Μ.: Και έτσι είναι, που όταν μπαίνετε στο δρόμο και θέλετε να δείτε το διπλανό σας με τα μάτια του Πατέρα, είμαστε πάντα κοντά σας.

Σας βλέπαμε να συζητάτε… από μια πλευρά χαιρόμασταν για όλες τις ιδέες που έχετε για να μας φέρετε πιο κοντά, και από την άλλη λέγαμε «άντε να έρθουμε και εμείς για να μιλάμε…»
Θα αλλάξουμε τα σχέδια που είχατε για σήμερα… έχετε συνηθίσει στο ρυθμό 3 συνεδρίες πάνω στο ένα θέμα, 3 στο άλλο… αλλά μας αρέσει να κόβουμε τη ρουτίνα και να αλλάζουμε τα σχέδια. Μας αρέσει να τα κάνουμε ανάποδα, να σας κάνουμε εκπλήξεις, γιατί με αυτό τον τρόπο σας ανοίγουμε όχι μόνο την καρδιά αλλά και τα φτερά… και όπως την περασμένη βδομάδα ο καθένας μας άφησε να περάσουμε από την καρδιά του για να φέρουμε απαντήσεις στην Β., σήμερα ο καθένας πάλι θα μας αφήσει να περάσουμε για να δώσουμε τα δώρα στην καθεμιά από σας… Χριστούγεννα σήμερα…
Έχουμε δώρα για σας… εμείς έχουμε δώρα για σας, ή εσείς έχετε δώρα για τον εαυτό σας; Ή εσείς έχετε δώρα για μας; Για δείτε πως πάει ο κύκλος…

Θα κάνουμε λοιπόν τη γνωστή μας διαδικασία για να πάμε πρώτα στο χάος, γιατί είναι ένα μέρος ουδέτερο, ένα μέρος όπου μπορείτε να νιώθετε καλύτερα τι γίνεται, γιατί δεν εμπλέκονται τα πράγματα της καθημερινότητάς σας, και μπορείτε να νιώθετε πιο ελεύθερες σ’ αυτό το χώρο, μπορείτε να νιώθετε ότι υπάρχει μια διαφάνεια σ’ αυτό το χώρο, που σας βοηθάει να καταλαβαίνετε τι σας έρχεται…

Πάρετε λοιπόν μια βαθιά ανάσα και σιγά-σιγά βάλτε την πρόθεση να μπείτε στην καρδιά σας, και αφήστε την συνείδησή σας, με μια απλή πρόθεση, να βρεθεί μέσα στην καρδιά, και να σταθεί, να κάθεται στο δωμάτιο της καρδιάς … Για δείτε το αυτό το δωμάτιο, πως είναι; Μικρό ή μεγάλο; Δείτε τα χρώματα, δείτε εάν μέσα υπάρχει κάποιο αντικείμενο που σας τραβάει … και ξαπλώστε, νιώθοντας ότι είστε στο πιο ιερό μέρος του σώματός σας, σε ένα μέρος όπου κανένας άλλος δεν μπορεί να μπει… μόνο εσείς…

Σήμερα είναι όλη η οικογένεια εδώ. Όλη η οικογένεια της καθεμιάς. Έχουμε ξαναμιλήσει για την οικογένεια σας και πάλι είναι όλη μαζεμένη εδώ. Κάθε φορά που κάνετε ένα βήμα μπροστά, μαζεύεται όλη η οικογένεια για να γιορτάσει. Και να εισπράξει το αντίκτυπο του βήματος αυτού. Εσείς μπορεί να πείτε ότι δεν έχετε κάνει ιδιαίτερο βήμα, αλλά θα θέλαμε να θυμηθείτε λίγο τι κάνατε την περασμένη φορά … θα θέλαμε να θυμηθείτε τα παιχνίδια με τις διαστάσεις που έχετε αρχίσει να κάνετε … θα θέλαμε να θυμηθείτε τις αλλαγές που κάνατε στο DNA σας, ακόμα και αν έγινε σχεδόν ασυνείδητα. Ασυνείδητα με την έννοια ότι δεν βλέπετε ακριβώς τι γίνεται. Συνειδητά όμως φέρνετε τις αλλαγές, όταν στέλνετε φως, χαρά και όλα τα δώρα που στείλατε την περασμένη βδομάδα από το ένα μέρος στο άλλο, και μέσα στο DNA. Τι νομίζετε ότι έγινε με το DNA; Έγινε ότι όλα τα μόρια που φωτίστηκαν και που αντιστοιχούν σε μέλη της οικογένειας, σε συχνότητες διαφορετικές, σε πλευρές του μεγάλου εαυτού σας διαφορετικές, … τότε είναι σαν αυτά να μπήκαν ξανά σε ζωή, να ξανά-ενεργοποιήθηκαν … και εσείς την κάνατε αυτή τη δουλειά, την ενεργοποίηση. Εσείς δώσατε την ώθηση, το ξύπνημα, και τώρα εσείς μαζεύετε όλη την οικογένεια πάνω στη δόνηση τη δικιά σας. Γι’ αυτό και παρόλο που η αίθουσα φαίνεται μικρή, χωράει όμως ένα απίστευτο αριθμό μελών των οικογενειών που είστε εσείς …

Κάνατε ένα απίστευτο δώρο στις οικογένειες σας. Θα θέλαμε να το δέχεστε αυτό, γιατί παρόλο που σας φαίνεται λίγο απίστευτο, έτσι είναι. Αυτή η ενεργοποίηση είναι μεγάλο δώρο, και δεν μιλάμε εδώ για το αντίκτυπο που μπορεί να έχει σε δεύτερη φάση πάνω στη γη, θα συζητήσουμε γι’ αυτό την επόμενη βδομάδα. Σήμερα θα συγκεντρωθούμε πάνω σε σας, μόνο σε σας. Και επειδή η καθεμιά έκανε τέτοιο δώρο στην οικογένειά της, κάθε οικογένεια αποφάσισε να γιορτάσει τα Χριστούγεννα, την γέννηση μιας καινούριας εποχής, να γιορτάσει τη γέννα αυτή φέρνοντας τα δώρα της στην καθεμιά.

Όταν γεννήθηκε ο Χριστός ήρθαν πολλοί για να αφήσουν τα δώρα τους. Τι σημαίνει αυτό; Μπορεί να ήταν απλά ή πολύτιμα δώρα … σημαίνει αναγνώριση, «σ’ αναγνωρίζω γι’ αυτό που είσαι, και σε τιμώ για αυτό που είσαι. Και γι αυτό που έρχεσαι να κάνεις στη γη, ακόμα και πριν το κάνεις. Μόνο και μόνο το γεγονός ότι γεννήθηκες και έφερες μια καινούρια δόνηση στη γη ήδη μετράει». Αυτό κάνατε. Με μια ενεργοποίηση, γεννάμε κάτι καινούριο. Σήμερα σας αναγνωρίζουμε και σας τιμάμε. Θα τιμήσουμε τη μία μετά την άλλη, καθεμιά με τη σειρά της.

Πρώτα θα σας ζητήσουμε να ξαπλώσετε στην καρδιά και να αφεθείτε. Να νιώθετε τον Ηλία να ακουμπάει την καρδιά σας και να σας τραβά από κει. Με τον τρόπο που προτιμάτε, είτε από μπροστά, είτε από πίσω, δηλαδή ανεβαίνοντας ή πέφτοντας στο πηγάδι, ό,τι σας είναι πιο εύκολο, να σας πηγαίνει σ’ αυτό το μεγάλο ταξίδι, όπου περνάτε όλες τις μεμβράνες, τη μια μετά από την άλλη, και όπου όλα τα σύμπαντα περνάνε γύρω σας, σαν να περνάτε σε μεγάλο τούνελ, μέχρι να φτάσετε στην τελευταία μεμβράνη, να την περάσετε και να φτάσετε στο χάος.

Ποια θέλει να σταθεί στη μέση; Κάποιος να πει ‘εγώ’…

Ευ.: Εγώ

(συνέχεια) Θ’ αρχίσουμε με την Ευ. λοιπόν … Είστε όλες εκεί στο χάος. Κάνετε γύρω-γύρω όλοι και η Ευ. πηγαίνει στη μέση. Οι άλλες δίνουν τα χέρια τους και την κοιτάνε. Θα θέλαμε να νιώσετε πίσω από την πλάτη σας τι γίνεται. Θα θέλαμε να αφήσετε την ενέργεια της οικογένειας της Ευ. που έρχεται και συσσωρεύεται πίσω σας. Έχει πολύ πλάκα, γιατί ο καθένας θέλει να μιλήσει. Ο καθένας θέλει να πει κάτι και να προβάλει κάτι στην εικόνα της Ευ. που έχετε μπροστά σας. Θα θέλαμε να ξεχάσετε ποια είστε … να ξεχάσετε την ταυτότητά σας. Θα θέλαμε για λίγο ν’ αφήσετε την οικογένεια της Ευ. να εκφραστεί μέσω εσάς, να την νιώσετε μέσα σας … αφήστε ό, τι είναι να σας έρθει, απλώς συνδεθείτε με την οικογένειά της στη μέση του κύκλου και βάλτε την πρόθεση να γίνετε διαφανείς ώστε η οικογένειά της να μπορεί να της φέρει ένα μήνυμα μέσα από την καρδιά σας. Μπορεί μερικά πράγματα να σας έρθουν, ή απλώς, επειδή θα έχετε κάνει τόσο πολύ χώρο, να πάνε κατευθείαν στη δικιά της καρδιά ... αφήστε τα να γίνουν…
(παύση) … αφήστε τα μέλη της οικογένειας να την τυλίξουν με τα δώρα τους, να τα φέρουν στα πόδια της, να την τιμήσουν…
Αφήστε την τώρα να πάρει όλα τα δώρα που έχουν μαζευτεί και με όλα τα δώρα στα χέρια της να γυρίσει στον κύκλο.
Ποια έχει σειρά;

Γ. : Εγώ

(συνέχεια) Η Γ. λοιπόν πάει στη μέση. Νιώστε τις ενεργειακές διαφορές γύρω σας. Τι άλλαξε; Ποια χρώματα άλλαξαν; Ποια είναι η βασική δόνηση που άλλαξε; Πως θα μπορούσατε να το περιγράψετε; Αφήστε την καρδιά σας να γίνει διαφανής, να γίνει αγωγός για την οικογένειά της, εάν θέλουν να σας πουν κάτι ή να σας δείξουν κάτι, ή απλώς να περάσουν ένα συναίσθημα, ένα δώρο χρωματιστό … Αλλά ξέρετε μπορεί να μην δείτε κάτι το ιδιαίτερο, αλλά μόνο το γεγονός ότι οι 4 άλλες του κύκλου στέκονται σαν ένα τετράγωνο ή τα μέρη ενός κύκλου, το ίδιο είναι, σαν στυλοβάτες του φωτός, αυτό επιτρέπει, δίνει την δυνατότητα, την υπόσταση, για να έρθει η οικογένεια και να σταθεί γύρω της και να ψιθυρίσει πράγματα στο αυτί της. Δίνει τη δυνατότητα στην οικογένειά της να την τυλίξει με τα χρώματά της, να της πει ‘θυμάσαι; Θυμάσαι ότι είσαι δικιά μας; Θυμάσαι τα παιχνίδια μας;’… Πάρετε λίγο χρόνο … Ξέρετε οι καρδιές σας είναι σαν πόρτες ανοιχτές απ’ όπου περνάνε οι ενέργειες της οικογένειας … Μπορείτε να σταθείτε στην καρδιά σας και να την δείτε σαν μια μεγάλη ορθάνοιχτη πόρτα. Μετά να σταθείτε στην άκρη αυτής της πόρτας για να κοιτάξετε απλώς ποιος έρχεται και ποια δόνηση φέρνει … μια ροή ενεργειών περνά από την καρδιά σας προς την Γ. και πάει να την αγγίξει από 4 πλευρές. Καταλαβαίνετε τι γίνεται; Η καθεμιά από σας κάθε φορά φέρνει μια ενέργεια διαφορετική και επιτρέπει στο κέντρο του κύκλου να γίνεται αλχημεία γι αυτήν που στέκεται στη μέση. Αυτό και μόνο αυτό ήδη είναι δώρο … τους παίρνει όλους στην καρδιά της η Γ. και έτσι βαριά με όλους αυτούς πηγαίνει στη θέση της. Χαρά μεγάλη να έχει βαραίνει τόσο πολύ!
Ποια έχει σειρά;

Α. : Εγώ

(συνέχεια) Η Α. κάνει 3 βήματα και βρίσκεται στο κέντρο του κύκλου. Οι 4 άλλες βρίσκονται στις 4 κατευθύνσεις, ανατολή, δύση, βορρά και νότο. Ανοίγουν την καρδιά τους σε κάθε στοιχείο, στον αέρα, στη γη, στη φωτιά και στο νερό. Μαζί με κάθε στοιχείο μπαίνει ένα ζώο, ένα χρώμα, μια αίσθηση … μπαίνουν ζώα που εκπροσωπούν κόσμους ολόκληρους και ζητάνε την προστασία της. Εκείνη απλώνει τα χέρια της και τους την χαρίζει … Μπαίνει η οικογένεια … και χαίρεται σε κάθε επίπεδο της ύπαρξής της την επανένωση … Πάρετε μερικά λεπτά για να νιώσετε τι γίνεται (παύση) … Δείτε όλα τα δώρα και όλες τις έννοιες που έχουν έρθει και τριγυρίζουν γύρω της, να μπουν στην καρδιά της και να την γεμίζουν. Η Α. βάζει τα χέρια της στην καρδιά της για να νιώθει ότι μπήκανε μέσα και κάνει 3 βήματα πίσω για να πάει στη θέση της.
Ποια έχει σειρά;

Β.: Εγώ

(συνέχεια) Προχωρά η Β. και μπαίνει μέσα στο κύκλο. Μπαίνει στη μέση και γίνονται στροβιλισμοί. Ο στροβιλισμός έλκει την οικογένειά της, τις ενέργειες που περίμεναν έξω από τον κύκλο και που τώρα μπορούν να περάσουν από τις ανοιχτές σας καρδιές. Νιώστε τις αλλαγές, σε τι διαφέρει αυτή η ενέργεια από την ενέργεια της οικογένειας της Ευ., της Γ. ή της Α.; Μπορείτε να βάλετε κάποιο όνομα, κάποια προέλευση μήπως; Τι θέλει να φέρει η οικογένειά της; Αφήστε όλη την οικογένεια να περάσει από την καρδιά σας και να έρχεται προς το στροβιλισμό που κάνει στη μέση … Τι νιώθετε εσείς στην καρδιά σας όταν περνάει; Πως είναι η δόνηση που περνάει; … Πως μπορείτε να ανοίξετε την πόρτα ακόμα περισσότερο; Αγαπώντας το σύμπαν… αγαπώντας κάθε προέλευση ενεργειών … νιώθοντας βαθιά ότι κάθε προέλευση έχει το νόημά της, τη χρήση της, τη χαρά της … τη δική της θέση στην καρδιά του Πατέρα, όπως η Β. έχει τη δική της θέση στην καρδιά της καθεμιάς … Και η καρδιά σας με την καρδιά του Πατέρα είναι μία.
Έχει γεμίσει με όλα τα δώρα της η Β., έχουν κολλήσει σε κάθε σημείο του σώματός της, σε κάθε σημείο της στήλης φωτός που είναι … μπορεί έτσι γεμάτη να γυρίσει στη θέση της.

Μ: Εγώ έχω σειρά

(συνέχεια) Προχωρά η Μ. στη μέση του κύκλου και κάνετε εσείς κύκλο γύρω της. Αφήστε την να πάρει όποια μορφή θέλετε και ανοίξτε την καρδιά ώστε να περάσει η δικιά της οικογένεια για να της φέρει τα δώρα που δικαιούται. Ξεχάσατε ότι είστε σαν τα παιδιά; Κάνετε γύρω-γύρω όλοι γύρω από μια φίλη στην αυλή του σχολείου και γλεντάτε γιατί έχει πλάκα η ζωή και σε λίγο έχουμε Χριστούγεννα … ήρθε ο Άγιος Βασίλης … εσείς είστε ο Άγιος Βασίλης σήμερα, η μια για την άλλη… (παύση) Η Μ. παίρνει τα δώρα της και γυρίζει στη θέση της.


Και εσείς τώρα γνωρίζεστε. Έχετε συστηθεί. Η καθεμιά τώρα γνωρίζει την οικογένεια της άλλης και έχετε δεθεί περισσότερο από πριν. Όταν κάποιος καλείται σε μια οικογενειακή γιορτή σημαίνει ότι είναι αποδεκτός, σημαίνει ότι κατά κάποιο τρόπο είναι δικός μας, ακόμα και όταν ξέρουμε ότι ανήκει σε άλλη οικογένεια. Ξέρουμε ότι όλες οι οικογένειες μπορούν να δουλέψουν χέρι-χέρι. Σ’ αυτόν τον κύκλο η καθεμιά προέρχεται από διαφορετική οικογένεια, διαφορετικό σύστημα, διαφορετικές έννοιες, χρώματα, διαφορετικοί ήχοι την καλύπτουν και παρόλα αυτά δίνετε χέρια η καθεμιά στην άλλη, και κάνετε μια πλεξίδα στην μέση του κύκλου με όλα τα χρώματά σας, με όλα τα μέλη της οικογένειας, με όλα τα στοιχεία που κάνουν ότι είστε εσείς ως εκπρόσωπος κάθε οικογένειας.

Αυτό που θέλουμε να σας ζητήσουμε αυτή τη στιγμή, είναι να δείτε αυτή τη πλεξίδα στη μέση του κύκλου, που έχει γίνει πολύ δυνατή και λαμπερή με όλα τα χρώματά σας. Δονείται σε απίστευτους ρυθμούς και με απίστευτη χαρά επειδή έχει δημιουργήσει κάτι καινούριο, άλλα σχήματα. Δημιουργεί αυτή η πλεξίδα, κάνει δημιουργική δουλειά, η ίδια η πλεξίδα στο σύμπαν που διασχίζει, και με κάθε καρδιά με την οποία συνδέεται, γιατί περνάει καινούριες δονήσεις, καινούρια συμπλέγματα, καινούριες πληροφορίες. Όταν ένα χρώμα πλέκεται με ένα άλλο χρώμα δημιουργεί ένα τρίτο χρώμα, καινούριο. Και όταν 5 χρώματα εμπλέκονται σ’ αυτό, τότε δημιουργούν ένα καινούριο χρώμα εντελώς διαφορετικό, εντελώς καινούριο. Αυτό ισχύει όχι μόνο για τα χρώματα, αλλά και για τις δονήσεις, για τους ήχους. Δείτε τι γίνεται με αυτήν την πλεξίδα, δείτε πόσο γερή έχει γίνει και συγχρόνως πόσο λεπτεπίλεπτη ενέργεια φέρνει. Δείτε ότι προέρχεται από ένα μέρος που δεν μπορείτε καν να φανταστείτε, πολύ ψηλά, πιο ψηλά από τα κεφάλια σας, χάνεται. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι έρχεται από τον Πατέρα, τόσο ψηλά. Περνά από το χάος οπού είστε όλες και κάνετε κύκλο γύρω της.
Τώρα σας ζητάμε, όπως είστε όλες ενωμένες, να κατεβείτε. Να κατεβείτε όλες τις διαστάσεις, συνοδεύοντας αυτή τη πλεξίδα, μέχρι τη γη. Μέχρι αυτό το μέρος όπου είστε καθισμένες και όπου νοερά μπορείτε να δώσετε τα χέρια σας και όπου η πλεξίδα παίρνει ρίζα σ’ αυτή τη διάσταση, και πάει βαθιά μέσα στη γη. Δείτε το αυτό, ότι συνεχίζει και πάει βαθιά στη γη. Συνεχίστε το ταξίδι σας και βοηθήστε την να πάει βαθιά μέχρι το κέντρο της γης, να συνδεθεί με το κρύσταλλο της γης και να του φέρει τις καινούριες δονήσεις που έχετε δημιουργήσει. Και αν σας κάνει κέφι, αν σας κάνει κέφι, τόσο πολλά δώρα φέρατε, τόσο πολλά δώρα σας δόθηκαν … αν θέλετε αφήστε τα, δώστε τα με τη σειρά σας στο κρύσταλλο της γης. Σαν τσιμέντο για να ριζωθεί καλά, γερά, η πλεξίδα … μόνο αν το θέλετε … βάλετε τότε την πρόθεση, απλά όλες αυτές οι ενέργειες που έχετε πάρει να κυλήσουν από τα χέρια σας, από τα πόδια σας, και να δοθούν στο κρύσταλλο της γης και στις καινούριες ρίζες της πλεξίδας.

Βλέπετε στην αρχή είπαμε ότι σήμερα θα κάνουμε κάτι διαφορετικό και τελικά πάλι φέρατε δώρα, πάλι σήμερα βοηθήσατε τη γη, πάλι σήμερα εργαστήκατε για τη γη που σας φιλοξενεί. Φέρατε όλες τις ενέργειες σας για το καλό της, σε ένδειξη σεβασμού και αναγνώρισης, για όλα αυτά που περνά αυτή τη στιγμή, για όλες τις αλλαγές που έχει υποστεί και που θα υποστεί στο μέλλον και που δεν είναι εύκολες αλλαγές, όπως το ξέρετε και εσείς. Όπως χαρήκατε όμως εσείς όταν ακούσατε ότι η οικογένεια σας τιμά και σας αναγνωρίζει, μην έχετε καμία αμφιβολία αυτή τη στιγμή για τη χαρά της γης για το δώρο που της φέρατε.

Σας αφήνουμε λίγο χρόνο για να έρθετε σε επαφή με τη γη και να νιώσετε την καρδιά της… πάρετε λίγο χρόνο… (παύση)…

Βλέπετε, μπορείτε να νιώσετε πόσο μεγάλη σφαίρα αγάπης είναι. Είναι μια μεγάλη σφαίρα που λάμπει με ένα απαλό ροζ χρώμα και που η αγάπη της για σας και για την ανθρωπότητα γενικά και για ό, τι φιλοξενεί, είναι απέραντη. Και ανά πάσα στιγμή μπορείτε να βουτήξετε μέσα σ’ αυτήν την αγάπη. Και να της δώσετε και τη δικιά σας.

Και έτσι είναι.



Ευ.: Για μένα το χάος είναι ότι ξεφεύγουμε από το νοητικό, το συναισθηματικό … είναι κενό από όλ’ αυτά. Υπάρχει μόνο αυτό που έχουμε μέσα μας, η φλόγα, μόνο ο σπινθήρας ο θεϊκός. Στην αρχή είδα ότι είμαστε όλοι υπέρλαμπροι άγγελοι … Πριν ξεκινήσουμε είδα τον Ηλία σαν να ήταν πεταλούδα … και έγινα κι εγώ πεταλούδα … Μετά συνδέθηκα με σας και χρυσό φως… η οικογένεια ήταν Σειριανή. Η Γ. είχε παλ απαλά βιολετί χρώματα … δεν θυμάμαι καλά … μου ερχόντουσαν αστερισμοί, …. Ανδρομέδα … υπήρχε σύνδεση σαν δώρο… Την Α. την έβλεπα σαν βασίλισσα και πήγαινε να κάτσει στο θρόνο της, μέσα σε χρυσά … Είχε μανδύα από πίσω, που είχε σχέση με όλες τις ενσαρκώσεις της στη γη. Αριστερά της είδα ένα λιοντάρι για μεγαλοπρέπεια και δεξιά ένα σπουργίτι για ταπεινότητα … Η Β. ήταν ντυμένη σαν τη Μητέρα Τερέζα, σαν μοναχή, οι άγγελοι της έφερναν τη χαρά. Μου ήρθε Ανδρομέδα και Ατλάντεια … Η Μ. μου ήρθε σαν γαλακτώδης άσπρη μπάλα που μας συνέδεε… και μου ήρθε το ‘Πατήρ και Γιος’, ρώτησα ‘και Άγιου Πνεύματος;’ Αλλά είπαν ‘Άστο προς το παρόν…’ (γέλια)

Γ.: Στον εαυτό μου και για 1η φορά αισθανόμουνα τεράστια φτερά … Στην καρδιά έβλεπα χρώματα βιολετί και ροζ, σιντριβάνια … και έφυγα προς τα κάτω … Μας έβλεπα πιο φωτεινές… Όταν μπήκε η Ευ. στον κύκλο αισθάνθηκα τον εαυτό μου να γίνεται διαφανής για να μπει η οικογένεια της και να λέει ‘σ’ αγαπάμε και σε τιμάμε, είμαστε μαζί συνεχώς’.. Μετά όταν μπήκα εγώ αισθάνθηκα πολύ δυνατή δίνη … είμαι πολύ συγκινημένη και κλαίω … Είναι τόσο δυνατό που τους λέω ‘δεν θέλω δώρο, τίποτα, το δώρο μου είναι που είμαστε μαζί και θέλω πάντα την επαφή μαζί σας’, και κάνουμε ένα. Μεγάλη συγκίνηση … Μετά η Α. είχε πραγματικά κάτι το αρχοντικό, το μητρικό … αισθανόμουν αετό με μπλε χρώμα και λιοντάρι με κόκκινο, επίσης ένα κατσίκι… είχαν κάτσει στα πόδια της … Την Β. την αισθάνθηκα επίσης σαν φωτεινή δίνη με φωτάκια να ανάβουν, κάτι ήρεμο … Με τη πλεξίδα έδωσα όλα τα δώρα και πριν ακόμα το πεις. Μου άρεσε πάρα πολύ η ένωση της καρδιάς μου με την καρδιά της γης, πολύ ροζ…

Α.: Η καρδιά μου είναι σαν αρχαιοελληνικό σπίτι… σε άσπρο – χρυσό. Μέσα έχει κάτι σαν κρεβάτι σε σμαραγδί χρώμα όπου ξαπλώνω για να θεραπευτώ … είναι στον αέρα … Από πάνω από το κρεβάτι υπάρχει μια πυραμίδα και κάπου έχει κι ένα θρόνο … Έφυγα προς τα πάνω … Όταν μπήκε η Ευ. αισθάνθηκα κάτι το σεβάσμιο. Με τη Γ. μπήκαν πάρα πολλοί, χοροπηδώντας … Είδα ένα ουράνιο τόξο από πάνω της. Άκουσα και μουσική και άφησαν πολλά δώρα … Για τον εαυτό μου είδα και εγώ να μπαίνουν ένα λιοντάρι και ένα πουλί, και μετά κάτι σαν άλογο. Μου ήρθε το όνομα Πήγασος … Όταν μπήκα στη μέση ξαφνικά αισθάνθηκα να ψηλώνω πραγματικά … με είδα πολύ φωτεινή και άπλωσα τα χέρια μου … Για τη Β. είχα την ίδια αίσθηση που είχε και η Ευ., δηλ μια οντότητα με άσπρο μαντήλι και κάτι σεβάσμιο… Η Μ. ήταν όλο μεγαλοπρέπεια. Έκατσε κατευθείαν σε θρόνο και της βάλανε στέμμα. Είχε βυσσινί ρούχο και στρώσανε κάτω χρυσά. Την πλεξίδα την έβλεπα κάποια στιγμή σαν σιντριβάνι να μας τυλίγει όλες … Ένιωθα κάθε στρώμα της γης να φωτίζεται όπως περνάγαμε και στο τέλος να παίρνει ένα σμαραγδένιο χρώμα όλη η γη… Πριν ακόμα το πεις κι εγώ τα χάρισα όλα …

Β.: Ένιωθα πολύ ωραία. Μας είδα όλες λευκές, έβλεπα περισσότερο ενέργειες παρά άτομα… Η Ευ στη μέση έγινε αμέσως ένας κρύσταλλος κατάλευκος και το δώρο ήταν αγνότητα … Θέλησα να δω το πρόσωπό της και μέσα στον κρύσταλλο έγινε πολύ ωραίο… Με τη Γ. ο κρύσταλλος έγινε μπλε σκούρος και τεράστιος. Το δώρο ήταν δύναμη και αρμονία. Το πρόσωπο ήταν κι αυτό πολύ ωραίο και λαμπερό. Μετά ήρθε η Α. πολύ ψηλή. Ο κρύσταλλος ήταν μισός κόκκινος, και μετά πράσινος και γαλάζιος. Το δώρο ήταν αποφασιστικότητα και ισορροπία. Για μένα αισθάνθηκα ότι μπήκα σαν Άρτεμη. Ρώτησα τον Κουτχούμι τι ήταν αυτό και είπε ‘Ήλιος, Απόλλων’ … και έβαλα χρυσό φωτοστέφανο στην καθεμιά … Όταν μπήκε η Μ. ήρθε ουράνιο τόξο … μετά γίνεται πυραμίδα και το πρόσωπο πολύ λαμπερό, και το δώρο ευγνωμοσύνη … Η πλεξίδα έγινε σταυρός και κύκλος στη μέση … πάρα πολύ φως… Έκανα κατάθεση των δώρων και άκουγα τους παλμούς της γης σαν παφλασμό … Στο τέλος ξάπλωσα στο χορτάρι και άκουγα τον παφλασμό. Ήταν πολύ ωραίο …

Μ: Αυτά που είδα ουσιαστικά τα ακούσατε γιατί τα έλεγα όσο τα έβλεπα. Απλώς να προσθέσω δύο-τρία πράγματα. Με την Ευ. μου ήταν δύσκολο να διευκρινίσω … Έβλεπα μια ενέργεια στα πορτοκαλί – κίτρινα, δυνατά, αλλά χωρίς να μπορώ να βάλω λέξη πάνω σ’ αυτή. Αντίθετα όταν μπήκε η Γ. μπήκαν πολύ πιο αποφασιστικά τα χρώματά της, στα μπλε σκούρο – πράσινο, με φόρα. Εκεί ήταν πιο σαφής η δόνηση. Για σένα Ευ. η δόνηση δεν ήταν σαφής, μπορούσα να τη δω αλλά όχι να τη διευκρινίσω … Για όλες αισθανόμουν μια μεγάλη τρύπα στη καρδιά απ’ όπου έμπαινε η οικογένεια της καθεμιάς και απλώς εγώ στην άκρη της τρύπας τους κοίταζα να περνάνε … Στην Α. αισθανόμουν ότι ήθελαν από κάθε κατεύθυνση να έρχονται. Υπήρχε ισορροπία, τοποθέτηση εκεί. Είδα το θρόνο, το άλογο για την ελευθερία και ένα σκύλο για την πίστη. Χρώματα στα χρυσά. Για τη Β. είδα άσπρο χρώμα και άκουσα ένα Α… δεν έπιασα άλλο, Αφροδίτη; Ανδρομέδα; Α Κένταυρου; Και σε μένα αισθάνθηκα να είμαι μια μπάλα στη μέση του κύκλου με τα παιδιά, με πολύ χαρά… το γύρω-γύρω ήταν για να δημιουργηθεί η αρχή της πλεξίδας, η οποία ήταν απίστευτα όμορφη… Πέντε οικογένειες διαφορετικές και η καθεμιά έφερε το χρώμα της … Φτιάξαμε κάτι εντελώς καινούριο, πράγματι η καθεμιά που στεκόταν πια στη δύναμή της έφερε όλο της το είναι, έφερε τη δόνησή της και την ένωσε με τις άλλες … Μεγαλείο ήταν…

Ευ.: Το μεγαλείο έχει ευθύνη, αγάπη και δόσιμο…

Μ.: Αυτό ακριβώς έγινε σήμερα. Όταν η καθεμιά ήρθε στη μέση του κύκλου λέγοντας ‘εγώ έχω σειρά’, πήρε την ευθύνη … Μετά ενωθήκαμε με αγάπη στη πλεξίδα και φέραμε τα δώρα στη γη …. Πράγματι είχε μεγαλείο!