Μ.: Εδώ είμαστε για να τελειώσουμε την εργασία που αρχίσαμε τις περασμένες εβδομάδες. Εφτά είστε. Τελειώνει ένας κύκλος και αρχίζει ένας καινούριος. Ας κάνουμε το κλείσιμο λοιπόν σήμερα ώστε να μπορέσουμε, άνετα, να αρχίσουμε κάτι καινούριο την επόμενη φορά.

Είστε δεμένες μεταξύ σας. Η καθεμιά έχει μια οικογένεια, μια πνευματική οικογένεια, έχετε δημιουργήσει και μια γήινη οικογένεια μεταξύ σας. Και είναι αυτή η οικογένεια που θα δουλευτεί τώρα.

Ας αρχίσουμε λοιπόν με τα βασικά. Για να κάνουμε όπως όταν ήμασταν μικρές στη γυμναστική. Να κάνουμε μια προθέρμανση. Πάρετε μερικές ανάσες και μπείτε στην καρδιά σας…. Θα ξαναβρείτε τα οχτάρια που έχετε κάνει, πολύ πιο εύκολα σήμερα από τις άλλες φορές γιατί ξέρετε ήδη που πηγαίνετε. Ξεκινάτε από την καρδιά, και σιγά-σιγά, όσο πάει η αναπνοή σας, οι ανάσες σας, η εισπνοή ανεβαίνει πάντα μπροστά, πηγαίνει προς τα πάνω, περνάει από το λαιμό, βγαίνει πίσω, κατεβαίνει και μπαίνει στην καρδιά, κατεβαίνει προς το ηλιακό πλέγμα και ανεβαίνει στην καρδιά. Δείτε αυτό το οχτάρι για λίγο, μια-δυο ανάσες με αυτό το οχτάρι, το μικρό το βασικό, η στήριξη όλων των υπολοίπων, η βάση, το κέντρο σας, το κέντρο της κίνησης. Απλώς βάζετε την ώθηση με τις δυο-τρεις πρώτες ανάσες και το αφήνετε να συνεχίζει να κινείται. Έχει αρχίσει αυτό το οχτάρι και θα συνεχίσει καθ’ όλη τη διάρκεια του διαλογισμού.

Συνεχίζετε με το δεύτερο οχτάρι, που ξεκινάει και αυτό από την καρδιά, πηγαίνει στο τρίτο μάτι, πηγαίνει προς τα πίσω, ξαναμπαίνει στην καρδιά, κατεβαίνει προς το δεύτερο τσάκρα και ανεβαίνει πάλι στην καρδιά. Βλέπετε τα χρώματα, βλέπετε τις δονήσεις που έρχονται και προστίθενται. Βλέπετε την κίνηση που γίνεται λίγο μεγαλύτερη και βλέπετε τα οχτάρια που συγχωνεύονται. Έχετε βάλει μπρος και το δεύτερο οχτάρι.

Συνεχίζουμε. Η κίνηση ξεκινάει πάντα από την καρδιά, πηγαίνει στην κορόνα, κατεβαίνει από πίσω στην καρδιά, πηγαίνει στη βάση και ανεβαίνει πάλι στην καρδιά. Άλλος κόσμος, άλλες πόρτες ανοιχτές, άλλη δόνηση, άλλα χρώματα. Το κόκκινο έρχεται στην κορόνα, το χρυσό-άσπρο πηγαίνει στη βάση, παίζουμε με τα χρώματα. Παίζουμε με τους ήχους. Ένα ωραίο παιχνίδι κάνουμε σήμερα. Και συγχωνεύονται αυτά τα τρία οχτάρια και όλα τα χρώματα παίζουν μαζί. Και το ένα ισορροπεί το άλλο. Το ένα έρχεται να συμπληρώσει τα κενά του άλλου, για να δημιουργήσουν μια καινούρια ομορφιά μαζί.

Είμαστε στην καρδιά. Ανεβαίνει η κίνηση και πηγαίνει τριάντα εκατοστά περίπου πάνω από το κεφάλι. Κατεβαίνει στην καρδιά και κάτω από τα πόδια περίπου τριάντα εκατοστά. Ξανανεβαίνει στην καρδιά. Μεγαλύτερη ώθηση. Κοιτάξτε τι μπαίνει μέσα. Δεν είναι μόνο η κίνηση που ξεκινάει εσωτερικά, είναι η κίνηση που εμπλουτίζεται από τα πολλά που παίρνει εξωτερικά. Πράγματα έρχονται από μέσα και από έξω. Τελίτσες φωτός μπαίνουνε από έξω στα οχτάρια σας και είμαστε έτοιμοι για την μεγάλη κίνηση.

Ξεκινάμε από την καρδιά, πηγαίνουμε μέχρι τον ήλιο, μπαίνουμε πάλι στην καρδιά και πηγαίνουμε μέχρι το κέντρο της γης. Κλείνουμε το οχτάρι στην καρδιά και το αφήνουμε να ρέει. Αφήνουμε να ρέει η ενέργεια, και όλα τα οχτάρια να συγχωνεύονται, να κάνουνε ένα μπαλέτο χρωμάτων, ένα μπαλέτο φωτός.

Αυτό που θα θέλαμε σήμερα είναι να αφήσετε πολύ συνειδητά να συνεχίζεται αυτή η ροή, αυτή η ενιαία ροή ανάμεσα στα οχτάρια. Πολύ συνειδητά, εσείς πάντα στην καρδιά, να νιώθετε αυτή τη ροή, αυτές τις ανταλλαγές φωτός που γίνονται στα διαφορετικά επίπεδα των οχταριών. Και συγχρόνως, χωρίς να χάσετε αυτήν την επαφή, να νιώθετε καινούρια οχτάρια που θα δημιουργηθούν οριζόντια, ανάμεσα στις καρδιές σας.

Εκεί που είστε στην καρδιά, θα δείτε ένα οχτάρι να βγαίνει από μπροστά με την επόμενη ανάσα σας και να πηγαίνει δεξιά. Μπαίνει στην καρδιά της φίλης σας δεξιά, βγαίνει από την καρδιά της από πίσω και γυρίζει στην καρδιά σας πάλι από πίσω. Βγαίνει μπροστά και πηγαίνει τώρα αριστερά, μπαίνει στην καρδιά της φίλης σας αριστερά, βγαίνει από πίσω και ξαναμπαίνει στην καρδιά σας. Πάρετε μερικές αναπνοές έτσι, συνδέοντας την καρδιά σας με τις καρδιές πρώτα δεξιά και μετά αριστερά. Σας αφήνουμε λίγο χρόνο…

Νιώστε τι σας έρχεται από την αλυσίδα που έχετε δημιουργήσει. Τι σας έρχεται από δεξιά, τι σας έρχεται από αριστερά, τι είναι αυτό το κύμα που σας έρχεται. Και αφήστε το κύμα να ρέει… και τώρα ανοίξτε το. Ανοίξτε το. Ανοίξτε τα οχτάρια και δείτε κύματα. Δείτε το οχτάρι να φεύγει από την καρδιά σας και να πηγαίνει στην καρδιά της διπλανής, να βγαίνει πίσω από την καρδιά της και να προχωράει στην άλλη φίλη δεξιά, να μπαίνει στην καρδιά της από πίσω, να βγαίνει μπροστά και να πηγαίνει πάλι δεξιά στην άλλη, στην επόμενη όπου θα μπει από μπροστά και θα βγει από πίσω. Έτσι δημιουργείτε μια αλυσίδα. Κάντε το αυτό για λίγο. Έτσι ενώνετε όλες τις καρδιές και ανοίγετε το κύμα. Δείτε πως μπαίνουν και βγαίνουν στις καρδιές, μην μείνετε στο ‘αχ, από πού είναι τώρα, μπροστά ή πίσω;’, μην μείνετε σ’ αυτό, δεν έχει σημασία, απλώς δείτε το κυματισμό ανάμεσα στις καρδιές, χοντρικά, σαν ένα μεγάλο κύμα που έρχεται και σαρώνει ό, τι βρίσκει μπροστά του. Σας παίρνει μαζί του. Κάνει ότι πράγματι έχετε κάνει μια ένωση, ότι είστε σαν δαχτυλίδι ενεργειών. Σαν ένα μεγάλο δαχτυλίδι χρυσό όπου η ενέργεια περνάει με ταχύτητα φωτός.

Δείτε και τον Οφθαλμό από πάνω, στη μέση του κύκλου. Να συνδέεστε με τον Οφθαλμό η καθεμιά στην καρδιά της, και να βλέπετε την κίνηση συγχρόνως. Ο Κουτχούμι είναι στη μέση του κύκλου. Άρχισε την πρώτη φορά αυτή τη δουλειά, την συνέχισε την περασμένη βδομάδα και έρχεται να κλείσει τη δουλειά κι εκείνος σήμερα. Αυτό που ζητάει είναι να συνδεθούμε συνειδητά και με αυτόν στη μέση του κύκλου, εκεί που υπάρχει αυτή η αλυσίδα που μας ενώνει και συνεχίζει και ρέει. Υπάρχει μια άλλη αλυσίδα, ένα άλλο οχτάρι που δημιουργείται προς τη μέση του κύκλου. Και είναι η ενέργεια που πηγαίνει από την καρδιά μας στην καρδιά του και γυρίζει πίσω στην καρδιά μας. Είναι σαν να έχουμε ανέβει ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά στις δονήσεις κάνοντας αυτό, σαν όλο το δαχτυλίδι να έχει πάει ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά.

Το οχτάρι προς το κέντρο επεκτείνεται. Ανοίγει προς δυο κατευθύνσεις, προς τα δυο άτομα που βρίσκονται απέναντί μας, λίγο αριστερά και λίγο δεξιά στον κύκλο. Συνδέεται με την καρδιά τους σαν μια τριάδα, σαν μια τριάδα ενωμένη στο κέντρο.

Είστε πολύ συνειδητά συνδεδεμένες με τα άτομα δίπλα και με τα άτομα απέναντι. Πολύ συνειδητά συνδεδεμένες με τα οχτάρια μέχρι τον ήλιο και το κέντρο της γης. Δείτε και όλες τις άλλες συνδέσεις μεταξύ σας και δείτε τη σφαίρα που δημιουργήθηκε. Μια τεράστια σφαίρα. Οι συνδέσεις σας πηγαίνουν πολύ ψηλά και πολύ χαμηλά στη γη… αυτή η σφαίρα έχει συνδέσεις παντού, πράγμα που σημαίνει ότι και ένας κρίκος να ξεχνιέται μερικές φορές δεν πειράζει γιατί είναι τόσο πολλοί οι άλλοι δίπλα που εκείνος που αποσυνδέεται για στιγμές, ακόμα και μέρες, έχει χρόνο για να συνδεθεί και πάλι και να ξαναπαίξει το ρόλο του.

Αυτός είναι επίσης ο ρόλος της οικογένειας: να αφήσει τον καθένα να κάνει το δρόμο του. Δεν είμαστε πάντα και όλοι ‘πολύ καλά’, έτσι δεν είναι; Αλλά όλοι οι άλλοι είναι εδώ για να στηρίξουν αυτόν που περνά μια δύσκολη φάση, χωρίς εκείνος να έχει ενοχές που νιώθει αποσυνδεδεμένος. Έτσι, μπορεί να νιώθει ότι δεν είναι καλά συνδεδεμένος με την πνευματική του οικογένεια για μερικές στιγμές, μερικές μέρες, αλλά πάντα θα είναι συνδεδεμένος με τη γήινή του οικογένεια. Και ξέρει ότι οι άλλοι είναι εδώ, δίπλα, και κρατάνε το νήμα, μέχρι να ξαναβρεί το κέντρο του και την θέση του στην αλυσίδα, επιτρέποντας στον διπλανό, ίσως, να περάσει με την σειρά του μια δύσκολη φάση. Γι’ αυτό είστε εδώ. Είστε στην θέση σας, ακόμα και όταν νιώθετε ότι δεν έχετε μπει καλά-καλά σ’ αυτήν την θέση, γιατί έχετε κάνει τη σύνδεση και αυτή είναι που έχει σημασία.

Μην είστε πολύ σκληρές με τον εαυτό σας. Μπορείτε να αγαπάτε τον εαυτό σας όπως σας αγαπάμε εμείς, και όταν περνάτε μια μέρα όπου δεν νιώθετε καλά, απλώς να σκεφτείτε τότε την οικογένεια, να σκεφτείτε τις φίλες σας, τις άλλες ιέρειες του κύκλου, και να στείλετε σε όλες ένα μεγάλο ευχαριστώ που κρατάνε το νήμα και σας επιτρέπουν να πάρετε μια ανάσα.

Ο καθένας θα χρειαστεί να πάρει μια ανάσα που και που σ’ αυτά τα γεγονότα που έρχονται και που θα ταράξουν πολλούς. Δεν χρειάζεται να ταράξουν κι εσάς, το ξέρετε. Το έχουμε πει και θα το ξαναπούμε. Θα το ξαναλέμε τακτικά, για να μην ξεχνιόμαστε. Αλλά είναι πολύ σημαντικό να ξέρετε ότι μπορείτε κι εσείς να πάρετε μια ανάσα που και που, μπορείτε να δώσετε το δικαίωμα στον εαυτό σας να μην είναι και τόσο καλά, ακόμα και με το Πνεύμα, ακόμα και με μας μερικές φορές, και αυτό γιατί έχετε κάνει μια σύνδεση και αυτή θα λειτουργήσει. Έχετε βάλει την ενέργεια σας μέσα, και έχετε βάλει αρκετή ενέργεια ώστε να λειτουργήσει ακόμα και όταν θέλετε να πάρετε μια ανάσα.

Ο κύκλος σας είναι γερός. Να χαίρεστε γι’ αυτό και για τη δουλειά που έχετε κάνει. Είστε έτοιμες. Είμαστε όλοι έτοιμοι. Κλείνουμε λοιπόν τη δουλειά που κάναμε, χαιρόμαστε γι’ αυτό που έχει γίνει και με μεγάλη ησυχία, με μεγάλη εμπιστοσύνη, με μεγάλη αγάπη για τη ζωή που έρχεται και ρέει μέσα σας, μέσα μας, σας αφήνουμε.

Σας ευχόμαστε καλές γιορτές όπως λέτε κι εσείς, και σας περιμένουμε για να αρχίσουμε μια καινούρια δουλειά μετά από τις γιορτές.

Να φάτε πολύ σοκολάτα στην υγεία μας!!!

Και έτσι είναι.





Β.: Τα οχτάρια ήταν πολύ όμορφα, μου ερχόντουσαν πολλά χρώματα και ήταν παιχνιδιάρικα τα πράγματα σήμερα. Όταν άνοιξαν οι ενέργειες στους διπλανούς, στην Ευ. μπήκε ένα ωραίο πράσινο και στην Μ. ένα ωραίο λευκό. Στην Α. είδα ένα σμαράγδι, στην Ά λευκό, μπλε στην Γ. και πορτοκαλί στην Ι. Όταν είπες ‘δείτε τι σας έρχεται’, από την πλευρά της Ευ. ήρθε ο Ραφαήλ και από την Μ. ο Ιησούς, ο Χριστός. Όταν μπήκε στην μέση ο Κουτχούμι είδα μια μεγάλη σφαίρα φωτός να αγκαλιάζει όλο το δωμάτιο. Μετά θέλησα να βάλω αέρα, άνοιξα το παράθυρο και πήγε αυτή η σφαίρα να λούζει όλη την Αθήνα και να αγκαλιάζει όλη την Ελλάδα, και μετά επανήλθε.

Ευ.: Δεν έχω τίποτα να πω. Όλα ήταν ωραία.

Αν.: Από την προηγούμενη βδομάδα που έκανα τις ασκήσεις και στο σπίτι αισθανόμουν μια ενέργεια πίσω από την πλάτη μου, στην καρδιά και πίσω από το κεφάλι. Χρώματα πολλά δεν έβλεπα, μόνο όταν το είπαν και τότε ήταν σαν ουράνιο τόξο. Σήμερα δεν ήμουν πολύ κεντραρισμένη. Περισσότερο συνειδητά μου ερχόντουσαν εικόνες, παρά αυθόρμητα.

Ά.: Στην αρχή μου είπε ο Ηλίας να βγω από το ηλιακό πλέγμα και να τον κοιτάξω. Τότε λέω ‘αυτό που έχω μπροστά μου τι είναι, δεν είναι η Ά.;’ «όχι μου λέει, η Ά. είναι ένα κομμάτι του Ηλία. Ο Ηλίας είναι η φύση σου.» Κοίταξα λοιπόν αυτή τη μορφή σαν Ηλία και Ά. κομμάτι του Ηλία, και τότε λέω ‘εγώ που είμαι από δω, ως τι κοιτάω;’ «Ως Μέτατρον λέει. Είναι η ενέργεια που ενσωματώνεται στη φύση του Ηλία.» Ο Ηλίας εκπροσωπεί την ενέργεια που είναι η φύση μας ίσως στην τελική μορφή, που δέχεται την ενέργεια του Μέτατρον και δημιουργεί το αποτέλεσμα που είμαστε εμείς σαν ανθρώπινες οντότητες. Κάπου εκεί ήταν και ο Σανατ Κουμάρα αλλά δεν θυμάμαι τι μου έλεγε. Εκεί έγινε η σύνδεση με τα οχτάρια ανάμεσα μας. Τα είδα να έρχονται και όταν ζήτησα να δω τι σχηματίζεται, είδα μια σβάστικα στην καρδιά. Είχα ένα σταυρό στην καρδιά με φλογίτσες στις άκρες και άρχισε να περιστρέφεται δημιουργώντας μια σβάστικα. Σ’ εκείνο το σημείο είχα παγώσει, θα μπορούσε κανείς να μιλά για κατατονία, ανάπνεα ελάχιστα. Απλά ήμουν. Κάποια στιγμή είπες κάτι που με ξύπνησε, ο ήχος της φωνής σου έκανε ένα κλικ και με ταρακούνησε. Εκεί έμεινα… Στο τέλος έγινε διπλή η σβάστικα, με οχτώ σκέλη, και μου είπαν να προσθέσω άλλα τέσσερα και έγιναν δώδεκα. Περιστρέφονταν στην καρδιά. Ήταν στην ουσία σαν τρεις σταυροί που περιστρέφονταν.

Γ.: Ήταν πολύ έντονη η ενέργεια για μένα. Καταρχήν όποτε ξεκινάμε από την καρδιά γίνομαι μια σφαίρα χρυσή με ένα ανθρωπάκι χρυσό μέσα, που μου αρέσει πολύ… Τα οχτάρια είχαν πάρα πολλά χρώματα που περιπλεκόντουσαν μεταξύ τους και όταν τα κάναμε μεταξύ μας πέρναγε πάρα πολύ ενέργεια, που ακόμα την νιώθω σαν πίεση στην καρδιά. Όταν είπε για την σφαίρα, ήταν τεράστια με πάρα πολλά χρώματα σαν ένα δίχτυ πλεγμένο, σφικτό και κινητικό πολύ μέσα. Είχε πολύ συναίσθημα, ήταν πολύ ωραίο και ευχαριστώ.

Ι.: Επιτέλους σήμερα και ξαφνικά, μετά από μια ολόκληρη βδομάδα όπου προσπαθούσα να κάνω την επίκληση της βιολετί φλόγας, είδα πολύ μοβ μπροστά μου, χάρηκα πάρα πολύ!!! Μου έκανε πολύ εντύπωση. Και η ενέργεια που πέρναγε γύρω-γύρω από όλες στο τέλος ήταν σαν να έδεσε την σφαίρα με κορδέλες. Για μένα η ενέργεια στα οχτάρια ήταν ασήμι-χρυσό. Στο τέλος άρχισε να κινείται πολύ γρήγορα και περνούσε από μπρος και πίσω, μας διαπερνούσε. Ήταν πολύ ωραίο. Στο τέλος αισθανόμουν ότι ο Κουτχούμι κάτι ήθελε να μου πει, ρωτούσα ‘τι θες να μου πεις;’ Αλλά νομίζω ότι ήταν αυτό που είπες στο τέλος, το μήνυμα που πέρασε, ευχαριστώ.

Μ.: Αισθάνθηκα τότε ότι το λέω για κάποιον συγκεκριμένο, αλλά ότι αυτή τη στιγμή απευθύνεται σε εκείνο το άτομο ενώ άλλες μέρες θα είναι για κάποιον άλλον. Ισχύει για όλους. Η σφαίρα που έβλεπα επίσης ήταν διαφανής και γεμάτη με κάτι σαν συνάψεις παντού…