κέντρο και που όταν αυτό το γαϊτανάκι αρχίζει να γυρίζει, αυτές οι καρέκλες ανεβαίνουν. Ανεβαίνουν γυρίζοντας όλο και πιο γρήγορα. Κάντε το αυτό. Ανεβείτε σε μια καρέκλα και νιώστε ότι γυρίζει γύρω από τον άξονα και πάει όλο και πιο γρήγορα, πιο γρήγορα, πιο γρήγορα, δεν μπορείτε να δείτε πια τι γίνεται γύρω σας. Δεν βλέπετε, έχει γίνει φλου από την ταχύτητα που αυξάνεται, από το ρυθμό που αυξάνεται. Αρχίζουν οι καρέκλες ν’ ανεβαίνουν από την ταχύτητα, κι εσείς μαζί. Εκεί που ήσασταν προς τα κάτω, κοντά στο έδαφος, τώρα είστε εντελώς στον αέρα και γυρίζετε οριζόντια πάρα πολύ γρήγορα. Αυτό που θ’ αφήσετε να γίνει τώρα είναι ότι εκεί που βλέπατε τις καρέκλες να συνδέονται με μια αλυσίδα στον άξονα, ξαφνικά σπάει η αλυσίδα και εκσφενδονίζεται η καρέκλα σας στον αέρα πάρα πολύ μακριά, στο σύμπαν.

Φτάνει σ’ ένα πλανήτη. Ο καθένας από σας σε έναν διαφορετικό, μην ψάξετε τον διπλανό. Αυτός ο πλανήτης είναι δικός σας πλανήτης, είναι μια εικόνα του εαυτού σας. Η προσγείωση μπορεί να ήταν απαλή ή δύσκολη αλλά τώρα που προσγειωθήκατε σας ζητάμε να πάτε για εξερεύνηση και θα σας αφήσουμε λίγο χρόνο για να πάτε να δείτε πως είναι αυτός ο πλανήτης. Θα θέλαμε να αρχίσετε την εξερεύνηση χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς προκαθορισμένες ιδέες, αφήνοντας τις σκέψεις σας στο πλάι, και να πηγαίνετε μόνο με τις αισθήσεις σας ν’ ανακαλύψετε τι υπάρχει… μιλάμε για αισθήσεις, οπότε δείτε τις σωματικές αισθήσεις, δηλαδή τι βλέπετε, τι χρώμα βλέπετε να υπερέχει σ’ αυτόν τον πλανήτη; Πως είναι η θερμοκρασία, ζεστή, δροσερή, ποια είναι η αίσθηση στο δέρμα σας όταν προχωράτε εκεί, είναι κάτι που σας αρέσει, κάτι που σας γεμίζει ή αντίθετα που σας αφήνει κενό, ή σας κάνει να νιώθετε λίγο άβολα; Για βάλετε λίγες λέξεις πάνω στις αισθήσεις αυτήν την στιγμή. Τι ακούτε; Υπάρχει μουσική, σιωπή, ήχος ή ήχοι; Πως νιώθετε;

Ο καθένας από σας νιώθει πολύ διαφορετικά πράγματα. Ο καθένας συγκεντρώνεται σ’ αυτό που νιώθει πολύ βαθιά μέσα του, στην καρδιά του. Αυτός ο πλανήτης του ανήκει. Πως νιώθει σ’ αυτό το μέρος που του ανήκει, που είναι όλο δικό του; Θέλει να το πάρει όλο στην καρδιά, θέλει να το μοιραστεί με άλλους, θέλει να το χαρίσει σε άλλους; Τι σας έρχεται; Δείτε τι σας έρχεται και όταν έχετε κάνει το γύρω του πλανήτη, όταν νιώθετε ότι τον ξέρετε πολύ καλά, ή αντίθετα ότι δεν έχετε πάει από δω ή από κει αλλά μπορεί να ξαναπάτε και να κάνετε άλλη εξερεύνηση κάποια άλλη στιγμή, ή ότι σ’ αυτό το μέρος που δεν πήγατε σήμερα μπορεί να πάει κάποιος άλλος να το δει και να σας πει τι είδε εάν το επιτρέπετε. Έτσι, με όλες τις αισθήσεις που έχετε κερδίσει από τη βόλτα στον πλανήτη σας, θα ξαναπάτε εκεί που αφήσατε την καρέκλα μετά την προσγείωση, με ένα μαγικό ραβδί που βρίσκεται δίπλα-δίπλα, γιατί έχουμε και τα μαγικά μας και σας δώσαμε και μαγικό ραβδί, θα ξανακάνετε την σύνδεση με το γαϊτανάκι και θα νιώθετε πάλι αυτήν την ταχύτητα να σας συνεπαίρνει. Νιώθετε πάλι ότι είστε μέσα στο γύρω-γύρω κι αυτό που θα γίνει είναι ότι δεν το νιώθετε καθόλου να πηγαίνει πιο αργά. Συνεχίζει να πηγαίνει με την ίδια ταχύτητα. Το καταπληκτικό είναι ότι κάποια άλλη στιγμή γυρίζοντας, γυρίζοντας, γυρίζοντας, ξανακόβεται η αλυσίδα. Ξανακόβεται και πηγαίνετε κάπου αλλού, όχι στο δικό σας πλανήτη.

Αυτήν την φορά έφυγε το καρεκλάκι και πήγε στον πλανήτη του διπλανού. Δεν θα σας πούμε ποιανού. Σας το κρατάμε για έκπληξη. Είπαμε, δουλεύουμε με τις αισθήσεις σήμερα, οπότε θα είναι η δουλειά σας, θα είναι ο ρόλος σας να ανακαλύψετε ποιανού είναι ο πλανήτης αυτός. Αφήστε λοιπόν την καρέκλα, δείτε πως είναι η βάση προσγείωσης εκεί που έχετε φτάσει. Πάρτε λίγο χρόνο για να δείτε τα χρώματα και σιγά-σιγά θα σχηματιστεί η εικόνα ποιανού είναι ο πλανήτης… δεν χρειάζεται να βάλετε όνομα από την αρχή. Μπορεί να ήρθε ή όχι, δεν έχει σημασία. Εάν δεν ήρθε πάντως, μην σταθείτε εκεί, θα έρθει στο τέλος σαν η τελική εικόνα του παζλ, μετά από όλα τα στοιχεία που θα έχετε μαζέψει.

Λοιπόν, για δείτε πως είναι η βάση προσγείωσης; Που οδηγεί ο δρόμος έξω από τη βάση; Ποια είναι τα χρώματα που βλέπετε; Ποιο είναι το κεντρικό χρώμα, μπορεί να είναι ένα ή να υπάρχουν κι άλλα που έρχονται από δω και από κει, δείτε το. Έχετε τα μάτια σας ανοιχτά για να δείτε τι υπάρχει εκεί. Μυρίζει κάτι; Τι μυρίζει; Μυρίζει χορτάρι, λουλούδι, δάσος, θάλασσα; Μυρίζει νερό, γη, μυρίζει φωτιά; Τι μυρίζει; Ποιο στοιχείο έρχεται σε πρώτο πλάνο σ’ αυτόν τον πλανήτη και τον γεμίζει; Πως νιώθετε εσείς σ’ αυτόν τον πλανήτη που δεν είναι δικός σας, ευπρόσδεκτος, ή όχι και τόσο;

Θα θέλαμε να σας ζητήσουμε κάτι. Είστε όλοι θεραπευτές. Θα θέλαμε να βάλετε την στολή σας του θεραπευτή και να πάτε μ’ αυτή τη στολή να εξερευνήσετε. Ο θεραπευτής δεν κρίνει ποτέ, έτσι δεν είναι; Ο θεραπευτής δέχεται τα πάντα. Παίρνει τα πράγματα όπως είναι και τα δείχνει στο θεραπευόμενο για να τα διαχειριστεί εκείνος και για να θεραπεύσει τον εαυτό του. Ο θεραπευτής κρατά τον καθρέφτη, δεν κάνει πολλά άλλα. Κρατά γερά τον καθρέφτη χωρίς να κρίνει, έχοντας πάντα στο νου του που ανήκει. Επειδή ο θεραπευτής ξέρει που βρίσκεται ο δικός του άξονας, δείχνοντας τον καθρέφτη στον θεραπευόμενο του δείχνει συγχρόνως και τον άξονα που μπορεί να βρει ο ίδιος μέσα του. Έτσι τα πράγματα ξαναμπαίνουν στην θέση τους. Προχωράτε λοιπόν σ’ αυτόν τον πλανήτη απλώς σαν καθρέφτες.

Αυτό που θα θέλαμε να σας ζητήσουμε είναι να δείτε μια σκάλα που ανοίγει μπροστά σας και κατεβαίνει προς το κέντρο του πλανήτη. Κατεβαίνετε και πηγαίνετε προς το κέντρο, όπου υπάρχουν πολλά μηχανήματα, πολλές μηχανές, σαν ένα τεράστιο μοτέρ. Εσείς που ως θεραπευτές είστε και μηχανικοί, κάνετε ένα γύρω εκεί στο κέντρο και θέλουμε να πάτε να κοιτάξετε αυτά που είναι μπροστά σας, ό,τι και να είναι, και να δείτε ποια αίσθηση έρχεται πάνω στην εξής ερώτηση: Τι είναι αυτό που μπορεί να φρενάρει το ρυθμό του πλανήτη αυτού; Τι φρενάρει το ρυθμό; Δείτε το, είστε στο κέντρο, μπορείτε να το δείτε αυτό, σας αφήνουμε τρία λεπτά για να το δείτε… (παύση)

Κάτι ακούσατε, κάτι είδατε κάτι αισθανθήκατε. Κρατήστε το αυτό στην καρδιά σας. Κρατήστε το όπως κρατάτε τον καθρέφτη για να το δώσετε πίσω σ’ αυτόν που του ανήκει, σε λίγο. Τώρα αλλάξτε δόνηση. Συνεχίστε τη βόλτα σας, συνεχίστε την εξερεύνηση, πηγαίνετε στη διπλανή αίθουσα, στο κέντρο-κέντρο-κέντρο του πλανήτη και δείτε, δείτε την καρδιά του μοτέρ. Δείτε εκεί που γίνεται η αλχημεία που κάνει αυτόν τον πλανήτη να προχωράει, να είναι ζωντανός, να λάμπει, και να κάνει τη δουλειά του. Δείτε την ουσία, αυτό που κάνει αυτόν τον πλανήτη να λειτουργεί, ότι, ό,τι και να συμβεί, ό,τι και να το φρενάρει, ό,τι και να τον εμποδίζει, θα πάει μπροστά γιατί υπάρχει αυτό το καύσιμο στο μοτέρ, ας το πούμε έτσι, που θα το κάνει να λειτουργεί. Πηγαίνετε με τις αισθήσεις σας μέσα σ’ αυτό το μοτέρ, μέσα στην καρδιά αυτή και δείτε τι είναι αυτό που το κάνει να λειτουργεί τόσο καλά, ό,τι και να συμβεί, ό,τι και να συναντήσει, τα ξεπερνά, τα δουλεύει, και συνεχίζει. Σας αφήνουμε πάλι τρία λεπτά για να το δείτε αυτό… μπείτε μέσα, βαθιά… (παύση)

Κρατήστε μια λέξη, κρατήστε μια αίσθηση, κρατήστε ένα μήνυμα, μια εικόνα, και βάλτε την στην καρδιά σας. Βάλτε αυτά τα δυο στοιχεία, αυτό που φρενάρει και αυτό που σπρώχνει, δίπλα-δίπλα στην καρδιά σας. Βάλτε τα στη μπάλα της καρδιάς σας, καλύψτε τη μπάλα μ’ ένα φως χρυσαφένιο, βάλτε και λίγο πράσινο, βάλτε και λίγο ροζ, και βιολετί. Βάλτε όλη την αγάπη σας μέσα σ’ αυτήν τη μπάλα με τα δυο στοιχεία και έτσι όπως έχει γίνει η μπάλα, με την εξισορρόπηση που έχει γίνει μέσα, αφήστε τη στο τελευταίο σκαλοπάτι, στο κέντρο-κέντρο του πλανήτη του φίλου ή της φίλης σας, που τώρα ξέρετε ποιος είναι. Αφήστε την με όλη την αγάπη σας. Αφήσατε μια καινούρια ισορροπία εδώ, μια καινούρια δυναμική και μια δυνατότητα διαφορετική για το τι μπορεί να κάνει μετά ο άλλος με τα στοιχεία τα δικά του. Σε λίγο θα πάτε να του / της εξηγήσετε, με τα δικά σας λόγια. Αφήστε τη μπάλα εκεί στο κέντρο με όλη την αγάπη και τη χαρά σας για την συμμετοχή που είχατε στη ζωή του / της.

Ανεβαίνετε τη σκάλα, την κλείνετε, ο πλανήτης ξαναπαίρνει το χρώμα που είδατε στην αρχή. Δεν φαίνεται πια η είσοδος για την σκάλα, σαν να μην υπήρχε τίποτα. Πηγαίνετε πάλι στη βάση για την απογείωση. Βρίσκετε ξανά την καρέκλα σας, το μαγικό ραβδί, κάνετε την σύνδεση, και ζουπ, φύγαμε. Νιώστε την ταχύτητα, μεγάλη ταχύτητα που σιγά-σιγά όμως μειώνεται. Βλέπετε ότι οι καρέκλες κατεβαίνουν σιγά-σιγά, η ταχύτητα μειώθηκε σημαντικά και σταματάτε. Είστε πάλι στο Λούνα Παρκ.

Τι κάνατε παιδιά σήμερα; Κάνατε μια πράξη αγάπης. Κάνατε μια ένωση. Κάνατε ένα άνοιγμα ο ένας προς τον άλλον. Δεχτήκατε λίγο παραπάνω ο ένας τον άλλον. Δεχόμενοι τον άλλον δεχτήκατε και τον εαυτό σας και το καθρέφτισμα του εαυτού σας στους άλλους. Επειδή ανοιχτήκατε, μπορούσαμε κι εμείς να έρθουμε και να μπούμε ακόμα πιο βαθιά στις ενέργειές σας και να βοηθήσουμε κι εμείς σ’ αυτές τις θεραπείες που δώσατε ο ένας στον άλλον και που θα συνεχίσετε να δίνετε εξηγώντας ο ένας στον άλλον τι είδε.

Κρατήστε τις εικόνες αυτές στην καρδιά σας, κρατήστε μας ζωντανούς στην καρδιά σας όσο τα λέτε αυτά, γιατί συνεχίζεται η διαδικασία. Τώρα θα μιλήσετε εσείς αλλά μην χάσετε την επαφή, μην χάσετε τον άξονα.

Αγαπήσατε ο ένας τον άλλον, όπως εμείς σας αγαπάμε.

Και έτσι είναι.