Ερχόμαστε με την καταιγίδα. Τι λέτε, τι θα συμβεί; Ερχόμαστε να τα γκρεμίσουμε όλα; Ο καθένας παίρνει αυτό που περιμένει να συμβεί. Εάν νομίζετε ότι αυτό που σας περιμένει στη ζωή, το επόμενο σας βήμα, είναι να δείτε τον κόσμο γύρω σας να γκρεμιστεί, ας είναι έτσι. Εάν νομίζετε ότι η βροχή που θα έρθει θα ποτίσει τα πάντα και θα κάνει ότι οι σπόροι που βάλατε στο χώμα θα φυτρώσουν, θα μεγαλώσουν, θα βγουν από τη γη και επιτέλους θα δείξουν τι μπορούν να κάνουν και πόσο όμορφοι μπορούν να είναι, ας είναι έτσι. Φίλοι μας, ό,τι θέλετε. Εσείς είστε οι δημιουργοί. Θέλετε να δημιουργήσετε το άσπρο; Ας γίνει το άσπρο. Θέλετε να δημιουργήσετε το κόκκινο; Ας γίνει το κόκκινο. Έχετε τα στοιχεία της δημιουργίας στα χέρια σας. Ξέρετε να βάλετε πρόθεση. Ξέρετε να ζητήσετε βοήθεια. Ξέρετε να φυτέψετε τους σπόρους. Οπότε, σταματήστε να κοιτάξετε τι ερχόμαστε εμείς να κάνουμε με την καταιγίδα, ή με οποιαδήποτε καταιγίδα ή βροχή, και δείτε τι είστε αποφασισμένοι να δημιουργήσετε εσείς σήμερα!
Η Μαριαννίκ βλέπει ένα λουλούδι που ανοίγει αυτήν την στιγμή σαν κάτι έτοιμο να ποτίζεται, να ρουφάει αυτό που του έρχεται, να τα παίρνει όλα αυτό το λουλούδι, να τα κάνει όλα δικά του. Εσείς, η καθεμιά από σας, τι είδατε όταν σας το είπαμε αυτό; Ποια είναι η κατάσταση της καρδιάς σας αυτήν την στιγμή, χωρίς να κρίνετε. Δεν υπάρχει ούτε μια καλή απάντηση ούτε μια κακή απάντηση. Απλώς, η ερώτηση είναι: που βρίσκεστε αυτήν την στιγμή, ποια είναι η επιθυμία σας για την συνέχεια της πορείας; Και βέβαια η ερώτηση έχει σκοπό να σας βάλει σε περισσότερη συνειδητή κατάσταση, σε μεγαλύτερη επίγνωση της κατάστασής σας αυτήν την στιγμή στο εδώ και τώρα. Τι θέλετε, τι περιμένετε από μας, τι περιμένετε από τον εαυτό σας, τι περιμένετε από τη ζωή, τι περιμένετε από το δρόμο στο οποίο έχετε προχωρήσει ήδη και συνεχίζετε να προχωρήσετε;
Λοιπόν, ας δούμε τι σας περιμένει σ’ αυτό το δρόμο, και ας πάρουμε αυτό το δρόμο μαζί. Σας ζητάμε να οραματιστείτε ένα μεγάλο δρόμο, χωματόδρομο, με ένα ανοιχτόχρωμο χώμα, και όλοι, όλοι σας να δώσετε το χέρι η μία στην άλλη, και να είστε έτσι σε μια σειρά, γι’ αυτό και σας λέμε ότι είναι φαρδύς ο δρόμος αυτός. Δεν περπατάτε δυο-δυο, περπατάτε όλοι μαζί, όλοι σε μια σειρά. Δεν υπάρχει κανένας μπροστά ή πίσω. Μια σειρά, χέρι-χέρι, περπατάει. Δείτε σιγά-σιγά τα βήματά σας να πάρουν ένα ρυθμό αρμονικό. Μπορεί ίσως να μην έχετε ακριβώς τον ίδιο ρυθμό με το διπλανό ή τη διπλανή, γιατί δεν έχετε όλες το ίδιο ύψος και τα πόδια σας διαφέρουν. Οπότε μερικοί θα κάνουν βήματα λίγο πιο κοντά, άλλοι θα κάνουν βήματα λίγο πιο μεγάλα. Δεν πειράζει αυτό. Αυτοί που κάνουν μεγάλα βήματα, ας τα κάνουν λίγο πιο αργά, και αυτοί που κάνουν πιο μικρά βήματα ας τα κάνουν λίγο πιο γρήγορα ώστε να προσαρμοστείτε η μία στην άλλη, να προσαρμόσετε το ρυθμό σας στο ρυθμό της διπλανής. Ο καθένας με το δικό του βήμα περπατάει όμως μαζί με το διπλανό.
Καταλαβαίνετε ότι θέλουμε να σας βάλουμε σε μια ενεργειακή ροή ενιαία ώστε σαν ομάδα να μπορείτε να κάνετε τη δουλειά σας σήμερα. Πέρα απ’ αυτό όμως θέλουμε να σας δείξουμε επίσης πόσο σημαντικό είναι να προσαρμοστείτε στο ρυθμό του διπλανού κρατώντας όμως, διατηρώντας το δικό σας. Ο στόχος δεν είναι να ζητήσετε στο διπλανό να αλλάξει ρυθμό για να προσαρμοστεί στο δικό σας, ούτε εσείς να αλλάξετε για να προσαρμοστείτε στο διπλανό. Ο καθένας από σας έχει την ιδιότητά του, τα χαρακτηριστικά του που είναι χρήσιμα και κάνουν ότι ο καθένας είναι μοναδικός, και γι’ αυτό χαίρεστε και χαιρόμαστε κι εμείς. Ο καθένας φέρνει κάτι μοναδικό και πολύτιμο, πολύτιμο επειδή είναι μοναδικό. Δεν θέλουμε η μία να μοιάζει στην άλλη, να είναι σαν την άλλη, σαν τον άλλον, αλλά σας ζητάμε να πορεύεστε μαζί. Αυτό, ναι, και αυτό θέλει δουλειά με την καρδιά. Εσείς, ίσως νομίζετε ότι θέλει δουλειά με τα πόδια για να βρείτε ένα ρυθμό που ταιριάζει σε όλους, αλλά δεν θα το βρείτε κοιτάζοντας τα πόδια. Θα το βρείτε μόνο κοιτάζοντας την καρδιά αυτό. Εκεί που περπατάτε σ’ αυτό το δρόμο, χέρι-χέρι, ανοίγοντας τον κύκλο σας, όπως λέγαμε πριν ότι άνοιξε το λουλούδι για να ρουφάει τον ήλιο, για να ρουφάει τη βροχή, εσείς ανοίγετε τον κύκλο σας και παίρνετε όλο το φάρδος του δρόμου για να δέχεστε όλο το φως που είναι μπροστά σας. Αυτό το φως χτυπάει στο ύψος της καρδιάς. Περπατάτε και προχωράτε προς αυτό το φως όλοι μαζί, όλες μαζί, και η καρδιά σας χοροπηδάει από χαρά, γιατί η μουσική που ακούει και που έρχεται από κει όπου πηγαίνει μιλάει στην καρδιά. Δείχνει το δρόμο αυτή η μουσική.
Δείτε χορδές, δείτε χορδές που ενώνουν την καρδιά της καθεμιάς με τη πηγή, με μια μεγάλη μπάλα φωτός στην άκρη του δρόμου. Δείτε ότι αυτή η πηγή, σιγά-σιγά, χωρίς καν να τραβήξει τις χορδές, σας φέρνει πιο κοντά απλώς επειδή η μουσική είναι τόσο όμορφη, επειδή η μουσική είναι σκέτη αγάπη, σκέτη επίγνωση, σκέτη γνώση. Είστε εσείς σ’ αυτήν τη μπάλα. Φτάσατε σ’ αυτήν τη μπάλα χωρίς καν να το πάρετε χαμπάρι, χωρίς καν να δείτε ότι διασχίσατε δρόμο. Ήσασταν τόσο πολύ μέσα στη χορδή, τόσο πολύ στην ευχαρίστηση, τόσο πολύ στη χαρά της διαδρομής που δεν είδατε το δρόμο που κάνανε τα πόδια σας, δεν αισθανθήκατε καν τις πέτρες που ήταν μυτερές μερικές φορές, δεν αισθανθήκατε καθόλου τα ακανόνιστα του δρόμου γιατί ήσασταν στη χορδή. Είχατε εστιαστεί σ’ αυτήν τη δόνηση στην οποία είστε ακόμα και φτάσατε στη μπάλα.
Μπαίνετε στη μπάλα, είστε στη μέση, είστε μέσα… απολαύστε το λίγο. Δείτε ότι πάλι έχετε κάνει έναν κύκλο εκεί, γύρω από το κέντρο της μπάλας αυτής που εκπέμπει ένα λευκό φως πάρα πολύ δυνατό. Ξαφνικά, στο κέντρο της μπάλας, βλέπετε ένα κενό που ανοίγει σαν μια σφαίρα όπου προβάλλεται μια εικόνα. Είναι σαν να είστε γύρω από ένα μπαλκόνι και να κοιτάξετε από κάτω μια εικόνα που σας δείχνουμε. Τι βλέπετε; Βλέπετε τη Γη… βλέπετε τη Γη όπως τη βλέπουμε εμείς, βλέπουμε τη Γη μέσα σε ένα ηλιακό σύστημα, βλέπετε τη Γη ως κινούμενος πλανήτης που εισπράττει πάρα πολύ διαφορετικές ενέργειες από παντού. Είστε όλες γύρω απ’ αυτό το μπαλκόνι και κοιτάτε αυτό το θέαμα…
Σας ζητάμε να θυμηθείτε, γιατί αυτή ακριβώς την εικόνα σας την έχουμε ξαναδείξει, και κάποια στιγμή ήσασταν όλοι μαζί σε άλλο χώρο, άλλο χρόνο, όπου κοιτάζατε τη Γη και όπου αποφασίσατε να κατεβείτε μαζί για να κάνετε τη δουλειά σας για την αγάπη που είχατε γι’ αυτόν τον πλανήτη, για την σύνδεση που είχατε με αυτόν τον πλανήτη. Μαζί ήσασταν στο μπαλκόνι τότε, θυμηθείτε… εκεί που ο καθένας, η καθεμιά είναι στο μπαλκόνι, σας ζητάμε να κάνετε μια μεταβολή και να κοιτάξετε πίσω σας. Να κοιτάξετε τι υπάρχει πίσω σας: τόσο πολλά όντα, τόσο πολλές οντότητες, όχι μόνο άνθρωποι, οντότητες από διαφορετικά βασίλεια που μπορούν να επέμβουν στη Γη μόνο περνώντας από τη δικιά σας συχνότητα. Δεν έχουν άλλη δυνατότητα να συνδεθούν με το επίπεδο της Γης. Το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να συνδεθούν με κάποιον που θέλει να κατεβεί στη Γη, που θέλει να ενσαρκωθεί στη Γη, και μαζί του ή χάρη σ’ αυτόν, να κάνουν τη δουλειά τους. Δείτε πρόσωπα, ανθρώπινα ή όχι. Θυμηθείτε. Ανοίξτε την καρδιά σας γιατί εκεί είναι η σύνδεση. Μπορείτε να πείτε ότι είναι η οικογένειά σας αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Είναι οντότητες από άλλα συστήματα που δεν είναι ακριβώς της οικογένειάς σας, απλώς συνδέονται με σας γιατί η συχνότητα τους… όπως εσείς στην αρχή της συνάντησης βρήκατε ένα κοινό ρυθμό παρόλο που είχατε διαφορετικό βήμα μεταξύ σας, το ίδιο κάνουν αυτοί. Έχουν διαφορετική συχνότητα αλλά μπορούν να βρουν κάτι που ταιριάζει ανάμεσα στην συχνότητά τους και στη δικιά σας. Παίρνουν αυτό που ταιριάζει και αυτό που ταιριάζει έχει σχέση με το DNA σας.
Υπάρχει κάτι κοινό ανάμεσα στο DNA τους και το δικό σας, έστω και ένα στοιχείο, αλλά υπάρχει κάτι κοινό. Βασισμένοι πάνω στο κοινό στοιχείο, μπορούν να εισχωρούν στη Γη και να κάνουν τη δουλειά τους είτε ως ξωτικό, δέντρο, ζώο, άγγελο, ενέργεια. Μην προσπαθήσετε να βάλετε απαραίτητα ονόματα σε ενέργειες που ούτε καν έχετε ιδέα γι’ αυτές, ούτε που τις έχετε δει, ούτε που τις γνωρίζετε σε γήινο επίπεδο. Μόνο τότε (τους είδατε), όταν ήσασταν στο μπαλκόνι μαζί, χέρι-χέρι και είπατε: ‘Θέλουμε να έρθουμε, τώρα. Τώρα είναι η εποχή μας, θέλουμε να ενσαρκωθούμε τώρα. Τώρα ήρθε η ώρα μας.’
Τότε, κοιτάζοντας πίσω σας, μπορούσατε να δείτε ποιοι συνδέονται και ποιους τραβάτε μαζί σας στην ενσάρκωσή σας. Νομίζατε ότι ήσασταν ένα μικρό μωρό που ήρθε έτσι και ένιωθε μοναξιά; Το κάτι άλλο! Ήρθατε με τόσο πολλούς, τόσο πολλοί ήρθανε πίσω σας κρατώντας το νήμα, τα νήματα για να μην χαθούν. Επειδή η καρδιά σας είναι τόσο ανοιχτή, πίσω στην πλάτη σας, τραβάνε ακόμα τα νήματα και μπορείτε να τους νιώθετε εκεί. Ζητάνε, ζητάνε συνειδητά να τους ανοίξετε την πόρτα και να τους δέχεστε, όποιοι και να είναι, μόνο επειδή ήταν μαζί σας σε εκείνο το δωμάτιο, μια μέρα, πριν ενσαρκωθείτε. Εκείνη την ημέρα που πήρατε την απόφασή σας να εργάζεστε μαζί στο πεδίο της Γης.
Στο όνομα εκείνης της ημέρας, σας ζητάνε την άδεια να μπούνε συνειδητά στην καρδιά σας και να ακτινοβολούν τη γνώση τους, την επίγνωσή τους, να ακτινοβολούν ό,τι φέρνουν μαζί τους απ’ όλους τους πλανήτες από τους οποίους έρχονται, απ’ όλα τα πεδία απ’ τα οποία έρχονται. Να τα δεχτείτε. Να είναι ξεκάθαρο ότι μέσα στην καρδιά σας δεν είστε μόνο εσείς, άρα χωρίς φόβο, χωρίς να τρέμετε για το τι μπορεί να τύχει στην καρδιά σας, στο όνομα εκείνης της ημέρας να δέχεστε όλες τις πλευρές του εαυτού σας αλλά και του DNA που είστε εσείς. Όλες οι αντανακλάσεις του DNA σας παντού στο σύμπαν, να πάρουν θέση. Ανοίξτε, ανοίξτε την καρδιά σας, πίσω στην πλάτη σας… μεγάλη αποδοχή σας ζητάμε σήμερα φίλοι μας για όλες αυτές τις… ‘ψυχές’ θα πούμε; Δεν είναι σωστή λέξη, αλλά δεν έχουμε άλλη να σας προσφέρουμε, πτυχές του Εαυτού σας… και ο εαυτός εδώ είναι με κεφαλαίο Ε, γιατί είναι ένας εαυτός που πάει πάρα, πάρα, πάρα πολύ μακριά, δεν έχετε ιδέα…
Όταν ρίξατε μια πρώτη ματιά πίσω σας, εκεί στο μπαλκόνι, είδατε ή νιώθατε οντότητες τόσο διαφορετικές από σας, χρώματα τόσο διαφορετικά από σας, ενδιαφέρον ναι , σίγουρα, αλλά δεν θα είχατε πει από την πρώτη ματιά ότι είστε εσείς. Ακόμα είναι δύσκολο να το πιστέψετε, και όμως… και όμως, χορδές, νήματα σας συνδέουν με τόσο πολλά, με τόσο πολλά στο σύμπαν σ’ αυτό το επίπεδο συνείδησης στο οποίο βρίσκεστε σήμερα! Τόσο πολλά νήματα, δεχτείτε τους, όχι μόνο στην καρδιά σας πίσω αλλά γυρίζοντας προς αυτούς ανοίξτε την καρδιά σας μπροστά, ανοίξτε τα χέρια σας, πάρτε τους αγκαλιά όλους, όλους, όλους. Είναι τόσο πολλοί, τόσο πολλοί που έχουν πρόσβαση στο πεδίο της Γης μόνο από σας, και που μπορούν να έρθουν μόνο σε τέτοιες στιγμές, σε στιγμές όπου τα ηλεκτρομαγνητικά πεδία κάνουν σχισμές. Είναι ευκαιρία γι’ αυτούς να μπουν. Οι καταιγίδες φέρνουν την οικογένεια μαζί, παράξενο… λέμε παράξενα, και όμως μας νιώθετε τόσο καλά σήμερα. Τόσο έντονα νιώθετε τις συνδέσεις, τόσο πολλές, μπουχτίζουν μερικές φορές την καρδιά σας. Ανοιχτή καρδιά φίλοι μας, ανοιχτή καρδιά, αγάπη, δεκτικότητα. Ένας ήλιος στην καρδιά σας που στέλνει όλες τις ακτίνες του και είναι πολλές, προς όλες αυτές τις οντότητες που έχουν κάτι, έστω και κάτι μικρό, κάτι να κάνουν στο επίπεδο της Γης.
Δείτε όλες αυτές τις μικρές οντότητες, όλες αυτές τις ενέργειες, η καθεμιά να πάρει μια ακτίνα και να αρχίσει να περπατάει… σας θυμίζει κάτι; Ναι, είναι ακριβώς η εικόνα που είχατε στην αρχή της συνάντησης, μόνο που τώρα εσείς είστε ο ήλιος. Εσείς είστε ο ήλιος που λάμπει τόσο πολύ, που ακτινοβολεί τόσο πολύ που φέρνετε τις οντότητες που είναι στο μονοπάτι προς εσάς στο κέντρο του ήλιου. Εσείς είστε τώρα στο κέντρο του ήλιου, και μόνο η ακτινοβολία σας οδηγεί όλες αυτές τις οντότητες. Ακριβώς όπως στην αρχή είχατε την αίσθηση ότι μια μεγάλη οντότητα σας οδηγεί, η πηγή, ο εαυτός σας, δεν έχει σημασία, τώρα εσείς είστε ο ήλιος και οδηγάτε άλλους. Όταν έχουν μαζευτεί όλοι στην καρδιά σας, όλοι στην καρδιά σας, και η καρδιά σας έχει γίνει τόσο μεγάλη, τόσο μεγάλη, ακτινοβολεί τόσο πολύ με όλα αυτά που σας φέρανε όλες αυτές οι οντότητες… ξανακοιτάτε προς τη Γη…
Δείτε, δείτε την καρδιά σας να συνδέεται με τη Γη σαν ένα μεγάλο ποτάμι που χύνει όλο το φως του προς τον πλανήτη αυτό. Και τι είναι αυτό το φως; Είναι όλες αυτές οι οντότητες που συνδέθηκαν με σας και που πηγαίνουν εκεί για να κάνουν τη δουλειά τους… η Μαριαννίκ κλαίει γιατί κατάλαβε ότι αυτήν την στιγμή είστε ο ανώτερος εαυτός σας, είστε ο Εαυτός σας. Παίρνετε μέσα στην καρδιά σας όλες τις πλευρές σας, και τις κάνατε να ενσαρκωθούν στη Γη. Αυτήν την στιγμή, είστε συγχρόνως ο Εαυτός σας και ένα μικρό κομμάτι που ενσαρκώθηκε στη Γη.
Βλέπεις Ζωή, πριν από λίγο είχατε μια άλλη ομάδα για το γεωμαγνητικό συντονισμό. Η Ζωή εξέφρασε την επιθυμία να καταλάβει, να δει, πως βλέπουμε κι εμείς από τη δικιά μας πλευρά, τη Γη. Αυτό βλέπεις, αυτό είναι, και εσείς μπορείτε να είστε συγχρόνως και σε ένα πεδίο και στο άλλο γιατί είστε και τα δυο μαζί. Είστε συγχρόνως η μικρή οντότητα που πάει στον ήλιο και που έρχεται στη Γη για να κάνει τη δουλειά της, και ο ήλιος που ακτινοβολεί, που δέχεται στη μεγάλη του καρδιά όλες τις πλευρές του. Οδηγεί, οδηγεί προς τη Γη όλα τα κύτταρά του, τόσο πολύ που αγαπάει αυτό το πλανήτη, τόσο πολύ μεγάλη δέσμευση έχει με αυτόν τον πλανήτη, γιατί ξέρει πόσο πολύτιμο είναι για όλο το σύμπαν. Ξέρει ότι αν αυτός ο πλανήτης ανεβεί, όλο το σύμπαν θα ανεβεί, και ο ίδιος ο ήλιος θα γίνει ακόμα μεγαλύτερος ήλιος.
Φίλοι μας, σας έχουμε πει συχνά ότι είστε εμείς και εμείς είμαστε εσείς, αλλά σήμερα το έχετε ζήσει. Είναι τόσο εύκολο, τόσο εύκολο να θυμηθείτε ποιοι είστε πια! Μεγαλώσατε, μεγαλώσατε επειδή θυμηθήκατε. Δεν ήταν απλώς ένα ταξίδι, ένας οραματισμός αυτό που κάνατε σήμερα. Θυμηθήκατε. Μεγαλώνετε με ταχύτητα πολύ μεγάλη, μεγαλώνουμε μαζί. Όταν ο μεγάλος ήλιος βλέπει ότι τα κύτταρά του αρχίζουν και είναι συνειδητά κύτταρα, χαίρεται τόσο πολύ, γιατί βλέπει ότι μπορεί να επεκταθεί έτσι η επιρροή του και οι ακτίνες του ήλιου να διαπερνάνε τα πάντα, να επηρεάζουν τα πάντα και έτσι η εργασία να προχωράει.
Ακτίνες φωτός διασχίζουν το σύμπαν. Ακτίνες επίγνωσης, αγάπης, συμπόνιας, δεκτικότητας. Εσείς είστε: μεγάλοι ήλιοι στο σύμπαν. Να το χαίρεστε κάθε φορά που το θυμάστε, και να το θυμάστε συχνά, πάντα… αφήνουμε το σύμβολο του ήλιου μέσα στην καρδιά σας, ένας μεγάλος κύκλος με μια τελεία στη μέση για να θυμάστε πάντα ποιοι είστε.
Και έτσι είναι.
