Αναρωτιέστε ποια έκπληξη έχουμε για σας σήμερα, και τι έκπληξη! Φανταστείτε ένα μεγάλο κουτί στη μέση του κύκλου σας με μια μεγάλη κορδέλα. Είναι το δώρο που σας φέρνουμε. Χριστούγεννα είναι θα μας πείτε; Όχι, δεν είναι Χριστούγεννα ακόμα. Κάτι σας ετοιμάζουμε για τότε, αλλά θα μπορούσαμε να πούμε ότι κάθε μέρα είναι Χριστούγεννα. Κάθε μέρα γεννιέστε σε μια άλλη πραγματικότητα, σε μια άλλη δόνηση του εαυτού σας. Κάθε φορά που έρχεστε, μαζεύεστε, δουλεύετε μαζί, περνάτε από ένα επίπεδο δόνησης σε ένα άλλο και είναι κάθε φορά μια καινούρια δόνηση και μια καινούρια γέννηση. Και έτσι μια καινούρια Πόππη, μια καινούρια Μίκα, μια καινούρια Μαρία, μια καινούρια οποιαδήποτε γεννιέται σήμερα και όταν τραβάτε την κορδέλα και ανοίγετε το δώρο σας, είστε εσείς από μέσα που πηδάτε προς τα έξω λέγοντας ‘εγώ είμαι, έκπληξη!’. Περιμένατε κάτι άλλο και είστε εσείς. Είστε εσείς σαν ένα διαβολάκο που πηδάει έξω από το κουτί για να σας φοβίσει και να γελάσετε. Ναι, μερικές φορές πάνε μαζί, όταν υπάρχει μια έκπληξη, αυτός ο μικρός φόβος που φέρνει γέλιο.

Γελάτε με τον εαυτό σας όπως μπορείτε να γελάσετε όταν κοιτάτε λίγο πίσω και βλέπετε πως ήσασταν πριν από μερικές μέρες, πριν από μερικές ώρες μέσα στους φόβους σας, μέσα σε στιγμές όπου δεν καταλαβαίνετε τι σας γίνεται. Τώρα, ανοίγετε το δώρο, φαίνεται αυτό που κρυβόταν και εσείς γελάτε. Λέτε: ‘Αυτό ήταν; Πλάκα είχε!’ σας καλούμε λοιπόν να κοιτάξετε, η καθεμιά από σας, τον εαυτό σας που βγήκε από το δώρο. Να κοιτάξετε τη μορφή σας που βγαίνει από το κουτί και στέκεται μπροστά σας. Έτσι, έχετε δυο κύκλους σήμερα. Έχετε έναν εξωτερικό κύκλο με σας, και έναν εσωτερικό με τις μορφές σας που σας κοιτάνε.

Αυτό που γίνεται είναι ότι δίνουμε μια ώθηση στον εσωτερικό κύκλο και αρχίζει να γυρίζει… δείτε τον να γυρίσει και να κάνει να στριφογυρίσει και ο άξονας. Είστε γύρω απ’ τον άξονα που πηγαίνει από το κέντρο της Γης μέχρι τον Ωρίωνα. Είστε γύρω από τον άξονα ανάμεσα στον Ηλία και στον Ενώχ. Μέσα στον άξονα είστε εσείς, η άλλη μορφή σας, ο άλλος εαυτός σας, αυτός που βγήκε από το κουτί και έκανε ‘τσα, εγώ είμαι!’. Αφήστε τη ροή, αφήστε την κίνηση να σας πάρει, να σας πιάσει, νιώστε αυτήν την κίνηση, μπείτε μέσα σ’ αυτό με όλο το είναι σας και δείτε που θα σας πάει… πάρτε λίγο χρόνο γι’ αυτό, πάρτε μερικές βαθιές αναπνοές μέσα σ’ αυτόν τον άξονα που στριφογυρίζει και που γέμισε με σας, με τις ενέργειές σας… (παύση).

Είναι σαν να ετοιμάσετε κάτι κάνοντας αυτό το δρόμο. Ανεβαίνετε, κατεβαίνετε μέσα στον άξονα και όλες μαζί αυτήν την στιγμή ετοιμάζετε το δρόμο για το ερχομό μιας άλλης ενέργειας. Μην φοβάστε φίλες μας, παιδιά μας, εαυτοί μας, η δουλειά γίνεται. Συνεχίστε να νιώθετε τον άξονα σε όλο το μήκος του. Συνεχίστε να νιώθετε ότι καθαρίζετε το πεδίο, ότι φαρδαίνει ο άξονας, ότι σιγά-σιγά καλύπτει όλον τον κύκλο σας σαν μια διπλή πυραμίδα με αφετηρία τον Ωρίωνα, βάση το δωμάτιο όπου κάθεστε και τέλος στο κέντρο της Γης. Δείτε ότι είστε σαν τις κολόνες ενός ναού και έτσι η καθεμιά από σας κρατάει μια δόνηση που επιτρέπει την εγκατάσταση αυτού του ναού… θέλουμε να πάρετε χρόνο σήμερα. Δεν θέλουμε να βιαστείτε σήμερα…

Σας ζητάμε να μπείτε περισσότερο στην καρδιά σας, στην κολόνα που είστε, να νιώσετε τις κολόνες που είναι δίπλα σας, να νιώσετε σιγά-σιγά την ενέργεια που παίρνει θέση στη μέση του ναού. Νιώστε τις κολόνες που πάνε μέχρι την μία άκρη και την άλλη. Θα μπορούσατε να πείτε ότι χτίζετε προστατευτικό τοίχο αυτήν την στιγμή. Και ρωτάτε: ‘αυτή η ενέργεια που έρχεται, χρειάζεται προστασία;’ Όχι. Εσείς όμως, όταν χτίζετε αυτήν την ενέργεια, ανεβάζετε τις δονήσεις σας και τότε, με αυτόν τον τρόπο, μπορείτε να ρθείτε σε μια δόνηση, σε αρμονικές που συμπίπτουν με αυτήν την ενέργεια που έρχεται στη μέση του κύκλου. Τότε μόνο, επειδή εσείς νιώθετε αυτόν τον τοίχο, νιώθετε τις αρμονικές να πάνε από την κολόνα σας, τις κολόνες σας προς το κέντρο του κύκλου και να γυρίσουν προς εσάς, τότε μόνο μπορείτε να δείτε τι υπάρχει στη μέση…

Ένα ουράνιο τόξο. Η συγκέντρωση, το σύνολο όλων των ενεργειών σας, αυτό είναι ο Μέτατρον. Είναι το σύνολο, το πνεύμα όλων. Είστε εσείς και πολλοί άλλοι, τόσο πολλοί άλλοι. Σαν μια τεράστια σφαίρα με τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Απλώς φίλες μας, συντονιστείτε και δείτε από την καρδιά σας να πάει μια χορδή σ’ αυτήν την σφαίρα που είναι στο κέντρο του κύκλου σας. Έτσι αυτή η σφαίρα μεγαλώνει και πηγαίνει μέχρι τις κολόνες που είστε και είναι όλο το δωμάτιο μια σφαίρα του ουράνιου τόξου. Είστε μέσα σε μια σφαίρα με τα χρώματα του ουράνιου τόξου.

Θα σας ζητήσουμε να δουλέψετε σήμερα με αυτήν την ενέργεια πάνω στο σώμα σας. Θα σας ζητήσουμε να συγκεντρώσετε σε μια τελεία στην καρδιά σας αυτά τα χρώματα του ουράνιου τόξου που βλέπετε, και που δεν είναι σταθερά χρώματα. Είναι ζωντανά. Να έχετε καθαρά στην συνείδησή σας -γιατί για συνείδηση μιλάμε σήμερα, όλη την ώρα που μιλάμε, μιλάμε για συνείδηση, μην το ξεχάσετε- ότι είναι χρώματα που φέρνουν συνείδηση, είναι χρώματα που είναι συνείδηση και ζωή. Απλώς είναι μια άλλη μορφή συνείδησης, όχι με ανθρώπινο σώμα. Αυτά τα χρώματα είναι ύπαρξη. Δείτε λοιπόν μια μικρή μπάλα με αυτά τα χρώματα να συγκεντρωθεί στην καρδιά, στην σπονδυλική σας στήλη πίσω από την καρδιά και να ανεβεί μέχρι το λαιμό για να καθαρίσει αυτό το μονοπάτι. Θα ξαναρθούμε αργότερα πάνω στη σημασία αυτού του μονοπατιού, προς το παρόν σας ζητάμε απλώς να φέρετε την συνείδηση αυτή ανάμεσα στην καρδιά και στο λαιμό και να ανεβάσετε με αυτόν τον τρόπο όλο αυτό το μονοπάτι ένα σκαλοπάτι πιο ψηλά στη δόνηση, στην κατανόηση, στη δυνατότητα έκφρασης των συναισθημάτων που νιώθετε.

Η καρδιά πάει στο λαιμό. Η καρδιά πάει στο λαιμό και βγαίνει από κει, μπροστά σ’ αυτό το ενεργειακό κέντρο του λαιμού. Εκπέμπει φως. Βγαίνει σαν σιντριβάνι αυτό το ουράνιο τόξο. Σας ζητάμε όμως να συνεχίσετε το δρόμο σας και να συνεχίσετε την εγκατάσταση της ράβδου μέχρι περίπου το κέντρο του κεφαλιού. Να συνεχίσετε την ίσια γραμμή από την καρδιά προς το κέντρο του κεφαλιού περνώντας από το λαιμό. Δείτε αυτά τα χρώματα του ουράνιου τόξου, δείτε την ενέργεια του Μέτατρον να έχει συγκεντρωθεί σ’ αυτήν τη ράβδο που αυτήν την στιγμή είστε εσείς. Η καθεμιά είναι ολόκληρη μέσα στη ράβδο αυτή… σας ζητάμε να οραματιστείτε πάλι με αυτά τα χρώματα του ουράνιου τόξου ένα οχτάρι που ξεκινά από την καρδιά, πάει λίγο πίσω από τη ράβδο, τη διαπερνά στο λαιμό, έρχεται μπροστά μέχρι το κέντρο του κεφαλιού, περνά πίσω, βγαίνει στο λαιμό, ξαναπάει στην καρδιά. Δώστε μια ώθηση σ’ αυτό το οχτάρι και δείτε τι γίνεται. Σας αφήνουμε λίγο χρόνο… πάρτε μερικά λεπτά, μπείτε σ’ αυτήν την ενέργεια, μπείτε στην ενέργεια του Μέτατρον που είναι το οχτάρι γύρω από τη ράβδο που είστε εσείς. Κάντε το (παύση)…

Μπορείτε να συνδυάσετε αυτό το οχτάρι με την αναπνοή σας βέβαια, με την εισπνοή και την εκπνοή… και μπορείτε, ανάλογα με το πώς το νιώθετε, είτε να δώσετε την ώθηση πρώτα προς τα πίσω είτε πρώτα προς τα μπροστά, όπως έρχεται στον καθένα. Βλέπετε, αυτό το μονοπάτι είναι ένα μονοπάτι που υπάρχει στην πραγματικότητα σε μια δόνηση που δεν φαίνεται από τα μάτια σας αλλά που υπάρχει. Αυτήν την στιγμή χτίζεται το μονοπάτι που είναι η σύνδεση ανάμεσα στο εγώ, σ’ αυτό που είστε σ’ αυτόν τον κόσμο όπου ζείτε, και στον αόρατο εαυτό. Αυτό είναι αυτό το μονοπάτι, ανταχκάρανα λέγεται επίσης. Ξέρετε, έχετε ζητήσει τόσο πολλές φορές, με όλη την καρδιά σας ανοιχτή, και με όλο το πάθος της καρδιάς σας, να ευθυγραμμιστούν τα τρία μέρη του εαυτού που είναι ο ανθρώπινος εαυτός, η ψυχή και ο θεϊκός εαυτός, που αυτό γίνεται με αυτήν την άσκηση. Αυτό γίνεται με τη δημιουργία της ανταχκάρανα. Όσο χτίζεται αυτό το μονοπάτι, όσο φαίνεται αυτό το νήμα, αυτή η χορδή, τόσο περισσότερο η ευθυγράμμιση όχι μόνο χτίζεται, αλλά επειδή το έχετε ζητήσει τόσο έντονα, με όλη την καρδιά σας, έχει αρχίσει προ πολλού η ευθυγράμμιση, και αυτό που αρχίζει τώρα είναι ότι η ψυχή που έχει πάρει την εντολή να ευθυγραμμιστεί, και όχι μια εντολή σαν κάτι αυταρχικό αλλά η εντολή από την Πηγή ότι ήρθε η ώρα, και αυτό, αυτή η ψυχή μόνο αυτό ήθελε. Δεν έβλεπε την ώρα να έρθει αυτή η ένωση και αυτό γίνεται με το χτίσιμο της ανταχκάρανα.

Είναι η ψυχή που γίνεται ένας με το θεϊκό εαυτό. Η τριάδα γίνεται δυάδα και η επικοινωνία ανάμεσα στον ανθρώπινο εαυτό και το θεϊκό γίνεται πολύ πιο εύκολη, πολύ πιο καθαρή. Ρέει η πληροφορία από τον ένα στον άλλον πολύ πιο εύκολα. Αυτό χτίζετε φίλες μας, σιγά-σιγά και γρήγορα-γρήγορα γιατί, ναι, στην αρχή, όταν βάζετε την πρόθεσή σας να μπείτε στο μονοπάτι, να γυρίσετε σ’ αυτό που είστε, τότε αυτή η γραμμή που υπάρχει ανάμεσα σε σας, την ψυχή και τον αόρατο εαυτό παίρνει όντως την εντολή να ευθυγραμμιστεί και να αρχίσει το δρόμο του γυρισμού. Γυρίζετε σ’ αυτό που είστε, αλλά αυτός ο δρόμος πρέπει να χτιστεί. Δεν είναι κάτι που υπάρχει από το πουθενά. Είναι κάτι που χτίζεται, που εσείς το χτίζετε με την θέληση σας, με την πρόθεσή σας, με την επιμονή σας, κάθε μέρα, πάνω σε κάθε σκέψη, πάνω σε κάθε συναίσθημα, πάνω σε κάθε πράξη σας. Όλα τα ανεβάζετε στην καρδιά. Και επειδή όλα τα ανεβάζετε στην καρδιά, μπορούν σιγά-σιγά όλες αυτές οι ενέργειες να ανεβαίνουν και να χτίσουν μαζί αυτό το μονοπάτι που το λένε ανταχκάρανα, μέχρι να φτάσει στο κέντρο του κεφαλιού.

Θα δείτε ότι δεν θα το νιώθετε μέχρι εκεί. Μέχρι εκεί χρίζεται. Εκεί όμως που θα το νιώθετε εσείς, θα είναι στο λαιμό γιατί όταν αυτό το μονοπάτι θα αρχίσει να είναι αρκετά γερό, τότε θα αρχίσει το σιντριβάνι στο λαιμό, και η θεϊκή έκφραση θα πάρει θέση. Εκεί, θα ξέρετε ότι η ανταχκάρανα όντως χτίζεται, ότι κάνετε τη δουλειά σας, και επειδή βλέπετε τα αποτελέσματα της δουλειάς σας, έχετε όλο και περισσότερη όρεξη να τη συνεχίσετε, όλο και περισσότερη όρεξη να δώσετε όλο τον εαυτό σας σ’ αυτό χωρίς να αφήσετε τίποτα στο πλάι. Είναι σαν να μαζέψετε όλες τις ενέργειες σας, όλες τις πράξεις σας για να τις βάλετε σ’ αυτήν τη χορδή που χτίζεται για να μην αφήσετε στο πλάι την παραμικρή ενέργεια, να μην είναι άχρηστη ακόμα και η πιο μικρή ενέργεια αλλά να χρησιμοποιείται ό,τι μπορεί να βρει το χέρι σας, ό,τι μπορεί να βρει η καρδιά σας για να χτίσει αυτό το μονοπάτι όπου ο θεϊκός εαυτός βρίσκει τον ανθρώπινο και ο ανθρώπινος εαυτός βρίσκει τον θεϊκό και συναντιούνται στο λαιμό.

Αφήστε το ουράνιο τόξο να ρέει. Αφήστε το ουράνιο τόξο να υφαίνει τη χορδή για σας, να πάρει την πρώτη ύλη από σας, να πάρει την πρόθεσή σας, να πάρει την αγάπη σας, τη χαρά σας για την εργασία, για το έργο που κάνετε και να χτίζει το μονοπάτι με τη χαρά σας. Είναι όντως ένα μονοπάτι χαράς γιατί όταν κάνετε μια μικρή ανασκόπηση και κοιτάτε λίγο πίσω πως ήταν αυτό το μονοπάτι πριν μερικές μέρες, για να μην πούμε βδομάδες ή μήνες, βλέπετε ότι ήταν πολύ πιο λεπτό, λιγότερο λαμπερό. Βλέπετε πράγματι ότι βδομάδα με βδομάδα μεγαλώνει η χορδή, φαρδαίνει, γίνεται πιο λαμπερή. Ξέρετε ότι όντως έτσι γίνεται. Υπάρχει μια σιγουριά που εγκαθίσταται και που δεν νιώθατε παλιά, μια σιγουριά που παίρνει τη ρίζα της στην καρδιά σας και που ανεβάζει όλο το είναι σας, όλες τις πράξεις, σκέψεις, ώστε κάθε σκέψη, κάθε πράξη, κάθε συναίσθημα να συμμετέχει στο χτίσιμο της ανταχκάρανα.

Βλέπετε, σας μιλήσαμε για ράβδο, και όντως μπορείτε να μιλήσετε για ράβδο αλλά μπορείτε να μιλήσετε και για σκήπτρο. Σαν να έχετε βάλει μέσα σας, στην καρδιά, ένα σκήπτρο, που στο κέντρο του κεφαλιού σας ακτινοβολεί. Η άκρη του είναι ένας μικρός ήλιος εκεί, μια μικρή χρυσή μπάλα που ακτινοβολεί. Η καρδιά είναι το κέντρο της ζωής σας όπου όλα αρχίζουν όταν μιλάμε για πνευματική ανάπτυξη. Η χρυσή μπάλα στο κεφάλι είναι το κέντρο της συνείδησης. Η δουλειά σας είναι να ενώσετε αυτά τα δυο, να επιτρέψετε στο μονοπάτι που ενώνει αυτά τα δυο κέντρα, το άλφα και το ωμέγα, να επιτρέψετε σ’ αυτό το μονοπάτι να χτίζεται και να λάμπει συνειδητά. Συνειδητά. Συνειδητά.

Αφήστε τον Μέτατρον να συνεχίσει το έργο Του μέσα στο σώμα σας… κάντε χώρο. Ζητήστε στο σώμα σας να κάνει χώρο ανάμεσα στην καρδιά σας και στο κέντρο του κεφαλιού στα νήματα που τραβάει ο Μέτατρον… δείτε στη χρυσή μπάλα που βρίσκεται στο κέντρο του κεφαλιού να πάρει θέση στον θρόνο ο θεϊκός εαυτός με το σκήπτρο στο ένα χέρι και το ανκχ στο άλλο χέρι, αυτό το αιγυπτιακό σταυρό στο άλλο χέρι. Δείτε το στέμμα στο κεφάλι του, όλα χρυσά εκεί, όλα είναι μέσα σε ένα χρυσό φως στο κέντρο του κεφαλιού… και ο θρόνος ενώνεται, με όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου, με την καρδιά περνώντας από το λαιμό…

Παίρνετε την θέση που είναι δικιά σας. Το έχετε καταλάβει την περασμένη φορά: ο ήλιος, η χρυσή σφαίρα, ο φαραώ είστε εσείς, όπως είστε κι εσείς στην καρδιά: δυο όψεις του εαυτού. Ο στόχος είναι να συνειδητοποιήσετε καθαρά ότι είστε εξίσου ζωντανοί στο ένα μέρος και στο άλλο. Ο στόχος είναι να συνειδητοποιήσετε τη ροή της ενέργειας αλλά και όλα τα νήματα που ενώνουν αυτές τις δυο πλευρές του εαυτού. Ο φαραώ κρατάει το σκήπτρο και το ανκχ γιατί ενώνει τον θεϊκό εαυτό και την ψυχή. Τα δυο ενωμένα στο κεφάλι σας και εσείς που κρατάτε τη βάση στην καρδιά.

Μπείτε στο λαιμό… νιώθοντας ότι λούζεστε από τη μία ροή που έρχεται από κάτω, από την καρδιά, και από την άλλη που έρχεται από το κέντρο του κεφαλιού, από τη χρυσή σφαίρα… είστε μια μπάλα με ένα μπλε λαμπερό στο λαιμό, που ακτινοβολεί. Ακτινοβολεί την συνειδητοποίηση που έκανε, ότι ενώνει τη δυάδα. Ενώνει όταν στέκεται σ’ αυτό το μέρος, τη δυάδα, και καταλαβαίνει ότι αυτή είναι η θέση της: να είναι ένας ήλιος με ένα μπλε λαμπερό, πάρα πολύ λαμπερό, με ακτίνες που βγαίνουν από όλη την επιφάνεια και που ακτινοβολούν παντού την ένωση.

Αυτό χτίζετε φίλες μας, και αυτός ο ήλιος στο λαιμό μεγαλώνει. Κάθε μέρα μεγαλώνει. Θα δείτε ότι θα έρθει σύντομα η μέρα όπου θα είστε με όλο το είναι σας αυτός ο ήλιος ο μπλε που εκφράζει την ένωση του ανθρώπινου εαυτού και του θεϊκού, ενωμένο με την ψυχή. Σταθείτε, γιατί αυτή είναι η θέση σας. Πήρατε θέση, κρατήστε την. Εκεί είμαστε μαζί, και από κει μπορούμε να λειτουργήσουμε σαν δημιουργοί, συνειδητοί δημιουργοί, συνέχεια.

Ένας ήλιος, μπλε, λαμπερός, που ακτινοβολεί. Να το χαίρεστε. Να το χαίρεστε!

Και έτσι είναι.