Καλώς ήρθατε. Καινούριο τρίγωνο σήμερα και καινούριες ενέργειες. Αφήνετε τις γλυκύτατες ενέργειες του προηγούμενου τριγώνου και τη δύναμη της Κουνταλίνη για να πάτε αλλού, για να πάτε σε άλλον κόσμο, σε άλλη δόνηση, σε άλλες εμπειρίες. Όπως συνήθως, θα σας φανεί λίγο παράξενο στην αρχή και μετά θα ανοιχτείτε, θα το δεχτείτε, θα το αγαπάτε, θα το κάνετε δικό σας, και σε ένα μήνα που θα είναι να το αφήσετε, θα έχετε στενοχώρια στην καρδιά. Έτσι πάει…

Λοιπόν, πρώτη κορυφή: Τανζανία, ανατολικά της Αφρικής. Μια χώρα πολύ μεγάλη όπου τρέχουν τα άγρια ζώα ελεύθερα. Μια χώρα όπου η ζωή κυριαρχεί με την έννοια ότι αυτά τα ζώα μπορούν ακόμα να πάνε όπου θέλουν, με την έννοια ότι οι εκτάσεις είναι πολύ μεγάλες για να μπορούν να χαίρονται τη ζωή τους. Δεν έχετε πια και τόσο πολλές χώρες στον κόσμο σε αυτήν την κατάσταση. Να χαίρεστε την Τανζανία για τη ζωή που σας φέρνει αυτό το μήνα. Όντως, αυτή η κορυφή βρίσκεται πάρα πολύ κοντά, για να μην πούμε ότι αντιστοιχεί στον άξονα που είχατε στο προηγούμενο τρίγωνο. Δεν είναι τυχαίο, μπορείτε να το σκεφτείτε αυτό και δίκιο έχετε να το σκεφτείτε. Κάνει την συνέχεια με το προηγούμενο τρίγωνο. Είναι σαν να παίρνετε –βλέπετε τίποτα δεν χάνεται ενεργειακά-, σαν να παίρνετε λοιπόν την ενέργεια της Κουνταλίνη που είχατε σ’ αυτόν τον άξονα, και να τη χρησιμοποιήσετε για να δημιουργήσετε ένα καινούριο τρίγωνο.

Αυτήν την ενέργεια που πηγάζει στην Αφρική, τόσο πλούσια σε ζωή, θα την πάρετε και θα τραβήξετε μια πάρα πολύ μεγάλη γραμμή που θα διασχίσει όλον τον Ινδικό Ωκεανό. Θα περάσει πάνω από την Ινδία και θα πάει μέχρι την Ιαπωνία, στο βόρειο μέρος της Ιαπωνίας, στο νησί που λέγεται Χοκάιντο. Ένα νησί μεγάλης ομορφιάς, με βουνά, ένα μέρος πραγματικά όμορφο, τόσο όμορφο που για μερικούς είναι το σύμβολο της ομορφιάς. Παλιά, οι άνθρωποι που ζούσανε σ’ αυτές τις χώρες (της Ανατολής) είχαν τη Χοκάιντο για το σύμβολο της ομορφιάς και είχαν όρεξη να ζωγραφίσουν, να συμβολίσουν τα βουνά και τις κοιλάδες αυτού του νησιού, παντού. Ένα νησί της ομορφιάς, ένα νησί της τέχνης, ένα νησί λοιπόν με ψηλές ενέργειες, ψηλές δονήσεις και που δίνει μια άλλη, εντελώς διαφορετική πολικότητα σε σχέση με την Τανζανία. Και ναι, μπορείτε να κάνετε παραλληλισμό με τα χρώματα και είναι τότε σαν να πηγαίνετε από τις ακτίνες του κόκκινου προς τις ακτίνες του βιολετί, τέτοια διαφορά! Αυτή τη γραμμή που τραβήξατε για τη βάση του τριγώνου καλύπτει όλα τα χρώματα.

Η τρίτη κορυφή ανοίγει ελάχιστα το τρίγωνο. Είναι ένα τρίγωνο μαζεμένο γιατί η τρίτη κορυφή είναι λίγο πιο ψηλά από τη βάση του τριγώνου, και είναι στο Θιβέτ. Είναι στην πόλη Λάσα που είναι η πρωτεύουσα, πολύ συγκεκριμένη κορυφή λοιπόν. Δεν μιλάμε εδώ για χώρα αλλά για πόλη και αν θέλετε να οραματιστείτε κάτι ακόμα πιο συγκεκριμένο, μπορείτε να οραματιστείτε το Ποτάλα στη Λάσα. Είναι σαν να έχετε όλη τη γραμμή των χρωμάτων, όλο το φάσμα του φωτός, και από πάνω να έχετε μια κορόνα λευκή. Θα σας ζητήσουμε να μην εστιαστείτε, όταν σκέφτεστε τη Λάσα, στην πολιτική, στο γεγονός ότι αυτήν την στιγμή το Θιβέτ βρίσκεται στην Κίνα και ότι γίνονται αυτά που ξέρετε σ’ αυτήν τη χώρα. Μην αφήσετε ούτε θλίψη, ούτε στενοχώρια να μπει στην καρδιά σας. Μπείτε λίγο πιο βαθιά στην ενέργεια του Ποτάλα. Το παλάτι αυτό έχει μια ενέργεια πολύ ψηλή που πράγματι είναι η ενέργεια της κορόνας: να σταθείτε εκεί, σ’ αυτήν την ενέργεια, στην ενέργεια του Θιβέτ, στην ενέργεια των βουνών γύρω-γύρω.

Οραματιστείτε έναν άξονα που μπαίνει πολύ συγκεκριμένα στο Ποτάλα, προς το κέντρο της Γης. Στην Χοκάιντο οραματιστείτε τον άξονα να μπει στα βουνά, στο κέντρο του νησιού. Στην Τανζανία, οραματιστείτε τον άξονα της κορυφής αυτής να μπει στη ζούγκλα, στη ζωή…

Θα κάνουμε ένα πρώτο γύρω όπου η καθεμιά θα μπορεί να πει αυτό που θέλει αν το επιθυμεί. Θα συνεχίσουμε μετά…

Ζωή:
Στην Τανζανία είδα πολύ ωραία χρώματα. Είδα επίσης μια υπόγεια πόλη χτισμένη από πυλό. Δεν είδα όμως ζωή σ’ αυτήν την πόλη, θα πάω να εξερευνήσω μετά γιατί δεν πρόλαβα. Είδα πολλές αντιλόπες και ήταν καταπληκτικό το πώς έτρεχε η αντιλόπη στην πεδιάδα. Αρχικά το τρίγωνο το είδα λεπτό, κόκκινο στις βασικές γραμμές, μετά το είδα χρυσό με λεπτές γραμμές. Στο Χοκάιντο ήταν ομορφιά, όχι μόνο χιόνια αλλά και πεδιάδα, και λουλούδια και μια δόνηση περίεργη: ήταν και ψηλή και δυνατή και μου άρεσε πολύ. Στο Ποτάλα εκεί τα πράγματα διαφέρουν. Όπως είπες η δόνηση είναι ψηλή, πολύ δυνατή αλλά και λεπτοφυής, είχε μια φινέτσα.

Μας είδα όλες να στεκόμαστε και στις τρεις κορυφές ταυτόχρονα, να γινόμαστε πολύ μεγάλοι άξονες κούφιοι και κόκκινοι. Έτσι όπως ήταν κούφιος ο άξονας, μέσα και που πήγαινε προς το κέντρο της Γης αλλά και προς τα πάνω και ξεχείλιζε: πολύ αίμα κόκκινο. Ρώτησα τι είναι, ήταν σαν αίμα κατακόκκινο και πανέμορφο. Μου είπαν ότι δίνουμε ζωή. Ήταν καταπληκτικό. Στο κέντρο του τριγώνου, δημιουργήθηκε άλλος άξονας με αυτό το υγρό που έμοιαζε με αίμα και συγχρόνως μας είδα όλες στο Ποτάλα. Εκεί, καθόμασταν κάπου όρθιες, με γυμνά πόδια και πατούσαμε κάτι κόκκινο. Ξαφνικά μας είδα… δεν σας λέω τίποτα ήμασταν κούκλες με τα φτερά… δεν πρόλαβα να δω άλλο…

Χρυσούλα:
Εγώ είδα δυο άντρες με μπλε φόρμες εργατικές, κίτρινα καπέλα και δούλευαν, εργάτες δηλαδή… είναι το μόνο που μου έκανε εντύπωση…

Μίκα:
Στην Τανζανία, τα χρώματα δεν ήταν ιδιαίτερα έντονα πλην του άξονα του κόκκινου, αυτό όμως που βγήκε πολύ έντονα ήταν το συναίσθημα της ελευθερίας: μεγάλη έκταση, ανοικτές εκτάσεις, ελεύθερα τα ζώα, και το θεωρώ ιδανικό! Την ελευθερία, τη βίωσα λες και μου τη χαρίσανε εκεί στο χώρο αυτόν. Στην Ιαπωνία, αν μπορούσα μόνο να ζωγραφίσω όλη την ομορφιά που έβλεπα, που έδινε μια απίστευτη αρμονία και γαλήνη! Μου έβγαζε και θεραπεία, ένα μέρος με υψηλές ενέργειες θεραπευτικές.

Στο Θιβέτ ο άξονας ήταν λευκός, χρυσός αλλά και ασημένιος, και εκεί είδα αυτόν τον γλυκούλη κυριούλη που βλέπω στους διαλογισμούς. Τον έχω ρωτήσει, είναι από προηγούμενη ζωή και έβλεπε απέναντι τα βουνά. Τον βλέπω πάντα από την πίσω πλευρά του σώματός του, με το κοτσιδάκι του και οκλαδόν, και μαζί βλέπουμε τα βουνά μπροστά και τους ναούς, κάπως έτσι. Τότε δεν ήταν τόσο ναοί όσο τους θεωρούσαν τόπο συγκέντρωσης, διαλογισμού και κάθαρσης των ψυχών εν ζωή. Αυτά, ευχαριστώ.

Μαριαννίκ:
Ευχαριστούμε εμείς για τη δουλειά που κάνατε, και συνεχίζουμε.
Σας ζητάμε να τοποθετηθείτε στη βάση του τριγώνου, σ’ αυτήν τη μεγάλη γραμμή που πηγαίνει από την Τανζανία προς το Χοκάιντο και που περνάει από όλο το φάσμα του φωτός, από όλα τα χρώματα. Σας ζητάμε να αφήσετε τις ενέργειες σας σε όλο το μήκος του τριγώνου, να είστε παντού. Να κατοικείτε όλα τα χρώματα. Να κατοικείτε όλες τις δονήσεις χωρίς κρίση, χωρίς προτίμηση, χωρίς αποκλεισμό. Η αγάπη σας να πηγαίνει με την ίδια ένταση στο κόκκινο, το πορτοκαλί, το κίτρινο, το πράσινο, το ροζ, το μπλε, το βιολετί. Η αγάπη σας είναι παντού. Η παρουσία σας είναι παντού. Νιώθετε απλώς τη δόνηση να αλλάζει όσο εσείς κυκλοφορείτε και βάζετε το βλέμμα σας λίγο πιο αριστερά ή λίγο πιο δεξιά. Μια δόνηση πιο γρήγορη ή πιο αργή, με αποτέλεσμα το χρώμα να είναι διαφορετικό αλλά κάθε φορά καταπληκτικό, πανέμορφο.

Σας ζητάμε να τεντωθείτε. Ναι, μας ακούσατε καλά: θέλουμε, πάνω σ’ αυτήν τη γραμμή όπου βρίσκεστε, να τεντωθείτε. Έχετε δυο κορυφές στην Τανζανία και στο Χοκάιντο που καλύπτουν ένα μεγάλο μέρος της Γης. Σας ζητάμε να δείτε αυτήν τη βάση σαν να ήταν τα χέρια σας και να τεντώσετε ακόμα περισσότερο τα χέρια σας, να τεντωθείτε ακόμα… ακόμα… να γίνεστε τόσο μεγάλες που έχετε τώρα μια τεράστια αγκαλιά. Αυτή η γραμμή κάνει τώρα σιγά-σιγά όλο το γύρο της Γης… δείτε το αυτό, δείτε τη γραμμή να τεντώνεται πέρα από το Χοκάιντο και πέρα από την Τανζανία, και να κάνει όλο το γύρο της Γης και να την πάρει έτσι αγκαλιά. Μέχρι που τα δυο χέρια συναντιούνται στην άλλη πλευρά της Γης. Εκεί το κόκκινο συναντάει το βιολετί και του φέρνει όλη τη δύναμή του, και το βιολετί συναντάει το κόκκινο και του φέρνει όλη τη λεπτότητα του, τη τέχνη που περιλαμβάνει, την αίσθηση της ομορφιάς, τον κόσμο των ιδεών.

Άλλος κόσμος ο κόσμος του κόκκινου και άλλος κόσμος ο κόσμος του βιολετί. Δυο κόσμοι συναντιούνται και μπορούν να ανταλλάσσουν τα καλά τους. Δώρο κάνει ο κόσμος του κόκκινου στον κόσμο του βιολετί, και αντίστροφα ο κόσμος του βιολετί στον κόσμο του κόκκινου. Δώρα ανταλλάσσονται και έτσι λίγο από το κόκκινο περνάει στο άλλο χέρι, και λίγο από το βιολετί περνάει απέναντι. Οι δυο πόλοι που έχουν συναντηθεί αφήνουν το ρεύμα να κυλάει και να πηγαίνει προς την άλλη πλευρά.

Έτσι έχουμε ένα φως που κυκλοφορεί από τις δυο κατευθύνσεις προς τις δυο αντίθετες κατευθύνσεις. Δείτε το φως με όλα τα χρώματά του να κυκλοφορεί από την Τανζανία προς το Χοκάιντο και από το Χοκάιντο προς την Τανζανία, και από τη μια πλευρά της Γης, και από την άλλη. Δείτε αυτό το μεγάλο κύκλο που γίνεται με τα ρεύματα προς τα αριστερά και προς τα δεξιά συγχρόνως. Μεγάλη ζωή, μεγάλη ενέργεια ξεδιπλώνεται με αυτό το διπλό ρεύμα, με αυτήν τη διπλή κυκλοφορία ενέργειας. Συνεχίστε να δείτε αυτό το διπλό κύκλο, αυτήν τη ροή… συνεχίστε να είστε μέσα, όσο μπορείτε για να συνειδητοποιήσετε αυτό που γίνεται λίγο πιο ψηλά…

Κάτι που ξεκίνησε από το Ποτάλα. Το παλάτι αυτό, τόσο όμορφο, ποιος κατοικεί εκεί τώρα πια; Αυτός που πάντα κατοικούσε εκεί και δεν θα φύγει ποτέ. Απλώς απλώνεται όλο και περισσότερο. Ο Μαιτρέγια είναι εκεί: είναι αυτή η κορόνα, αυτό το λευκό φως. Είναι σαν ένα καπέλο μυτερό με τη μύτη προς τα πάνω, συνδεδεμένη με την Πηγή. Η ενέργεια του Μαιτρέγια έρχεται κατ’ ευθείαν από την Πηγή προς αυτό το μέρος και απλώνεται σε όλη τη Γη με την άσκηση που γίνεται. Ακουμπάει κάθε δόνηση του φωτός, ακουμπάει κάθε χρώμα στον κύκλο… φέρνει την συνείδηση του Μαιτρέγια, φέρνει το λευκό. Φέρνει αυτό ακριβώς, αυτή είναι η λέξη-κλειδί: συνείδηση, μαζί με τη σοφία, σε όλο αυτόν τον κόσμο.

Το τρίγωνο έχει γίνει κάτι τεράστιο. Δεν μοιάζει πια με τρίγωνο αλλά πράγματι με ένα μυτερό καπέλο πάνω στη Γη που έρχεται και τρέφει τη Γη, και φέρνει την συνειδητοποίηση σε όλον τον πλανήτη. Φέρνει την συνειδητοποίηση ότι όλα τα χρώματα ίσια είναι και το ίδιο όμορφα μπροστά στα μάτια του Πατέρα, της Πηγής, και ότι τα χέρια του Μαιτρέγια είναι εξ ίσου ανοιχτά προς τη Δύση και προς την Ανατολή, το Βορρά και το Νότο, το κόκκινο και το βιολετί. Γεμίζει τα πάντα. Αφήστε αυτό απλώς να γίνει, πάρτε λίγο χρόνο (παύση)…

Σήμερα θα τα κάνετε λίγο διαφορετικά. Αντί να δείτε έναν άξονα στη μέση του τριγώνου, μια και το τρίγωνο έχει αλλάξει τόσο πολύ, θα δείτε στο κέντρο του καπέλου αυτού, ακριβώς στο κέντρο, ένα Βούδα κόκκινο, κατακόκκινο. Είναι ο Βούδας της συμπόνιας, ο Τσενρέζι, και θα τον αφήσετε να λάβει τις ενέργειες του Μαιτρέγια και με την σειρά του να τις περάσει στη Γη και στους ανθρώπους της Γης. Θα αφήσετε τις ενέργειες του να εμπλουτίσουν τον κύκλο που κάνετε με τα χέρια σας… όλα τα δέχεται και όλα τα αγαπά… και όλα τα στέλνει πίσω στο Μαιτρέγια και στην Πηγή…

Έτσι αρχίζει μια κίνηση όπου η ενέργεια δίνεται και γυρίζει πίσω. Έτσι έχετε φοβερές κινήσεις σ’ αυτό το σχήμα που δημιουργήσατε σήμερα, και πολύ όμορφες ενέργειες. θα αφήσουμε τον καθένα να πει αυτό που έχει να πει… (κανένας δεν θέλει να προσθέσει τίποτα)…

Κανείς δεν θέλει να μιλήσει… λέγεται σεβασμός. Παιδιά μας ξέρουμε πολύ καλά ότι μόλις κλείσετε το μαγνητόφωνο θα αρχίσετε να πείτε πόσο ωραία τα είδατε, αλλά αυτήν την στιγμή αυτό που νιώθετε λέγεται σεβασμός προς αυτήν τη μεγάλη ενέργεια που νιώθατε σήμερα, προς το Μαιτρέγια, προς τον Τσενρέζι, και προς αυτό το μεγάλο παιχνίδι που αρχίζει να παίζεται αυτό το μήνα με τις ενέργειες που φέρνουμε και με τις ενέργειες σας.

Μια μικρή παράκληση πριν κλείσουμε: να μάθετε να έχετε τον ίδιο σεβασμό για τις ενέργειες που εργάζονται στα ουράνια πεδία, για τις ενέργειες του Μαιτρέγια και του Τσενρέζι, και για τις ενέργειες που εργάζονται στη Γη, για τις δικιές σας ενέργειες που τεντώνουν με όλη τους τη δύναμη, ό,τι είναι για να αγκαλιάσουν όλη τη Γη: τον ίδιο σεβασμό, ακριβώς τον ίδιο σεβασμό, γιατί έτσι πραγματικά αντανακλάτε τον σεβασμό που έχουμε κι εμείς για σας.

Και έτσι είναι.