Δυο μπαστούνια χρήσιμα σ’ αυτήν την περίοδο αστάθειας, την οποία μπορούμε όμως να ζήσουμε σαν δώρο και με μεγάλη χαρά … Μ.

Τι άλλο θέλετε μετά από την θέληση, μετά από το θέλημα που δηλώσατε; Τι άλλο θέλετε εκτός από την αγάπη; Μόνο η αγάπη μπορεί να έρθει να συμπληρώσει την θέληση, το θέλημα. Όταν μιλάμε για θέλημα, δεν μιλάμε για το θέλημα του Θεού, όπως συχνά το έχετε συνδέσει. Μιλάμε για το θέλημά σας. Εσείς είστε ο θεός σ’ αυτήν την περίπτωση. Εσείς ξέρετε τι θέλετε και που θέλετε να βαδίσετε. Όταν έχετε βάλει το θέλημα σας στην καρδιά, όταν έχει περάσει από τα χέρια σας, από την πράξη, από την υλοποίηση, στην καρδιά, έχει βρει τη ρίζα του. Το θέλημα μπορεί να κάνει ρίζα βαθιά μέσω της αγάπης.

Θα μπορούσατε να το δείτε αλλιώς. Θα μπορούσατε να φανταστείτε ότι σ’ αυτήν την περίοδο που δεν είναι εύκολη για κανέναν και που δεν θα είναι πολύ εύκολη για κανέναν, ότι περπατάτε με δυο τεράστια μπαστούνια πάνω στα οποία μπορείτε να στηριχθείτε (σαν ξυλοπόδαρα). Φανταστείτε από κάτω μια γη που κουνιέται, νερά που φέρνουν αστάθεια. Συμβολικά μιλάμε. Απλώς φανταστείτε ένα έδαφος που να μην είναι πολύ σταθερό. Και όταν μιλάμε για έδαφος, δεν μιλάμε απαραίτητα για τη γη και για σεισμούς, μιλάμε για εσωτερικούς σεισμούς επίσης.

Η περισσότερη δουλειά που μπορείτε να κάνετε είναι εσωτερική, το ξέρετε όλοι. Ο καθένας, η καθεμιά από σας, ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι η περισσότερη, η μεγαλύτερη, η πιο σημαντική δουλειά που έχετε να κάνετε σ’ αυτήν τη ζωή είναι εσωτερική. Δεν έχετε να χτίσετε πύργους. Δεν έχετε να τραβήξετε όλο τον κόσμο πίσω σας για μια πιθανή φώτιση. Έχετε να φωτιστείτε εσείς. Έχετε να γίνετε ο καθένας από σας, φάρος. Το πρώτο που έχετε να κάνετε για να είστε τέλειος φάρος, είναι να καθαρίσετε το τζάμι πάνω στη λάμπα. Αλλιώς, ακόμα και να είναι αναμμένη αυτή η λάμπα τόσο μεγάλη και δυνατή, ισχυρή λάμπα στο κέντρο του φάρου, εάν το γυαλί γύρο-γύρο είναι θαμπό, εάν είναι σκονισμένο, δεν θα πάει πουθενά το φως σας. Οπότε, το πρώτο πράγμα που έχετε να κάνετε είναι να καθαρίσετε μέσα σας.

Ναι, είστε όλοι σ’ αυτό το μονοπάτι εδώ και καιρό, και ναι έχετε όλοι ακόμα δουλειά καθαρισμού να κάνετε. Καθαρισμός μέσα σας, καθαρισμός σε σχέση με τους άλλους, στις σχέσεις που έχετε με τους άλλους, ακόμα και όταν βρίσκονται πολύ κοντά: στις σχέσεις σας με τα παιδιά σας, με τους γονείς σας, με τους καλύτερους σας φίλους, στις σχέσεις σας ακόμα και με άτομα που έχουν πεθάνει και που δεν έχετε συγχωρέσει, που δεν έχετε αγαπήσει, απ’ τα οποία δεν έχετε ακόμα αναγνωρίσει το συμβόλαιο που είχαν με σας και το ρόλο που παίξανε για να μπορείτε εσείς να αφυπνιστείτε.

Δουλέψατε το θέλημά σας, και το θέλημά σας, όλων σας εδώ, είναι να προχωρήσετε, είναι να καθαρίσετε το δρόμο. Από την στιγμή που έχετε βάλει αυτήν την πρόθεση, και την έχετε βάλει βαθιά μέσα στην καρδιά σας όλοι, ακόμα και αυτοί που δεν ήταν εδώ την περασμένη βδομάδα, θα αρχίσει ο καθαρισμός με ένα λίγο πιο έντονο ρυθμό από δω και πέρα. Αυτό το ηλιοστάσιο που περάσατε πριν από μερικές μέρες, αυτό σας έφερε, σας έφερε ένα ρυθμό λίγο πιο γοργό. Θα σας σπρώξουν τα πράγματα, θα σας σπρώξουν τα άτομα, θα σας σπρώξει ο χρόνος, ο ρυθμός της ζωής σας για να ξεκαθαρίσετε ό,τι είναι να ξεκαθαριστεί. Εμείς, οι ενέργειες της Αγάπης που είναι εδώ σήμερα με την Αφροδίτη στο κέντρο του κύκλου, σας φέρνουμε αυτές τις ενέργειες για να σας βοηθήσουν σ’ αυτούς τους τρεις μήνες που έχετε μπροστά σας, και όπου είναι πολύ σημαντικό να βάλετε μπρος ένα γερό καθαρισμό ώστε να ξεκινήσετε την επόμενη χρονιά με άλλες βάσεις.

Λέγαμε την περασμένη βδομάδα ότι οι διακοπές δεν είναι για να σταματήσετε τα πάντα. Όντως, έτσι είναι. Οι διακοπές είναι μια ευκαιρία μεγάλη για καινούριες προθέσεις, για καινούρια ανοίγματα, για ένα καθαρισμό σε σχέση με ό,τι έχει γίνει την προηγούμενη χρονιά, με ό,τι έχει γίνει τα προηγούμενα χρόνια, θα μπορούσατε να πείτε και τις προηγούμενες ζωές. Βάλτε πρόθεση να ξεκαθαρίσετε όλα τα παλιά σας συμβόλαια, όλα, και να αρχίσετε τον Σεπτέμβριο σε ένα πεδίο λευκό, ξεκάθαρο, παρθένο, με όντως ένα καινούριο συμβόλαιο να γραφτεί τότε, με καινούριες βάσεις και έναν καινούριο εαυτό που θα βάλει αυτές τις βάσεις.

Τα δυο μπαστούνια λοιπόν πάνω στα οποία μπορείτε να στηριχθείτε για να περπατήσετε πάνω σ’ αυτά τα νερά, πάνω σ’ αυτό το έδαφος που μπορεί να τρέμει μερικές φορές, είναι η θέληση και η αγάπη. Όταν έχετε την θέληση στο δεξί σας χέρι και την αγάπη στο αριστερό σας χέρι, τίποτα, μα τίποτα δεν σας σταματάει. Όλη η δεξιά σας πλευρά, δείτε το, είναι γεμάτη με ένα μπλε φωτεινό, λαμπερό, σκούρο μπλε πολύ δυνατό. Από το δεξί σας αυτί μέχρι τον ώμο σας, μέχρι τη λεκάνη σας, μέχρι το δεξί σας πόδι και κλείνοντας πιο κάτω στη Γη, αυτό το μπλε είναι σαν ένα τεράστιο μπαστούνι. Η κορυφή είναι λευκή. Η κορυφή του κεφαλιού είναι λευκή και ενώνει τα δυο μπαστούνια, τις δυο στηρίξεις αυτές. Αριστερά, από το αριστερό σας αυτί, δείτε ένα ροζ φούξια δυνατό και αυτό. Τίποτα πια δεν είναι χλιαρό στη ζωή σας. Μην περιμένετε χλιαρά πράγματα. Μην περιμένετε αγγελουδάκια, λουλουδάκια και όλα τα –άκια που μπορείτε να φανταστείτε, γιατί το χλιαρό έχει φύγει από τη ζωή σας, και όταν φέρνουμε την αγάπη δεν είναι για να εξισορροπήσει την θέληση με την έννοια ότι θα σας φέρει κάτι γλυκό και απαλό, όχι! Είναι για να φέρει κάτι εξίσου δυνατό με την θέληση. Δεν μπορείτε να στηριχθείτε σε κάτι χλιαρό. Ένα τέτοιο μπαστούνι θα λύγιζε με την πρώτη. Χρειάζεται το μπαστούνι να είναι γερό, και η αγάπη αυτό είναι: γερή.

Μην δείτε ένα ροζ καραμέλας, δείτε ένα ροζ φούξια που λάμπει και που σας δείχνει ποιοι είμαστε και ποιοι είστε εσείς. Από το αριστερό αυτή, περνώντας από το αριστερό ώμο, τη λεκάνη μέχρι το αριστερό σας πόδι, αυτό το λαμπερό ροζ έρχεται να κάνει μια σύνδεση με το λαμπερό μπλε, το σκούρο μπλε που είναι από την άλλη πλευρά. Και στη μέση, στη μέση δείτε τι γίνεται. Στη μέση είναι το λευκό της κορυφής που χύνεται και ένα πολύ λεπτό αλλά ξεκάθαρο κανάλι που κατεβαίνει την σπονδυλική σας στήλη μέχρι το πρώτο σας τσάκρα. Περνάει ανάμεσα στα πόδια σας μέχρι περίπου 50-60 εκατοστά κάτω από τα πόδια. Ένα κανάλι λευκού φωτός πολύ μικρό, που το στηρίζουν αυτά τα δυο χρώματα που βάλατε πριν.

Δείτε το αυτό, πάρτε λίγο χρόνο. Σας αφήνουμε λίγο χρόνο για να δείτε το μπλε δεξιά, το ροζ φούξια αριστερά και την κορόνα σας, την λευκή, να χύνεται στο κανάλι, στο κέντρο της ύπαρξής σας μέχρι το τσάκρα κάτω από τα πόδια. Πάρτε βαθιές ανάσες μέσα σ’ αυτήν την συνείδηση, μέσα σ’ αυτό που είστε (παύση)… δείτε αυτά τα δυο χρώματα να αρχίσουν μια κίνηση σπειροειδή. Σιγά-σιγά, δημιουργούν ένα σπιράλ γύρο από το λευκό κανάλι και είναι η κίνηση της ζωής αυτή. Αρχίζει από το μέρος κάτω από τα πόδια σας και τυλίγεται, κάνει σπιράλ, το ροζ περνάει δεξιά και το μπλε αριστερά και συνεχίζουν το σπιράλ… μέχρι πάνω. Μια κίνηση απίστευτη που φέρνει χαρά σε κάθε κύτταρο του σώματός σας.

Βλέπετε, μιλήσαμε για αστάθεια και εσείς μπορείτε να το έχετε εισπράξει ως κάτι δύσκολο. Η κίνηση είναι αστάθεια, η κίνηση είναι ζωή, είναι αναγέννηση. Η αστάθεια μπορεί να είναι και κέρδος. Μπορεί να είναι ένα τεράστιο βήμα μπροστά. Η αστάθεια είναι το καλύτερο δώρο που μπορούμε να σας φέρουμε. Σας φέρνουμε λοιπόν την αστάθεια γι’ αυτές τις διακοπές. ‘Καλό δώρο!’ θα πουν με παράπονο μερικοί από σας που τους αρέσει ακόμα να είναι στο δράμα και να γκρινιάζουν που και που. Μας αρέσει να σας κοιτάξουμε γιατί ξέρουμε ότι ακόμα και αυτοί που γκρινιάζουν βαθιά μέσα τους χαίρονται, πολύ βαθιά, και ότι αν μερικές φορές λειτουργείτε ακόμα με την μικρή σας προσωπικότητα, με αυτά που έχετε συνηθίσει να χρησιμοποιήσετε όπως για παράδειγμα τη γκρίνια, είναι μόνο στην επιφάνεια πια. Έχετε αλλάξει τόσο πολύ που με κάτι πάρα πολύ μικρό, όπως για παράδειγμα αν φυσούσατε σ’ αυτήν την επιφάνεια, θα βλέπατε ότι αυτές οι συμπεριφορές εξαφανίζονται γιατί έχετε χτίσει καινούριο έδαφος.

Αυτό θα γίνει κατά τη διάρκεια των διακοπών. Εάν μας αφήσετε να σας βοηθήσουμε και να σας φέρουμε αυτό το δώρο της αστάθειας, αυτοί οι κραδασμοί θα κάνουν ότι η επιφάνεια θα διαλυθεί. Δεν θα χαθείτε, γιατί δεν είστε πια στην επιφάνεια. Έχετε πάει πολύ πιο βαθιά. Έχετε βρει τις ρίζες σας, έχετε βρει ποιοι είστε. Μην φοβάστε. Και να διαλυθεί η επιφάνεια, θα είναι μια ευκαιρία να δείξετε ποιοι είστε πραγματικά. Και πιστέψτε μας, θα χαρείτε πολύ, πάρα πολύ. Αυτό που είναι ακόμα ένα μικρό εμπόδιο συχνά, είναι ότι δεν τολμάτε να δείξετε αυτό που έχετε γίνει. Λειτουργείτε όπως οι άλλοι περιμένουν να λειτουργείτε. Κρατάτε τους συμβιβασμούς που έχετε κάνει με τους άλλους, και σας είναι δύσκολο να δείξετε το καινούριο σας πρόσωπο. Οπότε αυτό το αεράκι που φυσάει είναι ό,τι πρέπει. Φυσάει και διαλύει την επιφάνεια. Φυσάει και διαλύει τους συμβιβασμούς που δεν έχουν πια λόγο ύπαρξης.

Θα θέλαμε να φύγετε από δω σήμερα με πολύ βαθιά ριζωμένη μέσα στην καρδιά σας τη χαρά της αστάθειας. Αλλάξτε τα δεδομένα! Η αστάθεια δεν είναι για φόβο, δεν είναι για γκρίνια. Η αστάθεια είναι για ένα ευχαριστώ, ευχαριστώ στη ζωή που έτσι, έτσι ραγίζει την επιφάνεια και γεννιέται ο καινούριος εαυτός. Τι θα λέγατε εάν το κλωσόπουλο μέσα στο αυγό, έτοιμο να γεννηθεί, δεν μπορούσε να τρυπήσει το τσόφλι; Θα λέγατε «Το καημένο, θα πεθάνει μέσα, και δεν θα μπορεί να απολαύσει τη ζωή του, δεν θα δει τα χρώματα της γης, δεν θα τρέξει δίπλα στα άλλα κλωσόπουλα, δίπλα στη μαμά του, στο μπαμπά του, δίπλα σε όλα τα ωραία πράγματα της Γης, στο χορτάρι, στα σκουλήκια που τα αγαπάνε τόσο πολύ τα κλωσόπουλα!».

Είστε σ’ αυτήν την θέση αυτήν την στιγμή. Είστε έτοιμοι. Δεν το έχετε δείξει ακόμα πολύ στους άλλους . Ξέρετε, υπάρχει επίσης το γεγονός ότι μέσα στο αυγό, με το τσόφλι ακόμα πάνω σας, βλέπετε τον εαυτό σας και λέτε ‘πω-πω, τι ωραίος που έχω γίνει, τι ωραία που έχω γίνει!’ και δεν ξέρετε, όταν θα έχετε βγει, αν θα είναι το ίδιο, αν θα το δουν οι άλλοι, αν θα το αναγνωρίσουν οι άλλοι, αν θα το ζηλέψουν οι άλλοι, και ντρέπεστε ακόμα λίγο…

Η επιλογή είναι: συγκεντρώνομαι στη ντροπή και κάθομαι ακόμα μέσα κινδυνεύοντας να μην έχω αέρα, ή τρυπάω το τσόφλι, ανοίγω το αυγό, και βγαίνω με τόλμη, απλώνω τα φτερά μου και χαίρομαι τον ήλιο στα φτερά που στεγνώνει ό,τι είχα και κόλλαγε ακόμα πάνω μου, και με κάνει να πετάω. Χαίρομαι κάθε ζωή δίπλα μου που αντανακλά την ομορφιά μου και αντανακλά και αυτή το φως του ήλιου. Χαίρομαι κάθε στιγμή που ζω πάνω σ’ αυτήν τη Γη που ανακαλύπτω εκ νέου σιγά-σιγά. Αυτό είναι το δώρο της αστάθειας, είναι: περνάω από ένα επίπεδο σε ένα άλλο, από ένα πεδίο σε ένα άλλο, από μια κατάσταση σε μια άλλη. Κάνω ένα βήμα μπροστά…. Θα μας πει κάτι και η Ζωή…

Ζωή:
Χαίρεται. Αυτήν την στιγμή βρίσκομαι στον ήλιο και είμαι η αρχιερέα των Δελφών. Σας παρακολουθούμε πολύ καιρό τώρα με κατάνυξη. Πρέπει να κατανοήσετε ότι εδώ και καιρό οι ενέργειες τρέχουν πολύ γρήγορα. Η αγάπη έχει αρχίσει να εισέρχεται πολύ βαθιά μέσα στην καρδιά σας, γι’ αυτό ήρθαν οι ενέργειες της αγάπης σήμερα. Δεν πρέπει να χαθεί ο νους σας σε αμφιβολίες. Ο δρόμος είναι ευθεία, πολύ βατός. Καλό θα ήταν εάν υπάρχουν αμφιβολίες περί αυτού, για τις ενέργειες, να ρωτήσετε τον ίδιο σας τον εαυτό. Κανένας άλλος δεν θα σας δώσει την απάντηση. Γι’ αυτό, ας φανταστείτε τώρα αυτήν την στιγμή ότι έχετε μπει μέσα στην καρδιά σας.

Τι βλέπετε εκεί; Εμείς βλέπουμε μόνο αγάπη. Εσείς τι βλέπετε; Το νιώθετε; Πως το νιώθετε, επιφανειακά ή βαθιά; Θα σας πούμε λοιπόν έναν τρόπο για να νιώσετε την αγάπη στη ζωή σας. Όταν βλέπετε άλλα άτομα γύρω σας, και ειδικά αυτούς που νομίζετε ότι σας έχουν κάνει κακό, που πιστέψτε μετά ότι δεν σας έχουν κάνει καθόλου κακό. Σας βοηθούν. Αναρωτηθείτε: ‘γιατί αυτά τα άτομα πρέπει να τα αντιπαθώ; Τι δίνουν σε μένα;’ Την ευτυχία σας δίνουν. Σας προχωρούν πολύ γρήγορα. Εάν αυτά τα άτομα… στην αρχή έχετε δίκιο θα είναι λίγο δύσκολα, προσπαθήσετε να τα δείτε λίγο με αγάπη, με κατανόηση, τρυφερότητα και ανοίξετε την κατανόησή σας χωρίς τοίχους γύρω. Η νόησή σας να είναι ανοιχτή, φανταστείτε τη νόησή σας σαν έναν ωκεανό απέραντο που δεν έχει όρια. Εκείνη την στιγμή σκεφτείτε αυτά τα άτομα, δείτε τα ακόμα και τώρα μπροστά σας. Εάν με αυτά τα άτομα πλημυρίσει η καρδιά σας με αγάπη και ευγνωμοσύνη, τότε θα ξέρετε ότι την αγάπη τη νιώθετε πολύ βαθιά μέσα σας.

Η λέξη ‘αγάπη’ είναι τόσο σημαντική στη ζωή σας, ίσως πιο σημαντική από τη λέξη ‘μητέρα’. Τη διαλέξατε τη μητέρα σας όταν ήρθατε, αλλά δεν έχετε διαλέξει να αγαπάτε. Αυτά τα μαθαίνετε. Τα μαθαίνετε στο διάβα της ζωής σας. Ξέρετε γιατί; Για να φωτιστείτε. Δεν μπορείτε να κατεβείτε εδώ και να τα έχετε όλα έτοιμα. Δεν μπορείτε να νομίζετε ότι έχετε κατεβεί εδώ και να θυμάστε τα πάντα. Έχετε κατεβεί για να βοηθήσετε, αλλά για να βοηθήσετε τους άλλους βοηθήστε και τον εαυτό σας. Χρειάζεται κόπος, αλλά οι ενέργειες που έχουν έρθει τώρα είναι τόσο δυνατές που ο κόπος είναι ελάχιστος μπροστά σ’ αυτά που θα σας προσφέρουν. Ήδη σας τα προσφέρουν, ήδη η εντέλευσή σας έχει αλλάξει.

Ο Απόλλωνας είναι μαζί μας. Σας κοιτάει με πολύ μεγάλη αγάπη. Όλες έχετε περάσει από το μαντείο των Δελφών. Το νιώθετε; Το θυμάστε; Αυτήν την στιγμή σας μιλάει η Ζωή, δεν έχει την παραμικρή ιδέα ή επίγνωση ποια ήταν. Εμείς σας λέμε τώρα ότι ήταν αρχιερέα των Δελφών. Προσπαθούμε να τη ξυπνήσουμε. Συνέχεια ρωτάει τον εαυτό της για το ένα και το άλλο. Την κατακλύζουν αμφιβολίες παρόλο που δεν λέει την αλήθεια για μερικά πράγματα. Λέει ‘πιστεύω’ αλλά δεν πιστεύει βαθιά. Δεν είναι κάτι μόνιμο. Περαστικό είναι, όπως περαστικό είναι σε όλους σας. Γι’ αυτό έχετε τις αμφιβολίες, γιατί δεν νιώθετε την αγάπη βαθιά μέσα στην καρδιά σας. Προσπαθήστε λοιπόν, σας δώσαμε τον τρόπο. Μην νομίζετε ότι είναι δύσκολο. Αφήστε τον εαυτό σας, τον μικρό εαυτό σας, τον ατομικό εαυτό σας έξω απ’ αυτά που θα κάνετε.

Φανταστείτε ότι είστε όντα λαμπερά, παιδιά του Κυρίου, του Πατέρα, της Πηγής, όπως θέλετε μπορείτε να το πείτε. Και εκείνη την ώρα που θα βλέπετε τον άλλον μπροστά σας, φανταστείτε ότι είστε ο ίδιος ο θεός. Τι θα κάνετε τότε; Μπορείτε να κρατήσετε κακία; Αφού μπορεί και συγχωρεί ο Πατέρας, εσείς γιατί δεν μπορείτε; Τι σας κρατάει σ’ αυτήν την στάση: ο θυμός, η οργή, η πίκρα που αισθάνεστε για την αδικία που σας έχει γίνει; Μα εσείς τα διαλέξατε! Τα διαλέξατε και τα περνάτε. Τώρα ζείτε σε μια εποχή που έχει πολλές ανακατατάξεις. Όλα έχουν πέσει κάτω. Δεν υπάρχουν αξίες. Ξέρετε γιατί δεν υπάρχουν αξίες; Γιατί δεν υπάρχει αγάπη. Όχι η επιφανειακή αγάπη όμως, αυτή που νιώθετε βαθιά.

Φανταστείτε λοιπόν ότι είστε ο ίδιος ο Πατέρας, εξ’ άλλου κατοικεί μέσα σας, είναι πάντα μαζί σας, κάθε στιγμή της ζωής σας, φανταστείτε λοιπόν εκείνη την στιγμή ότι είστε ο ίδιος ο Πατέρας και ότι βλέπετε τα παιδιά του απέναντί σας. Συγχωρήστε λοιπόν τα παιδιά σας. Χαμογελάστε τους τρυφερά και πείτε τους ‘Σας αγαπούμε, σας αγαπώ’. Δεν έχετε να φοβάστε τίποτα, και εμείς με χαρά είμαστε δίπλα σας, θα σας βοηθάμε σ’ αυτό.

Σας ευχαριστούμε που είστε σ’ αυτό το μονοπάτι και σας ευχαριστεί και ο Μέτατρον. Είναι και εκείνος εδώ. Τώρα φανταστείτε τη Γη, τον πλανήτη. Φανταστείτε ότι ο πλανήτης είναι ένα τρίγωνο, ένα τρίγωνο μπλε όμως. Περικλείει όλο το πλανήτη μέσα. Είναι πολύ μεγάλο το τρίγωνο. Φανταστείτε λοιπόν ότι εσείς είστε στο κέντρο της Γης και αρχίζετε να ψηλώνετε. Ψηλώνετε, ψηλώνετε μέχρι που φτάνετε, αρχίζετε να βγαίνετε από την κορυφή του τριγώνου. Συνεχίστε… πετάξτε… έτσι μπράβο! Τώρα βρίσκεστε και πατάτε στην κορυφή του τριγώνου. Ανοίξτε τα χέρια σας. Από πάνω από το κεφάλι σας είναι ο Πατέρας. Φανταστείτε τον άξονά σας, ένα πολύ λαμπερό λευκό φως. Φανταστείτε ότι αυτό το φως διαχέεται. Κατεβαίνει απ’ τον άξονά σας και διαχέεται σε όλη τη Γη.

Φανταστείτε και αυτό το φως να είναι στις παλάμες σας και από τις παλάμες σας να φωτίζεται όλο το σύμπαν. Σας ευχαριστούμε, γιατί πιστεύουμε βαθιά εμείς εδώ ότι οι μήνες που έρχονται θα είναι πολύ κρίσιμοι για όλους μας. Κρίσιμοι όμως όχι για τα γήινα προβλήματά σας αλλά για την πνευματική σας εξέλιξη, και είμαστε αισιόδοξοι ότι θα πάτε πάρα πολύ καλά. Σας ευχαριστούμε που μας ακούτε. Σας ευχαριστούμε που μας βοηθάτε. Σας ευχαριστούμε που ήδη έχει αρχίσει στην καρδιά σας το άνοιγμα και νιώθετε την αγάπη βαθιά.

Και έτσι είναι.

Μαριαννίκ:
Και έτσι λειτουργούν οι ομάδες που δουλεύουν σαν εκκολαπτήριο. Έρχεστε, μεγαλώνετε και βγαίνετε από το αυγό σας. Η Ζωή βγήκε έντονα, αλλά χωρίς να το πουν τόσο καθαρά, αρκετοί από σας έχουν βγει επίσης. Σιγά-σιγά θα το εκφράσουν. Σιγά-σιγά θα τολμήσουν. Έχουν ακόμα λίγη δουλειά να κάνουν για να νιώθουν σταθερότητα στα πόδια τους ώστε να εκδηλωθούν. Γεννιέστε στον εαυτό σας, όλοι σας.

Πολλά βήματα κάνατε φέτος. Πολύ δρόμο προς τα μέσα κάνατε, κάθαρση. Μάθατε να δεχτείτε ποιοι είστε και είναι τεράστιο βήμα. Μάθατε να δεχτείτε ότι είμαστε συνεργάτες και όχι κάποιος μεγάλος και κάποιος μικρός. Είμαστε μαζί, στο ίδιο καράβι, με το ίδιο σκοπό. Το ίδιο λιμάνι ψάχνουμε, ή μάλλον θα λέγαμε ότι δεν ψάχνουμε λιμάνι πια. Έχουμε μπει σε ένα τεράστιο καράβι και το μόνο που θέλουμε είναι να πάμε όλο και περισσότερο στην ανοιχτή θάλασσα και να ανακαλύψουμε καινούρια γη, καινούριο όνειρο, καινούριες δομές, καινούριες συνήθειες και καινούριες συνθήκες ζωής.

Ας προχωρήσουμε καλά λοιπόν και ας φυσήξει ο αέρας στα πανιά για να σπρώξει αυτό το καράβι, αυτό το σκάφος σε βαθιά νερά, εκεί που δεν πάνε πολλοί αλλά εκεί που χαιρόμαστε εμείς πολύ να πάμε μαζί. Όπως σας το είπαμε πριν, σας αφήνουμε με τη χαρά στην καρδιά. Ας σας συνοδέψει όλο αυτό το καλοκαίρι μέχρι να τα ξαναπούμε τον Σεπτέμβριο. Σας αγαπάμε πολύ, το ξέρετε. Ταξιδεύουμε μαζί με μεγάλη χαρά.

Και έτσι είναι.